Кіріспе

Аңыздық американдық аң Пиаса (PYə saw) немесе Пиаса құсы – Миссисипи өзені үстіндегі жартастарда американдықтар салған екі суреттің бірінде бейнеленген, американдық халықтың мифологиясындағы аң. Оның бастапқы орналасқан жері – қазіргі Алтон, Иллинойс штатындағы Мэдисон округіндегі әктас жартастар тізбегінің соңы. Алғашқы Пиаса суреті қазір жоқ; 20-ғасырдың басында жасалған, 19-ғасырлық эскиздер мен литографияларға негізделген жаңа нұсқасы, оның түпнұсқасынан бірнеше жүз метр жоғары, Алтон қаласындағы жартасқа салынған. Әктастың сапасы суретті ұзақ сақтауға қолайсыз, сондықтан суретті үнемі қалпына келтіру қажет. Алғашқы сурет салынған жартас 1870 жылдардың соңында Миссисипи Лайм компаниясымен қазылып алынған.

Қабырға кескіндері

Алғашқы қабырғалық сурет аймаққа еуропалық саяхатшылар келгенге дейін жасалған. Сурет орналасқан жер – Американың Төмендігінің су тасқыны жазығындағы өзеннің тіктеуі. Бұл біздің заманымыздың 900 жылы дамуын бастаған үлкен Миссисиппи мәдениетінің Кахокия қаласынан шыққан ежелгі иконография болуы мүмкін. Кахокия шамамен 1200 жылы өркендеген, 20 000-дан 30 000-ға дейін тұрғыны болған. Бұл Мексиканың солтүстігіндегі ең ірі тарихқа дейінгі қала және маңызды басшылық орталық болды. Кахокия мәдениетінің танымал мотивтері – иконалар мен жануарлардың пиктограммалары, мысалы, бүркіт, нөсерлеткен құстар, құс адамдар және алып жыландар. 1921 жылғы 27 мамырдағы «Альтон ивнинг телеграф» газетінде хабарланғандай, 20 ғасырдың басында ежелгі Пиаса бейнесінің орналасқан жерінен шамамен 1,5 шақырым жоғарыда, тасқа қашалып, боялған жеті кішкентай сурет табылды, олардың ежелгі американдық үндістерге жататыны болжанып тұр. Бұл суреттер 1905 жылы Джордж Диксон мен Уильям Тюрк Левис Блафс аймағында расталды. Мақалада айтылғандай, олардың төртеуі «бір бағана, күн шеңбері, сорға және екі құстың немесе қандай да бір жануардың жарысқа түскенін бейнелейді», ал қалған үшеуі «үлкен жануар, мүмкін арыстан, және шағын қойоттай жануарды бейнелейді». Бұл суреттерді профессор Уильям МакАдамс суретке түсіріп, «Миссисипи алқабындағы ежелгі тайпалар туралы жазбалар» атты кітабына қосуды жоспарлаған. Бұл жеті архаикалық американдық үнді суреті 1922 жыл шамасында Миссури тарихи қоғамына тасымалдау кезінде жоғалып кетті. Пиаса монстрымен бірдей кезеңде және аймақта жасалған басқа да американдық түпкіліктің тасқа қашалған петроглифтері Миссури штатындағы Вашингтон мемлекеттік паркіндегі тастарға қашалған, қазіргі Пиаса суретінен оңтүстік-батысқа қарай 60 шақырым жерде. 1797-1798 жылдарға арналған француз саяхатшысы Николас Де Финиэльдің картасында Пиасаның үстіндегі жарлар Hauteurs De Paillisa деп белгіленген. 1778 жылғы «Вирджиния, Пенсильвания, Мэриленд және Солтүстік Каролинаның батыс бөліктерінің жаңа картасы; Огайо өзені және оған құятын барлық өзендер; Миссисипи өзенінің бір бөлігі, Иллинойс өзенінің толық бөлігі, Авторы Хатчинс, Томас, 1730–1789» деген картада қазіргі Алтон қаласы орналасқан жер және шығыс жағынан Вуд өзенімен шектелген «ПИАСАС» деген жер аты анық көрсетілген. Бұл карта Пиаса сөзінің ең алғашқы құжатталған айғақтарының бірі болып табылады.

Ашылу

1673 жылы әйгілі Жак Маркетт Миссисипи өзенін қарап тұрған әктас тіктегі суретті көрді. Ол келесі сипаттаманы жазды:

“Біз биіктігі мен ұзындығымен қорқыныш сезімін тудыратын жартастардың қатарын айналып өтіп бара жатып, олардың бірінде бізді қорқытатын екі суреттелген құбыжық көрдік. Олар бұзаудай үлкен, басында бұғы мүйізі бар, қорқынышты көрінісі, қызыл көздері, жолбарыс сияқты сақалы, адамға ұқсас беті, қабыршақпен жабылған денесі және басынан айналып, аяқтарының арасынан өтіп, балық құйрығымен аяқталатын ұзын құйрығы бар. Суретті құрайтын үш түс – жасыл, қызыл және қара. Бұл екі құбыжық өте жақсы боялған, сондықтан оларды жабайы адамдар салған деуге болмайды, себебі Франциядағы шебер суретшілердің өзі осы орынға қолайлы жағдайда жетіп сурет салулары қиын болар еді. Міне, осы құбыжықтардың біз дәл көшірген пішіні”. Француз картографы Жан Батист Луи Франкелин шамамен 1682 жылы Луи Жольедің 1673 жылы Маркеттпен бірге жасаған саяхатының сипаттамасына сүйене отырып, «Миссисипи» атты картаны жасады. Картада Миссури өзенінің шығысында және Иллинойс өзенінің оңтүстігінде су асты пантерасына ұқсас жаратылыс бейнеленген. Маркетт сипаттағандай, бұл жануардың қанаты жоқ және ол құсқа есімді емес. Кейінірек француз саяхатшылары, мысалы, Сент-Косме, 1699 жылы жергілікті үндістердің суреттерге қарудан оқ ату әдетінен олардың нашарлап тозғанын хабарлады. Автор А.Д. Джонс өзінің шамамен 1838 жылғы «Иллинойс және Батыс» кітабында қарудың (атыс қарудың) суреттерге келтірген зиянын сипаттап, одан әрі суреттердің «Пиасуа» деп аталғанын айтады. Түпнұсқа сурет Солтүстік Америкада табылған ең үлкен түпкілікті американдық суреті болды.

