Contax камерасы: тарихы мен дамуы

Кіріспе

Жапондық камера бренді Contax (Kyocera дәуірінде CONTAX деп стильделген) 1932 жылы Zeiss Ikon желісіндегі неміс камера моделі ретінде пайда болды, кейіннен ол бренд атауына айналды. Алғашқы камералар әлемдегі ең жақсы камералардың қатарына жатты, олар көбінесе жоғары сапалы Zeiss-тің алмастырылатын линзаларымен жабдықталған. Contax брендімен шығарылған соңғы өнімдер – жапондық көпұлтты компания Kyocera әзірлеген және өндірген 35 мм, орта форматты және цифрлық камералардың қатары, олар заманауи Zeiss оптикасымен жабдықталған. 2005 жылы Kyocera Contax камераларын енді өндірмейтінін хабарлады. Бренд құқықтары қазіргі уақытта Carl Zeiss AG компаниясына тиесілі, бірақ қазір Contax камералары өндірісте жоқ және бренд тоқтатылған деп есептеледі.

Тарихи шолу

Wetzlar-дағы Ernst Leitz фирмасы перфорацияланған 35 мм кинопленкадағы 24 мм × 36 мм негатив форматын өмір сүруді қамтамасыз ететін фотографиялық жүйе ретінде құрды, ал Дрездендегі Zeiss Ikon барлық жағынан басым болуға арналған бәсекелестік жасауды шешті. Контакс атауы Zeiss қызметкерлерінің арасында жүргізілген сауалнамадан кейін таңдалды. Доктор Инг. Оның бас дизайнері Хайнц Кюппенбендер болды.

Соғысқа дейінгі кезең

1932-1936 жылдары жасалған алғашқы Contax, кейінгі үлгілер енгізілгеннен кейін Contax I деп аталды, сәйкес келетін Leica-дан ерекшеленді. Ол тік құйылған қорытпадан жасалған корпусты пайдаланып, Contessa Nettel камераларында қолданылған металл фокустық жазықтықты тік қозғалатын жапқышты қамтыды. Бұл күрделі жапқыш Contax камерасының және оның Super Nettel нұсқасының ерекшелігі болды. Керісінше, бәсекелес Leica дөңгелектерге оралған, көлденең қозғалатын резеңке маталы перделерді пайдаланудың қалыптасқан дизайнын ұстанды. Contax дизайны жоғары максималды сақина жылдамдығына мүмкіндік берді: ең жоғары жылдамдық 1/1000 секундты құрады, кейін Contax II үлгісінде 1/1250 секундқа дейін арттырылды. Жапқыштың формат аймағының қысқа өлшемімен өтуі осы техникалық жетістікке қол жеткізуде маңызды фактор болды. Бір-бірімен байланысқан ламельдер арнайы тоқылған жібек ленталармен бекітілді, олар өте берік болғанымен, тозуға ұшырауға бейім. Бұл ленталарды ауыстыру қиын болды, бірақ қазіргі заманғы камералардан айырмашылығы, 400 000 циклге арналған қызмет ету мерзімін қамтамасыз етті. Zeiss сонымен қатар жүйелік камераны ойлап тапты, оған әртүрлі жақыннан түсіруге, кең бұрышты, айналы, ұзақ фокустық қашықтығы бар линзалар нақты жағдайлар үшін арналған. Алайда Zeiss оны Universalkamera деп атады. Оның маңызды ерекшеліктерінің бірі – өте ұзын базалық арақашықтық өлшегіш, видоискательдің жанында жеке окуляры бар. Дәлдікті арттыру үшін, кең таралған айналы механизмнің орнына айналмалы клиндік жүйе қолданылды. Басқа маңызды ерекшеліктері: камера корпусына орнатылған стандартты линзамен пайдалануға арналған фокус драйвы, алынып тасталатын артқы қақпақ, камера корпусының алдыңғы жағына орналастырылған пленка айналдыру дөңгелегімен біріктірілген сақина жылдамдығы және қара эмальмен жабылған беткей. Жас линза конструкторы Людвиг Бертеле, бұрын Ernemann компаниясында жұмыс істеген, Biogon және Sonnar сияқты линзаларды жобалауға жауапкершілік жүктеді. Zeiss линзаларының ең үлкен артықшылығы – Бертеле конструкцияларындағы шыны беттері мен ауаның азайтылған саны болды. Линзаларға жабын қолданылмаған кезеңде бұл контраст пен линзаның жарқырауына төзімділік үшін артықшылықтар берді. Zeiss сонымен қатар шыныға жабын жағуды дамытты және соғыстан бұрын жабылған линзалар ұсынылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін линзаларға жабын жалпы қолданысқа енгеннен кейін, линзалардың аберрацияларын түзету үшін дизайнерлерге шыны беттеріне қосымша ауа қолдануға еркіндік берілді, беттік шағылыстардың зиянды әсерінен сескенбей. 1936 жылы Contax II және III үлгілері ұсынылды; олардың арасындағы жалғыз айырмашылық – соңғы үлгідегі интегралды экспозиция өлшегіші болды. Олар видоискатель мен дальномердің біріктірілген окулярын, сақина жылдамдығы мен пленка айналдыру дөңгелегін жоғарғы панельге орналастырды, ең жоғары сақина жылдамдығы 1/1250 секундты құрады және хромдалған жабынмен аяқталды. Олар Роберт Капа және Фил Стерн сияқты кәсіби фотографтар арасында, әсіресе қолда бар жарықта жұмыс істеуге арналған жоғары апертуралы линзалар мен сенімді құралдарды талап ететін фотожурналистер арасында өте танымал болды. Тік жапқыш жылдамдық вариацияларына, сондай-ақ Zeiss-тің алғашқы жетістігі болған, қозғалыстың соңындағы тежегішке ие болды.

