Джин Тенас: Америкалық бейсболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы және менеджер (1946 жылы туған)

Фьюри Джин Тенэйс ( /t/ɛ/n//ᵻ/s/; туған Фиоре Джинно Тенэччи; 10 қазан 1946), Джин Тенэйс ретінде жақсы танылған, американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы және жаттықтырушы. Ол негізгі бейсбол лигасынде қақпашы және бірінші базалық ойыншы ретінде ойнады, ең бастысы 1972 мен 1974 жылдар арасында үш тізбектей әлем чемпионатын жеңген Окленд Атлетикасы құрамында. Тенэйс Огайо штатының Лукасвилл қаласындағы Вэлли орта мектебінен Канзас-Сити Атлетикасы тартты және Окленд Атлетикасы, Сан-Диего Падрес, Сент-Луис Кардиналс және Питтсбург Пирайтс командаларында ойнады. Ол оң қолмен соққы берді және лақтырды. Оның карьералық орташа соққы көрсеткіші .241 болғанына қарамастан, оның базаға шығу көрсеткіші .388, білікті қақпашылар арасында барлық уақыттағы төртінші орында тұр, ал оның .429 қарқынды соққы көрсеткіші ол ойнаған дәуірдегі орташа көрсеткіштен айтарлықтай жоғары болды. Оның 46.8 Бейсбол анықтамасы бойынша алмастырудан жоғары жеңістер (WAR) көрсеткіші қақпашылар арасында 13-орында, ал оның 7 жылдық ең жақсы WAR көрсеткіші Рой Кампанелламен бірдей, қақпашылар арасында 12-орында. Сондай-ақ, оның карьералық rWAR көрсеткіші .250-ден төмен соққы беретін ойыншылардың арасында бесінші орында тұр. Тенэйстің 140 салмақты ұпай жинауы (wRC+) Майк Пиаццамен бірге барлық уақыттағы қақпашылар арасындағы ең жоғары көрсеткіш болып табылады. Тенэйс 1972 жылғы әлем чемпионатының ең құнды ойыншысы атанды. Ойыншылық карьерасы аяқталғаннан кейін, Тенэйс бірнеше ұйымда жаттықтырушы болып жұмыс істеді, ең бастысы Торонто Блю Джейс командасында.

Окленд Атлетикасы (1969-1976)

