Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық бизнесмен (туған жылы 1931)
British businessman (born 1931)
Кеннет Уильям Бейтс (4 желтоқсан 1931 жылы туған) – британдық бизнесмен, футбол басшысы және қонақүй иесі. Ол Уэмбли стадионының дамуына қатысты және «Челси» мен «Лидс Юнайтед» футбол клубтарының бұрынғы иесі және төрағасы болды. Бейтс 1960 жылдары «Олдхэм Атлетик» клубының төрағасы болып бес жыл қызмет етті, сондай-ақ «Уиган Атлетик» клубында да болды. 1982 жылы ол «Челсиді» 1 фунт стерлингке сатып алды. Оның басшылығымен клуб «Стэмфорд Бридж» стадионынан шығарып жіберуге тырысқан жылжымайтын мүлік дамытушыларымен ұзаққа созылған күресте жеңіске жетті. Оның қызметінің соңында «Челси» Премьер-лигада үздік алтылыққа тұрақты түрде кірді және 1970 жылдардан бері алғашқы маңызды трофейларын жеңіп алды, бірақ клубтың 80 миллион фунт стерлингке жуық қарызы болды. 2003 жылдың шілдесінде ол клубты ресейлік миллиардер Роман Абрамовичке сатты, одан шамамен 18 миллион фунт стерлинг алды. 2005 жылдың қаңтарында Бейтс ауыр қарызбен күресіп жатқан тағы бір клуб – «Лидс Юнайтедтің» 50% үлесін сатып алды. 2007 жылдың мамырында «Лидс» әкімшілікке өтіп, Бірінші лигаға түсті. Клуб 2010 жылы Чемпиондық лигасына қайта оралды және 2011 жылдың мамырында Бейтс клубтың жалғыз иесі болғаны расталды. 2012 жылдың қарашасында Бейтс «Лидс Юнайтедтегі» үлесін GFH Capital компаниясына сатты.
Kenneth William Bates (born 4 December 1931) is a British businessman, football executive and hotelier. He was involved in the development of Wembley Stadium and is the former owner and chairman of football clubs Chelsea and Leeds United. Bates spent five years as chairman of Oldham Athletic during the 1960s and also had a spell at Wigan Athletic. In 1982, he purchased Chelsea for £1. During his tenure, he helped the club win a long running battle with property developers who were attempting to evict them from their Stamford Bridge home. By the end of his reign, Chelsea were regularly finishing in the top six of the Premier League and had won their first major trophies since the 1970s, although they had a debt burden of around £80 million. In July 2003, he sold the club to Russian billionaire Roman Abramovich from whom he received approximately £18 million. In January 2005, Bates bought a 50% stake in Leeds United, another club struggling under a heavy debt burden. In May 2007, Leeds entered administration, and were relegated to League One. The club regained Championship status in 2010 and, in May 2011, it was confirmed that Bates had become the sole owner. In November 2012, Bates sold his holdings in Leeds United to GFH Capital.
Ерте өмір
Бейтс 1931 жылы Элинг қаласында дүниеге келді. Одан кейін анасы қайтыс болды, әкесі қашып кетті, сондықтан ол ата-әжесімен мемлекеттік пәтерде өсті. Ол «Квинс Парк Рейнджерс» командасын жақтаған өсті, бірақ футболшы болып карьера жасауға қол жеткізе алмады. Ол жеке байлығын жүк тасымалдау бизнесі арқылы тапты, кейін карьер, дайын бетон және сүт шаруашылығы салаларына көшті. Бейтс 1960 және 1970 жылдары түрлі кәсіпорындармен айналысты, соның ішінде Британдық Виргин аралдарында және Родезиядағы жобалармен. «Лидс Юнайтед» жанкүйерлерінің «Сквер Болл» журналы Бейтстің 1967 жылы «Олдхэм Атлетик» командасының Родезияға сапары кезінде Родезия премьер-министрі Иан Смитпен түскен суретін жариялады, ол кезде Родезияға БҰҰ санкциялары салынған болатын.
