Кіріспе

Британдық ғалым (1935–2017)

Денис МакКвейл (12 сәуір 1935, Лондон – 25 маусым 2017) – британдық коммуникация теоретигі, Амстердам университетінің зейнеткер профессор, бұқаралық коммуникацияны зерттеу саласындағы ең беделді ғалымдардың бірі саналады.

Өмірбаян

Денис МакКвейл 1935 жылғы 12 сәуірде Лондонның Уоллингтон қаласында ирланд иммигранттары Энни (туған аты Муллан) мен Кристофер МакКвейлдің отбасында дүниеге келді. Біркенхедтегі Сент-Анселм колледжінде оқыған кезде тілдерге қабілетті екенін көрсетті, содан кейін Ақпараттық корпуста әскери қызметін өткеріп, орыс тілін үйренді және Оксфордтағы Корпус Кристи колледжінде тарихты оқыды. МакКвейл академиялық карьерасын Ұлыбританияда бастады. 1977 жылдың 1 тамызында Амстердам университетінің профессоры болып тағайындалды, ал 1978 жылдың 6 қарашасында "Бұқаралық ақпарат құралдары ғылымының тарихилығы: уақыт, орын, жағдай және бұқаралық коммуникацияның әсері" тақырыбындағы ашылу лекциясын оқыды. Амстердам коммуникациялық зерттеулер мектебі (ASCoR) 2006 жылдан бері оның құрметіне Денис МакКвейл сыйлығын тағайындады, ол коммуникация теориясын дамытуға ең үлкен үлес қосқан жақсы мақалаға жыл сайын беріледі.

Жарияланымдар

МакКвеил саяси коммуникация және коммуникация теориясы саласында кеңінен жарияланды. Оның ең танымал еңбегі – коммуникация теориясы бойынша халыққа білім беру саласындағы үлесі. Оның жұмысы коммуникация теорияларын және олардың қолданылуын түсіндіруге бағытталған. Ол көпшілікке бұқаралық ақпарат құралдарының артықшылықтары мен кемшіліктері туралы хабарлауға ұмтылады. 1980 жылдардың басында доктор Свен Виндалмен бірлесіп «Коммуникация модельдері» атты кітап жариялады. Кітапта негізгі коммуникация модельдері (Лассвелл моделі, Шеннон мен Уивердің моделі, Гербнердің моделі), медиа теориялары, аудиторияға бағытталған модельдер және жалпы бұқаралық ақпарат құралдары жүйесі туралы толық мәлімет берілген. Кітап әр тақырыпты оқулық стилінде баяндайды: ол автордың жеке ойларымен қатар, қолданыстағы коммуникация теорияларының жинағы болып табылады. МакКвеилдің келесі кітабы «Бұқаралық коммуникация теориясы» бұқаралық коммуникация ұғымын егжей-тегжейлі қарастырады. Атап айтқанда, ол жалпыға ортақ ақпарат құралдарының маңыздылығы және олардың жалпы модельдердің анықтамаларына емес, жеке тұлға мен қоғамға қалай әсер ететіндігі туралы сөздейді. «Үш негізгі мақсат: соңғы теория мен зерттеулерді жаңарту және ескеру; кеңейту, саланың үздіксіз дамуын көрсету; нақтылау және жақсарту (13-бет)» делінген. 10-тарауда МакКвеил бұқаралық коммуникацияның болашағын талқылайды және оның әлеуметтік тұрғыдан ыдырайтыны немесе біріктіретінін айтады. Медианың тиімді болуы үшін әлеуметтік жауапкершілікті сақтауы қажеттігі туралы бірнеше пікір білдіреді. Одан кейін «Медиа өнімділігі» (1992) кітабы жарық көрді. Онда бұрынғы теориялар негізгі болып есептеледі және қолданылады. Ол хабардар қоғамның маңыздылығын кеңінен талқылайды. Оның пікірінше, қоғамның хабардарлығы жоғары болған сайын, медианың оған әсер етуі де қиын. 1993 жылы коммуникация ғалымдары Денис МакКвеил мен Свен Виндал Лассвеллдің моделін «коммуникация зерттеулеріндегі ең танымал сөз тіркесі» деп атады. МакКвеил мен Виндал бұл модельді әр элементтің айналасына тіктөртбұрыштар салып, элементтерді жебелермен байланыстырғанда ғана модельге айналатын формула ретінде қарастырды. 1995 жылы Стэнли Баран мен Деннис Дэвис оны коммуникация процесінің сөздік моделі деп мойындады. 2008 жылы Гринберг пен Салвен Лассвеллдің коммуникация моделінің кеңінен қабылдалғандығын мойындады, бірақ былай деді: «Лассвеллдің моделі бұқаралық коммуникация процесіндегі бірнеше маңызды элементтерге назар аударғанымен, зерттеудің жалпы салаларын сипаттаудан артық ештеңе жасамайды. Ол элементтерді нақты байланыстырмайды және белсенді процесс туралы түсінік жоқ».

Еркіндік пен бақылау

Денис МакКвеил медиа мен қоғам арасындағы қарым-қатынастың саяси және әлеуметтік-мәдени жақтары бар екенін айтады. Саяси жағынан алғанда, еркіндік және бақылау мәселесі маңызды болып табылады.

БАҚ-ты пайдалану және қабылдау

МакКуэйл бұқаралық коммуникация теориясында медианың нақты қолданылуын анықтаудағы қиындықтарды, сондай-ақ кез келген медианың қабылдануын түсінудегі қиындықтарды ерекше атап көрсетеді. МакКуэйл теледидарды мысалға келтіріп, көптеген өзгерістер мен дамуларға қарамастан, теледидардың негізінен отбасылық демалыс құралы ретінде қабылданатынын айтады.