Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футбол және баскетбол жаттықтырушысы (1910–1980)
American football and basketball coach (1910–1980)
Джеймс Ральф "Шуг" Джордан (/ʃ//ʊ//ɡ// /'/dʒ//ɜr//d//ən/ SHUUG JURdən; 25 қыркүйек 1910 – 17 шілде 1980) – американдық футбол, баскетбол және бейсбол ойыншысы және футбол мен баскетбол жаттықтырушысы. Ол 1951 жылдан 1975 жылға дейін Оберн университетінің бас футбол жаттықтырушысы болды, онда ол 176–83–6 есебін көрсетті. Ол "Оберн Тайгерс" футбол тарихындағы ең көп жеңіске жеткен жаттықтырушы. Джорданның 1957 жылғы Оберн командасы 10–0 есебімен жеңіліссіз болды және Associated Press бойынша ұлттық чемпион атанды. Джордан сонымен қатар Обернде (1933–1942, 1945–1946) және Джорджия университетінде (1946–1950) бас баскетбол жаттықтырушысы болды, ал колледж баскетбол карьерасында 136–103 есебін тіркеді. Баскетболтан жаттықтырушылық қызмет атқарган кезінде ол екі оқу орнында футболдан көмекші жаттықтырушы болып та жұмыс істеді. Оберннің Джордан–Харэ стадионы 1973 жылы Джорданның құрметіне қайта аталды. Джордан 1982 жылы Колледж футболының Даңқ залына жаттықтырушы ретінде енгізілді.
James Ralph "Shug" Jordan (/ʃ//ʊ//ɡ// /'/dʒ//ɜr//d//ən/ SHUUG JURdən; September 25, 1910 – July 17, 1980) was an American football, basketball, and baseball player and coach of football and basketball. He served as the head football coach at Auburn University from 1951 to 1975, where he compiled a record of 176–83–6. He has the most wins of any coach in Auburn Tigers football history. Jordan's 1957 Auburn squad went undefeated with a record of 10–0 and was named the national champion by the Associated Press. Jordan was also the head men's basketball coach at Auburn (1933–1942, 1945–1946) and at the University of Georgia (1946–1950), tallying a career college basketball record of 136–103. During his time coaching basketball, he also served as an assistant football coach at the two schools. Auburn's Jordan–Hare Stadium was renamed in Jordan's honor in 1973. Jordan was inducted into the College Football Hall of Fame as a coach in 1982.
Ерте жылдары және ойыншы карьерасы
Алабама штатының Сельма қаласында туған Джордан бала кезінде сорго қант қамысын өте жақсы көретіндіктен "Шаг" деп аталған. 1932 жылы Оберн университетін бітірген ол футбол, баскетбол және бейсболдан хат алып, 1932 жылы ең көрнекті спортшы деп танылып, Портер Лавинг кубогымен марапатталды. Джордан Оберн университетінде Theta Chi бауырластығына қабылданды және Грузия университетінде Theta Chi-дің Delta Beta бөлімшесін құрды.
Born in Selma, Alabama, Jordan was nicknamed "Shug" as a child because of his love for sorghum sugar cane. A 1932 graduate of Auburn, he lettered in football, basketball, and baseball and was voted the Most Outstanding Athlete in 1932, awarded the Porter Loving Cup. Jordan was initiated into Theta Chi Fraternity at Auburn, and he started the Delta Beta chapter of Theta Chi at the University of Georgia.
Бастапқы жаттықтырушылық мансабы
Мектепті бітіргеннен кейін Джордан "Оберн" университетінде баскетбол командасының бас жаттықтырушысы және футбол командасының ассистент жаттықтырушысы болды. "Оберн Тайгерс" ерлер баскетбол командасын басқарған он маусымда (1933–1942, 1945–1946) ол 95–77 есебімен жеңіс тіркеді. Джордан "Джорджия" баскетбол командасын басқарғанда да 45 жеңіске қол жеткізді. "Оберн" тарихында футболдан ең көп жеңіс тіркеген жаттықтырушы болғаннан бөлек, Джордан "Тайгерс" баскетбол жаттықтырушылары арасында жеңістер саны бойынша бесінші орында тұрады.
After graduation, Jordan became the head basketball coach and an assistant football coach at Auburn. In ten seasons (1933–1942, 1945–1946) as the head coach of the Auburn Tigers men's basketball team, he compiled a record of 95–77. Jordan also compiled 45 wins as head basketball coach at Georgia. In addition to having the most wins by a football coach in Auburn history, Jordan ranks fifth in wins among Tigers basketball coaches.
Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызмет
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Джордан АҚШ армиясының офицері ретінде төрт маңызды шабуылға қатысты. Ол Солтүстік Африка мен Сицилиядағы шайқастарда болды, ал Нормандияға шабуыл жасау кезінде жараланып, "Пурпур жүрек" орденімен және "Қола жұлдыз" орденімен марапатталды. Жарақатынан айыққан соң, Тынық мұхитындағы әскери операцияларға қатысып, Окинавада қызмет етті.
During World War II, Jordan fought in four major invasions as a United States Army officer. He saw action in North Africa and Sicily before being wounded in the invasion of Normandy and receiving a Purple Heart and the Bronze Star. After recovering from his wounds, he continued action in the Pacific theater, serving at Okinawa.