Bates was born in Ealing in 1931. His mother died shortly afterwards and his father absconded, so he was raised by his grandparents in a council flat. He grew up supporting Queens Park Rangers but was unsuccessful in pursuing a playing career in football. He made his personal fortune in the haulage industry and later moved into quarrying, ready mix concrete and dairy farming. Bates was involved with various other enterprises during the 1960s and 1970s, including projects on the British Virgin Islands and in Rhodesia. The Leeds United fanzine Square Ball has published a photograph of Bates with Rhodesian PM Ian Smith during a 1967 tour by Oldham Athletic, when Rhodesia was subject to UN sanctions.
Британдық Виргин аралдары
Square Ball британдық Виргин аралдарында түсірілген деректі фильммен жұмыс істегеннен кейін, Бейтс Тортола маңындағы Анегада аралының көп бөлігін 199 жылға жалға алып, бақылауға алуға тырысты, бірақ арал тұрғындарының наразылығынан жергілікті үкімет шешімін өзгертуге мәжбүр болды және британ үкіметі тергеу бастады. Аралды жалға алу туралы бастапқы келісім Бейтс-Хилл келісімі деп аталды. Бүгінде Тортоладағы бір саябаққа сол аралдың тұрғыны және келісімге қарсы шыққан көшбасшы Ноэл Ллойдтың есімі берілген. 1976 жылы ол Ирландиялық Сенім Банкін құрды, бірақ ол мыңдаған инвесторды қаражатсыз қалдырды.
Square Ball has reported, having worked with a documentary made in the British Virgin Islands, that Bates attempted to obtain control and develop most of the island of Anegada near Tortola on a 199 year lease, but was thwarted after protests by islanders caused the local government to change its decision and investigations began by the British government. The original agreement to lease the island was known as the Bates Hill Agreement. Today, a park on Tortola is named after Noel Lloyd, a resident of the island who led the opposition to the agreement. In 1976, he set up the Irish Trust Bank, but it wound up leaving thousands of investors out of pocket.
Олдхэм мен Уиган
1960 жылдары бес жыл Олдхэм Атлетик клубының төрағасы болғаннан кейін, 1980 жылы Бейтс бұрынғы бизнес әріптесі Фредди Паймен бірлесіп Уиган Атлетик клубының тең иесі және вице-президенті атанды. Ол банк кепілдіктері арқылы маңызды қаржылық қолдау көрсетті, соның нәтижесінде сол кездегі бас жаттықтырушы Ларри Ллойд бірнеше ойыншыны, оның ішінде Эвертоннан Эмонн О’Кифті 65 000 фунтқа сатып алуға мүмкіндік алды. 1982 жылдың мамыр айында Ллойдтың жетекшілігімен Уиган үшінші дивизионға жол пускенді.
After having been chairman of Oldham Athletic for five years in the 1960s, in 1980 Bates became co owner and vice chairman of Wigan Athletic with his old business associate Freddie Pye. He provided significant finance by way of bank guarantees that enabled the then manager, Larry Lloyd, to sign a number of players, not the least of which was Eamonn O'Keefe from Everton for £65,000. Wigan duly gained promotion under Lloyd to the Third Division in May 1982.