Made between 1932 and 1936, the original Contax, known as Contax I after later models were introduced, was markedly different from the corresponding Leica. Using a die cast alloy body it housed a vertically travelling metal focal plane shutter reminiscent of the one used in Contessa Nettel cameras, made out of interlocking blackened brass slats somewhat like a roll up garage door. This complex shutter became the characteristic of the Contax camera and its Super Nettel derivative. By contrast, the competitive Leica followed the established design of using rubberized fabric shutter curtains wound around rollers, moving horizontally. The Contax design allowed a higher maximum shutter speed: the top speed was 1/1000s, then increased to 1/1250s in the Contax II. The fact that the shutter ran across the shorter dimension of the format area was a significant factor for achieving this technical feat. The interlocking slats were aligned by specially woven silk ribbons, which were very strong but subject to wear. Replacing these ribbons was difficult but, contrary to modern cameras, made for a 400,000 cycle life. Zeiss also invented the System Camera, with all sorts of near photo, wide angle, mirror house, long focal length lenses for specific situations. However Zeiss called it Universalkamera. One of the key design features was a coupled rangefinder with a very long baseline, with its own eyepiece next to that of the viewfinder. To enhance accuracy, a novel rotating wedge system was employed instead of the common swinging mirror mechanism. Other main features included focusing drive built into the camera body for use with standard lens, removable back, shutter speed knob integral with film wind knob placed at the front of the camera body, and black enamelled finish. The young lens designer Ludwig Bertele, formerly of Ernemann, was charged with the responsibility of designing the lenses, including the Biogon and Sonnar. The greatest advantage of the Zeiss lenses was the reduced number of air to glass surfaces in Bertele's designs. In the years before lens coating was generally practiced, this had advantages for contrast and resistance to lens flare. Zeiss also pioneered glass coating, and before the war coated lenses were offered. After lens coating became universal post WW2, designers were given more freedom in using extra air to glass surfaces in correcting lens aberrations, without fear of the ill effects of surface reflections. In 1936 the Contax II and III models were introduced; the only difference between them was the integral exposure meter on the latter model. They introduced the combined eyepiece for both viewfinder and rangefinder, the shutter speed and film wind knob placed on the top plate, fastest shutter speed at 1/1250s. and finished in chrome plating. They became very popular among professional photographers, such as Robert Capa and Phil Stern, especially photojournalists who demanded high performance, large aperture lenses for available light work and a workhorse. The vertical shutter had both variations in speed, slit and a brake at the end of travel that was again a Zeiss first.

