Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гландор графы, Керри графтығындағы, Ирландия жұрттығының титулы еді. Ол 1776 жылы ирланд саясаткері Уильям Кросбиге, 2-ші Брэндон баронына берілді. Ол бұрынғы Ирландияның Төменгі палатасында Керри графтығын қырық жылдан астам уақыт бойы өкілдік еткен сэр Морис Кросбидің ұлы болды және 1758 жылы Барон Брэндон титулымен жұрттыққа көтерілді. Бірінші бароннан кейін оның ұлы, екінші барон мұрагерлікке ие болды. Ол Ирландия Парламентіне Ардферттен депутат болды. 1771 жылы ол Керри графтығындағы Ардферт виконты Кросби титулын алды, ал 1776 жылы Корк графтығындағы Гландор графы болып тағайындалды, осымен оның құрметі одан да арта түсті. Екі титул да Ирландия жұрттығына жатты. Ол қайтыс болғаннан кейін титулдары оның ұлына, екінші графқа көшті. Ол Лордтар палатасында Ирландиядан сайланған алғашқы жиырма сегіз өкілдің бірі болды. Ол баласыз болды және 1815 жылы қайтыс болғаннан кейін виконттық және графтық титулдары жойылды. Барондық титул оның туысы, төртінші баронға көшті. Ол өте құрметті Морис Кросбидің ұлы, Лимерик соборының дін қызметкері, бірінші баронның кіші ұлы еді. Лорд Брэндон дін қызметкері болды және Керри графтығындағы Кастлеслиндтің пасторы қызметін атқарды. Оның полковник Дэвид Ла Туш пен леди Сесилия Лисонның қызы Елизавета Ла Тушқа үйленуі өте бақытсыз болды, ал 1829 жылы ол Уильям Лэмбке қарсы, оның әйелімен адалсыздық жасады деген айыппен танымал сот процесін бастады, сол кездегі Ирландияның Бас хатшысы болып табылатын Уильям Лэмбтің үстінен шағымданды. Дәлелдер жетіспеуіне байланысты сот процесі сәтсіз аяқталды, бірақ көпшілік пікір күйеуінің жағында болды. Мельбурн бұл оқиғаға қатысқан жоқ деп мәлімдеме жасаған жоқ, бірақ Каролина Нортонның ісі сияқты ұқсас жағдайларда болғандай, әйелінің кінәсіздігін ашық түрде жарияламады, бірақ олар достас болып қалды. Төртінші барон мен оның әйелі Генри Галгакус Редхед Йоркке үйленген бір қызын, Елизавета Сесилияны дүниеге әкелді, бірақ олардың еркек мұрагерлері болған жоқ, ал 1832 жылы ол қайтыс болғаннан кейін барондық титулы да жойылды. Отбасының резиденциясы Ардферт аббаттығы, Ардферт, Керри графтығы болды.
Earl of Glandore, in the County of Kerry, was a title in the Peerage of Ireland. It was created in 1776 for the Irish politician William Crosbie, 2nd Baron Brandon. He was the son of Sir Maurice Crosbie, who had previously represented County Kerry in the Irish House of Commons for over forty years, and was raised to the peerage as Baron Brandon in 1758. The first Baron was succeeded by his son, the second Baron. He was a member of the Irish Parliament for Ardfert. In 1771 he was created Viscount Crosbie, of Ardfert in the County of Kerry, and in 1776 he was further honoured when he was made Earl of Glandore, in the County of Cork. Both titles were in the Peerage of Ireland. On his death, the titles passed to his son, the second Earl. He sat in the House of Lords as one of the original twenty eight Irish representative peer. He was childless and on his death in 1815 the viscountcy and earldom became extinct. He was succeeded in the barony by his cousin, the fourth Baron. He was the son of the Very Reverend the Hon. Maurice Crosbie, Dean of Limerick, younger son of the first Baron. Lord Brandon was a clergyman and served as Rector of Castleisland in County Kerry. His marriage to Elizabeth La Touche, daughter of Colonel David La Touche and Lady Cecilia Leeson, was notoriously unhappy, and in 1829 he brought a celebrated action for criminal conversation against William Lamb, 2nd Viscount Melbourne, then Chief Secretary for Ireland, accusing him of adultery with Lady Brandon. The action failed for lack of evidence, but public opinion was largely on the husband's side. Melbourne never admitted to the affair, but he did not, as he did in similar cases like that of Caroline Norton, publicly insist on the lady's innocence, although they remained friends. The fourth Baron and his wife had one daughter Elizabeth Cecilia, who married Henry Galgacus Redhead Yorke, but they had no surviving male issue, and on his death in 1832 the barony became extinct as well. The family seat was Ardfert Abbey, Ardfert, County Kerry.