Мичиган штатындағы Point Iroquois маягы – АҚШ тарихындағы маңызды орын. Ырокез тайпасының қасіреті, шағын өзендер мен көлдердің тоғысы. Тарихи мағлұматтар!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мичиган штатындағы маяк, АҚШ
Lighthouse in Michigan, United States
Пойнт Ирокез маяғы – АҚШ-тың Мичиган штатындағы Чиппева округінің тіктеуінде орналасқан маяк. Пойнт Ирокез және оның жарығы Уайтфиш шығанағы мен Сент-Мэрис өзенінің батыс жағын бөлетін шекараны көрсетеді, бұл Супериор көлі мен басқа Ұлы көлдердің арасындағы байланыс. Пойнт Ирокез жарық стансасы орналасқан жерден гөрі үлкен географиялық аймақты қамтиды. Бұл жер 1662 жылы ожибвелердің ирокез жауынгерлерін қырғынға ұшыратқан жері үшін осылай аталған. Алгонкин тайпалары бұл жерді "Надуэнигонинг" деп атаған, ол "Надон" (ирокездер) және "Акрон" (сүйек) сөздерінен құралған.
Point Iroquois Light is a lighthouse on a Chippewa County bluff in the U. S. state of Michigan. Point Iroquois and its light mark the division line between Whitefish Bay and the western end of the St. Marys River, the connection between Lake Superior and other Great Lakes. Point Iroquois includes a larger geographic area than the light station site. It was named for the Iroquois warriors massacred there by the Ojibwe in 1662. Native Algonkians called the point "Nadouenigoning", composed of the words "Nadone" (Iroquois) and "Akron" (bone).
Тарих
1620 жылы француз зерттеушілері Этьен Брюле мен Гренобль бұл аймаққа алғашқы еуропалықтардың келуін тіркеді. "Осы уақыттан бастап Ирокез нүктесі француз зерттеушілері, тері саудагерлері және миссионерлер үшін танымал бағдаршам болды". Сауль-Сент-Мари Мичиган болып белгілі болған аймақтағы алғашқы еуропалықтардың қонысы еді. 1855-1856 жылдары АҚШ-тың маяктар басқармасы бұл қаражатты пайдаланып, нүктеде ағаш және қиыршық тастан тұрған маяк салды; бұл кеме жүргізуге көмек 1856 жылдың 18 маусымында қолданысқа енгізілді. Бірінші Ирокез нүктесінің маяғы – 45 фут (14 м) биіктіктегі қиыршық тастан тұрған мұнара, ағаштан жасалған фонарь алаңы және төртінші реттік Френель линзасымен жабдықталған. Бұл алғашқы маяк нүктенің ең биік жеріне салынған, оның фокустық жазықтығы 63 фут (19 м) тең, ал көру қашықтығы белгілі бір шамада болды. Кешен құрамына толық уақытты маяк сақшысының тұрғын үйі де кірді. Алайда, 1867 жылы, алғашқы маяк іске қосылғаннан кейін бар болғаны он бір жыл өткен соң, үкіметтік инспектор алғашқы маяк станциясының құрылыс сапасына күмән келтіріп, оны ауыстыруға дайындық жасады.
In 1620, French explorers Étienne Brûlé and Grenoble became the first recorded white men to the area. "From that time, Point Iroquois became a familiar landmark" for French explorers, fur traders and missionaries who followed. Sault Ste. Marie was the first white settlement in what became known as Michigan. In 1855 1856 the United States Lighthouse Board implemented this appropriation and built a wood and rubble stone lighthouse at the Point; this aid to navigation commenced operations on June 18, 1856. The first Point Iroquois light was a 45 feet (14 m) rubble stone tower with a wooden lantern deck, outfitted with a flashing white fourth order Fresnel lens. Being built on the Point's highest ground, this first light had a 63 feet (19 m) focal plane, and a range of visibility of A dwelling for a full time lightkeeper was included as part of the complex. However, as early as 1867, only eleven years after the first light went into operation, a government inspector was questioning the construction quality of the first light station and preparing the ground for its replacement.
Екінші маяк және маяк станциясы
1870 жылы алғашқы маяк және күзетшілер үйі бұзылғаннан кейін, екінші және қазіргі Пойнт Ирокез маяғы салынды, оның құны шамамен 18 000 долларға бағаланды.
In 1870, after the first lighthouse and keepers' quarters building were torn down. the second and current Point Iroquois Light was constructed, this time at an estimated cost of $18,000.
Ғимараттары
1885 жылы қоңырау шалу мұнарасы салынды, оған Стивенс автоматты қоңырау шалу машинасы орнатылды. 1890 жылы қоңырау мұнарасы бұзылып, бу үскілігі орнатылған тұман сигналы ғимараты салынды. 1926 жылы олар F типті диафон тұман дабылдарымен ауыстырылды. Алқаптағы басқа ғимараттар: көмекші күзетшінің жатақханасы, тұман сигналы ғимараты (қазір жоқ), үш сарай, тауық шаруашылығы, қайық сарайы, май сарайы, дәретхана және құдық үйі.
In 1885, a bell tower was erected, which incorporated a Stevens automatic bell striking machine. In 1890, the bell tower was torn down, and a fog signal building was built with steam whistles installed. In 1926 they were replaced by Type F diaphone fog horns. Other buildings on the site included: an assistant keeper's quarters, fog signal building (now gone), three barns, a chicken house, boat house, oil house, outhouse and well house.
Ақырғылау
Станция 1962 жылы тоқтатылды, оның орнына канадалықтар басқаратын Грос Кап Рифс шамшырағы, Сент-Мэрис өзенінің арнасындағы адамсыз буй типті белгі пайда болды. 1993 жылы шамшырақ жайлы бөлмелер мен шам толығымен қайта жаңартылды. 1975 жылы Пойнт Ирокез шамшырағы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді, тіркеу нөмірі #75000940. Ол сондай-ақ штаттық тізімде де бар.
The station was deactivated in 1962, replaced by the Canadian operated Gros Cap Reefs Light, an unmanned buoy type beacon in the St. Marys River channel. In 1993 the light quarters and light were completely renovated. In 1975 the Point Iroquois Light was listed on the National Register of Historic Places Reference #75000940. It is also on the state list.
Бүгінгі Айрокез нүктесі
Ол әйгілі болып саналады және оның естелік бұйымдары жасалған. Жер мен маяк қазір Хиавата ұлттық орманның құрамына кіреді, ал маяқтың жарығы теңіз мұражайына айналдырылған. Бей Миллс/Бримли тарихи зерттеулер қоғамының басшылығымен, оларға жалға берілген осы орында қалпына келтіру жұмыстары жүргізілуде.
It is considered to be iconic, and has been the subject of memorabilia. The land and lighthouse are now part of the Hiawatha National Forest and the light is a Marine Museum. Restoration efforts are being conducted under the auspices of the Bay Mills/Brimley Historical Research Society, to whom the site is leased.