Кіріспе

Огл Уинстон Линк (16 желтоқсан 1914 - 30 қаңтар 2001), көбінесе О. Уинстон Линк деп танылатын, американдық фотограф. Ол 1950-ші жылдардың соңында АҚШ-тағы Норфолк және Уэстерн темір жолындағы бу локомотивтерінің соңғы күндерін қара-ақ түсті фотосуреттері мен дыбыс жазбалары арқылы танымал. Коммерциялық фотограф болған Линк, теміржол фотосуреттерін хобби ретінде дамытуға үлкен үлес қосты. Ол сондай-ақ түнгі фотосуреттің пионері болды, мысалы, "Hotshot Eastbound" (кинотеатрдың алдынан өтетін бу поездің суреті) және "Hawksbill Creek Swimming Hole" (балалар шомылатын жердегі көпірден өтетін поезд) сияқты бірнеше әйгілі туындыларын жасады.

Ерте өмір

Линк және оның бауырлары Элеонора мен Альберт кіші Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында балалық шағын өткізді, онда олар әкесі Альберт Линк аға және анасы Энн Уинстон Джонс Линкпен бірге тұрды. Линкке берілген есімдер 19 ғасырда АҚШ Өкілдер палатасында қызмет еткен ата-бабалары Александр Огл мен Джон Уинстон Джонсты құрметтейді. Нью-Йорк қаласының мемлекеттік мектептерінде ағаш өңдеуге үйреткен Ал Линк балаларының өнер мен қолөнерге деген қызығушылығын дамытып, Уинстонды фотосуретке баулыды. Линктің алғашқы фотосуреттері қарызға алынған орта форматты Autographic Kodak камерасымен түсірілген. Ол орта мектепке барған кезде өзінің жеке фотосуретті ұлғайтқышын жасап алған. Орта мектепті бітіргеннен кейін Линк Бруклин политехникалық институтына оқуға түсіп, азаматтық инженерия мамандығын бітірді. 1937 жылы бітіру алдында институт газетінің фоторедаторы ретінде қызмет еткен кезде бір банкетте сөз сөйледі. Карл Бёирдің жарнамалық фирмасының басшысы Линктің сөйлеу өнеріне әсерленді және оған фотограф болып жұмыс ұсынды.

Мансап

Линк Карл Бёр және әріптестерінде бес жыл жұмыс істеді, сол жерде кәсібін үйренді. Ол поздалған фотосуреттерді табиғи көрінетіндей етіп түсіру және бір нәрсені шығармашылықпен баса көрсету техникасына бейімделді. 1937 жылдың жазында Луизиана штатының бір бөлігін суретке түсіруге алғашқы маңызды тапсырма алғанда, ол Сесил Б. Демилдің 1938 жылғы «Буканьер» фильмін, Жан Лафиттің өмірінен алынған, түсірген Жаңа Иберия қаласында өзін тапты. Сол жерде ол болашақ бірінші әйелімен танысты – бұрынғы «Мисс Арк Ла Текс» атанған, кейін актриса, модель және дублер болған Ванда Мартеал Оглсби, ол басты актриса Фрэнсиска Гаалдың орнына түсті. Олар бір-біріне ұнады, содан кейін сол жылы ол Нью-Орлеанның француз кварталында оның бірнеше суретіне позда берді. Олар 1942 жылы үйленді, бірақ кейін ажырасты. Линктың сол кездегі суреттерінің арасында оқ өткізбейтін жилет киген шошқаға қарумен көздеген адамның суреті және кейін «Бұл қыз не сатады?» немесе «Мұздағы қыз» деп белгілі болған сурет болды, ол АҚШ-та кеңінен жарияланды және кейін «Life» журналында «классикалық жарнамалық сурет» ретінде жарияланды. Линктың кейінгі ассистенті Томас Гарвердің айтуынша, Бёрдің фирмасында жұмыс істеген кезінде Линк «өз көзқарасын анық қалыптастырды және бүкіл карьерасын қалыптастыратын жұмыс әдістерін әзірледі». Екінші дүниежүзілік соғыс АҚШ-қа жеткенде, Линк қызылшаның салдарынан есіту қабілеті нашарлағандықтан әскерге қатыса алмады. 1942 жылы ол Бёрдің фирмасынан кетіп, Колумбия университетінің құрамындағы Airborne Instruments Laboratory-де жұмыс істеді. Университетте алған білімі мен кәсіби фотосурет тәжірибесіне сүйене отырып, Линк зертханада жоба инженері және фотограф ретінде жұмыс істеді. Зертхана сол кезде ұшақтардың су астындағы кемелерді анықтауына мүмкіндік беретін құрылғыны зерттеді. Линктың басты міндеті – АҚШ үкіметі үшін жобаны суретке түсіру болды. 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Линктың Airborne Instruments Laboratory-дегі жұмысы аяқталды. Бёр Линкты қайта шақырды, бірақ Линк 1946 жылы Нью-Йоркте өз студиясын ашты. Оның клиенттерінің арасында Goodrich, Alcoa, Texaco және Ethyl компаниялары болды.