Джон Расселлдің есебі

Диуардағы суретте бейнеленген жаратылыс алғаш рет 1836 жыл шамасында Иллинойс штатының Блуффдейл қаласынан Джон Расселл жариялаған мақалада "Пиаса құсы" деп аталды. Джон Расселл Иллинойс штатының Верхний Алтон қаласындағы Шуртлефф колледжінде грек және латын тілдерінің профессоры болған. Мақала "Пиаса дәстүрі" деп аталып, Расселл сөздің шығу тегін жақын жердегі өзенмен байланыстырды: "Бұл өзен – Пиаса. Оның аты үнді тілінде, иллини тайпасы бойынша, "Адам жейтін құс" дегенді білдіреді". Алғашқы Пиаса сағасы Алтон қаласының орталық шатқалы арқылы ағып, 1912 жылға қарай үлкен дренаждық құбырлармен толығымен жабылған. Расселлдің баяндамасына сәйкес, суретте бейнеленген жаратылыс жартастарда мекендейтін алып құс болған. Расселлдің сөзіне қарағанда, бұл жаратылыс жақын маңдағы үнді ауылдарына шабуыл жасап, соғыстан кейін мәйіттердің дәмі татып, адам етін жеген. Аңыз бойынша, Оуатога есімді жергілікті үнді басшысы Ұлы Рухтан түскен арман арқылы алған жоспармен жаратылысты өлтіруге қол жеткізген. Басшы ең батыл жауынгерлерін Пиаса құсының үңгіріне жасырынуға бұйырды, ал Оуатога жаратылысты ашыққа шығару үшін жем ретінде пайдаланды. Құс төмен ұшқанда, жауынгерлер оны уланған жебелермен атқылап құлатты. Расселл бұл суреттің үндістердің осы батырлық оқиғаны еске алу үшін салғанын айтты. Бірқатар дереккөздер бұл оқиғаның Джон Расселлдің ойлап тапқан әңгімесі екенін мәлімдейді. В. МакАдамс 1887 жылы жариялаған "Миссисипи алқабындағы ежелгі тайпалар туралы жазбалар" кітабының 2-тарауында, ол Джон Расселлмен байланысқа түскенін және оның әңгіменің құрастырылғанын мойындағанын айтады. Әдемі әйелдің суреті әке Маркетттің сипаттамасында көрсетілмеген, онда қанаттар туралы ешқандай сөз жоқ. Маркетттің сипаттамасы мен Расселлдің баяндамасы әрқайсысының уақыты үшін дәл болуы мүмкін. Сурет 1673-1836 жылдар аралығында сыртқы түрін өзгерту үшін қайта боялған болуы мүмкін. Қазіргі тарихшылар, фольклоршылар және туризмді дамытушылар Пиаса "құсының" артындағы оқиғаның сипаттамасын іздегенде көбінесе Расселлдің баяндамасына сүйенеді.

Басталуы туралы әңгіме

Эсари, Коста, Вуд және т.б. су асты пантерасын Пиасамен иконографиялық және фонетикалық тұрғыдан нақты аңызбен байланыстырады. "Payiihsa" – "кішкентай құдай тәрізді жаратылыс", ал "pai'ssa" ертедегі саяхатшылардың құдай тәрізді жаратылыстар тізімінде кездеседі. "Payiihsa" көбінесе 4 немесе 6 саусағы бар үлкен аяқтарымен сипатталады және су асты пантерасының символикасымен бірге керамика мен тас өнерінде жиі кездеседі. (Жағдайды күрделендіре түсетіні, 1970 жылдары "Пиаса" термині су асты пантераларының "өзгеруге бейім үлкен тақырыбына" сәйкес келетін кез келген символикаға қолданылды.) Костаның 2005 жылғы зерттеулері Майами Иллинойс тайпасының зұлым егіз ергежейлілер ("Payiihsaki"), су асты пантерасы және Иллинойс алаяғы ретінде танымал құдай тәрізді батыр "Wissa Katch Akwa" туралы әңгімеге әкелді, олар француз саудагерімен кездеседі. Расселл және басқалардың қате түсіндіруіне байланысты, Пайихаки туралы аңыз және су асты пантерасының жартасқа салынған суреті, Эсаридің пікірінше, Расселлдің Пиаса туралы әңгімесінің бастауы болып табылады. Су асты пантерасының шығу тегін археологиялық зерттеулер орталығының директоры және Карбондейлдегі Оңтүстік Иллинойс университетінің антропология кафедрасының профессоры доктор Марк Дж. Вагнердің зерттеулері де қолдайды.