Америкалық судья Роберт Мерхиге және интеграция күресі
Robert R. Merhige Jr.
Роберт Мерхидж – американ судьясы, Вирджиния штабындағы сотта 1970-ші жылдардағы нәсілдік сегрегацияны жою туралы маңызды шешімдер қабылдаған. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық судья
American judge
Роберт Рейнольд Мерхидж (Robert Reynold Merhige Jr.) (1919 жылғы 5 ақпан – 2005 жылғы 18 ақпан) – Вирджиния штатының Шығыс округінің АҚШ округтік сотының судьясы. Ол 1970 жылдардағы сегрегацияны жою жөніндегі шешімдерімен белгілі болды.
Robert Reynold Merhige Jr. (February 5, 1919 – February 18, 2005) was a United States district judge of the United States District Court for the Eastern District of Virginia who was known for his rulings on desegregation in the 1970s.
Білім және мансап
1919 жылы 5 ақпанда Нью-Йорк қаласында дүниеге келген Мерхидж Солтүстік Каролинадағы Хай-Пойнт колледжінде оқыды және 1942 жылы Ричмонд университетінің заң мектебінен заң бакалавры дәрежесін алды. Кейін 1982 жылы Вирджиния университетінің заң мектебінен заң магистрі дәрежесін алды. Ол 1942-1945 жылдары АҚШ Әуе күштерінде қызмет етті, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Боинг B-17 Flying Fortress бомбалаушыларында көптеген миссияларды орындады. 1945 жылдан 1967 жылға дейін Вирджиния штатының Ричмонд қаласында жеке практикамен айналысты. 1945 жылдан 1948 жылға дейін Смитдейл Масси заң мектебінде заң пәнінен сабақ берді. 1952-1955 жылдары Crass Coca Cola Bottling Company компаниясының вице-президенті және бас кеңесшісі қызметін атқарды. 1968-1972 жылдары Вирджиния университетінде лекция оқыды. 1973-1976 жылдары Ричмонд университетінің заң мектебінде адъюнкт-профессор болды.
Born February 5, 1919, in New York City, New York, Merhige attended High Point College in North Carolina and received a Bachelor of Laws from the University of Richmond School of Law in 1942. He later received a Master of Laws from the University of Virginia School of Law in 1982. He served in the United States Army Air Corps from 1942 to 1945, flying many missions in Boeing B 17 Flying Fortress bombers during World War II. He entered private practice in Richmond, Virginia from 1945 to 1967. He taught law at the Smithdeal Massey School of Law from 1945 to 1948. He was vice president and general counsel for the Crass Coca Cola Bottling Company from 1952 to 1955. He was a lecturer at the University of Virginia from 1968 to 1972. He was an adjunct professor at the University of Richmond School of Law from 1973 to 1976.
Федералды сот қызметі
Мерхиджді президент Линдон Б. Джонсон 1967 жылғы 17 шілдеде Вирджиния штатының шығыс округінің АҚШ округтік сотындағы судья Джон Д. Бутзнер кіші таңдаған орынға үміткер ретінде тағайындады. Ол 1967 жылғы 18 тамызда АҚШ Сенатымен бекітіліп, 1967 жылғы 25 тамызда қызметке кірісті. 1980 жылдан 1985 жылға дейін АҚШ-тың Сот конференциясының мүшесі болды. 1986 жылғы 30 қарашада жоғары лауазымға көтерілді. 1990 жылдан 1998 жылға дейін көп округтік сот ісі жөніндегі сот кеңесінің мүшесі болды. 1998 жылғы 8 маусымда зейнеткерлікке шығу себебімен қызметі аяқталды. Ұзақ соттық мансабының басында Мерхидж Вирджиния штатының ондаған мемлекеттік мектептеріне сегрегацияны жоюға бұйрық берді және бір кезде Ричмонд қаласының ең жек көрінетін адамы саналды – АҚШ маршалдарының тәулік бойы қорғауында болды, үйінің алдында апта сайын наразылық акциялары өтті, оның меншігіндегі енесінің коттеджі өртеп жіберілді, ал иті байлап, атып өлтірді. (Ескерту: 1871 жылдан бері Вирджинияда саяси жағынан округтерге бағынбаған тәуелсіз қалалар бар, бірақ географиялық тұрғыдан кейбіреулері бір округпен толықтай қоршалған. Бұл ерекше және есімде қалған жағдай Апелляциялық соттың Мерхиджтің шешімін күштен шығару туралы шешімінде маңызды рөл атқарды). Мерхиджтің батылдығы мен мінезінің беріктігі, сондай-ақ оның дайындығы, әдептілігі, заң үстемдігіне адалдығы және оның алдындағы тараптарға құрметі, соңында осы жек көрушілікті терең құрметке айналдырды. 1970 жылы судья Мерхидж Вирджиния университетіне әйелдерді қабылдауға бұйрық берді. Ол сондай-ақ жүкті әйелдердің жұмыстарын сақтап қалу құқықтарын нақтылады, және АҚШ банкроттық судьясы Блэкуэлл Шелимен бірге A. H. Robins компаниясының Dalkon Shield ісіне қатысты өнімділіктің жауапкершілігі және банкроттық реорганизациясымен айналысты. Сонымен қатар, 1988 жылға қарай, Мерхиджтің шешімдері апелляциялық кеңестермен ең аз (5%) қайтарылған федералды судьялардың бірі екені байқалды. 1968 жылы Мерхидж Вьетнамдағы қақтығысты, ол ресми түрде жарияланбаған соғыс болғанымен, соғыс деп таныды және 96 армия резервисінің бұл қақтығыстан қашу туралы өтінішін қабылдамады.