Соғыстан кейінгі бөлініс

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бірнеше Contax камералары түпнұсқа Дрезден зауытында шығарылды, ал кейбіреулері Украинадағы Киевке өндіріс көшірілмес бұрын Йенадағы Carl Zeiss оптикалық жұмыстарында құрастырылды. Соғыс жылдарында бас дизайнер Хьюберт Нервин Contax-ты бір линзалы рефлекс камераға айналдыруға тырысты, бірақ тік фокустық жазықтықтың жоғарғы роликтері кедергі келтірді. Соғыстан кейінгі дизайн басшысы Вильгельм Винценберг жаңадан бастады, нәтижесінде Contax S (Spiegelreflex, сөзбе-сөз "Көлексе рефлексі") пайда болды, тіпті "S" әрпі камерада көрсетілмесе де. Contax S – қазіргі заманғы 35 мм SLR камерасының конфигурациясын анықтаған камера деп айтуға болады. Ол M42 линза тақтасын, ол өнеркәсіп стандарты болған, енгізді, сонымен қатар көлденең фокустық жазықтықпен жабдықталды және пентапризманы қолдану арқылы бейне кескінін кері бұрмаламай, көз деңгейінде көру мүмкіндігін ұсынып, рефлекс камераларға қарсы басты наразылықты жойды. 1949 жылы ұсынылған S моделіне D, E, F, FB, FM және FBM сияқты көптеген модельдер ілесіп келді. Осы кезеңде VEB Zeiss Ikon, фирма осылай аталды, АҚШ аймағындағы жаңа Zeiss Ikon AG-ден күшейтілген қысымға тап болды, нәтижесінде бастапқы Zeiss Ikon және Contax аттары мен тауарлық белгілері біртіндеп жойылды және Pentacon деген жаңа атпен алмастырылды, бірақ ол толығымен қабылданып үлкермеді. Ақырында, бұл камералардың желісі тоқтатылды. Осы уақытта АҚШ аймағында үш негізгі Zeiss компаниясы – Carl Zeiss Stiftung (Carl Zeiss қоры), Carl Zeiss оптикасы және Zeiss Ikon – қайта құрылды. Хьюберт Нервин бас дизайнер ретінде тағайындалғаннан кейін, Zeiss Ikon 1962 жылға дейін Штутгарттағы жаңа зауытта кеңейтілген Contax IIa және IIIa камераларын өндірді. Zeiss Ikon 1950 жылдардан бастап бірнеше SLR камералардың желісін де өндірді, оның ішінде Contaflex SLR, Contarex, Bessamatic (1956 жылы сатып алынған Voigtländer ретінде) және Icarex, бірақ олардың ешқайсысы Contax брендімен таңбаланбады. Zeiss Ikon 1972 жылы камера өндірісін тоқтатты. Жапон камера өнеркәсібінің пайда болуы, негізінен Батыс Германияның Zeiss компаниясына Шығыс Германияның Zeiss компаниясымен ынтымақтастықты тоқтатуға АҚШ тарапынан көрсетілген қысымның және сонымен қатар шикізаттың жетіспеушілігінің салдарынан, ол жапондық өндірушімен одақ құруға мәжбүр болды. Бірінші болып Pentax өндірушісі Asahi жұмысқа алынды, және Zeiss жаңа байонетті линза тақтасын жобалауға дейін барды, бұл Pentax-тың Шығыс Германияның M42 тақтасын қабылдауынан бас тартуды білдірді; жаңа байонетті тақта көп жылдар бойы "Pentax Mount" деп аталды, Шығыс блогына ешқандай сілтеме жасалмайтындықтан, кейін екі компания тарағаннан кейін Pentax K тақтасы ретінде танылды.

After the Second World War, a few Contax cameras were produced at the original Dresden factory, and some were assembled at the Carl Zeiss optical works at Jena, before production was transferred to Kyiv in Ukraine. During the war years, the chief designer, Hubert Nerwin, tried to convert the Contax into a single lens reflex camera but was hindered by the presence of the upper roller of the vertical focal plane shutter. The postwar design chief Wilhelm Winzenberg started with a clean slate, which became the Contax S (Spiegelreflex, literally "Mirror reflex"), even though the "S" was not marked on the camera. The Contax S can be said to be the camera that defined the configuration of the modern 35mm SLR camera. Not only did it introduce the M42 lens mount which became an industry standard, but it was also equipped with a horizontal focal plane shutter, and also removed a major objection against the reflex camera by offering an unreversed, eye level viewing image by employing a pentaprism. Introduced in 1949, the S was followed by numerous models including D, E, F, FB, FM and FBM. During that period, VEB Zeiss Ikon, as the firm became known, was gradually under pressure from the new Zeiss Ikon AG in the US zone, so the original Zeiss Ikon and Contax names and trademarks gradually disappeared and were replaced by the new name of Pentacon, which never really caught on. Finally, this camera line was abandoned. Meanwhile, in the US zone, the three main Zeiss concerns – Carl Zeiss Stiftung (Carl Zeiss Foundation), Carl Zeiss optical, and Zeiss Ikon – were reestablished. With Hubert Nerwin in charge as design chief, Zeiss Ikon produced heavily revised Contax IIa and IIIa cameras at a new plant at Stuttgart until 1962. Zeiss Ikon also produced several SLR camera lines starting from the 1950s, including the Contaflex SLR, Contarex, Bessamatic (as Voigtländer, which had been acquired in 1956), and Icarex, but none of these bore the Contax brand. Zeiss Ikon ceased camera production in 1972. With the emergence of the Japanese camera industry, mainly a consequence of the US pressure on West Germany's Zeiss to cease collaboration with the East German Zeiss, and also the lack of raw materials the former was enduring, it was in a way forced to form an alliance with a Japanese maker. Asahi, maker of the Pentax, was engaged first; and it went as far as Zeiss designing a common bayonet lens mount, which constituted a detour from Pentax's adoption of the East German M42 mount; the new bayonet mount was named for many years as the "Pentax Mount" to avoid any accreditation to the Eastern Bloc, and later became known as the Pentax K mount after the two firms parted company.

