Сэмюэл Охмути: Америка туған британ әскери қолбасшысы
Samuel Auchmuty (British Army officer)
Сэр Самюэль Охмути (1758-1822) – американдық-британ әскери шендісі, Наполеон дәуірінде Үндістан, Африка, Оңтүстік Америкадағы әскери науқандарда болған. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық британдық әскери шенеунік (1758–1822)
American British military officer (1758–1822)
Генерал-лейтенант Сэр Сэмюэл Аучмути (22 маусым 1758 – 11 тамыз 1822) – Америкада туған британдық армия генералы, Наполеон дәуірінде Үндістан, Африка және Оңтүстік Америкадағы бірнеше әскери науқандарда қызмет еткен.
Lieutenant General Sir Samuel Auchmuty, (22 June 1758 – 11 August 1822) was an American born British Army general, who served in a number of military campaigns in India, Africa and South America during the Napoleonic period.
Ерте өмір, отбасы және білім
Аушмути 1758 жылы Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және қазіргі Колумбия университетінің алғабасы саналатын Кингс колледжінде білім алды, 1775 жылы оны бітірді. Аушмутидің әкесі Роберт Аушмути (1750 жылы қайтыс болған) 14-ші ғасырда Шотландияның Фиф аймағында қоныстанған әулеттен тараған. Роберт Аушмутидің әкесі (Самуилдің бабасы) 1699 жылы Ирландияға көшіп, ал Роберт Америкаға эмиграция жасап, Бостонға қоныс аударды, онда ол табысты заңгерлікпен айналысты. Роберт Аушмути 1703 жылы адмиралтейство сотына тағайындалды, бірақ көп ұзамай лауазымынан бас тартты, алайда 1733 жылы қайта тағайындалды. 1741 жылы ол Англияда колонияның өкілі болды және сол жылы Лондонда «Британ ұлтына Кейп-Бретонның маңызы және оны басып алу жоспары» атты памфлет жариялады. Аушмутидің әкесі, сондай-ақ Самуил (16 қаңтар 1722 жылы Бостонда туған, 6 наурыз 1777 жылы Нью-Йорк қаласында қайтыс болған) дін қызметкері болған. 1742 жылы Гарвард университетін бітірген ол Англияда дінтануды оқыды және Нью-Йорктегі Троица шіркеуінің көмекші пасторы болып тағайындалды. 1764 жылы ол ректор болып, қаладағы барлық шіркеулерге жетекшілік етті. Американдық революциялық соғыс кезінде ол патша үшін дұға оқып тұрды, бірақ Нью-Йорктегі Лорд Стирлинг оны тоқтатуға мәжбүр етті; содан кейін ол шіркеулерді жауып, Нью-Джерсиге көшіп кетті, дұғалар толық оқылғанша қызметтер өткізбеуді бұйырды. Британдықтар Нью-Йоркті басып алғанда, ол үлкен қиындықтармен американдық шептен өтті. Ол шіркеуі мен пасторлық үйінің өртелгенін, шіркеу тізімдерінің жойылғанын көрді. Америкалық күзеттен жасыруға тырылғанда денсаулығы нашарлап, қайтыс болды. Оның інісі, Аушмутидің әкесінің ұлы, сондай-ақ Роберт (Бостонда туған; 1788 жылдың желтоқсан айында Лондонның Мэрилебон ауданында қайтыс болған) Бостондағы шешен және табысты адвокат болды. Ол Бостон қырғынына қатысқан сарбаздардың қорғаушыларының бірі болды және 1769 жылы адмиралтейство судьясы болып тағайындалды, бірақ 1776 жылы, ынталы лоялист болғандықтан, Англияға көшіп кетті. Оның және Томас Хачинсонның 1773 жылы Бенджамин Франклинге жіберген хаттары үлкен қызығушылық тудырды. Аушмутидің қарындасы Джейн Корольдік инженерлер полкінің полковнигі Уильям Тайлденнің анасы болды. Аушмути Фрэнсис Савидждің жалғыз қызы Элизабет Домвил Савиджге үйленді. Олардың екінші ұлы генерал Сэмюэл Бенджамин Аушмути болды.
