Рожер Гильмен: Француз-американ ғалымы және Нобель жүлдесінің лауреаты
Roger Guillemin
Роджер Гильмен: Француз-американ нейробиологы, 1977 ж. Физиология немесе медицина бойынша Нобель сыйлығының лауреаты. Нейрогормондар зерттеуші. 1924-2024.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз-американдық нейробиолог (1924–2024)
French American neuroscientist (1924–2024)
Роджер Чарльз Луи Гильмен (ʁɔʒe ʃaʁl lwi ɡijmɛ̃; 11 қаңтар 1924 – 21 ақпан 2024) – француз-американдық нейробиолог. Ол 1976 жылы Ұлттық ғылым медалін, ал 1977 жылы нейрогормондар жөніндегі жұмысы үшін медицина саласындағы Нобель сыйлығын алды, бұл сыйлықты сол жылы Эндрю Шалли мен Розалин Суссман Ялоумен бөлісті.
Roger Charles Louis Guillemin (ʁɔʒe ʃaʁl lwi ɡijmɛ̃; January 11, 1924 – February 21, 2024) was a French American neuroscientist. He received the National Medal of Science in 1976, and the Nobel Prize for Medicine in 1977 for his work on neurohormones, sharing the prize that year with Andrew Schally and Rosalyn Sussman Yalow.
Өмірбаян
Бургундия университетінде бакалавриатты аяқтаған Гильмен 1949 жылы Лиондағы Медицина факультетінен медицина докторы (M. D.) дәрежесін алды, содан кейін Монреаль, Квебек, Канадаға Ханс Сельемен Монреаль университетінің Эксперименттік медицина және хирургия институтында жұмыс істеу үшін барды, онда ол 1953 жылы философия докторы (Ph. D.) дәрежесін алды. Сол жылы ол Хьюстон қаласындағы Бейлор медицина колледжінің профессоры болып жұмыс істеу үшін АҚШ-қа көшті. 1965 жылы ол АҚШ азаматы болды. 1970 жылы ол Ла-Холладағы Солк институтын құруға көмектесті, онда ол 1989 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін нейроэндокринология саласында жұмыс істеді. Гильмен мен Эндрю Шалли TRH және GnRH құрылымдарын жеке зертханаларда ашты. Гильменнің зертханасындағы осы ғылыми жаңалық процесі Бруно Латур мен Стив Вулгардың «Лабораториялық өмір» атты еңбегінде зерттелген. Гильмен басқа Нобель сыйлығының иегерлерімен бірге Біріккен Ұлттар Ұйымының Балалар құқықтары жөніндегі комитетінің делегациясынан 1995 жылдан бері Қытайда үй қамауында ұсталып отырған тибет баласы Гедхун Чоки Ниманы, 14-ші Далай-лама Тензин Гьяцзоның 11-ші Панчен-ламасы деп таныған, көру үшін өтінішхатқа қол қойды. Гильмен 2024 жылдың 11 қаңтарында 100 жасқа толды және келесі айда, 21 ақпанда Калифорния штатының Сан-Диего қаласында қайтыс болды.
Completing his undergraduate work at the University of Burgundy, Guillemin received his M. D. degree from the Medical Faculty at Lyon in 1949, and went to Montreal, Quebec, Canada, to work with Hans Selye at the Institute of Experimental Medicine and Surgery at the Université de Montréal where he received a Ph. D. in 1953. The same year he moved to the United States to join the faculty at Baylor College of Medicine at Houston. In 1965, he became a naturalized citizen of the United States. In 1970 he helped to set up the Salk Institute in La Jolla, where he worked for neuroendocrinology until retirement in 1989. Guillemin and Andrew Schally discovered the structures of TRH and GnRH in separate laboratories. The process of this scientific discovery at Guillemin's laboratory is the subject of a study by Bruno Latour and Steve Woolgar, published as Laboratory Life. Guillemin signed along with other Nobel Prize winners a petition requesting a delegation of the Committee on the Rights of the Children of the United Nations to visit a Tibetan child who had been under house arrest in China since 1995, namely Gedhun Choekyi Nyima, recognized as the 11th Panchen Lama by the 14th Dalai Lama, Tenzin Gyatso. Guillemin turned 100 on January 11, 2024, and died in San Diego, California the following month, on February 21.