Кіріспе

Консервативті католик американдық автор Джордж Вайгель (1951 жылы туған) – американдық католик неоконсервативті жазушы, саяси талдаушы және қоғамдық белсенді. Қазіргі уақытта ол Этика және қоғамдық саясат орталығының ең жоғары дәрежелі ғылыми қызметкері болып жұмыс істейді. Вайгель Джеймс Мэдисон қорының алғашқы президенті болды. Ол Рим папасы Иоанн Павел II-нің ең көп сатылған өмірбаяны – «Үміттің куәсі» және «Tranquillitas Ordinis: Соғыс және бейбітшілік туралы американдық католиктердің ой-пікірінің қазіргі сәтсіздігі мен болашақ перспективасы» кітаптарының авторы.

Кәсібі және жеке өмірі

Вайгел Мэриленд штатының Балтимор қаласында туып өскен, онда ол Сент-Мэри семинариясында және университетінде білім алған. 1975 жылы ол Торонто университетінің Сент-Майкл колледжінен Карл Рахнердің трансценденттік антропология философиясының жарығында Инкарнация теологиясы тақырыбындағы дипломдық жұмысымен магистр дәрежесін алды. Ол 18 құрметті докторлық дәрежесін, сондай-ақ Pro Ecclesia et Pontifice папалық орденін және Польша Мәдениет министрлігінің Gloria Artis алтын медалін алды. Вайгел Вашингтон штатының Кенмор қаласындағы Сент-Томас Апостол семинариясының теология мектебінде теология профессорының көмекшісі және оқу ісі жөніндегі деканының орынбасары болып қызмет етті, сондай-ақ Үлкен Сиэтлдегі Соғыссыз Әлем Кеңесінде қызметкер-зерттеуші болды, кейін Вашингтон, округ Колумбияға қалып, Вудро Вильсон атындағы Халықаралық орталықта ғалым ретінде жұмыс істеді. Вайгел 1986 жылдан 1989 жылға дейін Джеймс Мэдисон қорының (Джеймс Мэдисон Мемориалдық қорымен шатастырмау керек) негізін қалаушы президенті болды. 1989 жылдан 1996 жылдың маусымына дейін Вайгель Этика және қоғамдық саясат орталығының президенті болды. 1994 жылы ол «Евангеликтер мен католиктер бірге» деген құжатқа қол қойды. Қазіргі уақытта ол Вашингтондағы Этика және қоғамдық саясат орталығында Католик зерттеулерінің аға ғылыми қызметкері және кафедра меңгерушісі қызметін атқарады.

Әр жазда Вайгел және АҚШ, Польша және Еуропаның басқа да елдерінен келген бірнеше католик зиялылары Краков қаласында «Tertio Millennio» семинарын өткізеді, онда олар мен АҚШ, Польша және Шығыс және Орталық Еуропаның бірнеше дамып келе жатқан демократияларынан келген студенттер либералды демократия және капитализм аясында христиандық туралы талқылайды, ал папалық энциклопедия Centesimus annus семинардың басты тақырыбы болып табылады. Вайгел және оның әйелі Джоан Мэриленд штатының Солтүстік Бетеста қаласында тұрады. Олардың үш баласы бар. Ол Коммунизм құрбандарын еске алу қорының кеңесші кеңесінің мүшесі. Вайгел Дінді және қоғамдық өмірді зерттеу институтының кеңесінде жұмыс істейді, ол қоғамды ұйымдастыру үшін діни көзқараспен негіделген қоғамдық философияны қолдауға бағытталған, экуменикалық «Бірінші нәрселер» басылымын жариялайды.

