Кіріспе
1818 жылы АҚШ пен жергілікті американдықтар арасындағы келісімдер Сент-Мэри келісімдері 1818 жылы күзде АҚШ пен орталық Индиананың жергілікті тұрғындары арасында жергілікті жерлерді сатып алу туралы жасалған алты келісімнің біріне сілтеме жасай алады. Бұл келісімдер Вайандоттармен жасалған келісімдер еді. Вайандоттармен келісім Потаватомимен келісім Вейамен келісім Делавэр келісім Майамимен негізгі келісім Индианадағы негізгі тайпа болған Майамимен жасалды. Келісімге қатысты сөздерді әдетте осы келісімге қатысты айтады. Келісімдер Индиана штатының жер аумағының едәуір бөлігін (жаңа сатып алу деп аталады) Майами, Делавэр, Потаватоми және басқалардан ақша, тұз, пилорама және басқа да тауарлар үшін алмасты, бұл мемлекеттің солтүстік шекарасын Огайо өзенінің маңында Уабаш өзеніне дейін солтүстік-батыста және солтүстікте жылжытты. Олар сонымен қатар үнді резервацияларын құруға әкелді және 1795 жылы Гринвилл шартында басталған Индианадағы үндістерді көшіру процесін жалғастырды.
The Treaty of St. Mary's may refer to one of six treaties concluded in fall of 1818 between the United States and Natives of central Indiana regarding purchase of Native land. The treaties were
Treaty with the Wyandot, etc. Treaty with the Wyandot
Treaty with the Potawatomi
Treaty with the Wea
Treaty with the Delaware
Treaty with the Miami
The main treaty was with the Miamis, who were the main tribe in Indiana. Unqualified references to the treaty usually refer to this one. The treaties acquired a substantial portion of the land area (dubbed the New Purchase) of the state of Indiana from the Miami, Delaware, Potawatomi, and others in exchange for cash, salt, sawmills, and other goods, effectively moving the northern boundary of the state from near the Ohio River to the Wabash River in the northwest and north. They also resulted in creation of Indian reservations and continued the process of Indian removals in Indiana begun by the Treaty of Greenville in 1795.
Шарттар
1818 жылдың күзінде Огайо штатының Сент-Мэрис қаласында АҚШ пен Вайандот, Сенека, Шонес және Оттавалар (17 қыркүйек), Вайандот (20 қыркүйек), Потаватоми (2 қазан), Уиа (2 қазан), Делавэр (3 қазан) және Майами (6 қазан) арасындағы алты жеке келісім жасалды. 1818 жылғы 17 қыркүйекте Уайандот, Сенека, Шон және Оттавалармен жасалған келісімде Форт-Мейгс келісімінде сипатталған гранттар (ресми түрде "Уайандоттармен келісім және т.б. 1817") тек қана жергілікті халықтардың пайдалануы үшін резервтер ретінде қарастырылатыны белгіленген. 1818 жылғы келісім-шарт сонымен қатар жерді қосымша резервациялауға және жергілікті топтарға аннуитеттерді төлеуге мүмкіндік берді. 20 қыркүйекте Уайандоттармен жасалған келісім-шарт нәтижесінде жергілікті тұрғындар Мичиган штатының Мичиган аймағындағы Уэйн округіне жататын екі шағын жер учаскесін берді. Керісінше, аумақтық губернатор Льюис Касс оларға Мичиган штатының Хьюрон Чартер қалашығындағы жер берді. 2 қазандағы Уэамен жасалған келісім нәтижесінде Уэа Огайо, Индиана және Иллинойстағы барлық жерлерге өздерінің талаптарын берді. Алғашында АҚШ үкіметі келісім-шарт бойынша Wea тайпасына жыл сайын күміспен 3000 доллар төлеуге келісті. Бұл жерді "Ракун өзенінің сағасынан басталып, сол жақтан қазіргі шекара сызығы бойынша, жеті мильге дейін; сол жақтан солтүстік-шығысқа қарай, жеті мильге дейін, Уабаш өзенінен жеті мильге дейін; сол жақтан Уабаш өзеніне дейін, жоғарыда аталған қазіргі шекара сызығына параллель сызық бойынша; және одан кейін Уабаш өзенінен бастау орнына дейін" деп сипатталған. 