Темір жолды фотоға түсіру: Норфолк және Батыс жобасы

1955 жылы Вирджиния штатының Стаунтон қаласында өнеркәсіптік фотосуретке түсіру жұмысына келген кезде Линктің темір жолға деген ұзақ жылдардан бергі сүйіспеншілігі жақын маңдағы Норфолк және Батыс темір жолы желісіне шоғырланды. N&W – будан дизельдік жүйеге көшуді жасаған соңғы ірі (I класс) темір жолы болды және бу локомотивтерін пайдалануды жетілдіріп, «дәлдікпен тасымалдау» репутациясын қалыптастырды. Линк 1955 жылғы 21 қаңтарда Вирджиния штатының Уэйнсборо қаласында осы жолды алғашқы түнгі суретке түсірді. 1955 жылғы 29 мамырда N&W дизельдік жүйеге бірінші рет көшу туралы хабарлады, ал Линктің жұмысы – бу дәуірінің аяқталуын көрнекті етіп бейнелеуге айналды. Ол Вирджинияға шамамен 20 рет барып, N&W суретке түсіруді жалғастырды. Оның соңғы түнгі суреті 1959 жылы, ал соңғы суреті 1960 жылы түсірілді. Сол жылы жол дизельдік жүйеге толық көшті, сол кезде ол жоба бойынша 2400 негатив жинақтады. Линктің жұмысы толығымен жеке қаржыландырылса да, N&W лауазымды тұлғалары, президент Роберт Х. Смиттен бастап, оны ынталандырып, қолдады. Локомотивтерден басқа, ол теміржолда және оның бойындағы елді мекендердегі жұмыстарын атқаратын N&W қызметкерлерін де суретке түсірді. Оның кейбір суреттерінде компания локомотивтерін құрастырып, күтіп ұстаған Роанок шеберханалары бейнеленген. Филип Гастингс және Джим Шонесси сияқты басқалар бұрыннан-ақ локомотивтерді түнгі уақытта суретке түсіргенімен, Линктің көзқарасы оған осындай үлкен нысандарды флэшпен суретке түсірудің жаңа әдістерін әзірлеуді талап етті. Мысалы, 1956 жылғы 2 тамызда түсірілген Hotshot Eastbound (Iaeger, Батыс Вирджиния) суретінде [негатив NW1103] 42 #2 флэш-шамы мен бір #0 шамы бір уақытта қолданылды. Линк Джордж Том сияқты көмекшісімен бірге барлық жабдығын орналастырып, сымдарын қосуы керек болды: бұл тізбектей жасалды, сондықтан кез келген ақаулық суретке түсіруге кедерілді. Қозғалып келе жатқан пойызды түнгі уақытта суретке түсіру үшін нысананың дұрыс орналасуын болжау ғана мүмкін болды. Линк 4 x 5 Graphic View көріністік камераны, қара-ақ пленканы пайдаланды, одан күміс желатинді басылымдар жасады. Хоксбилл Крик жүзу ойығы (Лурай, Вирджиния) 1956 жылғы 9 тамызда суретке түсірілді. Басқа да кең танымал суреттерге Су бассейні (Уэлч, Батыс Вирджиния) (1958 [NW1963]), Құрған қала (Стенли, Вирджиния) [NW1345], Басты желідегі Басты көше (Нортфорк, Батыс Вирджиния) (1958 [NW1966]) және Бен Поуп мырза мен әйелі соңғы бумен жұмыс істейтін жолаушылар пойызын күтіп отыр (Макс Медоуз, Вирджиния) (1957 [NW1648]) кіреді. Қара-ақ түстегі түнгі суреттерінен басқа, Линк Норфолк және Уэстерннің таулы Абингдон тармағындағы күндізгі бір пойызды да жазды, ол Вирджиния штатының Абингдоннан 55 миль (88 км) оңтүстікке қарай Батыс Джефферсонға дейін ауылдық елді мекендерге қызмет көрсетті. Оның теміржолдың түсті суреттерінің көп бөлігі осы желіде жасалған; олардың ішінен таңдаулылары «Америкадағы соңғы бу теміржолы» кітабына енгізілген. Оның 1956 жылғы ат пен бу локомотивінің танымал суреті Мауд Вирджиния Криперіне (Грин Коув, Вирджиния) қара-ақ және түсті нұсқаларында сақталған. Оларды суретке түсірумен қатар, Линк пойыздардың дыбыс жазбаларын да жасады, оларды ол 1957 және 1977 жылдар аралығында «Sounds of Steam Railroading» деген жалпы атаумен алты граммофондық пластинка жинағына шығарды. Теміржол жанкүйерлері арасында ол осы жазбаларымен және 1950 жылдары «Поездар» журналында және басқа да басылымдарда жарияланған суреттерімен танымал болды, олар басқаларды оның үлгісін ұстануға шабыттандырды. 1957-1977 жылдар аралығында жасаған жазбалары 2003 жылы Ұлттық жазбалар тізіліміне енгізілді. 1983 жылы өткен көрме оның туындыларын кең жұртшылыққа таныстырды. Алайда, бұл айыптаманы кейбіреулер күмәнді деп санайды және ол Кончитаға қарсы қылмыстық іс қозғауға әкелген жоқ. Уинстон мен Кончитаның оқиғасы Пол Юлдің 2005 жылы түсірген «Фотограф, оның әйелі, оның сүйіктісі» деректі фильмінің тақырыбы болды. Кончита 2016 жылғы 1 қазанда қайтыс болды.

