Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ұрлаушы, зорлаушы және кісі өлтіруші (1943–1999)
American kidnapper, rapist, and murderer (1943–1999)
Гэри Майкл Хайдник (22 қараша 1943 – 6 шілде 1999) – американдық кісі өлтіруші және сериялық зорлаушы. Ол Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында алты әйелді ұрлап, азаптап, зорлап, соның ішінде екеуін өлтірді. Оларды үйінің жертөлесіндегі өз қазған шұңқырына қамап ұстаған. Оған өлім жазасы беріліп, 1999 жылдың шілдесінде уытты инъекция арқылы атқарылды. Қазіргі таңда ол штаттың соңғы атқарылған адамы. Хайдник "Қойлардың үндемеуі" фильміндегі Джеймс "Бюффало Билл" Гамб кейіпкеріне шабыт бергендердің бірі болды.
Gary Michael Heidnik (November 22, 1943–July 6, 1999) was an American murderer and serial rapist who kidnapped, tortured, and raped six women, murdering two of them, while holding them captive in a self dug pit in his basement floor, in Philadelphia, Pennsylvania. He was sentenced to death and executed by lethal injection in July 1999, currently the last person to be executed in the state. Heidnik was one of the inspirations for the Jame "Buffalo Bill" Gumb character in The Silence of the Lambs.
Ерте өмір
Гари Хайдник 1943 жылғы 22 қарашада Кливленд қаласының маңындағы Истлейк қаласында Майкл мен Эллен Хайдниктердің отбасында дүниеге келді. Оның Терри деген інісі болған. 1946 жылы ата-анасы ажырасқаннан кейін Хайдник балалары төрт жыл бойы анасы тәрбиеледі, содан кейін әкесі мен оның жаңа әйеліне берілді. Кейін Хайдник әкесі оны эмоционалды түрде зорлағанын мәлімдеді. Ол өмір бойы төсекке сиіп алу проблемасымен күресті және әкесі оны көршілерінің көз алдында жадыраған жастығын төсек бөлмесінің терезесінен ілуге мәжбүр етіп, қорлағанын айтты. Ұлының қамауға алынуынан кейін Хайдник әкесі зорлық-зомбылыққа қатысты айыптауларды жоққа шығарды. Мектепте Хайдник сыныптастарымен қарым-қатынас жасамай, көзбен тілдесуден де бас тартты. Бір күні жаңадан келген қыз: "Гари, үй жұмысыңды бітірдің бе?" - деп сұрады. Ол оған айқайлап, оның өзімен сөйлесуге лайық емесін айтты. Хайдниктің ерекше пішіндес басы туралы да қысым көрсетті, ол және Терри жас Хайдник ағаштан құлап соқтығысуының салдары екенін мәлімдеді. Дегенмен, Хайдник оқуда жақсы нәтижелер көрсетті және IQ-сы 148 болды. Хайдник әскерде он үш ай қызмет етті. Бастапқы дайындық кезінде сержант оны "тамаша" деп бағалады. Ол әскери полиция сияқты бірнеше мамандықтарға өтініш берді, бірақ қабылданбады. Ол Сан-Антонио, Техас штатына фельдшерлік дайындыққа жіберілді және медициналық оқуын жақсы аяқтады. Алайда ол Сан-Антониода ұзақ қалмады және Батыс Германиядағы Ландштуль қаласындағы 46-шы армиялық хирургиялық госпиталіне ауыстырылды. Германияға келгеннен кейін бірнеше апта өткен соң ол GED диплом алды. 1962 жылдың тамызында Хайдник қатысты бас ауруы, бас айналуы, көрудің нашарлауы және жүрек ауруынан шағымдана бастады. Аурухана неврологі Хайдникке гастроэнтерит диагнозы қойып, оның психикалық аурудың белгілері бар екенін және оған трифлуоперазин тағайындалғанын атап өтті. 1962 жылдың қазан айында Хайдник Пенсильвания штатының Филадельфия қаласындағы әскери госпиталіне ауыстырылды, онда оған шизоидтық жекеліктің бұзылысы диагнозы қойылды және осылайша әскери қызметтен құрметпен босатылды.
