Уильям Кейси Марланд: Саяхатшы, саясаткер және күрескер сардар
William C. Marland
Уильям Марланд – 24-ші Батыс Вирджиния губернаторы (1953-1957). Табиғи ресурстарға салық салуға тырысқан, мектептегі сегрегацияны жойған саясаткер. Алкоголизмнен құтылу жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер, солдат Уильям Кейси Марланд (26 наурыз 1918 жыл - 26 қараша 1965 жыл) – демократ, 1953 жылдан 1957 жылға дейін Батыс Вирджинияның 24-ші губернаторы болды. Ол ең алдымен штаттың табиғи ресурстарын, әсіресе көмірді пайдаланған компанияларға салық салуға жасаған алғашқы тыйырмаларымен және Азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде мектептердегі бөлінуді жоюды басқаруымен танымал болды, осы мәселеге басқа оңтүстік штаттарының губернаторлары қарсылық көрсеткен кезде. Өмірінің соңына қарай, ол қайтадан қоғамдық назарға ілікті, бір тілші оны Чикагода такси жүргізіп бара жатқанда тапты. Ол бұл жағымсыз жариялымға жауап ретінде алкоголизмнен емделгенін БАҚ-қа мәлімдеп, жаңа, қарапайым жұмысының оның жазылуына көмектескенін айтты.
American politician
the soldier
William Casey Marland (March 26, 1918 – November 26, 1965), a Democrat, was the 24th Governor of West Virginia from 1953 to 1957. He is best known for his early attempts to tax companies that depleted the state's natural resources, especially coal, as well as overseeing implementation of school desegregation during the Civil Rights Movement when other Southern governors opposed it. Near the end of his life, he re entered the public stage when a reporter found him driving a cab in Chicago. He responded to the negative publicity by making a public statement to the media about his recovery from alcoholism and indicated that his new, relatively humble job helped in that recovery.
Өмірбаян
Ол кенші Жозеф Уэсли мен Мод Кейси Марландтың ұлы ретінде 1918 жылғы 26 наурызда Иллинойс штатының Джонстон-Сити қаласында дүниеге келді. Оның отбасы, ол жеті жасқа толғанда, Батыс Вирджиния штатының Вайоминг округіндегі Глен-Роджерс көміршілер қаласына көшті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Тынық мұхиты аймағында Әскери-теңіз күштерінің лейтенанты болып қызмет етті, төрт рет міндетті түрде қатысты. Ол Алабама университетінде оқыды, онда ол футболдан жұлдыз болды, ал 1947 жылы Батыс Вирджиния университетінен заңгер мамандығын алды. 1942 жылы Валери Аллен Марландқа үйленді, олардың төрт баласы болды: Уильям Аллен, Сьюзан Линн, Джон Уэсли және Кейси Диксон. Батыс Вирджинияда Марланд федералды судья Бен Мурдың кеңсесіне заң кеңесшісі болып тағайындалды, ал 1948 жылдың тамызында штаттың бас прокурорының орынбасары болып тағайындалды. 1949 жылғы 1 желтоқсанда бұрынғы бас прокурор Айра Дж. Партлоу отставкаға кеткеннен кейін, ол бас прокурор болып тағайындалды. 1950 жылғы қарашада ол осы лауазымға сайланды. 1952 жылғы 30 қаңтарда ол сол жылы губернаторлыққа сайлауға түсу үшін отставкаға кететінін жариялады, ал отставкасы келесі күні күшіне енді. 1952 жылғы губернаторлық сайлауда ол бұрынғы сенатор Раш Холтты 3%-тан сәл артық дауыспен жеңді. Губернатор ретінде Марланд мектептердегі сегрегацияны жоюды, штаттық саябақтарды және басқа демалыс орындарын кеңейтуді, жұмыссыздық және жұмысшылардың өтемақы заңдарын жақсартуды, сондай-ақ өнеркәсіптік даму бағдарламасын қолдады. Ол 1956 жылғы сенаторлық арнайы сайлауға қатысты. Ол бұрынғы сенатор Уильям Чапман Реверкомбтан жеңілді. 1958 жылы ол тағы бір арнайы Сенат сайлауына Демократиялық партиясының ішкі сайлауына түсті, бірақ ол өкіл Дженнингс Рэндольфке жеңілді. Сенатқа екінші рет жеңілгеннен кейін Марланд адвокат болып жұмыс істеді, соңында Чикаго аймағына көшіп кетті.