Merhige was nominated by President Lyndon B. Johnson on July 17, 1967, to a seat on the United States District Court for the Eastern District of Virginia vacated by Judge John D. Butzner Jr. He was confirmed by the United States Senate on August 18, 1967, and received his commission on August 25, 1967. He was a member of the Judicial Conference of the United States from 1980 to 1985. He assumed senior status on November 30, 1986. He was a member of the Judicial Panel on Multidistrict Litigation from 1990 to 1998. His service terminated on June 8, 1998, due to his retirement. Early in his long judicial career, Merhige ordered dozens of Virginia's public school systems to desegregate, and for a time was considered the most hated man in Richmond—under 24 hour protection by the United States Marshals Service and with weekly protests at his home, his mother in law's cottage on his property was burned to the ground, and his dog tied up and shot dead. (Note: Since 1871, Virginia has had independent cities which are not politically located within counties, although some are completely surrounded geographically by a single county. This distinctive and unusual arrangement was pivotal in the Court of Appeals decision overturning Merhige's ruling). Merhige's courage and strength of character, as well as his preparation, courtesy, dedication to the rule of law and respect for the litigants before him ultimately turned that hatred into deep respect. In 1970 Judge Merhige ordered the University of Virginia to admit women. He also clarified the rights of pregnant women to keep their jobs, and with United States Bankruptcy Judge Blackwell Shelley handled the complex products liability litigation and bankruptcy reorganization of the A. H. Robins Company concerning the Dalkon Shield. Moreover, by 1988, some noticed that Merhige was one of the federal judges with the lowest percentage (5%) of being overruled by appellate panels. In 1968 Merhige ruled that the conflict in Vietnam was a war, whether or not it was a declared war, and denied the request of 96 Army reservists to avoid that combat.
Зейнетақы, қайтыс болу және мұра
Мерхидж 1998 жылғы 8 маусымда федералдық соттан зейнеткерлікке шығып, Ричмондтағы Hunton & Williams заң фирмасына қосылды, ол делдалдықпен айналысатын практикаға бағытталған. Мерхидж 2005 жылғы 18 ақпанда Ричмондтағы Вирджиния Комонвелл университетінің медициналық колледжінде ашық жүрек операциясынан кейін қайтыс болды. 1993 жылы олар заңгерлер мен судьялар ретінде жұмыс істеген ғимарат, олардың көп жылдық досы және әріптесі Льюис Ф. Пауэлл-младшийдің құрметіне АҚШ сотының ғимараты деп аталып қайта жаңартылды. АҚШ-тың төртінші апелляциялық округінің соты осы Ұлттық тарихи ескерткіш ғимаратты пайдалануын жалғастыруда. Ричмонд университетінің құқық мектебіндегі Экологиялық зерттеулер орталығы және сот залы оның құрметіне аталған. Ричмонд университетінің Уильям Тейлор Муз заң кітапханасы оның еңбектерін арнайы коллекциясында сақтайды.
Merhige retired from the federal bench on June 8, 1998, and joined the law firm of Hunton & Williams in Richmond with a practice focusing on mediation. Merhige died on February 18, 2005, at Virginia Commonwealth University Medical College of Virginia in Richmond after undergoing open heart surgery. In 1993, the building where they had practiced as lawyers and judges was renamed the Lewis F. Powell Jr. United States Courthouse, after their longtime friend and colleague. The United States Court of Appeals for the Fourth Circuit continues to use that National Historic Landmark building. The Center for Environmental Studies at the University of Richmond School of Law is named in his honor, as is the moot court room. The William Taylor Muse Law Library at the University of Richmond holds his papers in its special collections.