Танымал мәдениетте

Линк 1999 жылы түсірілген "Октябрь аспаны" фильмінде бу локомотивінің машинисі рөлінде эпизодтық түсірілімге қатысты, Southern Railway 4501 (N&W паровозына ұқсатып безендірілген) локомотивін басқарды. Ол Оңтүстік Салемдегі үйінің жанында жүрек талмасынан зардап шеккен кезде өзінің мұражайын құруды жоспарлаумен белсенді айналысып жатқан болатын. Ол Нью-Йорк штатының Маунт-Киско қаласындағы Солтүстік Вестчестер ауруханасына жеткізілді, онда 2001 жылдың 30 қаңтарында қайтыс болды. Линк мырзаның денесі Батыс Вирджиния штатының Джефферсон округіндегі Шепардстаун қаласындағы Эльмвуд зиратында, ата-анасының қабірінің жанына жерленді.

Мұражай

Винстон Линктің теміржол суреттері 2004 жылдың қаңтар айында ашылған Вирджиния штатының Роанок қаласындағы О. Винстон Линк мұражайында көрсетілген. Мұражай Норфолк және Батыс темір жолының бұрынғы жолаушылар станциясында орналасқан. Линктің N&W локомотивінің соңғы вагоны көрмеге қойылған экспонаттардың бірі болып табылады.