Gary Heidnik was born on November 22, 1943, in Eastlake, Ohio, a suburb of Cleveland, to Michael and Ellen Heidnik. He had a younger brother, Terry. After their parents divorced in 1946, the Heidnik children were raised by their mother for four years before being placed in the care of their father and his new wife. Heidnik would later claim he was emotionally abused by his father. He suffered a lifelong problem of bed wetting and said his father would humiliate him by forcing him to hang his stained sheets from his bedroom window, in full view of their neighbors. After his son's arrest, Heidnik's father denied the abuse allegations. At school, Heidnik did not interact with his fellow students and refused to make eye contact. When a well meaning, new female student asked, "Did you get the homework done, Gary? ", he yelled at her, and told her she was not "worthy enough" to talk to him. Heidnik was also teased about his oddly shaped head, which he and Terry claimed was the result of a young Heidnik falling out of a tree. Nonetheless, Heidnik performed well academically and tested with an I. Q. of 148. Heidnik served in the Army for thirteen months. During basic training, his drill sergeant graded him as "excellent." He applied for several specialist positions, including the military police, but was rejected. He was sent to San Antonio, Texas to be trained as a medic, and did well through medical training. However, he did not stay in San Antonio very long and was transferred to the 46th Army Surgical Hospital in Landstuhl, West Germany. Within weeks of his new posting in Germany, he earned his GED. In August 1962, Heidnik began complaining of severe headaches, dizziness, blurred vision, and nausea. A hospital neurologist diagnosed Heidnik with gastroenteritis and noted that he also displayed symptoms of mental illness, for which he was prescribed trifluoperazine. In October 1962, Heidnik was transferred to a military hospital in Philadelphia, Pennsylvania, where he was diagnosed with schizoid personality disorder and consequently honorably discharged from military service.
Ересектілік
Бостандыққа шыққаннан кейін көп ұзамай Хайдник лицензияланған практикалық медбике болып, Пенсильвания университетіне оқуға түсті, бірақ бір семестрден кейін оқуды тастап кетті. Ол Коутсвиллдегі Ветерандар әкімшілігі ауруханасында жұмыс істеді, бірақ нашар қатысуы және пациенттерге қатыгездік танытуы үшін жұмыстан шығарылды. 1962 жылдың тамызынан 1987 жылдың наурызында тұтқындалғанға дейін Хайдник психиатриялық ауруханаларда арасында болып, кем дегенде он үш рет өзіне қол жұмсауға тырысты. 1970 жылы сүйек қатерлі ісігімен ауырып, алкоголизмнің салдарынан зардап шеккен анасы өз-өзіне қол жұмсады, сынап хлоридін ішіп қайтыс болды. Оның інісі Терри де психиатриялық мекемелерде жатты және бірнеше рет өзіне қол жұмсауға әрекеттенді. Дисто Хайдникті бірнеше рет зорлап, шабуыл жасады деп айыптады. Филадельфиядағы филиппин қауымының көмегімен ол 1986 жылдың қаңтарында Хайдниктен кетіп қалды. Хайдник бұрынғы әйелі 1987 жылы бала асырау төлемдерін талап еткенге дейін Дистоны қысқа некеде жүкті қылғанын білмеді. 1986 жылдың 15 қыркүйегінде ол ұл тауып, оған Джесси Джон Дисто деп ат қойды. Хайдниктің Гейл Линкоутан Гари кіші есімді ұлы болды. Бала туғаннан кейін көп ұзамай оны асырап алуға берді. Хайдниктің үшінші баласы Анжеанетт Дэвидсоннан туды, ол сауатсыз және ақыл-жағынан кемістігі бар әйел болды. Олардың қызы Максин Дэвидсон 1978 жылдың 16 наурызында дүниеге келді және бірден асырап алуға берілді. Максин туылғаннан кейін көп ұзамай Хайдник Анжеанеттің әпкесі Альбертаны, ақыл-жағынан кемістігі бар адамдарға арналған мекемеде тұратын Альбертаны ұрлап, зорлағаны үшін тұтқындалды.
Shortly after his discharge, Heidnik became a licensed practical nurse and enrolled at the University of Pennsylvania, only to drop out after a single semester. He worked at a Veterans Administration hospital in Coatesville, but was fired for poor attendance and rude behavior towards patients. From August 1962 until his arrest in March 1987, Heidnik spent time in and out of psychiatric hospitals and had attempted suicide at least thirteen times. In 1970, his mother, who had been diagnosed with bone cancer and was suffering the effects of alcoholism, committed suicide by drinking mercuric chloride. His brother Terry also spent time in mental institutions, and attempted suicide multiple times. Disto also accused Heidnik of repeatedly raping and assaulting her. With the help of the Filipino community in Philadelphia, she was able to leave Heidnik in January 1986. Unknown to Heidnik until his ex wife requested child support payments in 1987, he had impregnated Disto during their short marriage. On September 15, 1986, she gave birth to a son, whom she named Jesse John Disto. Heidnik also had a child with Gail Lincow, a son named Gary Jr. The child was placed in foster care soon after his birth. Heidnik had a third child with another woman, Anjeanette Davidson, who was illiterate and mentally disabled. Their daughter, Maxine Davidson, was born on March 16, 1978, and immediately placed in foster care. Shortly after Maxine's birth, Heidnik was arrested for the kidnapping and rape of Anjeanette's sister, Alberta, who had been living in an institution for the mentally disabled in Penn Township.