Челси футбол клубы
1982 жылы Бейтс «Челсиді» 1 фунт стерлингке сатып алды. Ол клубты сатып алған кезде клуб қаржылық қиындықтарда болды, сонымен қатар жанкүйерлері арасында жаман әйгілі хулигандық элементтер болды. Олар Футбол лигасының екінші дивизионында да қиындық көріп жатты, бұл 1955 жылдан 1971 жылға дейінгі сәтті кезеңмен салыстырғанда, клуб Футбол лигасының бірінші дивизионында, ФА кубогында, Лига кубогында және Еуропа Кубок иелері кубогында жеңіс однына жеткен кез еді. 1982–1983 маусымда үшінші дивизионға түсіп қалмас үшін асыққаннан кейін, Бейтс менеджер Джон Нилге Керри Диксон, Дэвид Спиди, Пэт Невин, Микки Томас, Эдди Нидзвицки және Найджел Спакман сияқты ойыншыларды сатып алуға қаражат бөлді, олар клубқа жаңаруға және тікелей лигадағы алдыңғы қатардағы алты команданың қатарында орналасуға көмектесті. «Челси» 1984 жылдан бері ағылшын футболының жоғары дивизионында бір маусымды қоспағанда, барлық маусымдарды өткізді. Бейтс 2003 жылы төрағалықтан кеткен кезде клуб ағылшын футболының жетекші клубтарының бірі ретінде қайта орнатылды, Премьер-лигада жеті рет алдыңғы алты команданың қатарына енді және бірнеше маңызды кубоктарды жеңіп алды, сонымен қатар көптеген шетелдік халықаралық жұлдыздарды, оның ішінде көптеген шетелдік халықаралық ойыншыларды қатарға қосты. Алғашқы жылдары ол «Челсидің» үй стадионы «Стэмфорд Бридждің» маңызды бөлігін сатып алған «Марлер Эстейтс» компаниясымен ұзақ және табысты сот процесін жүргізді. Ол клубпен еркін меншікті қайта біріктірді (және осылайша оның болашағын қамтамасыз етті) «Марлер» нарық құлдырағаннан кейін банкрот болғаннан кейін, бұл оған олардың банктерімен келісім жасауға және болашақ әзірлеушілерді болдырмау үшін құрылған «Челси Пич Оунерс» ұйымын құруға мүмкіндік берді, сонымен қатар клубты қаржылық жағынан тұрақты етуге тырысты. Сондай-ақ, ол 1995 жылға дейін «Стэмфорд Бридж» стадионын қайта жаңартып, 2001 жылға қарай 42 000-нан астам көрерменге арналған стадионға айналдырды. 1980 жылдардың ортасында ол «Стэмфорд Бридж» стадионының айналасына электр қоршауын орнатып, жанкүйерлердің стадионға басып кіруін болдырмақ болды, бірақ жергілікті кеңес электр қуатын қосуға рұқсат бермегеннен кейін қоршау тез арада алынып тасталды. Бейтс «Челсиде» 21 жыл бойы жұмыс істеді, осы кезеңде ол көптеген жаңалықтарға назар аударды және кемінде тоғыз менеджерді жұмысқа алды. Оның матчтық бағдарламадағы жазбалары, онда ол көбінесе түрлі тұлғаларды сынады, сонымен қатар даулы болды. 2002 жылы «Челси» жанкүйері Дэвид Джонстон «Челсидің тәуелсіз жанкүйерлер қауымдастығын» паразиттер деп сипаттағаннан кейін оған жала жабу ісі бойынша сотқа берді; Бейтс соттан тыс келісімге келді, жауапкершілікті мойындамады. 1990 жылдары ол «Челсидің» меценаты және вице-төрағасы Мэтью Хардингпен клубтың бағыты туралы қатыгез дауға қатысты, бұл Хардингтің «Челсидің» басқармасынан шеттетілуіне әкелді. Дау 1996 жылдың қазанында Хардингтің тікұшақ апатында қаза табуымен аяқталды. Бейтс келесі жылы Хардинг туралы: «Мен зұлымдықтың жеңіске жетуіне сенбеймін және ол зұлым адам болды. Ол енді жоқ болғандықтан, «Челсиде» жағдай жақсырақ» деді. Оның төрағалық етуінің соңында «Стэмфорд Бридж» едәуір жаңартылып, модернизацияланды, ал ол (сол кезде) «Челсидің» ең табысты төрағасы болды. Клуб бірнеше маңызды кубоктарды жеңіп алды және Премьер-лигадағы алдыңғы алты команданың қатарында тұрақты түрде аяқтады, тіпті 1999 жылы үшінші орынды алып, чемпион «Манчестер Юнайтедтен» тек төрт ұпай ғана артта қалды, сонымен қатар Жанфранко Зола, Роберто Ди Маттео, Грэм Ле Со, Марсель Десайи және Джимми Флойд Хассельбайнк сияқты жоғары деңгейдегі ойыншылардан тұратын командамен УЕФА Чемпиондар лигасына жолдама алды. Алайда, клубтың болашағына 80 миллион фунт стерлингтік борыш қауіп төндірді, бірақ ол клубтың стадионы «Стэмфорд Бриджге» кепілдік берілді. 2003 жылы ол клубты ресейлік мұнай магнаты Роман Абрамовичке 140 миллион фунт стерлингке сатты, 17 миллион фунт стерлинг пайда тапты. Брюс Бак 2004 жылдан 2022 жылға дейін клуб төрағасы болды және Роман Абрамовичке клубты сатуды басқарды. Сатудан кейін Бейтс «Челси Вилладж» акцияларына иелік еткені үшін Қаржылық қызметтер органы (FSA) тарапынан тергеуге алынды, бірақ іс ақыры тоқтатылды. Ол 2004 жылдың наурызына дейін клуб төрағасы болып қалды, содан кейін ол отставкаға кететінін мәлімдеді. Ол кеткеннен кейін екі аптадан соң ол қайтадан назар аударды, өйткені ол «Болтон Уондерерстің» матчтық бағдарламасында бір реттік мақала жазды, бұл оқиғаға қатысты және қызық болды.
