Грэм Бонд Организациясы: 1960-шы жылдардың британдық джаз-блюз тобы
The Graham Bond Organisation
Graham Bond Organisation – 1960-жылдар британдық джаз/ритм-энд-блюз тобы. Jack Bruce, Ginger Baker сияқты музыканттардың бастапқы жобасы, прогрессив рок пен джаз фьюжнге ықпал етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Graham Bond Organisation (GBO) – 1960 жылдардың ортасында құрылған британдық джаз/ритм-энд-блюз тобы. Оған Грэм Бонд (вокал, клавишатура, альт-саксофон), Джек Брюс (бас-гитара), Джинджер Бейкер (доп), Дик Хексталл-Смит (тенор/сопрано саксофон) және Джон Маклафлин (гитара) кірді. Олар бірнеше альбом жазды, ал топ мүшелері прогрессивті рок және джаз фьюжн салаларында танымал болғаннан кейін тағы да жазбалар шығарылды. Алғашқы шығарылымдарда топтың атын жазу британдық "S" және американдық "Z" әрпімен әртүрлі болды.
The Graham Bond Organisation (GBO) were a British jazz/rhythm and blues group of the mid 1960s consisting of Graham Bond (vocals, keyboards, alto saxophone), Jack Bruce (bass), Ginger Baker (drums), Dick Heckstall Smith (tenor/soprano saxophone) and John McLaughlin (guitar). They recorded several albums and further recordings were issued when the group's members achieved fame in progressive rock and jazz fusion. On original releases, the spelling of the band's name varied between the British "S" and the American "Z".
Тарих
Британдық ритм-н-блюз толқынының бастапқы кезеңінде Грэм Бонд ұйымы агрессивті R&B өнерін, айқын джаз және блюз элементтерімен орындағаны үшін танымал болды. Бонд – басты ән жазушы болғанымен, басқа музыканттарды да материалдарымен үлесуге ынталандырды, соның ішінде Дик Хексталл Смиттың «Дик Инструменталы» және Джинджер Бейкердің «Түйелер мен пілдері» шығармаларын, онда барабаншы өзінің «Тод» атты туындысының идеяларын зерттеді. Джек Брюстің Питер Чатманның «Train Time» әнінің гармоникамен орындалған нұсқасы Cream тобының тікелей концерттерінде жиі орындалатын болды. Грэм Бонд ұйымының алғашқы құрамы жазған алғашқы коммерциялық жазба әнші Уинстон Г. (нағыз аты Уинстон Горк) есімімен шықты. Австралиялық импресарио Роберт Стигвудтың қолдауындағы Уинстон мансабын «Джонни Аполлон» псевдонімімен бастады. 1965 жылдың басында Уинстон мен Грэм Бонд ұйымы Стигвуд ұйымдастырған Чак Берридің басқаруымен Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарға қатысты (онда Стигвуд ауыр зиянға ұшырады). Олардың менеджменті ортақ болғандықтан, Грэм Бонд ұйымы Уинстонға Parlophone лейбліндегі «Please Don't Say» / «Like A Baby» синглінде сүйемелдеді; А жағы «Грэм Бондтың режиссерлік еткені», ал В жағы «Джинджер Бейкердің режиссерлік еткені» деп көрсетілді. Топ Decca Records компаниясымен келісімшарт жасасты, ол 1964 жылы Дон Ковейдің «Long Tall Shorty» композициясының динамикалық нұсқасын, «Long Legged Girl» әнімен бірге шығарды («Long Tall Shorty» әні АҚШ-тағы әнші және органда ойнаушы Томми Таккерге танымал болған). Олардың ең танымал синглы және өз атымен шыққан екіншісі – «Тэмми» (Джей Ливингстон / Рэй Эванс) / «Уэйд ин ватер» (дәстүрлі, топпен өңделген), 1965 жылдың 4 қаңтарында Olympic Sound Studios, Лондон қаласында жазылған (EMI Columbia DB 7471, 29 қаңтар 1965). Бұл трек олардың дебюттік альбомында «The Sound of 65» (EMI Columbia, 1965 жылдың наурызы) пайда болды. 