Кіріспе

Дэвид Лео Лоуренс (18 маусым 1889 жылы туған, 21 қараша 1966 жылы қайтыс болған) – американдық саясаткер, 1959 жылдан 1963 жылға дейін Пенсильвания штатының 37-ші губернаторы болды. Пенсильвания губернаторы болып сайланған тұңғыш католик, Лоуренс – Питтсбург қаласының мэрі болып, сонымен қатар Пенсильвания губернаторы болып сайланған жалғыз адам. Ол 1946 жылдан 1959 жылға дейін қала басшысы қызметін төрт мәрте атқарды. 1993 жылы 69 ғалымнан құралған комиссия оны Америка тарихындағы ең үздік он қала басшысының арасында үшінші орынға қойды.

Ерте өмір

Лоуренс Пенсильвания штатының Питтсбург қаласының орталықтағы Алтын Үшбұрыш ауданында жұмысшы табының ирландтық католик отбасында дүниеге келді. Колледжге баруға қаражаты жетпеген Лоуренс Питтсбургтегі адвокат Уильям Бреннанның кеңсесінде қызметкер болып жұмыс істеді, ол жергілікті Демократиялық партияның төрағасы және еңбек қозғалысының пионері еді. Бреннан жас Лоуренс үшін жақын дос және ұстаз болды. Лоуренс 1916 жылы сақтандыру бизнесімен айналыса бастады. 1918 жылы ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, Вашингтон қаласында генерал-адъютант кеңсесінде офицер болып қызмет етті.

Питтсбург саясаты

1919 жылы армиядан оралғаннан кейін Лоренс Аллегей округінің Демократиялық партиясының төрағасы болып сайланды. Сол кезде Питтсбург республикашылдардың бекінісі болды, демократтардың қолдауы көбінесе жұмысшы табы мен өнеркәсіптік жұмыстарда шоғырланған жаңадан келген иммигранттар арасында ғана кең болды. Болашақта АҚШ сенаторы болатын Джо Гэффидің көмегімен Лоренс Пенсильвания Демократиялық партиясын жетектеді, ол жақын арада жергілікті және штаттық саясатта басымдыққа ие болды. 1928 жылғы президенттік сайлауда Лоренс Нью-Йорктік Альфред Э. Смит үшін белсенді жұмыс істеді, ол да ресми білімі жоқ, кедейлікте өскен тағы бір ирландтық католик саясаткері болатын. Сол жылы Аль Смитті жеңіске жеткізбеген қатыгез католиктерге қарсы науқан Лоренске терең әсер етті. Ол Рим католиктігінің АҚШ президенттік саясатында еңсеруге болмайтын кедергі екеніне сенді. Осы себепті, 1932 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда Лоренс Аль Смиттен бас тартып, Пенсильвания делегациясын Франклин Д. Рузвельтке берді, себебі ол діни мәселеден қорқып еді. Сонымен қатар, 1931 жылы Лоренс Аллегей округінің комиссары лауазымына кандидат болды, бірақ жеңіліске ұшырады. Бұл оның соңғы жеңілістерінің бірі болды, себебі Ұлы депрессияның салдары мен бірқатар дау-дамандар Питтсбургтегі Республикалық партияға деген қолдауды тездетіп әлсіретті. Екі жылдан кейін президент Франклин Д. Рузвельт Лоренсті Батыс Пенсильвания бойынша ішкі кірістерді жинаушы қызметіне тағайындады. 1934 жылы ол Джордж Эрлдің 20 ғасырда Пенсильванияның алғашқы демократ губернаторы болып сайлануына көмектесті. Эрл оны Комонвелл хатшысы етіп тағайындады. Сол жылы Лоренс Демократиялық партияның штаттық төрағасы болды.

Қалалық әкімдік

1945 жылы Лоренс Питтсбург қаласының мэрі болып, шамалы айырыспен сайланды. Сол кезде Питтсбург Америкадағы ең ластанған қалалардың бірі саналды, тұман соншалықты қалың болғандықтан, күндіз көше шамдарының жанып тұруы дағды болған. Соғыс жылдарында қаланың өнеркәсіптері күшпен жұмыс істеді, бұл ауа мен судың ластануын күшейтті. Лоренс қызметке келген алғашқы күндерінде Питтсбург үшін жеті пункттен тұратын бағдарлама жасады, осылайша қалалық жаңару жоспарын жүзеге асырған алғашқы азаматтық лидерлердің бірі болды. Республикалықтар сол кезде қала саясаты мен бизнестің көп бөлігін бақылап отырды, сондықтан Лоренс өз мақсаттарына жету үшін екі партиялық одақ құруға мәжбүр болды. Оның ең белгілі серіктестігі – Америкадағы ең ірі банктердің бірінің төрағасы және бекем республикашыл Ричард Меллонмен болды. Саяси ұстанымдарының әртүрлілігіне қарамастан, Меллон мен Лоренс екеуі де Питтсбургтің қайта жаңғыруына мүдделі болды және екеуі де ертедегі экологиялық қозғалыстың өкілдері болды. Осы серіктестік Питтсбургтің қайта өрлеуі (кейіннен I қайта өрлеу) деп аталған процеске бастама берді. 1950 жылдан 1952 жылға дейін Лоренс АҚШ қала әкімдері конференциясының президенті қызметін атқарды. 1993 жылы Мелвин Г. Холли жүргізген тарихшылар, саясаттанушылар және қалалық сарапшылардың сауалнамасы бойынша Лоренс 1820 және 1993 жылдар аралығында қызмет еткен ең жақсы американдық ірі қала әкімдерінің үшіншісі деп танылды.