Лицензияланған брендтік белгілер

Содан кейін Яшикамен одақ құрылды және 1975 жылғы RTS моделінен бастап CONTAX бір линзалы рефлекс камераларының жаңа желісі дүниеге келді. Одан кейін көптеген модельдер шықты, олардың ішінде автофокуспен жұмыс істейтін қашықтық өлшегіштер, шағын камералар, орта форматты рефлекс камералар және цифрлық камералар болды. 1970 және 1980 жылдары бәсекелес Leica өзінің камералары үшін Батыс Германиялық Zeiss фирмасы жасаған кең бұрышты линзаларды пайдаланды. 15 мм Hologon – Leica камераларындағы алғашқы аса кең бұрышты линза, ал Leica reflex камерасы Leitz фирмасы ұсынған линзалардың бір бөлігі ретінде 15 мм Distagon линзасын қолданды. Kyocera компаниясы 1983 жылы Yashica компаниясын сатып алып, Yashica және Contax брендтерімен өнімдерді шығаруды жалғастырды. 90-жылдардың ортасында тамаша линзалары бар Contax G1 шықты, кейін G2 моделі де пайда болды. Екеуі де толыққанды қолмен немесе автоматты түрде жұмыс істеуге мүмкіндік берді және Zeiss брендті линзалардың құрамына кіретін, қашықтық өлшегіш камералар үшін алғашқы зум линзасын ұсынды, ол 16 мм-ден 90 мм-ге дейін болатын. Алайда, 2002 жылға қарай компанияның пленкалық камераларының сатылымы төмендеді, ал жаңа цифрлық камералары цифрлық фотосурет нарығында елеулі орын ала алмады. 2005 жылы Kyocera фирмасы барлық фототехниканы, соның ішінде Contax брендін де тоқтатып, осылайша Contax тарихының қазіргі уақыттағы аяқталуына себеп болды.

Бастапқы (соғыс алдындағы) арақашықтық өлшегіш модельдері

Қазіргі заманғы Leica, бастапқы идеясынан фотожүйеге дамығаннан өзгеше, Contax бастапқыда-ақ фотожүйенің ядросы ретінде жобаланды. Өте күрделі, жоғары инженерлік шешімдерге негіделген машина, ол Zeiss Ikon компаниясының технологиялық мүмкіндіктерін көрсетуге арналған өнім болды. Contax I-дің алты анықталатын түрі болды, бірақ олар негізінен бірдей болды; әрбір элементі Leica-дан жақсырақ болу үшін жасалған. Мысалы, алынып тасталатын артқы қақпағы жылдам жүктеу және қайта жүктеу үшін, байонеттік бекіткіш линзаларды жылдам алмастыру үшін, ұзын базалық қашықтық өлшегіш кең апертуралы линзалармен дәл фокус қою үшін, ал тік металл жапқыш тек жоғары жылдамдыққа ғана емес, сонымен қатар жапқыш перделерінің күюін де болдырмады. Дегенмен, оны пайдалануға үйрену қажет болды, сондықтан Contax II және III модельдері дәстүрлі жаңарулар ретінде пайда болды. Біріктірілген жылдамдық тегершігі мен пленканы жылжыту тұтқасы тек дәстүрлі орынға қойылмады, сонымен қатар оны пайдалану әлдеқайда оңай және жылдам болды. Біріктірілген видоискатель және қашықтық өлшегіш нарықтағы бірінші болмаса да, жұмыс істеуде айтарлықтай артықшылық ұсынған алғашқы жүйелік камера болды, бұл 1954 жылғы Leica M3-ге дейін Leica-дан озық болды.

