Кіріспе

Глен Вудвард Дэвис (26 желтоқсан 1924 – 9 наурыз 2005) – американдық кәсіби футболшы, National Football League (NFL) лигасының «Los Angeles Rams» командасы үшін ойнаған. Ол 1943 жылдан 1946 жылға дейін Армия кадеттері құрамында колледж футболындағы карьерасымен танымал, онда оны «Мистер Оутсайд» деп атаған. Ол бір рет консенсус бойынша All American, екі рет бірауыздан All American атанды, ал 1946 жылы Heisman Trophy жүлдесін жеңіп алды және Sporting News Жылдың ойыншысы, Associated Press Жылдың спортшысы деп танылды.

Ерте өмір

Дэвис Оңтүстік Калифорнияда туып өскен, банк менеджерінің ұлы. Гленн және оның егіз інісі Ральф Калифорнияның Ла Верн қаласындағы Бонита орта мектебінде футбол ойнады. 1942 жылы Дэвис «Бейркатс» командасын 11–0 есебімен жеңіске жеткізіп, мектеп тарихындағы тұңғыш футбол чемпионатын жеңіп алды және Оңтүстік аймағының «Жыл ойыншысы» сыйлығына ие болды. 1987 жылы Бонита орта мектебінің стадионы оның құрметіне аталды. Аға-інілер тығыз қарым-қатынаста болды және бастапқыда Лос-Анджелестегі USC университетіне түсуді жоспарлаған, бірақ АҚШ өкілі оларды Вест-Пойнтқа қабылдауға келіскен соң, ол жаққа баруды шешті.

Колледж футболындағы мансабы

Вест-Пойнтта жаттықтырушы Эрл Блейктің басшылығымен Дэвис бірінші курста фулбек болып ойнады. Блейк оны үш маусымға жартылай қорғаушыға ауыстырды, ал Док Бланшард фулбек болып ойнады. Дэвис пен Бланшардпен бірге Армия 1944, 1945 және 1946 жылдары 27 жеңіс, 0 тең түсу және 1 жеңіліс тіркеді. Дэвис "Мистер Сырт" деп аталды, ал Бланшард "Мистер Ішкі" атанды. Дэвис мансабында әр мүмкіндікте орташа есеппен 8,3 ярд, ал 1945 жылы 11,5 ярд жүгірді; екі көрсеткіш те бүгінгі күнге дейін сақталған рекордтар. Дэвис 1944 жылы 120 ұпаймен елде бірінші орынды иеленді. Ол мансабында 59 тачдаун соқты, оның ішінде бірінші курс командасында сегіз гол соқты. Оның бір маусымдағы 20 тачдаун көрсеткіші 10 жыл бойы рекордтық көрсеткіш болып сақталды. Бланшард пен ол екеуі бір командадағы екі ойыншы үшін 97 тачдаун соғып, сол кездегі рекордты орнатты. (Бұл рекордты USC командасының Reggie Bush және LenDale White бұзды, олардың мансабында 99 тачдаун болды.) 2007 жылы Дэвис ESPN-нің Колледж футболы тарихындағы ең үздік 25 ойыншы тізімінде 13-орынға енді. Вест-Пойнттағы үш маусымының барлығында Дэвис "бірауыздан" (барлық Америка командаларын таңдайтын топтардың барлығы да таңдаған) Американың үздік ойыншысы атанды. 1944 жылы ол Максвелл сыйлығы мен Уолтер Камп кубогын жеңіп алды және Хейсман сыйлығы үшін күресте екінші орынды иеленді. 1945 жылы ол Хейсман сыйлығы үшін тағы да екінші орынды иеленді (оны оның командаласы Бланшард жеңіп алды). 1946 жылы ол Хейсман сыйлығын жеңіп алды және Associated Press агенттігінің "Жылдың үздік ер адам-спортшысы" атағына ие болды. 1961 жылы Дэвис Колледж футболының Даңқ залына енгізілді. Дэвис Вест-Пойнтта бейсбол, баскетбол және жеңіл атлетикамен де айналысты.