Пенсильвания саясаты

Питтсбург қаласының мэрі болып бес мерзім қызмет еткеннен кейін, Лоренс 1958 жылы демократтар тарапынан штат губернаторына кандидат ретінде ұсынылды. Бастапқыда ол 70 жасқа жуықтағанын мүмкін кемшілік деп санап, тартынды. Бірақ, ақырында партияның ұсынысын қабылдап, Рединг қаласының кәсіпкері Артур МакГониглды аз айырымымен жеңіп, Пенсильвания штатының 37-ші губернаторы және алғашқы католик губернаторы атанды. Губернаторлық қызметінде төрт жыл бойы Лоренс дискриминацияға қарсы заңдарды, қоршаған ортаны қорғау туралы заңдарды қабылдады, Пенсильвания штатының кітапхана жүйесін кеңейтті, әділ тұрғын үй заңын бекітті және тарихи ескерткіштерді сақтауды қолдады. Сонымен қатар, ол жол қауіпсіздігін күшейтуге бағытталған заңдарды қабылдады, оның себебі оның екі ұлы автокөлік апатында қаза тапқандығымен байланысты делінеді. Штаттық бюрократияны кеңейту бюджет тапшылығына және салықтардың өсуіне әкеп соқты, бұл көптеген консерваторлардың наразылығын тудырды. 1960 жылы Лоренс Финнеган қорының құрылуына қатысқан саяси лидерлердің бірі болды. Бұл қор жаз айларында Харрисбургтегі штаттық басқару органдарында он апталық төленетін тәжірибелік оқудан өтуге мүмкіндік беріп, үлгілі студенттерге үкімет және саясат саласында тәжірибе алуға көмектеседі.

Ұлттық саясат

Лоуренс 1912 жылы өзінің алғашқы Демократиялық ұлттық конвенциясына жас көмекші ретінде қатысты және өмірінің соңына дейін барлық келесі конвенцияларға қатысты. Ол 1932 жылы Франклин Делано Рузвельттің және 1960 жылы Джон Кеннедидің кандидаттығын ілгерілетуде маңызды рөл атқарды және «президенттерді жасайтын» адам ретінде танылды. 1948 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияға дейінгі апталарда Лоуренс Гарри С. Трумэннің президенттікке үміткер болуын қолдаған қалалық басшылардың санатында болды. 1948 жылы Филадельфияда өткен Демократиялық конвенцияда Гарри Трумэн Лоуренстің қолдауымен Демократиялық партияның президенттік кандидаттығына талаптанды, бірақ Лоуренс либералдар мен консерваторларды таң қалдырып, Пенсильвания делегациясын әкімшіліктің қалаған, азырақ прогрессивті азаматтық құқықтар баптарынан гөрі, күштірек либералды баптарға бұрды. Лоуренс Джон Ф. Кеннедиді Линдон Джонсонды вице-президенттікке кандидат ретінде таңдауға көндіргені үшін және солтүстік және оңтүстік демократтар арасындағы жарысты жазыққа келтіргені үшін жиі мақталады. 1958 жылы (губернаторлық сайлаудың қызу кезінде) Лоуренс, содан кейін Флоридадан АҚШ сенаторы Джордж Сматхерспен бірге Федералды байланыс комиссиясына ықпал етуге тырысқан деген айыптан ақталды. Бұл айыптар WTAE TV телеарнасына оның меншік тобы мен WPXI меншік тобы арасында теледидар лицензиясын беруге қатысты. Лоуренстің қатысқан АҚШ Өкілдер палатасының тыңдаулары қызықты оқиғаға толы болды.

Кейінгі өмірі

Қазіргі мемлекеттік заң бойынша бір мерзімге ғана сайлануға құқылы болған Лоренс 1963 жылы сайланған лауазымынан кетті. Ол Демократиялық саясатта белсенді болып қалып, Кеннеди және Джонсон әкімшіліктерінде Президенттің Тұрғын үйлерде тең мүмкіндіктер жөніндегі комитетінің төрағасы ретінде қызмет етті.