1976 жыл: Бірінші сот айыптаулары
1976 жылы Хайдникке қасақана дене жарақатын келтіру және рұқсаты жоқ тапаншамен жүру айыбы тағылды, ол жалға берген үйдің тұрғынына оқ атқаннан кейін, оқ адамның бетіне сырттай тиген.
In 1976, Heidnik was charged with aggravated assault and carrying an unlicensed pistol after shooting at the tenant of a house he offered for rent, grazing the man's face.
1978 жыл: Алғашқы рет түрмеге қамалды
1978 жылы Хайдник сол кездегі әйелі Анжианет Дэвидсонның әпкесі Альберта Дэвидсонды Харрисбург мемлекеттік ауруханасынан күнделікті жарыққа жіберіп алып, оны жертөледегі құлыпталған қоймаға қамады. Оны тауып, ауруханаға қайтарғаннан кейін сараптама көрсетті, оның зорланғаны, содомдық зорлыққа ұшырағаны және гонореяға шалдыққаны анықталды. Хайдник тұтқындалып, ұрлау, зорлау, заңсыз ұстап тұру, жалған қамау, еріксіз жыныстық қатынас жасау және психиатриялық емдеу орындасындағы пациенттің күтіміне араласу айыптары тағылды. Алғашқы үкім апелляцияда күшін жойды және Хайдник 1983 жылғы сәуір айында босатылар алдында үш жыл психиатриялық мекемелерде жазасын өтеді, содан кейін мемлекеттік бақылаудағы психикалық денсаулық сақтау бағдарламасымен қадағаланды.
In 1978, Heidnik signed out Alberta Davidson, the sister of his then girlfriend Anjeanette Davidson, from the Harrisburg State Hospital on day leave and proceeded to imprison her in a locked storage room in his basement. After she was found and returned to the hospital, examination revealed that she had been raped and sodomized, and that she had contracted gonorrhea. Heidnik was arrested, charged and convicted of kidnapping, rape, unlawful restraint, false imprisonment, involuntary deviant sexual intercourse, and interfering with the custody of a committed person. The original sentence was overturned on appeal and Heidnik spent three years of his incarceration in mental institutions prior to being released in April 1983, under the supervision of a state sanctioned mental health program.
1986 жыл: Ерлі-зайыптыларды зорлау
1986 жылы әйелі оны тастап кеткен соң, Хайдник тағы да тұтқындалды және оған дене күштеп ұру, ар-ұятына тию, әйелін зорлау және оның еркінен тыс жыныстық қатынас жасау айыптары тағылды.
After his wife left him in 1986, Heidnik was arrested again and charged with assault, indecent assault, spousal rape, and involuntary deviant sexual intercourse.