Later in 1982, Bates purchased Chelsea for £1. When he purchased the club they were in serious financial trouble, as well as being tarnished by a notorious hooligan element among their support. They were also struggling in the Football League Second Division, a stark contrast to their successful era from 1955 to 1971, when they had won a Football League First Division title, an FA Cup, Football League Cup and European Cup Winners' Cup. After narrowly escaping relegation to the Third Division in the 1982–83 season, Bates made the funds available to manager John Neal to sign players including Kerry Dixon, David Speedie, Pat Nevin, Mickey Thomas, Eddie Niedzwiecki and Nigel Spackman, who helped the club win promotion and re establish themselves in the top flight with consecutive top six finishes. Chelsea have spent all but one season in the top flight of English football since 1984, and by the time Bates stepped down as chairman in 2003 they were firmly re established as one of English football's leading sides, having achieved seven successive top six finishes in the Premier League and won several major trophies as well as signing a succession of high profile players, including many foreign international stars. In the early years, he fought a successful and long running legal battle with property developers, Marler Estates, who had purchased a substantial portion of the freehold of Stamford Bridge, Chelsea's home ground. He re united the freehold with the club (and thus secured its future) after Marler's bankruptcy following a market crash, which allowed him to do a deal with their banks and create the Chelsea Pitch Owners, an organisation set up to stave off future developers and attempted to make the club more financially viable. He also had Stamford Bridge rebuilt as an all seater stadium by 1995, and by 2001 it had a capacity of more than 42,000. In the mid 1980s, he famously erected an electric perimeter fence around the pitch at Stamford Bridge to prevent pitch invasions, but the fence was soon dismantled after the local council refused him permission to turn the electricity on. Bates spent 21 years at Chelsea, during which time he attracted the headlines on many occasions and employed no fewer than nine managers. His match day programme notes, in which he often attacked various individuals, were also controversial. In 2002, he was sued for libel by Chelsea supporter David Johnstone after describing fans' group, the Chelsea Independent Supporters Association, as parasites; Bates settled out of court without accepting liability. During the 1990s, he was involved in a bitter dispute with Chelsea benefactor and vice chairman, Matthew Harding, over the club's direction, which led to Harding's being banned from the Chelsea boardroom. The dispute was ultimately ended by Harding's death in a helicopter crash in October 1996. Bates sparked further controversy the following year when he said of Harding, "I don't believe evil should triumph and he was an evil man This is a much happier ship at Chelsea now he's no longer around". By the end of his chairmanship, Stamford Bridge had been substantially refurbished and modernised, while he had become (at the time) Chelsea's most successful chairman. The club had won several major trophies and were consistently finishing in the top six of the Premier League, even finishing third and just four points behind champions Manchester United in 1999, as well as qualifying for the UEFA Champions League with a top class playing squad containing Gianfranco Zola, Roberto Di Matteo, Graeme Le Saux, Marcel Desailly and Jimmy Floyd Hasselbaink. However, its future was threatened by an estimated debt burden of £80 million, yet it was secured against the club's ground, Stamford Bridge. In 2003, he sold the club to Russian oil billionaire Roman Abramovich for a sum of £140 million, making a £17 million profit. Bruce Buck, the chairman from 2004 until 2022, was in charge of the club's sale to Roman Abramovich. After the takeover, Bates was investigated by the Financial Services Authority (FSA) for allegedly owning undeclared shares in Chelsea Village plc, but the case was eventually dropped. He stayed on as club chairman until March 2004, when he announced his resignation. Within a couple of weeks of his departure, he was back in the limelight as he wrote a one off column in the Bolton Wanderers matchday programme, incidentally and somewhat ironically against Chelsea.
