Кіріспе

Материяның температура өзгеруіне жауап ретінде көлемін өзгертуге бейімділігі

Термиялық кеңею – температура өзгеруіне байланысты материяның пішінін, ауданын, көлемін және тығыздығын өзгертуге бейімділігі, әдетте фазалық өтулерді қамтымайды. Температура – заттың орташа молекулалық кинетикалық энергиясының монотонды функциясы. Зат қыздырылғанда молекулалар көбірек дірілдеп, қозғала бастайды, көбінесе олардың арасындағы қашықтық артады. Температураның жоғарылауымен жиырылатын заттар сирек кездеседі және олар тек шектеулі температура диапазондарында ғана болады (төмендегі мысалдарды қараңыз). Салыстырмалы кеңею (созылу деп те аталады), температура өзгеруіне бөлінгенде, материалдың сызықтық термиялық кеңею коэффициенті деп аталады және әдетте температураға байланысты өзгереді. Бөлшектердегі энергияның артуымен олар жылдамырақ қозғала бастайды, олардың арасындағы молекулалық күштер әлсірейді, нәтижесінде зат кеңейеді.

Болжам

Егер күй теңдеуі болса, оны қажетті барлық температуралар мен қысымдардағы жылулық кеңею шамаларын, сондай-ақ көптеген басқа да күй функцияларын болжау үшін пайдалануға болады.

Қысылу әсері (теріс кеңейу)

Бірқатар материалдар белгілі бір температуралық диапазондарда қыздырғанда қысыңқырады; мұндай құбылыс әдетте "термиялық жиырылу" емес, теріс термиялық кеңею деп аталады. Мысалы, судың жылулық кеңею коэффициенті 3,983 °C-қа дейін салқындағанда нөлге жетеді, ал одан төмен температурада теріс мәнге ие болады; бұл судың осы температурада ең жоғары тығыздыққа ие екенін көрсетеді, нәтижесінде су қоймаларының төменгі қабаттары ұзақ мерзімді суық ауа райында осы температураны сақтайды. Басқа материалдар да теріс термиялық кеңеюді көрсетеді. Көп таза кремнийдің жылулық кеңею коэффициенті шамамен 18 және 120 Кельвин арасындағы температурада теріс болады. ALLVAR Alloy 30, титан қорытпасы, кең температуралық диапазон бойынша анизотроптық теріс термиялық кеңеюді көрсетеді.

Факторлар

Газдар мен сұйықтықтардан өзгеше, қатты денелер жылулық кеңеюге ұшырағанда өз пішінін сақтайды. Жылулық кеңею, әдетте, байланыс энергиясының жоғарылауымен азаяды, бұл қатты денелердің балқу температурасына да әсер етеді, сондықтан жоғары балқу температурасы бар материалдардың жылулық кеңеюі төмен болуы мүмкін. Жалпы, сұйықтықтар қатты денелерге қарағанда сәл көбірек кеңейеді. Шынылардың жылулық кеңеюі кристалдарға қарағанда сәл жоғары. Шынылығу температурасында аморфты материалдардағы қайта құрылымданулар жылулық кеңею коэффициенті мен меншікті жылудың ерекше үзілістеріне алып келеді. Бұл үзілістер суытылған сұйықтықтың шыныға айналу температурасын анықтауға мүмкіндік береді. Судың (немесе басқа еріткіштердің) сіңірілуі немесе десорбциясы көптеген таралған материалдардың көлемін өзгерте алады; көптеген органикалық материалдар осы әсердің нәтижесінде жылулық кеңеюге қарағанда көбірек өзгеріске ұшырайды. Суға ұшыраған көптеген пластиктер ұзақ мерзімде бірнеше процентке дейін кеңейе алады.

Тығыздыққа әсер ету

Термиялық кеңею заттың бөлшектері арасындағы кеңістікті өзгертеді, бұл заттың көлемін өзгертеді, бірақ оның массасы өте аз ғана өзгереді (бұл өте шамалы өзгеріс масса-энергия теңдестігінен туындайды), соның салдарынан оның тығыздығы өзгереді, бұл оған әсер ететін кез келген итеру күштеріне әсер етеді. Бұл біркелкі қыздырылмаған сұйық массаларының конвекциясында маңызды рөл атқарады, әсіресе жел және мұхит ағындарының пайда болуына жылулық кеңею ішінара себеп болады.