Тенэйс бейсболдың алғашқы драфтында таңдалды, 1965 жылғы Бас лига драфтының 20-шы таңдауында сол кездегі Канзас-Сити Атлетикасы оны таңдады. Тенэйс өзінің Бас лигасындағы дебютін 1969 жылдың 29 мамырында Оуклендте, Оукленд–Аламеда округінің Колизейінде Детройт Тайгерс-ке қарсы жасады, онда ол Оуклендтің 8–4 есебімен жеңілісінде 0-ге 4 есебімен және екі страйк-аутпен ойнады. Өзінің мансабындағы алғашқы хоум-ранын 1969 жылдың 6 маусымында Детройт Тайгерс ойыншысы Эрл Уилсонға қарсы, Тайгер стадионында соқты. Ол маусымды .158 орташа көрсеткішпен, бір хоум-ран және екі ұпаймен аяқтады, тек 38 ойында үшінші нөмірлі кэтчер ретінде қатысты. Тенэйс 1972 жылғы маусымға Дунканды қолдау ретінде кірді, бірақ команданың тұрақты кэтчері болуға мүмкіндік алып, өзінің қабілеттерін көрсетті. Тенэйс осы мүмкіндікті толық пайдаланып, 1972 жылғы плей-офф пен Әлем сериясында өте жақсы өнер көрсетті. 1972 жылғы Америка лигасы чемпионатында Детройт Тайгерс-ке қарсы өткен 5-ші ойында ол Оуклендтің 2–1 есебімен жеңіске жеткенде, сериядағы жалғыз соққысын соқты. Тенэйстің бұл қаһармандығы серияның 4-ші ойынындағы қатесін өтеді, онда ол тұрақты екінші базашы Дик Гриннің жарақаттануына және резервтік екінші базашы Тед Кубиактың Берт Кампанерис дисквалификацияланғандықтан шортстоп ойнауға мәжбүр болуына байланысты екінші базада (жоғары мектептен бері бірінші рет) ойнауға тура келді. Тенэйс 10-шы иннингтің соңында Саль Бандодан келген допты ұстай алмады, бұл ойынды аяқтауға мүмкіндік бермей, Тайгерстің жеңіске жетуіне себеп болды. Ол 1972 жылғы Әлем сериясының 1-ші ойынында, «Атлетикас» «Цинциннати Редс» командасымен кездескенде, өзін тағы да көзге түсірді. Ол Әлем сериясының алғашқы екі ойынында хоум-ран соққан алғашқы ойыншы болды және «А» командасының 3–2 есебімен жеңіске жеткенде барлық үш ұпайды енгізді. Тенэйстің бұл жетістігінен бұрын, тек сегіз ойыншы ғана Әлем сериясының алғашқы ойынында хоум-ран соққан. 4-ші ойында «А» командасы 2–1 есебімен жеңіліп жатқанда, олардың сол кездегі жалғыз ұпайы Тенэйстің соққан хоум-ранынан келді. Цинциннатидің үздік релиф-пичері Клей Кэрроллға қарсы төрт синглден тұратын тоғызыншы иннингтегі ралли, екіншісі Тенэйс болды, ал қалғаны пинч-хиттерден келді, ойынды жеңіп алды. Ол 5-ші ойында «А» командасының 3-ке 2 есебімен жеңіліске ұшырағанда үш ұпайлық хоум-ран соқты. 1972 жылғы серияның 6-шы ойыны алдында оған өлім туралы угроза келді. 7-ші ойында ол тағы да қаһарман болды, Оуклендтің 3–2 есебімен жеңіске жеткенде екі ұпай енгізді. Жалпы, ол серияда 23-тен 8 соққы жасады, төрт хоум-ран соқты және 9 ұпай жинады, бұл оған Әлем сериясының ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп беруге көмектесті. Тенэйстің бұл қаһармандығы Оукленд командасының негізгі құрамында толыққанды жұмыс істеуге көмектесті. Ол екі маусым бойы команданың алғашқы базашысы болды, сонымен қатар Рей Фосске резервтік кэтчер ретінде қызмет етті. Ол рөлдерін кері ауыстырды, кэтчер ретінде бастап, бірінші базаға қолдау көрсетті. «А» командасының тұрақты ойыншысы ретінде Тенэйс төмен соққы беру орташа көрсеткішіне ие болды, бірақ күшті болды, Оуклендте төрт жыл қатарынан 20 хоум-ран соқты және әр жыл сайын Америка лигасының үздік 10 хоум-ран соққан ойыншысының қатарында болды. Ол жоғары соққы беру орташа көрсеткішіне ие болмағаны үшін өте жақсы соққы беру көзін көрсетті. Ол Оукленд үшін үш маусымда 100-ден астам допты ұстады және 1974 жылы Америка лигасында допты ұстау бойынша көшбасшы болды, бұл жылы .211 орташа көрсеткішін өтеді. Статистикалық тұрғыдан алғанда, оның Оуклендтегі ең жақсы жылы 1975 жыл болды, ол мансабындағы ең жақсы 29 хоум-ран соқты және 87 ұпай жинады, 106 допты ұстады, Америка лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығына ие болды және 1975 жылғы All Star Game-де Америка лигасының алғашқы базашысы болып таңдалды. «А» командасының мүшесі ретінде Тенэйс 1972 жылдың 30 қыркүйегінде Канзас-Сити Роялс-ке қарсы өткен 10–5 есебімен жеңіске жеткенде, Канзас-Сити Мюнисипальдік стадионының тарихындағы соңғы хоум-ран соқты.

