Кіріспе
Вирджиния штатының Принс-Уильям округіндегі ардагерлер зираты. Квантико ұлттық зираты – Вирджиния штатының Триангел қаласында орналасқан, АҚШ Қарулы Күштерінде қызмет еткен ардагерлерге арналған ұлттық зират. Бұл зират бастапқыда Куантико теңіз жаяу әскері базасының бір бөлігі болған және оған іргелес орналасқан. Ол 1983 жылы ұлттық зират ретінде құрылды.
Quantico National Cemetery is a national cemetery in Triangle, Virginia for veterans who served in the United States Armed Forces. Adjacent to and originally part of Marine Corps Base Quantico, it was established as a national cemetery in 1983 with an area of .
Орналасқан жері
Квантико ұлттық зираты Вирджиния штатының Принс-Уильям округіне қарасты Квантикоға жақын орналасқан АҚШ Теңіз жаяу әскерлері корпусының оқу базасының бір бөлігі болған жерде орналасқан. Бұл жерді 200 жылдан астам уақыт бойы әскерилер пайдаланып келеді. Алдымен, 1775 жыл шамасында Вирджиния штаты Әскери-теңіз күштері операциялары үшін, кейіннен Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының блокадалық бекеті ретінде пайдаланылды. 1918 жылы Квантикода тұрақты Теңіз жаяу әскерлері базасы құрылды. 1921 жылы Теңіз жаяу әскерлері корпусының даму және білім беру басқармасының алдағы құрылысы болған Теңіз жаяу әскерлері корпусының мектептері онда құрылды. 1941 жылдан бастап базаның негізгі бағыты бөлімшелерді оқыту емес, жеке білім беруге ауысты. 1977 жылы Теңіз жаяу әскерлері корпусы осы жердің 725 акрын (2,9 км²) АҚШ Ардагерлер істері департаментінің Ұлттық зират басқармасына Квантикода мекеме құру үшін сыйлады. Зират 1983 жылдың 15 мамырында ресми түрде ашылды.
Дау
1983 жылдың қазанында халыққа Ұлттық зираттарда, әсіресе Куантико Ұлттық зиратында жерленгендердің барлығы ардагерлер мен олардың отбасыларына тиіс қадір-қасиет пен құрметпен жасалмағаны белгілі болды. Хабарларға сәйкес, "кейбір ардагерлер жалаңаш немесе матаға, пластик қаптарға және картон қораптарға оралған күйі жерленген". Осыған байланысты Вирджиния штаты АҚШ Өкілдер палатасына қарар қабылдады, онда АҚШ Ардагерлер әкімшілігінің барлық Ұлттық зираттардағы ардагерлерге АҚШ-қа көрсеткен қызметтері үшін лайықты құрметпен, сыйластықпен және алғыспен қарауды қамтамасыз ету үшін тиісті шаралар қабылдауы талап етілді.
Ескерткіштер мен мемориалдар
Барлығы жеті ескерткіш бар. Эдсонның шабуылшыларына арналған ескерткіш – 1989 жылғы 6 тамызда мемориалдық жолда ашылған Квантико ұлттық зиратында орналасқан алғашқы ескерткіш. Ол 1942 жылдың тамызынан 1943 жылдың қазанына дейін британдық Соломон аралдарындағы жапон әскерлерін кері тартуға маңызды үлес қосқан Бірінші теңіз жаяу әскері батальонының 800 мүшесіне арналған. "Күміс Жүрек" ескерткіші 1990 жылғы 7 тамызда зиратқа жерленген "Күміс Жүрек" медалін алғандардың құрметіне ашылды. Бұл орденді генерал Джордж Вашингтон 1782 жылы қаһармандық көрсеткендерге беру үшін құрды. Кейін ол 1931 жылға дейін қолданылмай қалды, содан кейін генерал Дуглас Макартур оны өз елін қорғау кезінде жараланған немесе қаза тапқан әскерлерге қайта жаңғыртты. Тағы да бірнеше ескерткіштер бар: Төртінші теңізшілер немесе "Соғысқа бейім төртінші" дивизиясы; барлық елдің ардагерлерін құрметтеуге арналған Вирджиния штатының ескерткіші; Бірінші теңізшілер дивизиясының ескерткіші; және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Окинава шайқасындағы ерліктері үшін Президенттік бірлік аталымын алған дивизияны құрметтеу үшін орнатылған Алтыншы теңізшілер немесе "Жарқын алтыншы" дивизиясының ескерткіші; ескерткіштің дизайны Окинавадағы мазардың үлгісімен жасалған.
Ерекше жерлеу орындары
Капитан Фредерик К. Бранч (1922–2005), теңіз жаяу әскерлері корпусының алғашқы афроамерикалық офицері. Гектор А. Кафферата-күллі (1929–2016), Корея соғысы кезінде Чосин су қоймасы шайқасындағы ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталған. Джон Сефас (1930–2009), блюз гитарисі және әнші, Корея соғысында АҚШ армиясында қызмет еткен. Чарльз Колсон (1931–2012), Уотергейт ісіне қатысушы және кейіннен евангелистік христиандық лидер; Корея соғысында USMC капитаны болып қызмет еткен. Герберт Харрис (1926–2014), Вирджиния штатынан АҚШ өкілі; Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері болған. Полковник Уильям "Рич" Хиггинс (1945–1990), 1988 жылдың ақпанында Бейрутте БҰҰ бақылаушылар тобының басшысы қызметін атқап жүргенде, Иранға жақтас шиит мұсылман тобымен тұтқынға алынған. 1990 жылдың шілдесінде оны ұрлағандар өлтірген. Денесі 1991 жылы елге қайтарылғанға дейін кенотаф орнатылған. Чак Хинтон (1934–2013), Бейсболдың жоғары лигасының ойыншысы; АҚШ армиясында қызмет еткен. Полковник Уильям А. Ли (1900–1998), Никарагуаны оккупациялау кезіндегі ерлігі үшін үш Әскери-теңіз кресімен марапатталған. Луис Р. Лоуэри (1916–1987), Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери фотограф, 1945 жылы Иво Джимадағы Сурибачи тауының басына алғашқы рет көтерілген АҚШ туының суретін түсірген. Мэтью Г. Мартинес (1929–2011), АҚШ өкілі; АҚШ теңіз жаяу әскерлері қатарында қызмет еткен. Сэмюэл Р. Шоу (1911–1989), теңіз жаяу әскерлері корпусының бригадир-генералы және 1962 жылғы Куба зымыран дағдарысы кезінде президент Джон Ф. Кеннедидің кеңесшісі. Юджин М. Стонер (1922–1997), AR 15 қаруын жасаған инженер және қару конструкторы; Екінші дүниежүзілік соғыста USMC капралы болып қызмет еткен. Леон Урис (1924–2003), романист және Екінші дүниежүзілік соғыста USMC PFC. Оның "Соғыс шақыруы" романы жеке тәжірибесіне негізделген. Генерал Льюис В. Уолт (1913–1989), 1968–1971 жылдары теңіз жаяу әскерлері корпусының орынбасары; Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде армия медбикесі болған әйелі Нэнси (1917–2000)мен бірге жерленген.