Қатты түрде

Термиялық кеңеюді есептеу кезінде дененің кеңейуге еркіндігі бар ма, әлде шектелгендігін қарастыру қажет. Егер дене еркін кеңейе алса, температураның жоғарылауынан туындайтын кеңеюді немесе деформацияны тиісті жылулық кеңею коэффициентін қолдану арқылы оңай есептеуге болады. Егер дене кеңейе алмайтын болса, температура өзгерген кезде ішкі кернеу туады немесе өзгереді. Бұл кернеуді дене еркін кеңейген жағдайда туындайтын деформацияны және осы деформацияны нөлге дейін азайтуға қажетті кернеуді, серпімділік немесе Юнг модулімен сипатталатын кернеу-деформация қатынасы арқылы есептеуге болады. Қатты материалдар үшін сыртқы орта қысымы көбінесе дененің өлшемдеріне елеулі әсер етпейді, сондықтан қысым өзгерісін ескеру қажет емес. Көпте қолданылатын инженерлік материалдардың жылулық кеңею коэффициенттері олар қолданылатын температура диапазонында айтарлықтай өзгермейді, сондықтан жоғары дәлдік қажет болмаса, есептеулер кеңею коэффициентінің тұрақты, орташа мәніне негізделуі мүмкін.

Анизотроптық материалдар

Анизотроптық құрылымы бар материалдар, мысалы кристалдар (кубтық симметриядан төмен, мысалы мартензиттік фазалар) және көптеген композиттер, әдетте, әртүрлі бағыттарда әртүрлі сызықтық кеңею коэффициенттеріне ие болады. Нәтижесінде, жалпы көлемдік кеңею үш ось бойында тең емес бөлінеді. Егер кристалл симметриясы моноклиникалық немесе триклиникалық болса, тіпті осы осьтер арасындағы бұрыштар да температуралық өзгерістерге ұшырайды. Мұндай жағдайларда, жылулық кеңею коэффициентін алты тәуелсіз элементке дейінгі тензор ретінде қарастыру қажет. Тензор элементтерін анықтаудың тиімді тәсілі – рентгендік ұнтақ дифракциясы арқылы кеңеюді зерттеу. Кубтық симметрияға ие материалдар үшін (мысалы, FCC, BCC) жылулық кеңею коэффициентінің тензоры изотропты болады.

Температураға тәуелділік

Қатты денелердің жылулық кеңею коэффициенттері көбінесе температураға аз тәуелді болады (өте төмен температуралардан басқа), ал сұйықтықтар әртүрлі температурада әртүрлі жылдамдықпен кеңейе алады. Бірақ кейбір ерекшеліктері де бар: мысалы, кубикалық бор нитридінің жылулық кеңею коэффициенті температураның кең диапазонында айтарлықтай өзгеріске ұшырайды. Тағы бір мысал – парафин, ол қатты күйде болғанда жылулық кеңею коэффициенті температураға байланысты болады.

Абсолюттік нөлдік есептеу

1787 жылдан 1802 жылға дейін Жак Чарльз (жарияланбаған), Джон Дальтон және Джозеф Луи Гей-Люссак тұрақты қысымдағы идеалдық газдардың көлемінің температураның 0 °C мен 100 °C аралығында өзгеруіне байланысты сызықты түрде кеңейетінін немесе қысқаратынын (Чарльз заңы) анықтады, бұл өзгеру Цельсий градусының әрбір градусына шамамен 1/273 бөлігін құрады. Осыдан -273 °C-қа дейін салқындатылған газдың көлемі нөлге жететіні болжалды. 1848 жылдың қазан айында Глазго университетіндегі Табиғат философиясының 24 жасар профессоры Уильям Томсон «Абсолюттік термометриялық шкала туралы» мақаласын жариялады. Томсон осы мақалада «мұңсыз суық» (абсолюттік нөл) -273 °C-қа тең екенін есептеп көрсетті (ол сол кездегі температураны «әуе термометрлерінің температурасы» деп атады). Бұл «-273» мәні идеалдық газдың көлемі нөлге жететін температура деп есептелді. Температурамен сызықты жылу кеңеюін қарастыра отырып (яғни, тұрақты жылу кеңею коэффициенті), абсолюттік нөлдің мәні 0–100 °C температура аралығындағы идеалдық газдың жылу кеңеюінің қабылданған орташа коэффициенті – 0,366/100 °C-тың теріс керісі ретінде сызықтық түрде есептелді, бұл қазіргі таңда қабылданған -273,15 °C мәнімен үлкен сәйкестік көрсетеді.