1965 жылы топ «Gonks Go Beat» фильмінде өздерінің ролінде ойнады, онда олар «Harmonica» әнін қоса алғанда екі әнді орындады. Топтың төртінші 45-ші альбомында «Lease on Love» / «My Heart's in Little Pieces» (1965 жылдың шілдесі) деген жалғыз тректер болды. А жағының ерекшелігі – Mellotron аспабын алғашқы пайдалануы, Бонд оны екінші LP «There's A Bond Between Us» (1965 жылдың қарашасы) бірнеше тректерінде орындады; альбомда жоғарыда аталған екі аспаптың студиялық нұсқалары да бар. Сингл мен альбом тректері аспапты пайдаланған алғашқы «популярлы» жазбалар деп саналады, өйткені «Lease on Love» Ұлыбританияның хит-парадында алғаш рет Mellotron пайда болғаннан бір жылдан астам уақыт бұрын, Манфред Маннның «Semi Detached Suburban Mr. James» (қазан 1966) әнінен және кем дегенде 18 ай бұрын The Beatles «Strawberry Fields Forever» (қаңтар 1967) әнімен Mellotron-ды әлемге танымал етті. Екінші альбомға жазылған тректер 1965 жылдың тамызында Джек Брюс жұмыстан босатылғанға дейін түпнұсқалық Грэм Бонд ұйымының соңғы жазбалары болды. 1965 жылдың 7 тамызында олар Ричмондтегі Темза жазы мен блюз фестивалінде өнер көрсетті, ол АҚШ телешоуында «Shindig!» көрсетілді. The Who тобы «Waltz For a Pig» (алғашқыда «Ode to a Toad» деп аталған) әнін 1966 жылғы «Substitute» синглінің B-жағы ретінде шығарғаннан кейін топқа аз назар аударылды, ол Ұлыбритания синглдер тізімінде 5-орынға жетті. Бұл релизде топ «The Who Orchestra» деп аталды және әнді Бейкер жазды. Топ есірткілерді теріс пайдалану және Бейкердің Брюспен араздығынан туындаған мәселелермен күресті. Cream тобының ретроспективалары Бондтың Брюсті жұмыстан босату үшін Бейкерді тағайындағанын көрсетеді, ол 1966 жылдың шілдесіне дейін Манфред Манн тобына қосылды, содан кейін Бейкер Брюс пен Эрик Клэптонмен бірге Cream тобын құрды. Топ 1966 жылдың 10 қаңтарында Брюссіз «St. James' Infirmary» әнін жазды, ол АҚШ-та Ascot лейблімен жарық көрді және жақсы қабылдамады. Тағы бір музыкант – Майк Фалана трубада ойнады. Ол 1960 жылдардың басында белгілі бір деңгейде танымал болды. Фалана, кейде Майк Фелана деп жазылған, 1963 жылы Бондпен бірге болды және бір кезде Джек Брюсті Бондпен алмастырды, содан кейін Бонд педальда бас ойнады. Бонд ұйымды Джон Хисменмен барабанда қайта құрды. Трио ретінде Бонд, Хексталл Смит және Хисмен 1967 жылдың 18 қаңтарында Page One Records компаниясына «You've Gotta Have Love Babe» / «I Love You» (екеуі де Грэм Бондтың) синглін жазды. 1968 жылдың жазында Тони Ривз бас аспапта және Дейв Гринслейд клавишатурада ойнаған «Colosseum» тобы құрылғанға дейін. Грэм Бонд ұйымының коммерциялық сәттілікке жете алмауы, ішкі даулар мен есірткі проблемалары 1967 жылы топты таратуға әкелді, бірақ оның маңыздылығы блюз және прогрессивті рокқа деген сұраныстың артуымен және альбомдардың сатылымының өсуімен көп ұзамай мойындалды. 1970 жылы Warner Bros. Records шығарған «Solid Bond» қос альбомы 1963 жылы Graham Bond Quartet (Бонд, Маклафлин, Брюс және Бейкер) және 1966 жылы Graham Bond Organisation (Бонд, Хексталл Смит және Хисман) тобының соңғы трио құрамында жазылған тректерді жинақтады. Грэм Бонд 1970 жылдардың басында бұрынғы топтастарымен қайта қосылды, Гинджер Бейкердің Air Force тобымен бірге ойнады және қысқа уақытқа Джек Брюстің тобымен гастрольдік сапарға шықты. Ол Vertigo Records компаниясымен келісімшартқа отырды және оның есірткіге тәуелді емес екені хабарланды, бірақ ол қара магиямен айналыса бастады. Бонд 1974 жылдың мамырында Лондонның Финсбери Парк метро стансасында пойыздың соғысынан қаза тапты. 2023 жылдың қаңтарына қарай Джон Маклафлин – топтың соңғы тірі мүшесі, Бейкердің қазасынан кейін. Бейкер – топтың жазбаларында орындаған соңғы тірі мүшесі болды.