2 қазанда Потаватомимен жасалған келісім бойынша Америка Құрама Штаттарына жер берілді. АҚШ үкіметі Потаватомиге мәңгілік аннуитет төлеуге, сондай-ақ Кикапудің берілген жерлерге кез келген талаптарын сатып алуға келісті. Уильям Коннер аудармашы болып қызмет етті. 3 қазандағы Делавар (Ленапе) халқымен жасалған келісім-шарт Индианадағы барлық Ленапе жерлерін АҚШ-қа беруді бекітті. Алғашында АҚШ үкіметі Миссисипи өзенінің батысына қарай жер аударылған ленапелер үшін елмен қамтамасыз ету керек болды; олардың жақсарулары үшін толық өтемақы; мәңгілік аннуитет; жеке тұлғаларға жер гранттары; және белгілі бір талаптарды төлеу. АҚШ үкіметі ленапелерді батысқа көшіргеннен кейін оларға темір ұстасын беруге келісті, ал ленапелерге келісімге қол қойылғаннан кейін үш жылға дейін өздерінің берілген аумағын иеленуге рұқсат етілді. Қол қоюшылар арасында Уналачго ленапе кланынан Кихтавенунд және федералды комиссар Джонатан Дженнингс болды. Уильям Коннер аудармашы болып қызмет етті. Маямимен келісімге 1818 жылы 6 қазанда Огайо штатының Сент-Мэри қаласында АҚШ пен Маями руының өкілдері, сондай-ақ олардың аумағында тұратын басқалар арасында қол қойылды. Құрама Штаттардың өкілдері ретінде Джонатан Дженнингс, Льюис Касс және Бенджамин Парк келісімге қол қойды. Уильям Коннер аудармашы болып қызмет етті. Келісімде жеті бап бар еді. Келісімнің шарттары бойынша Майами Уабаш өзенінің оңтүстігіндегі Индиананың орталық бөлігін қамтитын аумақтарды, кейіннен "Жаңа сатып алу" деп аталатын, АҚШ-қа берді. Бұл жер Индиананың Уабаш өзені мен Форт-Уэйн келісімінде (1809) белгіленген ескі шекара арасындағы бүкіл орталық бөлігін қамтиды. Сонымен қатар, Индиана штатында алғашқы үнді резервациясын, Жаңа сатып алудың солтүстік бөлігіндегі Ұлы Майами резервациясын құрды. Келісімнің тағы бір қағидасы бойынша, АҚШ Майамиге он бес мың доллар жылдық сыйақы төлеуге келісті. Сонымен қатар, АҚШ бір ұнтақ және бір ағаш кесу зауытын салуға, сондай-ақ бір темірші, бір қару жасаушы және ауыл шаруашылығы құралдарын беруге келісті. Сонымен қатар, "Майами" кемесі жылына 160 бушель тұзбен қамтамасыз етілетін.
Жаңа сатып алу трактаты
Жаңа сатып алынған жер штаттың орталық үштен бір бөлігін құрайтын, тік және бұрышты пішінді аймақ болды. Оның солтүстік шекарасынан үлкен трапеция тәрізді бөлік тілігіп шығып, Ұлы Майами қорығына айналды, ал солтүстік-батысында Типпекано және Уабаш өзендері қосылған жерде үшбұрышты келген жер болды. Келісімдер солтүстік және батыс шекараларын Уабаш, Типпекано және Вермиллион өзендері арқылы анықтады; оңтүстік-батыс және оңтүстік-шығыс шекаралары 1809 жылғы Форт-Уэйн келісімінің шекаралық сызықтарынан өтті; ал қашықтағы оңтүстік-шығыс және солтүстік-шығыс шекаралары 1805 жылғы Граузеланд келісімінің шекаралық сызықтарынан, ал шығыс және батыс шекараларының бір бөлігі штат шекараларымен сәйкес келді. Аймақтың оңтүстік ұшы қазіргі Джексон округінің орталық бөлігіне дейін, Браунстаунға жақын жерге созылды.
Үлкен Майами қорығы
Майамимен жасалған шарт бойынша Майами өзенінің оңтүстігіндегі жерлерінің көп бөлігін, кейбір жеке учаскелерді және Иль өзені мен Саламония өзені арасындағы Солтүстік-Орталық Индианадағы «Үлкен Майами қорығы» деп аталатын жерді басқаларға өткізді. Бұл қорық Индиана штатында болған ең ірі үнді резервациясы болып есептеледі. Ол қазіргі Ховард округінің толық аумағын және онымен шектесетін жеті округтің – Уабаш, Майами, Касс, Клинтон, Типтон, Мэдисон және Грант округтерінің бір бөлігін қамтыды. Құрылған кезде бұл аймақ дала болды және Уабаш өзені бойындағы Терре-Хаут пен Форт-Уэйн арасында еуропалықтардың қоныстары болған жоқ. Алайда, бұл резервация ұзаққа созылмады. 1840 жылға дейін бірнеше қосымша шарттар арқылы штат резервацияны толығымен иеленді және үндістерді Миссисипи өзенінен батысқа көшірді.
Салдары
Келісімдер нәтижесінде Майами тайпасы қорық аймағына қамалды, ал 1820 жылға дейін Индиана штатының орталық және шығыс-орталық бөліктерін бақылаған Делавэр тайпасы Миссисипи өзенінен батысқа көшірілді, бұл Цинциннати және басқа Огайо өзені бойындағы елді мекендерден солтүстік және батысқа көшіп келген қоныс салушыларға жағдай жасады. Бұл аймақ 1820 жылдың 2 қаңтарына дейін "Делавэрдің жаңа сатып алуы" деп аталды, содан кейін солтүстік-батыс бөлігі Уабаш округіне, ал оңтүстік-шығыс бөлігі Делавэр округіне бөлінді. Аталған округтер көп ұзамай таратылып, аймақтар "Уабаштің жаңа сатып алуы" және "Делавэрдің жаңа сатып алуы" (1827 жылы "Адамс жаңа сатып алуы" деп қайта аталды) деп аталды. Соңынан, бастапқы аймақтан 35 жаңа округ құрылды. Болашақ штаттың астанасы – Индианаполис 1822 жылы "Жаңа сатып алу" аймағының шамамен ортасында құрылды.