IIa және IIIa

Контакс соғыстан бұрын Дрездендегі зауытта шығарылғандықтан, Батыс Германиядағы (Штутгарт) жаңа Zeiss Ikon фирмасында өндірісті қайта бастау үшін құралдар болмады. Нәтижесінде пайда болған Contax IIa және IIIa модельдері, соғыс алдындағы модельдермен көптеген ұқсастықтарға ие болғанымен, ресурстардың жетіспеуіне байланысты арзан материалдарды пайдалану арқылы едәуір жеңілдетуге және шығындарды қысқартуға ұшырады. Дегенмен, осы жеңілдетулердің өзі оларды біршама сенімді етуге де ықпал етті. Артқа қарай үйлесімділікті сақтау мақсатымен жасалған IIa және IIIa (1950 және 1951 жылдары ұсынылған) соғыс алдындағы модельдермен бірдей линза бекіткішін пайдаланды, бірақ линза ішіндегі кішірек қара камераға байланысты соғыс алдындағы Biogon 35/2.8 кең бұрышты линзасын орнату мүмкін болмады. Zeiss Ikon Model 563/24 – бұл бұрынғы II/III камералардың толыққанды жаңа дизайны болды және 1950 жылдан 1961 жылға дейін Zeiss Ikon (Батыс Германия) тарапынан сатылды. Бұрынғы жібекке оралған жалюзи жолақтары қолданылмай, олардың орнына нейлон жолақтар орнатылды, жарық синхронизациясы қосылды, ал камераның мөлшері мен салмағы азайтылды. Жалюзилер 400 000 циклға кепілдік берілді. Ішкі/сыртқы штык бекіткіші бұрынғыдай сақталды. Бұл модель инженерлік және өндірістік шедевр болып есептеледі және көптегендер оны жасалған ең жақсы камера деп санайды. II және III сияқты, IIa базалық модель болды, ал IIIa камераның үстіне орнатылған экспозиция өлшегішімен жабдықталды. Жалюзи перделері жеңіл және жылдам жұмыс істейтін дуралюминийге ауыстырылды, бірақ олар қалыңдатылды. Ескі Biogon сәйкес келмегендіктен, жаңа Biogon 21 мм f 4 бірге жаңасы жасалды, бұл кең бұрышты фотосуретке түсіруге жаңа перспективалар ашты. IIa/IIIa модельдерінің екі негізгі түрі болды: «қара диск» және «түсті диск» камералары. «Қара диск» камералары флеш-лампалар (1361) немесе стробоскоптық флеш (1366) үшін арнайы флеш-синхронизациялық сымдарды пайдаланды. «Түсті диск» камераларында флеш-лампаларды пайдалану мүмкіндігі жойылды, P/C ұрғышы қосылды және тек стробоскоптық синхронизация қолданылды. Сол кездегі Leica камераларында жарық синхронизациясы тек 1/25 секундтық жалюзи жылдамдығында қолданылса, Contax IIa/IIIa 1/50 секундтық және одан баяу жылдамдықтарда синхронизацияланды. Сонымен қатар, «Қара диск» камерасымен қолданылатын 1365 флеш кабелі арқылы пайдаланушы флешті жеке жалюзиге қарай реттеуге және стробоскопты 1/100 секундқа дейін синхронизациялауға мүмкіндік алды. Бұл жылдамдықпен стробоскопты пайдалану сол кезде бұрын естілмеген нәрсе болды және үлкен технологиялық жетістік саналды. Кейінгі «Түсті диск» камераларында жалюзи жылдамдығы дискісіндегі 1/50 белгісі хромат сары түске боялды, ал T, B, 1, 2, 5, 10 және 25 жылдамдықтары қара, ал 100, 250, 500 және 1250 – қызыл түсті болды. Contax IIa/IIIa 1960 жылы өндірісін тоқтатты және 1961 жылы компания каталогынан алынып тасталды, оның орнына Contarex SLR келді. Портлендтегі (Орегон) Zeiss дилерінің ұзақ жылғы иесі Эд Шонекер, Голливуд Камера, бұл өзгеруді былай деп сипаттады: «Біз Contax корпустарын мен линзаларын сөреде ұстай алмадық, адамдар қолдарынан келгенін сатып алып, қалғанын бөліп төлеуге келісті. Содан кейін жаңа каталог шықты, ал Contax жоқ болды. Ешқандай түсіндірме берілмеді. Біз қатты таң қалдық. Оның орнына келген камера (Contarex SLR) жақсы болды, бірақ ол әлдеқайда қымбатқа түсті және Contax-қа қарағанда нарыққа еніп кете алмады. Содан кейін біз Contarex-ті алып жүруді тоқтатуға мәжбүр болдық, өйткені ол тым қымбат еді». IIa/IIIa модельдерінің жақсы жұмыс істейтін үлгілері коллекционерлер мен пайдаланушылар арасында үлкен сұранысқа ие. Пайдалану үшін олар өте әмбебап, ықшам, ұстауға ыңғайлы және көп жылдар бойы сенімді қызмет етеді. Линза бекіткішінің ұзақ жылдар бойы қолданылуы осы дизайнның тиімділігін арттырады.