Tenace was selected in baseball's first entry draft, being taken in the 20th round of the 1965 Major League Baseball draft by the then Kansas City Athletics. Tenace made his major league debut for Oakland on May 29, 1969, against the Detroit Tigers at Oakland–Alameda County Coliseum where he went 0 for 4 with two strikeouts in an 8–4 Oakland loss. He hit the first home run of his career on June 6, 1969, at Tiger Stadium against Earl Wilson of the Detroit Tigers. He finished the season with a .158 batting average, a home run and two runs batted in, appearing in just 38 games as a third string catcher. Tenace entered the 1972 season backing up Duncan, but was given a chance to show his abilities by being made the team's regular catcher in the post season. Tenace took full advantage of this opportunity, excelling in the 1972 playoffs and World Series. In the 1972 American League Championship Series against the Detroit Tigers, he drove in the clinching run in Oakland's 2–1 victory in Game 5; it was his only hit of the series. Tenace's heroics made up for an error in Game 4 of the series when he had to play second base (for the first time since high school) in the late innings due to regular second baseman Dick Green getting hurt and backup second baseman Ted Kubiak having to play shortstop due to Bert Campaneris being suspended. Tenace dropped a throw from Sal Bando on a potential game ending double play attempt in the bottom of the 10th which kept the inning alive as the Tigers eventually won. He put himself in the spotlight once again in Game 1 of the 1972 World Series when the Athletics faced the Cincinnati Reds. He became the first player to hit home runs in his first two World Series at bats and drove in all three runs in the A's 3–2 victory. Prior to Tenace's feat, only eight other players had homered in their first World Series at bat. In Game 4, the A's were losing 2–1, with their only run to that point coming on Tenace's solo home run. A ninth inning one out rally consisting of four singles, with Tenace's the second and the rest coming from pinch hitters, won the game against Cincinnati's ace relief pitcher, Clay Carroll. He hit a three run home run in the A's Game 5 loss. Before Game 6 of the 1972 Series, he was the target of a death threat. In Game 7, he was once again the hero, driving in two runs in a 3–2 victory for Oakland. In total, he went 8 for 23 in the Series, with four home runs and 9 RBI to earn the World Series Most Valuable Player Award. Tenace's heroics helped him earn a full time job in Oakland's lineup. He served as the team's starting first baseman for two seasons, while still serving as the backup catcher to Ray Fosse. He had his roles reversed in , starting at catcher while backing up first base. As a regular starter for the A's, Tenace had a low batting average but a fair amount of power, hitting 20 home runs in four consecutive years in Oakland, finishing among the top 10 home run hitters in the American League each year. He further made up for his lack of a high batting average by sporting a tremendous batting eye. He drew over 100 walks in a season three times for Oakland, and led the American League in walks in 1974, making up for a career low .211 average that year. Statistically, his best year with Oakland was in 1975, when he hit a career best 29 home runs and drove in 87 runs, drew 106 walks, finished 18th in the American League Most Valuable Player Award balloting and was selected to be the starting first baseman for the American League in the 1975 All Star Game. As a member of the A's, Tenace hit what turned out to be the final home run in the history of Kansas City's Municipal Stadium on September 30, 1972, in a 10–5 Oakland victory over the Kansas City Royals.

Сан-Диего Падрес (1977-1980)

Тенэйс 1976 жылғы маусымнан кейін еркін агентқа айналған «Атлетика» командасының бірнеше ойыншысының бірі болды және жаңадан құрылған қайта іріктеу драфтына қатысты, онда командалар тәжірибелі еркін агенттермен келіссөз жүргізу құқығын алды. Тенэйс және командаласы Ролли Фингерс сол жылдың желтоқсан айында «Сан-Диего Падрес» командасына қосылған осы драфттан алғашқы ойыншылар болды. «Падрес» командасының негізгі құрамында төрт жыл ойнаған кезде, оның күш көрсеткіштері Сан-Диего Джек Мерфи стадионының үлкен көлеміне байланысты төмендеді, ол бір рет қана 20 хоум-ран соқты; бірақ оның соққыны дұрыс бағалау қабілеті сақталды, ол тағы үш маусымда 100 жүріске ие болды, ал 1977 жылы 125 жүріс жасап, мансабындағы ең жақсы көрсеткішті тіркеді. 1979 жылы Тенэйс Ұлттық лиганың қақпашылары арасында .998 пайыздық көрсеткішпен көшбасшы болды, 94 ойында тек бір қателік жасады. Ол «Сан-Диего» командасында өткен жылдарының әрқайсысында .390-нан жоғары базаға шығу көрсеткішін тіркеді және үш жыл қатарынан Ұлттық лигада осы көрсеткіш бойынша үшінші орынды иеленді.