Қалқанша қарақшы
1986 жылғы маусымда Бейтс шотландтық «Партик Тистл» клубының бақылау үлесін акциялар шығару арқылы шамамен 100 000 фунт стерлингке сатып алды. Бұл туралы оған клуб төрағасы Миллер Рейд хабарлағаннан кейін, ол Бейтске таныс болатын. Бейтс «Челсидің» тәжірибелі бұрынғы ойыншысы Дерек Джонстоунды менеджер етіп тағайындады, «Партик» клубын «Челсидің» фермерлік клубы ретінде пайдалану ниетімен (Билли Доддс пен Колин Уэст «Блюзден» «Ягс» клубына жалға берілді, ал Джон Макнотт екі клубқа да байланысты болды). 1989 жылғы сәуірде Глазго клубындағы Бейтстің үлесін жаңа төраға Джим Дональдты қоса алған жергілікті кәсіпкерлер тобы сатып алды.
In June 1986, Bates purchased a controlling interest in Scottish club Partick Thistle for around £100,000 via a share issue after being made aware of their financial problems by their chairman Miller Reid, who was an acquaintance. Bates installed veteran former Chelsea player Derek Johnstone as manager with the intention of using Partick as a feeder club for Chelsea (Billy Dodds and Colin West were loaned from the Blues to the Jags, with John McNaught also linked to both clubs). In April 1989, a group of local businessmen including new chairman Jim Donald purchased Bates' shareholding in the Glasgow club.
ФА мен Уэмбли стадионы
Бейтс Футбол қауымдастығының (ФА) басқарушы органының белсенді мүшесі болды және Уэмбли стадионын қайта жаңарту жобасының бастапқы кезеңдеріне қатысты. 1997 жылы ол «Уэмбли Ұлттық стадионы» ЖШС төрағасы болып тағайындалды. 2001 жылы ол басқармадан қолдау алмағанын айтып, лауазымынан кетті. Жобаның баяу ілгерілеуіне ашуланған ол, кейіннен жобаны ілгерілетудің ең тиімді жолы сол кездегі Спорт министрі Кейт Хойды атып өлтіру екенін ұсынды.
Bates was an active member of The Football Association (FA) executive and was involved in the early stages of the project to rebuild Wembley Stadium and was appointed chairman of Wembley National Stadium Ltd in 1997. He resigned in 2001, citing a lack of support from the board. Irked at the lack of progress, he later suggested that the best way to move the project forward was to shoot then Minister for Sport Kate Hoey.
Лидс Юнайтед
2005 жылдың қаңтар айында Шеффилд Уэнсдейге инвестиция салу әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін, Бейтс сол кезде қиындыққа тап болған Чемпиондық лига командасының, «Лидс Юнайтедтің» басты иесі және төрағасы болды, клубтың 50% үлесін сатып алды. Ол «соңғы бір мүмкіндікті сынап көргісі келетінін» айтты. Бейтс бұрынғы клубы «Челсимен» келіспеушілікке ұшырады, оларды «Лидстің» үш жас ойыншысын «тартып алды» деп айыптады, бірақ «Челси» бұл айыптауларды жоққа шығарды. «Челси» өз кезегінде Бейтстің «Челсидің қазіргі директорлары – Сібірден келген алаяктар тобы» деген сөзі үшін Англия футбол қауымдастығына (FA) шағымданды. Бейтс бұл Абрамовичке қатысты антисемиттік пікір екенін жоққа шығарды. Бейтс «Челсидің» өзіне шағым жасағанын естігенде: «Анама тоғайда көкірегі қысылғалы осылай күлген емеспін», – деді. FA Бейтспен келісіп, оның жауап беруге қатысы жоқ екенін мәлімдеді. Оның «Лидс» клубы да тексеріске түсті, өйткені «Фарсли Селтик» командасы «Лидстің» жастарды бұрыс жолмен қабылдағанын айыптады. «Челсиге» қарсы арыз екі клуб жеке келісімге келгеннен кейін тоқтатылды. Бейтс «Лидстің» үй стадионы «Элланд Роудты» және «Торп Арч» жаттығу алаңын қайта сатып алуды жоспарлаған. Алайда, клубты иеленген сегіз жыл ішінде (2005 жылдың қаңтарынан 2012 жылдың желтоқсанына дейін) осы мақсаттарының ешқайсысына қол жеткізе алмады. 