Since the Contax was produced at the Dresden works before the war, the new Zeiss Ikon firm in West Germany (Stuttgart) did not have the tools to recommence production. The resultant Contax IIa and IIIa models, while sharing many similarities with the prewar forebears, also showed significant simplification and cost cutting by using cheaper materials, due to the lack of resources. However, these simplifications were also largely responsible for making them somewhat more reliable. Designed to retain backward compatibility, the IIa and IIIa (introduced in 1950 and 1951 respectively) used the same lens mount as the prewar models, but due to the smaller dark chamber inside the lens throat, the pre war Biogon 35/2.8 wide angle lens could not be fitted. The Zeiss Ikon Model 563/24 was a complete redesign of the previous II/III cameras, and was sold by Zeiss Ikon (West Germany) from 1950 to 1961. Gone were the troublesome silk shutter straps; in their place were straps made of nylon; a flash synch was added; and the body's size and weight were reduced. Shutters were still guaranteed for 400,000 cycles. The same internal/external bayonet mount was kept. This line was an engineering and manufacturing tour de force, and is considered by many to be the finest camera ever made. As with the II and III, the IIa was the base camera, and the IIIa had an added exposure meter attached on top of the camera. The shutter curtains were changed to duraluminium, lighter and faster to start and stop; however, they were thicker, too. The old Biogon did not fit, so a new one was designed together with the new Biogon 21 mm f 4, gave new perspectives to wide angle photographing. Two basic variations of the IIa/IIIa were made: the so called "black dial" and "color dial" cameras. The black dial cameras used a special flash synch cord for either flash bulbs (1361) or strobe flash (1366). On the color dial cameras the ability to use the flash bulbs was eliminated; a P/C connector was added, and strobe synchronization was the only option. Where the Leicas of the day had only electronic flash synch at 1/25s second shutter speed, the Contax IIa/IIIa was synched at 1/50s and all slower speeds. Further, with the adjustment on the 1365 flash cable used with the Black Dial camera, the user could tune the flash to the individual shutter, and synch strobe to the 1/100s! At the time, this sort of shutter speed with a strobe was unheard of, and was a major technological feat. On the later color dial cameras, the 1/50s marking on the shutter speed dial was painted chromate yellow, while the speeds of T, B, 1, 2, 5, 10, and 25 were black, and 100, 250, 500, and 1250 red. The Contax IIa/IIIa ceased production in 1960 and was removed from the company catalog in 1961, replaced by the Contarex SLR. Ed Shoenecker, the longtime owner of a Zeiss dealer in Portland, Oregon, Hollywood Camera, described the abrupt change: "We could not keep the Contax bodies and lenses on the shelf, people were buying all they could afford, and putting things they couldn't afford on lay away. Then the new catalog came out, and the Contax was gone. No explanation at all. We were in shock. The camera that replaced it (the Contarex SLR) was a fine camera, but it cost so much more money, it never made the inroads into the market the Contax did. Then, we had to stop carrying the Contarex because they were just too much money." There is a demand for good working examples of the IIa/IIIa by collectors and users alike. As user cameras, they are highly versatile, compact, easy to handle, and give many years of trouble free service. The range of lenses made over the very long period of time the lens mount was in use, adds to the usefulness of this design.

Дрезденде жасалған SLR модельдері

Дрездендегі фабрикаларда Контакстың өндіріс құралдарын жоғалту жасырын бата болып шықты, өйткені ол компанияның Шығыс Германия бөлігін ескі дизайнына сүйенбей камераны жобалауға мәжбүр етті. Жаңа дизайн басшысы Вильгельм Винценберг Зейс Иконның камера жағына қатыспады, бұл сонымен қатар Хьюберт Нервиннің соғыс уақытындағы Контакс SLR камерасын жасау жоспарын орындау үшін жаңа Контакс дизайнын жасауға мүмкіндік берді. Дәстүрлі тік Contax жапқышы барабанды роликтер үшін пленка қақпасының үстінде де, астында да едәуір орын қажет болғандықтан, жоғарғы ролик рефлекстік корпус механизміне қажетті маңызды орынды алады, сондықтан оны қанағаттанарлық SLR камера үшін пайдалану мүмкін емес. Винценберг бұл мәселені толығымен жаңа горизонтальді жүретін фокустық жазықтықтан жасалған жапқышты пайдалану арқылы шешті, осылайша рефлекс корпусына орын берді. Алғашқы 35 мм зеркалы камера, Kine Exakta, 1936 жылы пайда болған болса, соғыс алдында, оның бел деңгейін анықтаушы, суретті кері бұраған, суретші мен олардың субъектісі арасындағы тікелей байланысты алып тастаған. Contax S деп аталатын Contax рефлексінде пентапризма фокус экранның үстіне орналастырылды, ол видоискательдің көз деңгейіне, кері емес көрінісін ұсынды. Бұл негізгі техникалық артықшылық 35 мм SLR-ді келесі онжылдықтардағы нақты камера түрі ретінде белгілеуде маңызды болды. Үлкен линзалар орнату қажет болғандықтан, Contax S M42 × 1 мм спецификациясындағы реті бар линзалар орнатуды қабылдады, бұл іс жүзінде өнеркәсіптік стандартқа айналды. 1949 жылы енгізілген кезде Contax S мұндай белгімен таңбаланбаған, тек "Contax", бірақ Штутгарттағы жаңа (Батыс Германия) Zeiss Ikon компаниясының қысымы (Шығыс Германия) Дрездендегі Zeiss Ikon компаниясын қалыптасқан тауар белгісі мен атауларды қолданудан бас тартуға итермеледі. "Contax D" деп аталатын келесі модель алғаш рет Zeiss Ikon логотипімен оның көзін Дрезден деп көрсету үшін белгіленген кішкентай "D" белгісімен пайда болды, бірақ бұл жеткіліксіз болды: кейбір нарықтарда ол "Pentacon" ретінде сатылды, бұл "Pentaprism" және "Contax" атауларынан жасалған. "Пентакс" атауы бұрын қарастырылған, бірақ 1945 жылы Германияның капитуляциясынан кейін барлық неміс патенттері мен сауда белгілері жарамсыз деп танылды; Жапон компаниясы "Пентакс" брендін басып алып, оны тіркеді. Кейінгі модельдер Contax және Pentacon таңбаларымен жасалды; біріншілері Zeiss Ikon Dresden өзінің атына әлі де құқық алған нарықтар үшін жасалды. Ақырында компания Пентакон VEB конгломератын құрды (оның құрамына Meyer Optik Görlitz, Ihagee Dresden және KW сияқты компаниялар кірді), бұл коммунистік идеалға сәйкес Praktica камераларының ұзақ қатарын, жоғары сапалы, бірақ қол жетімді болды. Дрезденде барлығы 22 Contax/Pentacon үлгісі жасалды.