Сент-Луис Кардиналс (1981-82)

1980 жылғы маусым аяқталғаннан кейін Тенэс, Фингерс, Боб Ширли және Боб Герен Терри Кеннеди және алты кіші лига ойыншысының орнына «Сент-Луис Кардиналс» командасына ауыстырылды.

Питтсбург теңізшілері (1983)

Тенэйс өзінің соңғы маусымын әмбебап ойыншы және қосалқы соққышы ретінде өткізді, 53 ойында қатысып, 1983 жылы «Питтсбург Пайрэтс» үшін .177 көрсеткішпен 6 RBI жинады. 1991 жылы бас жаттықтырушы Цито Гастон дискідегі жарықтан мүшеқабырғасы сырғуынан жарықтанғанда, Тенэйс команданың уақытша бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, 19–14 есебімен жеңіске жетіп, «Торонто» командасын Америка лигасының Шығыс дивизионының титулына қарай бәсекеге қабілетті етті. Ол 1992 және 1993 жылдары «Торонтоның» әлем чемпионатын жеңіп алған құрамының мүшесі болды, бұл оған ойыншы және жаттықтырушы ретінде әлем чемпионатына қатысқан алты командамен алты жүзуге мүмкіндік берді. «Джейз» командасынан кеткеннен кейін, ол «Бостон Ред Сокс» ұйымына қосылды, 1999 жылы олардың «Трипл-А» филиалы «Паукет Ред Сокс» командасының, ал 2001 жылы «Дабл-А» филиалы «Трентон Тандер» командасының соққылау жаттықтырушысы болды. Содан кейін ол «Сент-Луис Кардиналс» ұйымының соққылау нұсқаушысы болып жұмыс істеді. 2008 жылдың 20 маусымында Джон Гиббонстың орнына Цито Гастон команданың бас жаттықтырушысы болып тағайындалғанда, ол «Блю Джейс» командасының соққылау жаттықтырушысы болып қайтадан жұмысқа алынды. Тенэйс соққылау жаттықтырушысы Гэри Денбоның орнын басты. Ол Гастонның соңғы әлем чемпионатында жеңіске жеткен жаттықтырушы құрамының екі мүшесінің бірі болды (екіншісі – үшінші база жаттықтырушысы Ник Лейва). 2009 жылғы маусымнан кейін ол зейнетке шығуын жариялады.