At the start of the British rhythm and blues boom the Graham Bond Organisation earned a reputation for playing aggressive R & B with prominent jazz and blues. Bond was the primary songwriter but encouraged the other musicians to contribute material, including Dick Heckstall Smith's "Dick's Instrumental" and Ginger Baker's "Camels and Elephants", in which the drummer explored ideas he eventually developed into his signature piece "Toad". Jack Bruce's harmonica driven version of Peter Chatman's "Train Time" would become a staple in Cream's live performances. The first commercial recording by the original lineup of the Graham Bond Organisation was released under the name of singer Winston G. (real name Winston Gork). A protégé of expatriate Australian impresario Robert Stigwood, Winston had launched his career under the pseudonym "Johnny Apollo". In early 1965 both Winston and the Graham Bond Organisation were part of Stigwood promoted UK package tour headlined by Chuck Berry (on which Stigwood incurred heavy losses). Since they shared management, the Graham Bond Organisation backed Winston on the Parlophone single "Please Don't Say" / "Like A Baby"; the A side was credited "Arrangement directed by Graham Bond" and the B side "Arrangement directed by Ginger Baker". The band signed for Decca Records who released their dynamic version of the Don Covay composition "Long Tall Shorty" in 1964, backed with "Long Legged Girl" ("Long Tall Shorty" had been popularised by US singer/organist Tommy Tucker). Their best known single, and the second released under their own name, was "Tammy" (Jay Livingston/Ray Evans) / "Wade in the Water" (trad. arr. group), recorded on 4 January 1965 at Olympic Sound Studios, London (EMI Columbia DB 7471, 29 January 1965). The track also appeared on their debut album The Sound of 65 (EMI Columbia, March 1965). In 1965, the band appeared as themselves in the film Gonks Go Beat, where they played two songs including "Harmonica". The band's fourth 45 featured the single only tracks "Lease on Love" / "My Heart's in Little Pieces" (July 1965). The A side is noteworthy for its pioneering use of the Mellotron, which Bond also played on several tracks on their second LP There's A Bond Between Us (November 1965); the album also included studio versions of the two aforementioned instrumentals. The single and the album tracks are believed to be the first 'popular' recordings to feature the instrument, since "Lease on Love" appeared more than a year before the first UK chart hit to feature a Mellotron—Manfred Mann's "Semi Detached Suburban Mr. James" (October 1966)—and at least 18 months before The Beatles made the Mellotron world famous with "Strawberry Fields Forever" (January 1967). The tracks recorded for the second album were also the last cut by the original Graham Bond Organisation lineup before Jack Bruce was fired in August 1965. On 7 August 1965 they played at the Richmond on Thames Jazz and Blues Festival which was televised on the US television show Shindig!. The band gained minor attention after their "Waltz For a Pig" (originally titled "Ode to a Toad") was issued as the B side of the Who's 1966 single "Substitute", which reached number 5 on the UK Singles Chart. The band was billed as 'the Who Orchestra' for this release and the track was written by Baker. The group was plagued with problems because of substance abuse and Baker's ongoing feud with Bruce. Retrospectives of Cream indicate that Bond deputised Baker to fire Bruce, who joined Manfred Mann for a short time until July 1966 when Baker formed Cream with Bruce and Eric Clapton. The group recorded "St. James' Infirmary" without Bruce on 10 January 1966, which was released in the United States on the Ascot label and received indifferently. Another sideman was Mike Falana on trumpet. He already had a degree of star status by the early 1960s. Falana, sometimes spelt as Mike Felana was with Bond in 1963 and at some stage, replaced Jack Bruce with Bond then playing bass on the pedals. Bond reformed the Organisation with Jon Hiseman on drums. As a trio, Bond, Heckstall Smith and Hiseman recorded the single "You’ve Gotta Have Love Babe" / "I Love You" (both by Graham Bond) on 18 January 1967 for Page One records. before forming Colosseum in the summer of 1968, with Tony Reeves on bass and Dave Greenslade keyboards. The Graham Bond Organisation's lack of commercial success, internal struggles and drug problems brought the band to an end in 1967, but its importance was soon recognised with the vogue for blues and progressive rock and the increased sales of albums. The double album Solid Bond, released by Warner Bros. Records in 1970, compiled live tracks recorded in 1963 by the Graham Bond Quartet (Bond, McLaughlin, Bruce and Baker) and a studio session from 1966 by the final trio version of the Graham Bond Organisation (Bond, Heckstall Smith and Hiseman). Graham Bond reunited with his former bandmates in the early 1970s, playing with Ginger Baker's Air Force and also spending a short time touring with Jack Bruce's band. He subsequently signed a contract with Vertigo Records and was reportedly off drugs by this time, although he was becoming increasingly obsessed with black magic. Bond died in May 1974, when he was hit by a train at London's Finsbury Park underground station. As of 2023, John McLaughlin is the last surviving member of the band, following the death of Baker. Baker was the last surviving member of the band who had performed on any release by the band.