The loss of the Contax production tools at the Dresden factories turned out to be a blessing in disguise, as it forced the East German part of the company to design a camera without relying on the older design. The new design chief Wilhelm Winzenberg was not involved in the camera side of Zeiss Ikon, this also allowed a brand new Contax design to be developed, to follow Hubert Nerwin's wartime plan to make a Contax SLR camera. As the traditional vertical run Contax shutter required considerable space both above and below the film gate for the drum rollers, the upper roller takes up the critical space required for the reflex housing mechanism, making it dimensionally impossible to use it for a satisfactory SLR camera. Winzenberg solved the problem by the use of a completely new horizontal run focal plane shutter, thus allowing space for the reflex housing. While the first 35 mm SLR camera, the Kine Exakta, had already appeared in 1936, before the war, its waist level finder which gave a laterally reversed image, taking away the immediacy between the photographer and their subject. In the Contax reflex, which would be called the Contax S, a pentaprism was positioned directly above the focusing screen, which offered an eye level, unreversed view of the viewfinder. This major technical advantage was critical in establishing the 35 mm SLR as the definitive camera type for the decades that followed. Since a larger lens mount would be desirable, the Contax S adopted a threaded lens mount of M42×1mm specification, which was to become the de facto industry standard. When introduced in 1949, the Contax S was not marked as such, only "Contax", but increasing pressure from the new (West German) Zeiss Ikon company in Stuttgart induced (East German) Zeiss Ikon in Dresden to progressively abandon the use of the established trademark and names. The following model, known as "Contax D", first appeared with a little "D" marked under the Zeiss Ikon logo to signify its source as Dresden, but that was not good enough: in some markets it was sold as "Pentacon", a name contrived from "Pentaprism" and "Contax". The name "Pentax" had been considered before but, following Germany's capitulation in 1945, all German patents and trademarks were declared void; a Japanese company seized the "Pentax" brand and registered it. Subsequent models were also made wearing both Contax and Pentacon nameplates; the former were meant for markets where Zeiss Ikon Dresden still held the rights to its name. Eventually, the company went on to form the Pentacon VEB conglomerate (which included companies as Meyer Optik Görlitz, Ihagee Dresden, and KW, among others), which would start the long line of Praktica cameras, high quality but affordable, in accordance with the Communist ideal. In all, 22 Contax/Pentacon models were built in Dresden.

G сериясы

G сериясы - алмастырылатын линзалары бар 35 мм автофокуспен қашықтық өлшегіш жүйесі. Қалыпты қашықтық өлшегіштің фокус жапсырмасы мен жарық сызықтарын көрсетудің орнына, бірінші G1 автофокус жүйесімен автоматты түрде фокус қажет болған жағдайда, фокусты растау жарығы бар зумдайтын видоискательге ие болды. Шын мәнінде AF жүйесі, SLR камералардағыдан айырмашылығы, екі терезелі қашықтық өлшегіш қолданды, бірақ сәйкестікті анықтау электронды болды. G2 сериядағы екінші камера корпусы болды және қолмен фокус қашықтығын тікелей видоискательдің ЖК-да көрсетті. G2 әдетте бұрынғы G1-ге қарағанда қатаң және басқарылатын болып саналды. G1-ге қарағанда тағы бір жақсару оның толық параллакс түзету видоискателегі болды. G2 қара корпустары мен линзаларының шектеулі шығарылымы шығарылды, олар бастапқы G1 және G2 -де кездесетін стандартты титандан жасалған бітіруден ерекшеленеді. Лансалар Zeiss жиі қолданбайтын оптикалық формулаларды қолданды, олар G сериясына дейін көптеген онжылдықтар бойы SLR фотоға түсіру линзаларына маманданған. (Бұл формулалар кейінгі Zeiss Ikon M монтаждалған арақашықтық өлшегіш камераларында қайталанатын көрінеді.) G сериясы сондай-ақ қашықтық өлшегіш жүйесі үшін қол жетімді жалғыз шынайы зумды мақтан тұтады, бұл камераның видоискатели мен линзасының механикалық біріктірілуі арқылы мүмкін болды.