Auchmuty was born in New York City in 1758, and educated at King's College, the progenitor of today's Columbia University, where he graduated in 1775. Auchmuty's grandfather, Robert Auchmuty (d. 1750), was descended from a family settled in Fife, Scotland, in the 14th century. Robert Auchmuty's father (Samuel's great grandfather) had moved to Ireland in 1699, and Robert emigrated to America and settled in Boston, where he practised law with success. Robert Auchmuty was appointed to the court of admiralty in 1703, which office he resigned shortly afterward; but he was reappointed in 1733. He was in England in 1741 as agent for the colony, and in that year published in London a pamphlet entitled The Importance of Cape Breton to the British Nation, and a Plan for Taking the Place. Auchmuty's father, also named Samuel (16 January 1722 Boston6 March 1777 New York City), was a clergyman. He graduated from Harvard in 1742, studied theology in England, and was appointed assistant minister of Trinity Church in New York. In 1764 he became rector, and had charge of all the churches in the city. He continued to read prayers for the king during the American Revolutionary War, until Lord Stirling, in command at New York, compelled him to desist; whereupon he locked the churches and withdrew to New Jersey, ordering that no services should be held until the prayers could be read without abridgment. When the British captured New York he passed the American lines amid great hardships. He found his church and parsonage burned and the church records destroyed. The exposure that he underwent in order to evade the American sentries caused his death. His uncle, son of Auchmuty's grandfather and also named Robert (born in Boston; died December 1788 in Marylebone, London), was an eloquent and successful advocate in Boston. He was one of the counsel for the soldiers engaged in the Boston Massacre, and became a judge of admiralty in 1769; but in 1776, being a zealous Loyalist, he withdrew to England. His and Thomas Hutchinson's letters from Boston to England, which were sent back to the colonies by Benjamin Franklin in 1773, caused great excitement. Auchmuty's sister Jane was the mother of Colonel William Tylden of the Royal Engineers. Auchmuty married Elizabeth Domvile Savage, only daughter of Francis Savage. Their second son was General Samuel Benjamin Auchmuty,
Әскери мансап
Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде ол 1777 жылы адал әскердегі энсин (прапорщик) шеніне ие болды, ал 1778 жылы 45-ші жаяу әскер полкінде лейтенант болды, бұл шенді сатып алусыз алған. Соғыстан кейін полкі Англияға оралғанда, жеке қаражаты мен ықпалы болмағандықтан, ол Үндістанға аттану үшін 52-ші (Оксфордшир) жаяу әскер полкіне ауысты. Ол Хайдер Әлиге қарсы соңғы соғысқа қатысты; 1790 жылы лорд Корнуоллис оны штабқа тағайындады, Типпу Сахибқа қарсы операцияларда қызмет етті және 1797 жылға дейін түрлі штабтық қызметтерде болды, содан кейін Англияға патенттік подполковник шенімен оралды. 1800 жылы ол подполковник және полковник шеніне көтерілді; келесі жылы Мысырда сэр Дэвид Бэйрдтің генерал-адъютанты ретінде шөлден өту мен Александрияны басып алуға қатысты. 1803 жылы Англияға оралғаннан кейін ол рыцарь атағын алды, ал үш жылдан кейін Рио-де-ла-Платаға бригада генералы ретінде барды. Аушмути 1806-1807 жылдардағы апатты Буэнос-Айрес экспедициясынан абыроймен шыққан офицерлердің саналы бір бөлігі болды. Бас қолбасшы генерал Джон Уайтлок қызметтен босатылса, Аушмути дереу қайта жұмысқа алынып, генерал-майор шеніне көтерілді. 1810 жылы ол Мадрас армиясына қолбасшы болып тағайындалды. Келесі жылы ол Жаваны жаулап алу үшін ұйымдастырылған экспедицияға басшылық етті, оған генерал-губернатор лорд Минто да қатысты. Генерал Янссенс басқарған голланд гарнизонының табанды қарсылығына қарамастан, Мейстер Корнелис (1811 жылдың 28 тамызы) бекінісіне шабуыл жасау арқылы аралдың жаулануы іс жүзінде аяқталды, ал Самаранг шайқасынан (1811 жылдың 8 қыркүйегі) кейін Янссенс бас берді. Аушмути Парламенттен алғыс алды, KCB орденімен марапатталды және елге оралғаннан кейін генерал-лейтенант шеніне көтерілді. 1822 жылы ол Ирландияның Бас қолбасшысы және Ирландияның құпия кеңесінің мүшесі болды. Ол 1822 жылдың тамызында күрт қайтыс болды.
A loyalist, during the American War of Independence he was given an ensigncy in the loyal army in 1777, and in 1778 a lieutenancy in the 45th Foot, without purchase. When his regiment returned to England after the war, having neither private means nor influence, he exchanged into the 52nd (Oxfordshire) Regiment of Foot, in order to proceed to India. He took part in the last war against Hyder Ali; he was given a staff appointment by Lord Cornwallis in 1790, served in the operations against Tippoo Sahib, and continued in various staff appointments up to 1797, when he returned to England a brevet lieutenant colonel. In 1800 he was made lieutenant colonel and brevet colonel; and in the following year, as Adjutant general to Sir David Baird in Egypt, took a distinguished share in the march across the desert and the Capture of Alexandria. On his return to England in 1803 he was knighted, and three years later he went out to the Río de la Plata as a brigadier general. Auchmuty was one of the few officers who came out of the disastrous Buenos Aires expedition of 1806 7 with enhanced reputation. While General John Whitelocke, the commander, was cashiered, Auchmuty was at once re employed and promoted to major general. In 1810 he was appointed to command the Madras Army. In the following year he commanded the expedition organized for the conquest of Java, which the governor general, Lord Minto, himself accompanied. The storming of the strongly fortified position of Meester Cornelis (28 August 1811), stubbornly defended by a Dutch garrison under General Janssens, practically achieved conquest of the island, and after the action of Samarang (8 September 1811) Janssens surrendered. Auchmuty received the thanks of Parliament and was appointed KCB and, on his return home, was promoted to the rank of lieutenant general. In 1822 he became Commander in Chief, Ireland, and a member of the Irish privy council. He died suddenly in August 1822.