1986-1987 жж.: Сериялы зорлау және кісі өлтіру
1986 жылғы 25 қарашада Хайдник 25 жасар Хосефина Ривера есімді әйелді ұрлап кетті. 1987 жылдың қаңтарына дейін ол тағы төрт әйелді ұрлап, Солтүстік Филадельфиядағы 3520 Солтүстік Маршалл көшесіндегі үйінің жертөлесіндегі шұңқырға қамады. Тұтқындар зорлық-зомбылыққа ұшырады, сапаланып, азапталды. Олардың бірі, 24 жасар Сандра Линдсей, аштықтан, азаптаулардан және емделмеген қызбадан қайтыс болды. Хайдник оның денесін бөліп-жарып жіберді, бірақ қолы мен аяқтарын бөлшектеу қиын болды, сондықтан оларды тоңазытқышқа салып, "ит тағамы" деп жазды. Ол оның қабырғаларын пеште пісірді, ал басын плитадағы қазанға қайнатты. Полиция қызметкерлері оның үйіне көршілері оның үйінен жағымсыз иіс шығатынына шағымданғаннан кейін келді, бірақ Хайдник: "Мен ет пісіріп жатырмын. Ұйықтап қалдым, сосын күйдіріп алдым" деп түсіндірген соң, олар үйден кетіп қалды. Бірнеше дереккөздер Хайдник Линдсейдің етін ұнтақтап, ит тағамымен араластырып, басқа құрбандарына бергенін мәлімдейді. Оның адвокаты Чак Перуто оның ас үйіндегі "Куисинарт" және басқа құралдарды тексергенде, мұндай дәлелдер таппағанын айтты. Перуто Хайдник ақылсыздық қорғанысын қолдау үшін бұл оқиғаны ойлап тапқанын айтты. Аскинс Хайдник құрбандардың аузын таспамен байлап, құлақтарына бұрандамен тесік салғанын айтып берді. 1987 жылғы 23 наурызда Хайдник пен Ривера 24 жасар Агнес Адамсты ұрлап кетті. Ертесі күні Ривера Хайдникке оны уақытша босатуға көндірді, өйткені ол отбасына баруы керек еді. Ол оны бензин бекетіне апарып, оны сонда күтетінін айтты. Ол жігітінің үйіне барды; бастапқыда Хайдникке қарсы тұрғысы келді, бірақ кейін полицияны шақыруды шешті. Полиция қызметкерлері оның аяғындағы тізбектерден қалған іздерді байқап, бензин бекетіне барып, Хайдникті ұстады. Оның ең жақын досы деп есептелген Сирил Браун да тұтқындалды. Браун 50 000 доллар көлемінде кепілдік төлеп, Хайдникке қарсы куәлік етуге келісім берген соң босатылды. Браун Линдсейдің жертөледе қайтыс болғанына және Хайдник оның денесін бөліп-жарып жібергеніне куә болғанын мойындады. 1987 жылдың сәуір айында тұтқындалғаннан кейін көп ұзамай Хайдник түрмеде өзін-өзі асып өлтіруге тырысты.
On November 25, 1986, Heidnik abducted a 25 year old woman named Josefina Rivera. By January 1987, he had kidnapped another four women, whom he held captive in a pit in the basement of his house at 3520 North Marshall Street in North Philadelphia. The captives were raped, beaten, and tortured. One of the women, 24 year old Sandra Lindsay, died of a combination of starvation, torture, and an untreated fever. Heidnik dismembered her body but had problems dealing with the arms and legs, so he put them in a freezer and labeled them "dog food." He cooked her ribs in an oven and boiled her head in a pot on the stove. Police officers came to his house after his neighbors complained that a nauseating odor was emanating from his residence, but they left the premises after Heidnik explained: "I'm cooking a roast. I fell asleep and it burnt." Several sources state that Heidnik ground up the flesh of Lindsay, mixed it with dog food, and fed it to his other victims. His defense attorney, Chuck Peruto, said that upon examination of a Cuisinart and other tools in his kitchen, they found no evidence of this. Peruto said that Heidnik made up the story to support the insanity defense. featuring an interview in which Askins recounted that Heidnik wrapped duct tape around the mouths of the victims and stabbed them in their ears with a screwdriver. On March 23, 1987, Heidnik and Rivera abducted 24 year old Agnes Adams. The next day, Rivera convinced Heidnik to let her go, temporarily, so she could visit her family. He drove her to a gas station and said that he would wait for her there. She walked to her boyfriend's house; she initially wanted to confront Heidnik, but then decided to call the police instead. The responding officers, noting chafing from chains on her leg, went to the gas station and detained Heidnik. His purported best friend, Cyril Brown, was also arrested. Brown was released on $50,000 bail and an agreement that he would testify against Heidnik. In part, Brown admitted that he had witnessed Lindsay's death in the basement and that he had witnessed Heidnik's dismemberment of her body. Shortly after his arrest in April 1987, Heidnik attempted to hang himself in his jail cell.