Вест-Пойнттен кейін

Дэвис Вест-Пойнт оқу орнын 1947 жылдың маусым айында бітіріп, АҚШ армиясына екінші лейтенант ретінде кірді. Бруклин Доджерс оған келісімшарт және 75 000 доллар бонус ұсынды, бірақ ол бас тартты, өйткені ол әскерде қызмет етуі керек еді және одан кейін салыстырмалы түрде ескі жаңашыл болады. Дэвистің әскери міндетіне қарамастан, Ұлттық футбол лигасының Детройт Лайонс командасы Дэвисті 1946 жылдың желтоқсан айында өткен 1947 жылғы NFL драфтының екінші жалпы таңдауымен таңдады. 1947 жылдың қыркүйегінде Лос-Анджелес Рамс Дэвистің құқықтарын Арыстандардан сатып алды. Ол желтоқсан айында қызметінен кетуді өтінді, бірақ оны Армия хатшысы Кеннет Ройалл қабылдамады. Дэвиске сондай-ақ ұзақ мерзімді демалыстар немесе басқа да баспаналар берілмеді, бұл оған армияда қызмет ету кезінде футбол ойнауға мүмкіндік береді. Вест-Пойнт оқу орнының шығындарын өтеген соң, ол футбол ойнауға ғана бармауы керек деген пікір қалыптасты. Дэвис (және Бланшар) төменгі бюджетті фильмде "Вест-Пойнт рухы" (олардың футбол карьералары туралы) пайдаланып, әрқайсысы $ 25,000 тапты. Дэвис түсірілім кезінде оң тізесінде буын сызады. Дэвис үш жыл армияда қызмет етті. 1948 жылы демалыста болған кезінде ол "Рэмс" жаттығу лагеріне қатысып, маусым алдындағы ойында ойнады. Содан кейін ол Кореяда қызмет етуге қатысты (бұл ол АҚШ-қа оралғаннан кейін басталған Корея соғысына дейін болды).

Кәсіби футбол карьерасы

Дэвистің әскери міндеті 1950 жылы аяқталды, және ол, ақыры, 1950 жылғы маусымда «Рамс» командасына қосылды. Тізесінің жарақатына қарамастан, Дэвис тиімді ойыншы болды, тіпті 592 ярдқа 42 рет допты ұстап, қабылдаушы ретінде және 88 рет 416 ярдқа жүгіруші ретінде ойнағандығы үшін 1950 жылғы «Про Боулға» шақырылды; ол жеті гол соқты. 1950 жылғы NFL чемпионатының алғашқы голын 82 ярдтық қашықтықтан Боб Уотерфилдтен допты ұстап соқты; «Рамс» командасы 30:28 есебімен шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады. 1951 жылы ол тізесін қайта жарақаттады, нәтижесінде ол барлығы 290 ярдқа ғана жүгірді. 1952 жылғы маусымда ол командада ойнамады. 1953 жылдың қыркүйегінде «Рамс» оны босатты, осылайша оның кәсіби карьерасы аяқталды.

Футболдан кейінгі өмір

Дэвис мұнай өнеркәсібінде жұмыс істеу үшін Техасқа көшті, бірақ бірнеше жылдан кейін Калифорнияға қайтып келді. Ол Los Angeles Times газетінің арнайы іс-шаралар директоры болды, газеттің қайырымдылыққа арналған қаражат жинау іс-шараларын ұйымдастырып, басқарды. Ол 1987 жылы зейнетке шыққанға дейін осы қызметте болды. 1951 жылдан 1952 жылға дейін ол киноактриса Терри Мурмен қысқа мерзімге үйленді. 1953 жылы Дэвис Эллен Слакқа үйленді; олар 42 жыл бойы, ол 1995 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Олардың Ральф есімді бір ұлы болды. 1996 жылы Дэвис NFL жұлдызы және Хейсман Трофиінің иегері Алан Амешенің жесірі Ивонна Амешке үйленді. Дэвистің өмірден өткенде әйелі Ивон, ұлы Ральф және әкесінен қалған ұлы Джон Слак III бар еді.

Өлім

Дэвис 2005 жылдың 9 наурызында Калифорния штатының Ла-Кинта қаласында 80 жасында простата қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол Вест-Пойнт зиратында жерленген.