Ұшуға жақындау

Тенэс соққы жасауға қатысты белсенді көзқарас ұсынады. Оның жетекшілігімен соққышылар есепке аз уақыт жұмсайды және соққыға дайындалуға көбірек уақыт бөледі. Ол соққының физикалық жағынан гөрі, ой-шаруашылық дайындығы сияқты, психикалық бөлігіне баса назар аударады, атап айтқанда, тастаушының қандай қимыл жасайтынына дайындық. Тенэс басшылығымен соққы жасау философиясын "Жыбырлап ұстап, күшпен соқ" деп сипаттауға болады, бұл соққы жасаудың ескі мектептік тәсіліне жақын. 2008 жылғы маусымда Гастон жұмысқа алынар алдында "Көк жаяулар" командасы 35–39 есебімен ойын көрсеткен. Гастон мен оның жаттықтырушылары команданы басқарғаннан кейін, олар 51–37 есебімен жеңіске жетіп, жалпы есеп бойынша 86–76 көрсеткішін тіркеді. Гастонның басшылығымен шабуылдағы жақсартулар команданың қайта жандануының бір себебі болды, ал соққы жаттықтырушысы Тенэс тоқыраған шабуылды жаңғыртуға үлкен үлес қосты деп есептелді. Адам Линд: "Көп адамдар сізге соққы қалай жасау керектігін үйрете алады, бірақ үлкен лигаларда соққы қалай жасау керектігін үйрететін адамдар аз", - деді, Гастон мен Тенэс-тің жоғары лигадағы тәжірибесіне сілтеме жасап. "Көк жаяулар" командасының бұрынғы орталық шеңбері Вернон Уэллс Тенэс үйрететін соққы жасау тәсілін ұнататынын айтты: "Джин әңгімелейтін бір нәрсе – бұл сіз жоғары қарай шыққандағы ой-шаруашылық тәсіл, сіздің ойыңызда үшінші базадағы ойыншыға бір ұпай әкелетініңізге кепілдік бересіз, бірақ одан да көп нәрсе жасағыңыз келеді. Джин әрқашан бірінші ойыншы – бұл үлкен мүмкіндік дейді, сіз мұндай жағдайлардың барлығында жеңіске жете аласыз. Содан кейін сіз тек бір ұпайдан артық зиян келтіруге тырысасыз".

Мансап статистикасы

15 жылдық үлкен лигалық мансабында Тенейс 1,555 ойынға қатысып, 4,390 соққы жасағанда 1,060 соққы жинады, карьералық орташа соққы пайызы .241 болды, сондай-ақ 201 хоум-ран, 674 ұпай жинады және базаға шығу пайызы .388 құрады. Ол бір маусымда .415 базаға шығу пайызын көрсетіп, .233 орташа соққы пайызын жинады, бұл үлкен лига тарихында .400 базаға шығу пайызымен екінші ең төмен соққы пайызы болып табылады. Оның карьерасындағы бірінші базаға жасаған сапарларының жартысынан азы соққылар арқылы болды, ол 1,075 рет жүріп (984 уоктың және 91 доптың соққысы арқылы) 1,060 соққыға қарағанда көбірек жетті. Бейсбол тарихшысы Билл Джеймс өзінің "Билл Джеймс тарихи бейсбол шолуы" кітабында Тенейсті барлық үлкен лига ұстап алушылары арасында 23-ші орынға қойды. Бейсбол тарихшысы және Америка бейсбол зерттеу қоғамының мүшесі Чак Россиам Тенейс Бейсбол Даңқы залына енуге лайық деп санайды. Алты шабуылдық көрсеткішті пайдалана отырып – орташа соққы пайызы, базаға шығу пайызы, слаггинг пайызы, ұпай жинау, жасалған ұпайлар және жеңіс үлесі, барлығы лига дәуіріне сәйкес түзетілген – Россиам Тенейсті Микки Кокрейн, Майк Пьяцца, Билл Дики, Габби Хартнетт және Джо Торредан кейін шабуыл бойынша алтыншы орынға қойды. Үлкен лига ұстап алушылары арасында ол Микки Кокрейн, Уолли Шанг және Джо Мауэрден кейін карьералық базаға шығу пайызы (OBP) бойынша төртінші орында. Ол Джонни Бенч пен Джо Торремен бірге карьералық базаға шығу плюс слаггинг пайызы (OPS) бойынша үшінші орынды бөліседі, ал олардан жоғары тек Рой Кампанелла мен Йоги Берра ғана.

Басқа медиадағы көріністер

Tenace 2006 жылы "Марджи туралы" атты Simpsons эпизодында дауыстық камео рөлінде ойнады. 2008 жылы Tenace Торонто "Blue Jays" командасының телеарнадағы жарнамасында пайда болды. Anchorman: The Legend of Ron Burgundy фильміндегі кеш сахнасында спорт комментаторы Чамп Кинд оның әйгілі сөзін сипаттағанда Tenace есімі айтылды. "Джин Тенэс тақтада, және Вамми!" Tenace Огайо штатының Портсмут қаласындағы Флудволл суретінде бейнеленген, бұл сурет жергілікті бейсболшыларды құрметтейді.