Уилли Уоппер: Анимациялық ертегілер мен өтіріктер әлемі

Кіріспе

Вилли Уоппер – американдық аниматор Уб Айверкс жасаған анимациялық мультфильм кейіпкері. "Whopper" сериясы Пат Пауэрс шығарған және Metro Goldwyn Mayer арқылы таратқан Iwerks студиясының екінші жобасы болды. 1933-1934 жылдары 14 қысқаметражды фильм түсірілді.

Тарих

Вилли – өзінің көптеген фантастикалық оқиғаларын айтатын жас бала, олар кейін экранға түсіріледі. Оның керемет әңгімелері, шын мәнінде, тікелей өтірік немесе "қалың сөздер". Оның әңгімелері көбінесе "Айтайын, осыны маған бұрын айтқан едің бе?" деген сөзімен басталады. Персонаж алғаш рет "Әуе жарысы" (1933) фильмінде пайда болды, онда Вилли 1933 жылғы Ұлттық әуе жарысына қатысып, жеңіске жеткенін айтады, тіпті соңында Амелия Эрхарттан сүйіспеншілік сыйлық алады. Қысқа фильм Айверкстің авиацияға деген құштарлығын көрсетеді. Бір көріністе ұшақ "Отшашу" стендіне соқтығысады, кейін ол "I WERKS" (аниматор Уб Айверкстің тегі) деп өзгереді. "Әуе жарысы" бастапқыда шығарылмады, себебі дистрибьютор MGM оны қабылдамады және Вилли жарысқа неге қатысқанын толық түсіндіру үшін қайта жұмыстауды сұрады. Көптеген қайта жандандырылған "Spite Flight" (1933) нұсқасында Вилли жарыстың ақшалай сыйлығына қызығушылық танытады, себебі ол осы ақшаға сүйіктісінің анасының ипотекасын төлеуге көмектеседі. Жаңа түсірілім Виллидің жарыстағы қарсыласын сүйіктісінің үй иесіне айналдырады. Аниматор Грим Натвик Виллиді бастапқыда "Әуе жарысы" және кейін "Play Ball" үшін, кейіпкердің алғашқы театрлық көрсетілімі үшін жасады. Ол бастапқыда ұзын бойлы және жіңішке болды, бұрынғы "Flip the Frog" кейіпкерінің бала нұсқасына ұқсады. Айверкс бұл дизайнмен толық қанағаттанбады және кейіпкерді "мультфильмдік" көрінетіндей етуге шешім қабылдады. Серияның төртінші туындысы "Stratos Fear" болғанда Вилли көрермендерге көбірек ұнай бастады. Сыншылар да осы жаңа өзгеріске риза болды. 1933 жыл аяқталғанға дейін Вилли өзінің алғашқы Cinecolor жобасында, "Дэви Джонстың шкафында" пайда болды. 1934 жыл "Whopper" сериясының соңғы өндіріс жылы болды, бірақ Виллидің ең жақсы туындылары осы жылы жарық көрді. 1934 жылғы қызықты туындылардың бірі – "Жақсы скаут" ("The Good Scout") – өте қызықты қысқа фильм. Онда скаут Вилли Нью-Йорк қаласының орталығында зор жабайы адам ұрлап кеткен әдемі қызға көмектеседі. Фильмнің саундтрегінің басым бөлігі 78 айналымдық джаздық Джелли Ролл Мортон пластинкасынан тұрады, ал фондық суреттері көзді қуантады. Қысқа фильмде Боскоға ұқсайтын кейіпкер де бар, бұл Харман Изинг аниматорлары Боб Стоукс пен Норм Блэкберннің әзілі болуы мүмкін. Серияның соңғы туындысы – 20 қыркүйекте шыққан "Viva Willie". Сериалдағы Айверкстің басқа да қызметкерлері Аль Эугстер, Норм Блэкберн, Берни Вольф және Шамус Кулхан (Виллиді "Мюнхгаузен баронының баласы" деп атаған) болды. MGM Айверксті тастағаннан кейін, олар Хью Харман мен Рудольф Айсингті студия үшін тікелей "Бақытты үйлесімдер" атты мультфильм сериясын жасауға шақырып алды. Харман мен Айсинг Warner Brothers-тен кетіп қалды, онда олар Леон Шлезингер үшін "Looney Tunes" және "Merrie Melodies" фильмдерін түсірген.

Willie is a young lad who tells of his many outlandish adventures, which are then depicted on screen. His fantastic accounts are, in fact, outright lies or "whoppers". His stories are usually preceded by his catchphrase, "Say, did I ever tell ya this one?" The character's first produced film was The Air Race (1933), in which Willie tells of how he entered and won the 1933 National Air Race—even receiving a kiss from Amelia Earhart in the end. The short reflects Iwerks' own fascination with aviation. One scene even involves a plane crashing into a "Fireworks" stand which, afterwards is reduced in spelling to "I WERKS" (the animator Ub Iwerks' last name). The Air Race was initially left unreleased because distributor MGM rejected it, asking for a revision to explain more about why Willie entered the race. In the largely reanimated revision — Spite Flight (1933) — the story shows Willie interested in the race's cash prize because it will help him pay off his girlfriend's mom's mortgage. The new footage also turns Willie's racing rival into the girlfriend's landlord. Animator Grim Natwick initially designed Willie for The Air Race and the subsequent Play Ball, the character's first theatrical release. He was, at first, tall and lanky, much like a boy version of the earlier Flip the Frog. Iwerks wasn't completely satisfied with this design and decided to make the character more "cartoonlike". By the series' fourth entry, Stratos Fear, Willie became roly poly and more endearing to audiences. Critics too especially went for this new change. Before 1933 was over, Willie also appeared in his first Cinecolor endeavor, Davy Jones' Locker. 1934 was the final production year for the Whopper series, but some of Willie's best emerged from this particular year. One interesting 1934 entry is The Good Scout, an outrageous short in which boy scout Willie manages to help a beautiful girl who has been kidnapped by a big brute in downtown New York City. The bulk of the film's soundtrack is composed of a jazzy Jelly Roll Morton 78 rpm record and its backgrounds are breathtaking. The short also features a Bosko look alike, possibly a joke on the parts of Harman Ising animators Bob Stokes and Norm Blackburn. The final entry in the series was Viva Willie released on September 20. Other Iwerks staffers on the series included Al Eugster, Norm Blackburn, Berny Wolf and Shamus Culhane (who referred to Willie as a "boy Baron von Münchhausen"). After MGM dropped Iwerks, they hired Hugh Harman and Rudolf Ising to produce a cartoon series called Happy Harmonies directly for the studio. Harman and Ising had just left Warner Brothers, where they had been producing Looney Tunes and Merrie Melodies for Leon Schlesinger.