Сот және апелляциялық шағымдар
Хайдник алғашқы сотта әйелдер оның үйге көшіп келгенге дейін үйде болған деді. Сотта Чарльз Перуто-младший Хайдникты қорғады, ол Хайдник заң бойынша ақыл-есі дұрыс емес екенін дәлелдеуге тырысты. 1988 жылдың 1 шілдесінде Хайдник екі бір жақты қырқыстан өлтіру, алты ұрлау, бес зорлау, төрт аса қатыгездікпен шабуыл жасау және екі еріксіз бұзық жыныстық қатынас жасау қылмыстары бойынша сотталды. Оған өлім жазасы беріліп, Питтсбургтегі мемлекеттік түзету мекемесіне қамалды. 1989 жылдың қаңтар айында ол тағайындалған торазиннің көп мөлшерін ішіп өзіне-өзі қол жұмсауға тырысты. 1997 жылы Хайдниктың қызы Максин Дэвидсон Уайт және оның бұрынғы әйелі Бетти Дисто Пенсильвания штатының Шығыс округінің федералды сотына талап арыз берді, онда Хайдник өлім жазасын алуға лайық емес екенін негіздеп, өлім жазасын тоқтатуды сұрады. Екі жылдық сот процестерінен кейін 1999 жылдың 3 шілдесінде АҚШ-тың Пенсильвания штатының Шығыс округінің аудандық соты соңғы шешімін шығарып, Хайдникты өлім жазасына кесуге кезекті ашты.
At Heidnik's arraignment, he claimed that the women were already in the house when he moved in. At trial, Heidnik was defended by Charles Peruto, Jr., who attempted to prove that Heidnik was legally insane. On July 1, 1988, Heidnik was convicted of two counts of first degree murder, six counts of kidnapping, five counts of rape, four counts of aggravated assault and two counts of involuntary deviate sexual intercourse. He was sentenced to death and incarcerated at the State Correctional Institution at Pittsburgh. In January 1989, he attempted suicide with an overdose of prescribed thorazine. In 1997, Heidnik's daughter, Maxine Davidson White, and his ex wife, Betty Disto, filed a suit in federal court in the Eastern District of Pennsylvania, in which they requested a stay of execution on the basis that Heidnik was not competent enough to be executed. After two years of legal proceedings in various courts, on July 3, 1999, the U. S. District Court for the Eastern District of Pennsylvania issued its final ruling, clearing the way for Heidnik's execution.
Өлім
Хайдниктің соңғы тамағы екі кесе ірімшікті пицца және қара кофе болды. Ол 1999 жылғы 6 шілдеде Пенсильвания штатының Беллефонте қаласындағы Rockview мемлекеттік түзету мекемесінде өлім жазасына кесілді, содан кейін денесі өртеліп жойылды. Ол Пенсильвания штатының өлім жазасын қайта қолдануынан бері өлім жазасына кесілген соңғы адам және ол осы жазаға кесілген үш адамның үшіншісі болып табылады. Қалған екеуі – Кит Зеттломэйер (1995 жылдың мамырында) және Леон Мозер (1995 жылдың тамызында).
Heidnik's last meal was two slices of cheese pizza and black coffee. He was executed by lethal injection on July 6, 1999, at the State Correctional Institution – Rockview, in Bellefonte, Pennsylvania and his body was cremated. He was the last person executed by the Commonwealth of Pennsylvania, and remains the third of only three people executed there since the resumption of the death penalty. The other two were Keith Zettlemoyer in May 1995 and Leon Moser in August 1995.
Құрбандар
Жозефина Ривера – 25 жаста, 1986 жылдың 25 қарашасында ұрланған. Сандра Линдсей – 24 жаста, 1986 жылдың 3 желтоқсанында ұрланған; 1987 жылдың 7 ақпанында өлтірілген. Лиза Томас – 19 жаста, 1986 жылдың 23 желтоқсанында ұрланған. Дебора Дадли – 23 жаста, 1987 жылдың 2 қаңтарында ұрланған; 1987 жылдың 19 наурызында өлтірілген. Жакелин Аскинс – 18 жаста, 1987 жылдың 18 қаңтарында ұрланған. Агнес Адамс – 24 жаста, 1987 жылдың 23 наурызында ұрланған.
Josefina Rivera — age 25, kidnapped on November 25, 1986. Sandra Lindsay — age 24, kidnapped on December 3, 1986; murdered on February 7, 1987. Lisa Thomas — age 19, kidnapped on December 23, 1986. Deborah Dudley — age 23, kidnapped on January 2, 1987; murdered on March 19, 1987. Jacqueline Askins — age 18, kidnapped on January 18, 1987. Agnes Adams — age 24, kidnapped on March 23, 1987.
Танымал мәдениетте
Хайдник – Томас Харрис 1988 жылы жазған «Қойлардың үндемеуі» романындағы басты жауыз Джейм «Быффало Билл» Гамбтың кейіпін қалыптастыру үшін пайдаланған үш нақты кісі өлтірушінің бірі болды.
Heidnik was one of three real life murderers upon whom author Thomas Harris based Jame "Buffalo Bill" Gumb, the villain of his 1988 novel The Silence of the Lambs.