Көзқарастар

Вейгельдің негізгі еңбектері дін мен мәдениет мәселелерін қамтиды. Вейгель АҚШ-тың сыртқы саясатын ұлттардың қалай болу керек деген утопиялық көзқарастарымен емес, моральдық пайымдаумен басқарылатын саясатты қолдайды. «Илиададан» Толстойға дейін және одан әрі, «соғыс тұманы» деген таныс троп соғыстың радикалды белгісіздігін көрсететін, мың жылдық тәжірибе ретінде қолданылып келеді. Дегенмен, кейбір сарапшылар «соғыс тұманы» тропын философиялық деңгейге көтеріп, соғыстың моральдық пайымдаудан тыс, мүдде мен қажеттілік аймағында өтетінін, ал моральдық аргументтер ең жақсы жағдайда бекерлік, ең нашар жағдайда қауіпті істен алаңдату болып табылатынын айтады. Кейбір жағдайларда, ол қосты, моральдық пайымдау АҚШ-тың қауіпсіздігіне қауіп төндіретін моральдық құлдыраудың жамандықтарына қарсы тұру үшін авторитарлық режимдерді қолдауды талап етуі мүмкін. Вейгель үшін Американың кемшіліктері оны үлкен моральдық игіліктерді іздеуден ақтамайды. Вейгель марқұм Папа Иоанн Павел II-нің өмірбаянын жазған «Үмітке куә» атты кітабының деректі фильмі де түсірілді. 2004 жылы Вейгель «Commentary» журналында «Кафедраль және куб» атты мақала жариялады, онда ол модернистік Grande Arche de la Défense мен Париждің Нотр-Дам соборының арасындағы контрастты пайдаланып, Батыс Еуропадағы «мәдениеттік рухтың жоғалуын» көрсетті, оны 20 ғасырдың секулярлық тиранияларымен, сондай-ақ төмендеп бара жатқан туылу көрсеткіштерімен және Еуропаның өзінің мәдениетінің христиандық тамырларын мойындаудан бас тартуымен байланыстырды. Бұл мақала 2003 жылы еврей құқық ғалымы Жозеф Вайлердің ойлап тапқан «христофобия» сөзін танымал етуге көмектесті. Вейгель Еуропаның өзінің мәдениетінің қалыптасуына себеп болған моральдық дәстүрді жоққа шығара отырып, өзінен есеп бере ала ма деп сұрайды: «Христиандар, егер олар осы сенімді бөліссе (Құдайдың еркіне қатысты басқа көзқарасы бар адамдарға төзімді болу – Құдайдың еркі), басқалардың бостандығын қорғау туралы есеп бере алады, тіпті басқа адамдар, скептиктер мен релятивистер, христианның бостандығын түсіндіруде қиындық көріп жатса да». Бұл тақырып Марчелло Пера мен кардинал Джозеф Ратцингердің (2005 жылдан 2013 жылға дейін Папа Бенедикт XVI) «Тамырсыз: Батыс, релятивизм, христиандық, ислам» атты кітабында айқын көрінеді. 2005 жылы ол мақаланы «Куб және собор: Еуропа, Америка және Құдайсыз саясат» атты кітапқа кеңейтті, ол «Еурабия әдебиеті» аясында жиі сілтеме жасалады, Вейгельдің өзі бұл Еуропаның болашақ сценарийі болуы мүмкін деп санайды. 2017 жылдың 27 қаңтарында Вейгельдің Киелі Таққа елші болып тағайындалуы мүмкін деген қауесеттерге жауап ретінде, кардинал Теодор Эдгар МакКаррик Папа Францискоға Вейгельдің «АҚШ-тағы католик шіркеуінің өте консервативті қанатының жетекшісі екенін және бұрын Сіздің қасиеттілігіңізді ашық сынағанын» жазды. Ол былай деп қосты: «Біз, американдық епископтардың көптеген өкілдері, оның сіздің іліміңізге қарсы ресми дауыс беретін осындай лауазымға тағайындалуына қатты алаңдаймыз». МакКаррик бұл мәселені Папамен талқылауға дайын екенін білдірді, бірақ олардың хат алмасуында ол оны талқылаған-жоқ екеніне қатысты ешқандай мәлімет жоқ. 2006 жылдың қыркүйегінде Регенсбургте Папа Бенедикт XVI-ның айқын лекциясынан кейін Вейгель Папаның ақылға негізделген дінаралық диалогқа шақыруын қорғады. 2009 жылдың қаңтар айында Вейгель Пьо X Қауымының епископтарынан алынған өкімнің жойылуына алаңдаушылық білдірді, себебі бұл топ Екінші Ватикан Кеңесінің кейбір аспектілерін, әсіресе Вейгель қатты қорғайтын діни бостандық туралы ілімін сынады. Вейгель 2019 жылғы Амазонка Синодын және жалпы шіркеу синодтарының құрылымын сынады, олардың мирян католиктерінің сенімдерін толыққанды білдірмейтінін айтып, оларды католик шіркеуіне прогрессивті идеологиялардың енуіне арналған маскарад ретінде сипаттады. «Прогрессивті католиктердің күн тәртібін бүкіл шіркеуге таңу үшін риторикалық жамылғы ретінде қызмет ететін «синодальдық» туралы үгіт-насихат осы көрсеткішті жақсарту емес; бұл маскарад, оның артында белгілі бір күн тәртібі бар».