Кіріспе

Вилли Мей Форд Смит (23 маусым 1904 – 2 ақпан 1994) – американдық музыкант және христиан уағызшысы, АҚШ-та евангелие музыкасының дамуы мен таралуына зор үлес қоскан тұлға. Ол отбасымен бірге ән айтып өскен, әпкелерімен квартет құрған. Кейін ол Томас А. Дорсимен танысты, ол "Евангелие Музыкасының Әкесі" деп аталды және 1932 жылы Евангелие Хоры мен Топтардың Ұлттық Конвенциясын құрды. Смит Сент-Луис бөлімін ашып, ұлттық ұйымның Солисттер Бюросының директоры болды, жас әншілерді евангелие блюз стилінде оқытып, тәрбиеледі. Ол мейірімді мінезімен танылды, сондықтан музыкалық ортадағылар оны "Ана Смит" деп атады. Он жыл бойы ол шіркеулерде және діни жиындарда сабақ беріп, ән айтып, уағыз айту үшін тынымсыз саяхаттады. Оның өнерлері терең рухани сезімдерді қоздыратындығымен әйгілі болды. Өмірі бойы берілген христиан болғандықтан, тіпті евангелие музыкасының "алтын ғасырында" да оны коммерцияландырудан бас тартты. Смит жазудан гөрі тікелей эфирде және радиода өнер көрсетуді жөн көрді. Ол пастор болып тағайындалды және Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы шіркеуде 30 жыл бойы уағыз айтты. Алайда, ол 1980 жылдары ғана кең жұртшылыққа танылды. 1982 жылы түсірілген "Амин, Біреу" атты деректі фильмде АҚШ-тағы евангелие әншілері туралы баяндалды, ол осы фильмнің басты кейіпкері болды. Автор Энтони Хейлбют: "Оның ізбасарлары мен жақтастары көп. Бұл – барлық уақыттағы ең ықпалды әйел евангелие әншісі, және көптеген жанкүйерлердің пікірінше, ең ұлысы" деді.

Ерте өмір (19041921)

Миссисипи штатының Ролинг Форк қаласында туған Вилли Мэй, теміржол машинисі Кларенс Форд пен Мэри Уильямстың он төрт баласының жетіншісі болды. Ол дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай, әкесінің жұмысымен байланысты оның отбасы Мемфиске (Теннесси штаты) көшіп келді. Вилли Мэй әлі нәресте кезінде отбасының Мемфис ауласына жақын орналасқан, жаман даңқы бар клубтан естіген блюзбен танысты. Клуб келушілері оның "Boll Weevil" әнін тыңдау үшін ақша тастады. 1917 жылы Фордтар Сент-Луис, Миссури қаласына көшіп барды, ал Мэри мейрамхана ашты, онда Вилли Мэй сегізінші сыныпты тастағаннан кейін жұмыс істеді. Оның ата-анасы терең діншіл христиандар еді, әкесі шіркеуде дьякон болып қызмет етті. Олар ән салуға деген сүйіспеншілікті қалыптастырды, соңында Вилли Мэй мен оның әпкелері Мэри, Эмма және Женеваға жергілікті "Нағыз жарық" шіркеуінде өнер көрсетуге ынталандырды. Олар бұл істі қатты ұнатып, "Форд систерз" атты әншілер квартетін құрды. 1922 жылғы Ұлттық баптист конвенциясындағы олардың өнері жылы қабылданбады. 20 ғасырдың басында АҚШ-тағы қалалық қара нәсілділердің шіркеулеріндегі музыка өте ресми және мәдениетті болды. Хорлар Гендель мен Моцарт сияқты классикалық еуропалық композиторлардың күрделі шығармаларын орындады, рухани хабарды музыка арқылы жеткізуден гөрі музыкалық қабілеттерін көрсетуге көбірек ұмтылды. Әндерді жекелендіру, яғни әуен, сөз және ырғақпен импровизациялау, жалпыға ортақ және лайықсыз деп есептелгендіктен көбінесе қабылданбады. Осы тұрғыда Смит кейіннен Ұлттық баптист конвенциясы "ізгі хабарды толыққанды қабылдамады" деді.