Son of a mining boss, Joseph Wesley and Maude Casey Marland, he was born in Johnston City, Illinois on March 26, 1918. His family moved to the coal town of Glen Rogers in Wyoming County, West Virginia when he was seven. During World War II, he served as a Navy lieutenant in the Pacific theater, completing four tours. He attended the University of Alabama, where he was a star football player, and received a law degree from West Virginia University in 1947. He married Valerie Allen Marland in 1942, and they had four children: William Allen, Susan Lynn, John Wesley, and Casey Dixon. In West Virginia, Marland was appointed law clerk to Federal Judge Ben Moore, and in August 1948, he was appointed the state's Assistant Attorney General. Upon resignation of former Attorney General Ira J. Partlow December 1, 1949, he was appointed Attorney General. In November 1950, he was elected to the office. He announced his resignation on January 30, 1952 to run for election as governor later that year, his resignation taking effect the next day. He beat former Senator Rush Holt by slightly more than 3% in the 1952 gubernatorial race. As Governor, Marland advocated the desegregation of schools, expansion of the state parks and other recreational facilities, improved unemployment and workers' compensation laws, and an industrial development program. He ran for the 1956 special election for Senator. He lost the election to former Senator William Chapman Revercomb. In 1958 he ran for the Democratic primary to another special Senate election, losing to Representative Jennings Randolph. After his second Senate loss, Marland worked as an attorney, eventually relocating to the Chicago area.
Кейінгі жылдар
Марландқа тигізетін қысым оның алкоголизмге ұшырауына себеп болуы мүмкін. Андервуд оның кеңседе немесе күндіз тиіс емес уақытта көп ішімдік ішкенін айыптады. 1960 жылдардың басында бұрынғы губернатор ішуді тоқтатты. Бірақ оның жеке адам ретінде өмір сүру тағдыры болған жоқ. Сауығудан кейін бірнеше жыл өткен соң, оны Чикаго Daily News газетінің тілшісі Марджери МакЭлхени таныды. Марланд 1962 жылдың тамыз айынан бері такси жүргізушісі болып жұмыс істегенін растады, ал Daily News 1965 жылдың 12 наурызында эксклюзивті жаңалықты жариялады, ал сымды қызметтер 1965 жылдың 13 наурызында оны жалғастырды. Бұл жаңалық елде үлкен қызығушылық тудырды. Жаңалық жарияланбақ екенін білген ол отбасына зиян келтіруі мүмкін деп уайымдап, баспасөз мәслихатын шақырып, алкоголизмі, оны қалай жеңгені және такси жүргізу себептері туралы ашық айтты: оның ішімдікке құмар болуына себеп болған амбиция деңгейін бақылауда ұстау үшін. Оның бақыты бірден өзгерді. Көп ұзамай ол Джек Паардың телешоуына шақырылды және Батыс Вирджиниядағы ат жарысын ұйымдастырушы болып жұмысқа орналасты. Бірақ көп ұзамай оған қатерлі ісік диагнозы қойылды. Ол 1965 жылдың 26 қарашасында Иллинойс штатының Баррингтон қаласындағы үйінде, әйелі, балалары, туыстары және отбасы достарының қатысуымен қайтыс болды. 1977 жылы оның әйелі де қайтыс болды. Уильям Марланд Иллинойс штатының Лэкон қаласындағы Лэкон зиратына жерленген.
The pressures on Marland may have contributed to the development of alcoholism. Accusations that he drank heavily in office or at inappropriate times during the day have been made by Underwood. In the early 1960s, the ex governor gave up drinking. But it was not his fate to live out his life as a private individual. A few years after his recovery, he was recognized by a Chicago Daily News reporter, Margery McElheny. Marland confirmed that he had been working as a taxicab driver since August 1962, and the Daily News published the exclusive story on March 12, 1965, with the wire services following up on March 13, 1965. The story received great attention nationally. Knowing that the story was about to break and concerned about damage to his family, he called a press conference and spoke candidly about his alcoholism, how he overcame it, and his reasons for driving a taxi: to hold in check a level of ambition that may have contributed to his drinking. His fortunes dramatically changed for the better. He was soon invited to appear on Jack Paar's television talk show, and was hired to run a West Virginia horse racing concern. But shortly thereafter, he was diagnosed with pancreatic cancer. He died of the disease in his Barrington, Illinois home, attended by his wife, children, other relatives, and family friends, on November 26, 1965. His widow followed him in death in 1977. William Marland is buried at Lacon Cemetery, Lacon, Illinois.