2007 жылдың мамырында «Лидс» әкімшілікке өтті (төленбеген қарызы 35 миллион фунт стерлингті құрады, бұл төрт маусым бұрын 100 миллион фунт стерлингтен азайтылған), және Англия футболының үшінші лигасына түсіп қалды. Көп ұзамай, клубты әкімшілік етіп отырған KPMG, жаңадан құрылған «Лидс Юнайтед Футбол Клубы Лимитед» компаниясына сатуға келіскені хабарланды, онда Бейтс үш директордың бірі болды. Бейтс басқаратын консорциум клубты оффшорлық компаниялар арқылы әкімшілерден 1,5 миллион фунтқа сатып алды. Бейтс жанкүйерлердің арасында танымал болмады, ал жазғы уақытта ойын кезінде наразылық акциялары өткізіліп, төрағаның отставкаға кетуін талап етті. 2011 жылдың мамырында, Англия Премьер-лигасына көтерілуді күтіп (бірақ бұл орындалмады), Бейтс BBC хабарлағандай, «Лидс Юнайтедтің» жалғыз иесі болғанын растады. Бейтс «Лидс Юнайтед» төрағасы болған кезеңде бес менеджермен жұмыс істеді (менеджерлер алмасып отырғанда көптеген уақытша менеджерлерді есепке алмағанда). Кевин Блэквелл Бейтс «Лидске» келген кезде менеджер болды және келесі маусымда плей-офф финалында сәтсіздікке ұшырап, лигадағы орны нашарлағаннан кейін жұмыстан босатылды. Кейін Деннис Уайз Кевин Блэквеллдің орнына тағайындалды, бірақ «Лидстің» бірінші лигаға түсуіне жауапты болғаннан кейін (олардың тарихында алғаш рет), Уайз «Лидстің» маусымды жақсы бастауына қарамастан (он бес ұпай шегерілгеніне қарамастан) менеджерлік емес лауазымға Ньюкасл Юнайтедке көшті. Гэри МакАллистер Уайздың орнына тағайындалды, ол «Лидсті» Бірінші лиганың плей-офф финалына жеткізе алды (15 ұпай шегерілгеніне қарамастан), бірақ «Донкастер Роверске» 1:0 есебімен жеңіліс «Лидсті» тағы бір жылға Бірінші лигаға жіберді. 2008-09 маусымда «Лидс» маусым алдындағы фавориттердің бірі болды, бірақ жақсы бастағаннан кейін формасы күрт төмендеді, бес рет жеңілгеннен кейін (соның ішінде ФА кубогында «Хистонга» 1:0 есебімен жеңілгеннен кейін) Бейтс МакАллистерді жұмыстан босатуға шешім қабылдады. 23 желтоқсанда «Лидс Юнайтед» жаңа менеджері ретінде Саймон Грейсонды тағайындады. 2012 жылдың 1 ақпанында Бейтс Грейсонды жеңілістер тізбегі, Грейсонның «қаржылық шектеулерге» тап болғаны және жаңа көшбасшылық пен бағыт қажеттігі туралы мәлімдемесіне байланысты лауазымынан босатылды. 2012 жылдың 18 ақпанында Нил Уорнок тұрақты менеджер болып тағайындалғанға дейін Нил Редферн уақытша менеджер болып тағайындалды. 2012 жылдың 21 қарашасында Бейтс «Лидсті» Таяу Шығыстағы жеке капитал тобы «GFH Capital-ге» сату туралы келісімді аяқтады, олар клубтың 100% акцияларын иеленді. Бейтс 2012/13 маусымының соңына дейін төраға болып қалатыны және содан кейін клуб президенті болатыны хабарланды. 52 миллион фунт стерлинг сомасындағы ақшалай келісім 2012 жылдың 21 желтоқсанында ресми түрде аяқталды. 2013 жылдың 1 шілдесінде Бейтс төрағалықтан ресми түрде кетіп, құрметті президент лауазымына көшті. Оның орнына төрағалыққа Салах Нуруддин тағайындалды. Алайда, оның президенттік лауазымы ұзаққа соқпады; ол 2013 жылдың 26 шілдесінде жеке ұшағы үшін төлем туралы даудан кейін жұмыстан босатылды.