Өлім

Лоуренс 1966 жылғы 4 қарашада Питтсбургтегі Сирия мешітінде губернаторлыққа кандидат Милтон Шепптің үгіт жиынында ауырып құлдырады. Оны дереу жергілікті ауруханаға жеткізді. 17 күннен кейін ол есін жимай қайтыс болды. Ол 77 жаста болған. Оның қазасына президенттер Джонсон мен Трумэн аза тұтты. Қоштасу рәсімі 1966 жылғы 25 қарашада Питтсбургтің орталықтағы Қасиетті Марияның Мейірімділік шіркеуінде өтті. Шараға 2000-ға жуық адам қатысты, олардың ішінде сенатор Роберт Ф. Кеннеди, Питтсбург мэрі Джозеф М. Барр, Детройт мэрі Джером Кавана, Филадельфия мэрі Джеймс Тейт және Ричардсон Дилворт, губернаторлар Уильям Скрантон, Джеймс Х. Дафф, Реймонд П. Шафер және Джон С. Файн, президент Линдон Б. Джонсонның кеңесшілері Роберт Э. Кинтнер және В. Марвин Уотсон, Ауыл шаруашылығы министрі Орвилл Фриман және Ішкі істер министрі Стюарт Удалл болды. Рәсімнен кейін барлық қонақтар мен туыстар 250 көліктен тұратын кортежбен бірге мәйіт көлігімен Достастық бульварынан, Грант көшесі арқылы және I 376 тас жолымен жерлеуге бет алды. Ол Питтсбургтегі Кальварий зиратында, ұзақ жылдан бергі досы Гарри Гребтің қабірінің жанында және көп жыл бұрын қайтыс болған екі үлкен ұлының қабірінің іргесінде жерленді.

Құрметтер

Лоренстің құрметіне аталған ғимараттардың қатарында Питтсбургтегі Дэвид Л. Лоренс конгресс орталығы, Питтсбург университетінің Дэвид Лоренс залы, Индиана Пенсильвания университетінің Губернатор алаңындағы Лоренс залы және Пойнт Парк университетінің Лоренс залы бар. Лоренс сондай-ақ Пенсильванияның Эдинборо университетінде екі жатақханасымен құрметтелді, олар Лоренс Тауэрс деп аталды. Ла-Салл университетіндегі Дэвид Л. Лоренс кітапханасы, кейіннен Дэвид Л. Лоренс әкімшілік орталығы вице-президент Хьюберт Хамфридің қатысуымен ашылды.

Анықтамалар және қосымша оқу

Хайнеман, Кеннет Дж. Католиктік жаңа келісім: Діни реформа және Депрессия кезеңіндегі Питтсбург (Penn State Press, 2010). Хайнеман, Кеннет Дж. "Католиктік жаңа келісім: 1930 жылдардағы Питтсбургтегі дін және еңбек". Пенсильвания тарихы және өмірбаяны журналы 118.4 (1994): 363–394. онлайн. Хайнеман, Кеннет Дж. "Католиктер, коммунистер және консерваторлар: Питтсбург майданындағы «Қырық жылдық соғыс» демократтарының қалыптасуы". U.S. Catholic Historian (2016): 25–54. онлайн. Хайнеман, Кеннет Дж. "Екі қаланың тарихы: Питтсбург, Филадельфия және Кистон штатында жаңа келісімнің көпшілік қолдауын табуға жасалған тың тырыс". Пенсильвания тарихы және өмірбаяны журналы 132.4 (2008): 311–340. онлайн.

Холли, Мелвин Г. Америкалық мэр: Үлкен қалалардың ең жақсы және ең нашар басшылары (Penn State UP, 1999) 98–126 беттер. Айзексон, Мариел П. "Фантазия мен шындық кездеседі: Питтсбургтің қайта жандануы және қалалық утопиялар". Қала тарихы журналы 41.1 (2015): 13–19. Любовь, Рой, ред. ХХ ғасыр Питтсбургы, 1-том: Үкімет, бизнес және қоршаған ортаның өзгеруі (1996). Лукони, Стефано. "Машина саясаты және Рузвельт көпшілігінің консолидациясы: Питтсбург пен Филадельфиядағы итальяндық американдықтардың мысалы". Journal of American Ethnic History (1996): 32–59. онлайн.

МакЭллиготт, Патрисия. Ирландтық Питтсбург (Arcadia, 2013) онлайн. Шеймс, Салли Олеон. "Дэвид Л. Лоуренс, Питтсбург мэрі: Саяси лидердің қалыптасуы" (PhD диссертациясы, Питтсбург университеті; ProQuest Dissertations Publishing, 1958. 5805634). Смит, Эрик Леделл және Кеннет С. Воленский. "Жаңа қоғамдық саясат: Пенсильванияның 1955 жылғы әділ еңбек тәжірибесі туралы заңы". Пенсильвания тарихы (2002): 489–523. онлайн.

Стэйв, Брюс М. Жаңа келісім және соңғы салтанат: Питтсбургтің машина саясаты (U of Pittsburgh Press, 1970). Стэйв, Брюс Мартин. "Жаңа келісім, соңғы салтанат және қалалық саяси машинаның құрылысы: Питтсбург комитетінің мүшелері, іс-шаралар". Пенсильвания тарихы 33.4 (1966): 460–483. онлайн. Вебер, Майкл П. Мені бас деп атама: Дэвид Л. Лоуренс: Питтсбургтің қайта жандануының мэрі (U of Pittsburgh Press, 1988) ISBN 0-8229-3565-1.