Компьютерлік графикада пикселдеу (немесе британдық ағылшын тілінде пикселдеу) – битмап немесе битмаптың бір бөлігін тым үлкен өлшемде көрсету нәтижесінде пайда болады, сонда жеке пиксельдер – битмапты құрайтын кішкентай, бір түсті шаршы дисплей элементтері көрінеді. Мұндай сурет пикселденген (Ұлыбританияда пикселденген) деп аталады. Видео ойындар сияқты алғашқы графикалық қолданбалар өте төмен ажыратымдылықта және азын-азын түстермен жұмыс істеді, нәтижесінде пиксельдер оңай көзге түседі. Соның салдарынан пайда болған қатал жиектер қисық нысандар мен диагональді сызықтарға жасанды түр береді. Бірақ, қолданылатын түстердің саны 256-ға жеткенде, төмен ажыратымдылықтағы нысандардың бейнесін тегістеу үшін антиалиазингті тиімді қолдануға болады. Бұл пикселдеуді жоймайды, бірақ оны көзге азырақ шағылыстырады. Жоғары ажыратымдылық экранда осы типтегі пикселдеуді көрінбейтін етеді, бірақ төмен ажыратымдылықтағы сурет қағазға басылса, пикселдеу әлі де байқалады. Нақты уақыт 3D компьютерлік графикасында пикселдеу мәселе тудыруы мүмкін. Мұнда битмаптар көпбұрыштарға текстура ретінде қолданылады. Камера текстураланған көпбұрышқа жақындағанда, ең жақын көрші текстуралық сүзгілеу битмапты жай ғана үлкейтіп, күрт пикселдеуге әкеледі. Көбінесе қолданылатын шешім – пикселдік интерполяция деп аталатын техника, ол бір пикселдің түсін жоғары масштабтағы келесі жақын пикселдің түсімен тегіс араластырады немесе интерполяциялайды. Бұл көбірек табиғи, бірақ сонымен қатар әлдеқайда бұлыңғыр суретті құрайды. Пикселдеу – битмаптарға тән мәселе. Векторлық графика немесе таза геометриялық көпбұрыш модельдері сияқты баламалар кез келген деңгейдегі егжей-тегжейлілікке дейін өзгертілуі мүмкін. Сондықтан векторлық графика басып шығару үшін танымал. Көптеген қазіргі заманғы компьютерлік мониторлардың ажыратымдылығы шамамен 100 нүкте/дюйм, ал 300 нүкте/дюйм ажыратымдылығы бар басылған құжаттарда экранға қарағанда бірлік аумаққа шамамен тоғыз есе көп пиксель орналасқан. Тағы бір кейде қолданылатын шешім – процедуралық текстуралар, мысалы фракталдар, оларды кез келген деңгейдегі егжей-тегжейлілікпен қалыптауға болады.
In computer graphics, pixelation (or pixellation in British English) is caused by displaying a bitmap or a section of a bitmap at such a large size that individual pixels, small single colored square display elements that comprise the bitmap, are visible. Such an image is said to be pixelated (pixellated in the UK). Early graphical applications such as video games ran at very low resolutions with a small number of colors, resulting in easily visible pixels. The resulting sharp edges gave curved objects and diagonal lines an unnatural appearance. However, when the number of available colors increased to 256, it was possible to gainfully employ anti aliasing to smooth the appearance of low resolution objects, not eliminating pixelation but making it less jarring to the eye. Higher resolutions would soon make this type of pixelation all but invisible on the screen, but pixelation is still visible if a low resolution image is printed on paper. In the realm of real time 3D computer graphics, pixelation can be a problem. Here, bitmaps are applied to polygons as textures. As a camera approaches a textured polygon, simplistic nearest neighbor texture filtering would simply zoom in on the bitmap, creating drastic pixelation. The most common solution is a technique called pixel interpolation that smoothly blends or interpolates the color of one pixel into the color of the next adjacent pixel at high levels of zoom. This creates a more organic, but also much blurrier image. Pixelation is a problem unique to bitmaps. Alternatives such as vector graphics or purely geometric polygon models can scale to any level of detail. This is one reason vector graphics are popular for printing most modern computer monitors have a resolution of about 100 dots per inch, and at 300 dots per inch printed documents have about nine times as many pixels per unit of area as a screen. Another solution sometimes used is procedural textures, textures such as fractals that can be generated on the fly at arbitrary levels of detail.
Қасақана пикселдендіру
Кейбір жағдайларда, суреттің немесе суреттің бір бөлігінің ажыратымдылығы пикселдеуді қасақана енгізу үшін төмендетіледі. Бұл әсер көбінесе телеарналардың жаңалықтарында адамның бетін жасыру, жалаңаштықты немесе ұятты әрекеттерді цензуралау үшін қолданылады, сондай-ақ көркемдік эффект үшін де пайдаланылады. Бұл әсер пикселдену деп аталады. Пиксельдерді жақсы көруге болатыны пиксельдік өнердің басты ерекшелігі болып табылады, онда графикалық эффект үшін төмен ажыратымдылықта жасалады.
In some cases, the resolution of an image or a portion of an image is lowered to introduce pixelation deliberately. This effect is commonly used on television news shows to obscure a person's face or to censor nudity or vulgar gestures, and is also used for artistic effect. This effect is called pixelization. Making pixels easily visible is also a main feature in pixel art which is where the graphics are made in low resolutions for effect.
Депикселдендіру
Депикселдендіру — кескіндердегі пикселденуді жойып, түпнұсқа (пикселденбеген) кескіннің түрін қайта құруға бағытталған әрекет.
Depixelization removes pixelization from images, attempting to reconstruct the appearance of the original (unpixelated) image.