In January 2005, after failing in a bid to invest in Sheffield Wednesday, Bates became the principal owner and chairman of then struggling Championship team, Leeds United purchasing 50% of the club. He was quoted as saying that he wanted "one last challenge". Bates had a dispute with former club, Chelsea, having accused them of "tapping up" three Leeds youth players, accusations denied by Chelsea. Chelsea in turn reported Bates to the FA for his comment that the current Chelsea directors are "a bunch of shysters from Siberia", an alleged antisemitic remark about Abramovich, something denied by Bates. Upon hearing that Chelsea had reported him, Bates said, "I haven't laughed so much since Ma caught her tits in the mangle." The FA also agreed with Bates stating that he had no case to answer. His own club Leeds have themselves come under scrutiny after non league team Farsley Celtic accused Leeds of improperly signing youngsters from them. The case brought against Chelsea was eventually dropped after the two clubs agreed to a settlement privately. Bates planned to eventually re purchase Leeds' home stadium, Elland Road, and the Thorp Arch training ground. However, he failed to achieve either of these objectives during the eight year period of his ownership of the Club (January 2005 to December 2012). In May 2007, Leeds went into administration (with unpaid debts of some £35 million, having been reduced from £100 million four seasons prior) and suffered relegation to the third tier of English football. Soon after, it was announced that KPMG, acting as the administrator, had agreed to sell the club to a newly formed company called Leeds United Football Club Limited of which Bates is one of three directors. The consortium led by Bates bought the Club back from the Administrators, via offshore companies, for £1.5 million. Bates became unpopular with groups of fans, and during the summer protests were held at games, demanding that the chairman should resign. In May 2011, in anticipation of promotion to the English Premier League (not subsequently realised) Bates confirmed, according to the BBC, that he had become the sole owner of Leeds United. During Bates' time as chairman at Leeds United he has worked with five managers (not including numerous caretaker managers in between managers leaving). Kevin Blackwell was the manager when Bates joined Leeds and was sacked after playoff final failure and a disappointing league position during the following season. Dennis Wise was then hired to replace Kevin Blackwell, but after being the man in charge of Leeds being relegated to League One (for the first time in their entire history), Wise decided to join Newcastle United in a non managerial role despite Leeds' good start to the season (despite a fifteen point deduction). Gary McAllister was the man appointed to replace Wise, McAllister was able to guide Leeds to the League One playoff final (despite the 15 point deduction) but a 1–0 loss to Doncaster Rovers saw Leeds banished to League One for yet another year. In the 2008–09 season, Leeds were one of the pre season favourites to promotion and after a good start their form faltered dramatically, and after a run of five straight defeats (including a 1–0 loss to Histon in the FA Cup), Bates decided to sack McAllister. On 23 December, Leeds United hired Simon Grayson as their new manager. On 1 February 2012, Bates relieved Grayson of his managerial duties, citing a string of defeats, a disappointment in Grayson suggesting that he was under "financial constraints", and need for a new voice and direction. Neil Redfearn was installed as caretaker manager until Neil Warnock was appointed as permanent manager on 18 February 2012. On 21 November 2012, Bates finalised a deal to sell Leeds to Middle East based private equity group GFH Capital, with them gaining 100% shareholding in the club. It was announced Bates would remain as chairman until the end of the 2012–13 season and then become the club president. The takeover, a cash deal worth £52 million, was officially completed on 21 December 2012. On 1 July 2013, Bates officially stepped down as chairman and moved to the position of honorary president. He was replaced in the role of chairman by Salah Nooruddin. His tenure as president was short lived, however; he was sacked on 26 July 2013, apparently due to a dispute over payment for his private jet.