Сұйықтықтар

Сұйықтықтардың жылулық кеңеюі көбінесе қатты денелерге қарағанда жоғары болады, себебі сұйықтықтардағы молекулалық байланыс күштері салыстырмалы түрде әлсіз және оның құрамындағы молекулалар еркін қозғалады. Қатты денелерден өзгеше, сұйықтықтардың белгілі бір пішіні болмайды және олар қоршаған ыдыстың пішінін қабылдайды. Осының салдарынан, сұйықтықтардың нақты ұзындығы мен ауданы болмайды, сондықтан сұйықтықтардың сызықтық және беттік кеңеюі термометрия сияқты салаларда және жаһандық климат өзгеруіне байланысты теңіз деңгейінің көтерілуін бағалауда ғана маңызды. Кейде αL, αV-нің эксперименттік мәнінен есептеледі. Жалпы, сұйықтықтар қызғанда кеңейеді, бірақ суық су бұған ерекшелік жасайды; 4°C-тан төмен температурада ол жиырылады, нәтижесінде жылулық кеңею коэффициенті теріс болады. Ал жоғары температурада ол оң жылулық кеңею коэффициентімен қалыпты түрде кеңейеді.

Көрініс және абсолютті

Сұйықтықтардың кеңеюі әдетте ыдыста өлшенеді. Сұйықтық ыдыста кеңейгенде, ыдыс та сұйықтықпен бірге кеңейеді. Сондықтан, өлшенген көлемнің (сұйық деңгейі бойынша) өсуі, оның нақты көлемінің өсуіне сәйкес келмейді. Сұйықтың ыдысқа қатысты кеңеюі көзге көрінетін кеңею деп аталады, ал сұйықтың нақты кеңеюі – нақты немесе абсолютті кеңею деп аталады. Температураның бірлік өсуіне сұйықтың көлемінің көзге көрінетін өсуінің бастапқы көлемге қатынасы – оның көзге көрінетін кеңею коэффициенті деп аталады. Абсолютті кеңеюді түрлі әдістермен, соның ішінде ультрадыбыстық әдістермен өлшеуге болады. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл құбылыс сұйықтықтардың жылулық кеңею коэффициентін эксперименттік жолмен анықтауды қиындатты, себебі жылулық кеңеюдің нәтижесінде пайда болған сұйық бағанасының биіктігінің өзгеруін тікелей өлшеу – сұйықтың көзге көрінетін кеңеюін өлшеу болып табылады. Осылайша, эксперимент бір мезгілде екі кеңею коэффициентін өлшеуді қажет етеді және сұйықтың кеңеюін өлшегенде ыдыстың кеңеюін де ескеру керек. Мысалы, ұзын, тар мойынды, мойнының ішінара толуына жеткілікті сұйықтық бар колбаны жылу ваннасына қойғанда, мойындағы сұйық бағанасының биіктігі бастапқыда төмендейді, бірақ кейін, колба, сұйық және жылу ваннасының барлық жүйесі жылығанша, ол биіктік қайта көтеріледі. Сұйық бағанасының биіктігінің бастапқы төмендеуі сұйықтың бастапқы жиырылуына емес, жылу ваннасына бірінші кездескенде колбаның кеңеюіне байланысты. Көп ұзамай, колбадағы сұйық колбаның өзінен қызып, кеңейе бастайды. Температураның бірдей өзгеруі кезінде сұйықтықтардың кеңеюі қатты денелерге қарағанда көбірек болатындықтан, колбадағы сұйықтың кеңеюі колбаның кеңеюінен асып түседі, нәтижесінде колбадағы сұйық деңгейі көтеріледі. Температураның шағын және тең өсуі кезінде сұйықтың көлемінің өсуі (нақты кеңеюі) сұйықтың көлемінің көзге көрінетін өсуіне (көзге көрінетін кеңеюі) және оны қамтитын ыдыстың көлемінің өсуіне тең болады. Сұйықтың абсолютті кеңеюі – оны қамтитын ыдыстың кеңеюіне түзетулер енгізілген көзге көрінетін кеңеюі.