T сериялы компакт-камералар

Kyocera компаниясы өте табысты Т сериялы компакт-камералар сериясын ұсынды, Zeiss компаниясымен жасалған линзалары бар, олар компактты форматта жоғары сапалы оптиканы қалаған фотографтарға ұнады. Олар 1984 және 2002 жылдар аралығында шығарылып, Carl Zeiss Sonnar T* линзаларымен және титан корпусымен жабдықталған. T және T2 модельдері 38 мм кең бұрышты Sonnar объективін (4 топта 5 элемент), ал T3 модельі жаңадан жасалған 35 мм Sonnar объективін (5 топта 6 элемент) пайдаланады. T VS және T VS II модельдері 28–56 мм Vario Sonnar линзасын қолданады (T VS атауындағы "VS" осыдан шыққан), ал T VS III моделі 30–60 мм Vario Sonnar линзасына ие. Барлық аналогты T және T VS камералары 35 мм пленканы пайдаланады. Tix моделі APS пленкасын қолданады және 28 мм кең бұрышты линзасы бар.

N сериясы

Contax N сериясы автофокуспен 35 мм SLR жүйесі болды, ол бұрынғы Contax C / Y монтаждау линзаларымен үйлесімсіз жаңа электрондық байнетті орнатуға негізделген. Үш модель жасалды: N1, NX және N Digital, бірінші толық кадрлы цифрлық SLR. N Digital - толық кадрлы 24×36 мм CCD сенсорлы алғашқы цифрлық камералардың бірі. Contax NX - 35 мм-лік модель, ол кәсіби фотографтарға арналған, ал N1 - кәсіби пайдаланушыларға арналған. Сериалды Жапонияда Kyocera компаниясы шығарған. N сериялы корпустар Kyocera компаниясы жасаған, электронды түрде бақыланатын диафрагма және автофокуспен жаңа N монтаждау линзаларын қолданды. Монумент үшін тоғыз линза шығарылды, олар негізгі және зумдардың қоспасы болды. Contax компаниясы N корпустарында 645 орта форматты линзаларды пайдалануға мүмкіндік беретін адаптер (NAM 1) сатты.

Контакс камералары үшін Carl Zeiss алмастырылатын линзалар

Бастапқыда жүйелік камера ретінде жобаланған, алғашқы Contax үшін көптеген линзалар жасалған, және бұл дәстүр алмастырылатын линзалары бар барлық модельдерге дейін жалғасты.

Дрездендегі SLR модельдерінің линзалары

Дрезденде жасалған Contax бір линзалы рефлекс камералары үшін объективтер M42X1 мм бұрандалы бекіткішті пайдаланды, бірақ бұрынғы конструкциялар камера корпусына тым терең еніп, айналмалы айна объективтердің арт жағынан өте алмайтындықтан, Carl Zeiss (Йена) жаңа объективтер сериясын жасады, ал кейін Гёрлиц қаласындағы Hugo Meyer де түпнұсқа объективтердің екінші ресми жеткізушісі ретінде жұмыс істеді. Carl Zeiss компаниясы жасаған объективтер тізімі:

Tessar 40/4.5
Tessar 50/3.5
Biotar 58/2.0
Biotar 75/1.5
Triotar 135/4.0
Sonnar 180/2.8
Sonnar 300/4.0
Fernobjektiv 500/8.0

Yashica/Kyocera-мен жасалған SLR модельдеріндегі линзалар

Яшика / Киоцера компаниялары жасаған Contax камералары линзалардың жаңа отбасын қолданды. Бұл линзалардың атаулары көбінесе олардың дизайнын және функцияларын көрсетеді:

Distagon: кең бұрышты ретрофокустық линзалар. F Distagon: балық көзі линзалары. PC Distagon: перспективалық айырмашылықты түзетуге арналған ығысу мүмкіндігі бар кең бұрышты линзалар. Hologon және Biogon: ретрофокустық емес кең бұрышты линза дизайндары. Planar: өте үлкен максималды апертурасы бар, орташа кең бұрыштардан қысқа телефотоларға дейінгі тұрақты фокус қашықтығы бар линзалар. Sonnar және Tele Tessar: телефото линзалар, ал Tele Apotessar және Aposonnar апохроматтық түзетуді білдіреді. Vario Sonnar: зум линзалары. Makro Sonnar және Makro Planar: Sonnar және Planar дизайндары негізінде жасалған, ең жақыннан түсіруге арналған макро линзалар. Tessar: орташа фокус қашықтығы бар 4 элементтен тұратын линзалар, кейде "Нормальды" линза деп аталады. Mutar: телеконвертерлер. Mirotar: күзгү линзалар. Бұл линзалардың көпшілігі T✻ белгісімен таңбаланған, бұл олардың T✻ жабынымен (Tee Star деп айтылады) байланысты, бұл Zeiss-тің жоғары дамыған көп қабатты жабын процесі. 'T' әрпі неміс тіліндегі 'Tarnung' сөзінен шыққан, ол 'жасыру' дегенді білдіреді, бұл жарықтың шағылысуын жою мағынасында қолданылады. Бұл линзалар Zeiss компаниясымен жобаланып, Zeiss пен Yashica-ның оптикалық бөлімшесі Tomioka арасында өндірілген, бірақ Zeiss Tomioka-ға олардың өндірісіне жауапкершілікті жүктеуге рұқсат берді.