Бас футбол жаттықтырушысы
1951 жылы Оберн футбол командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалғанға дейін, Джордан 1946 жылы «Майами Сихокс» командасының All America Football Conference турниріндегі көмекші жаттықтырушысы қызметін атқарды, содан кейін төрт жыл Джорджия университетінде көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Оберн футбол командасының бас жаттықтырушысы болғаннан кейін, ол Шот Сенн (қорғау шебі), Джоэл Эвис (қорғаудың шеткі ойыншылары), және Дик МакГоуэнды (жас команданың бас жаттықтырушысы) өз қызметтерінде қалдырды. Бәрі де бұрынғы Оберн ойыншылары және Джорданның алдыңғы жаттықтырушысы Эрл Браунға көмектескендер еді. Джордан сондай-ақ Джордж Л. «Бак» Брэдбериді (қорғаудың артқы шебі), Гомер Хоббсты (қорғау шебінің көмекшісі), Джин Лорендоны (шабуылдың шеткі ойыншылары), барлығы бұрынғы Джорджия ойыншылары, және Чарли Уоллерді (шабуылдың артқы шебі) жалдады. МакГоуэн 1951 жылдан 1957 жылға дейін Оберннің бейсбол командасының бас жаттықтырушысы болып та қызмет етті. 1957 жылы Джордан Оберн командасын Оңтүстік-Шығыс конференциясының чемпионы және AP ұлттық чемпионатының жеңімпазы етіп шығарды. 1971 жылы Джордан квотербек Пэт Салливанды Хейсман жүлдесіне дайындады. Келесі жылы Джорданның «Жолбарыстары» «Темір қазан» турнирінде өте күшті қарсыласы Алабама командасын жеңіп, «Пунт Бама Пунт» деген атаққа ие болды. 1973 жылы университет Клифф Хейр стадионының атын Джордан-Хейр стадионы деп өзгертіп, осылайша Джорданды құрметтеді. Бұл АҚШ-тағы белсенді жаттықтырушының атымен аталған алғашқы стадион болды. Оның басшылығымен Оберннің ұлттық деңгейдегі беделі артып, стадионның сыйымдылығы 1951 жылы 21 600 болса, зейнеткерлікке шыққанда 61 261-ге жетті. 1975 жылғы маусымнан кейін зейнеткерлікке шыққан Джордан 176 жеңіс, 83 жеңіліс және 6 тең ойын нәтижесімен (.675 жеңіс көрсеткішімен) көзге түсті.
Prior to being hired as Auburn's head football coach in 1951, Jordan spent one season as an assistant coach of the Miami Seahawks of the All America Football Conference in 1946, and then four years as an assistant at the University of Georgia. When he became head football coach at Auburn, he retained assistants Shot Senn (linemen), Joel Eaves (defensive ends), and Dick McGowen as head freshmen team coach, all former Auburn players who had assisted Jordan's predecessor, Earl Brown. Jordan also hired George L. "Buck" Bradberry (defensive backfield), Homer Hobbs (assistant line), Gene Lorendo (offensive ends), all former Georgia players, and Charlie Waller (offensive backfield). McGowen also served as Auburn's head baseball coach from 1951 to 1957. By 1957 Jordan led Auburn to the Southeastern Conference title and AP national championship. In 1971, Jordan coached quarterback Pat Sullivan to the Heisman Trophy. The next year, Jordan's Tigers upset heavily favored, arch rival Alabama in the Iron Bowl, a victory which became known as Punt Bama Punt. In 1973, the university renamed Cliff Hare Stadium as Jordan–Hare Stadium in Jordan's honor, the first stadium in the United States to be named for an active coach. Reflecting Auburn's rise to national prominence under his watch, the stadium's capacity more than tripled during his tenure, from 21,600 when he returned to the Plains in 1951 to 61,261 when he retired. When Jordan retired after the 1975 season, he had amassed a record of 176–83–6 for a .675 winning percentage.
Өлім
1980 жылы 17 шілдеде Джордан Алабама штатының Оберн қаласындағы үйінде төрт ай бойы лейкемиямен күрескен соң дүние салды.
Jordan died on July 17, 1980, at his home in Auburn, Alabama after a four month fight with leukemia.
Жеке өмір
Джордан 1934 жылы Ауберн университетінің баскетбол командасын турнирге ертіп барған кезде, Грузия штатының Аугуста қаласында туған және Оңтүстік Каролина университетінің студенті Эвелин Уокермен (1913–2011) танысты. Джордан мен Уокер 1937 жылы үйленді және үш баланың ата-анасы болды. Эвелин Уокер Джордан Ауберн кампусындағы пангелендік кеңесші қызметін атқарды, сондай-ақ лицензияланған отбасылық кеңесші болды.
Jordan met Evelyn Walker (1913–2011), a native of Augusta, Georgia, and a student at the University of South Carolina, when Jordan accompanied the Auburn University basketball team to a tournament there in 1934. Jordan and Walker married in 1937 and were the parents of three children. Evelyn Walker Jordan served as a Panhellenic advisor on the Auburn campus and became a licensed couples counsellor.