Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ХХ және ХХІ ғасырлардағы католик шіркеуіндегі схизмалық прелат.
20th and 21st century schismatic Catholic prelate
Ерте өмір
1918 жылғы 20 сәуірде Висконсин штатының Маршфилд қаласының жанындағы Рок қаласында дүниеге келген Эрл Пулвермахер шаруа отбасының тоғыз баласының бірі болды. Оның үш бауыры (Роберт, Омер және Джеральд) да капуцин орденінде дін қызметкері болды.
Born on April 20, 1918, in Rock, Wisconsin, near Marshfield, Earl Pulvermacher was one of nine children of a farm family. His three brothers (Robert, Omer, and Gerald) also became priests in the Capuchin Order.
Капуциндік монах
1942 жылы 24 жасында ол Капуцин орденіне қосылып, Люциан діни есімін алды. 1946 жылдың 5 маусымында дін қызметкері болып қабылданды. Бастапқыда Милуокидегі приходқа жіберілді, бірақ 1948 жылы Жапонияның Рюкью аралдарына тағайындалды. Өмірінің көп бөлігін (1948 жылдан 1970 жылға дейін) Капуцин ретінде Рюкью аралдарында, оның ішінде Окинавада өткізді. 1970 жылы Жапониядан Австралияның Квинсленд штатына ауыстырылды, онда 1962–1965 жылдарғы Екінші Ватикан соборынан кейін болған өзгерістерге наразы болғанша миссионерлік қызметін жалғастырды.
In 1942, at the age of 24, he joined the Capuchin Order, taking the religious name Lucian. He was subsequently ordained to the priesthood on June 5, 1946. At first he was posted to a parish in Milwaukee, but in 1948 he was sent to the Ryukyu Islands of Japan. He spent the greater part of his career as a Capuchin (from 1948 to 1970) in the Ryukyu Islands, including Okinawa. In 1970, he was transferred from Japan to Queensland in Australia, where he continued his missionary work until his disillusionment with the changes that followed the Second Vatican Council of 1962–1965.
Дәстүрлі қызмет
1976 жылғы қаңтарда ол Капуцин орденінен шығып, Америка Құрама Штаттарына оралды және Милуокиде дәстүршіл дін қызметкері Конрад Алтенбахпен бірікті. "Менде ақша да, үй де, ештеңе де болмады", - деп еске алды ол кейін. "Мен өзіммен бірге алып келген аз дүниемді екі сөмкеге сыйдыра алдым". Ол "Novus Ordo, жалған ІІ Ватикандық шіркеу" деп атаған нәрсені тастап, ІІ Ватиканды қабылдамаған X Святитель Пьев қоғамымен ынтымақтастыққа түсті, бірақ ол одан да радикалды седевакантистік көзқарастарды қабылдағаннан кейін олардан алшақтады. Кейін ол сегіз ай бойы "жалпы латын миссасын ұстанатын дәстүршілдермен бірге болғанын, бірақ араларында бірлік болмағанын көрдім. Сондықтан 1976 жылғы тамыздан бері АҚШ-та мен жалғыз жұмыс істеп келемін". 1976 жылдан бастап Пулвермахер Висконсин штатының Питтсвилл қаласындағы ата-анасымен бірге тұрды, 1992 жылға дейін жеке капеллаларда дәстүрлі рәсіммен мисса өткізді, содан кейін ол өзінің қызметін Висконсин штатының Антиго қаласына көшірді. 1995 жылы ол конклавистік көзқарасты қабылдады. 1998 жылы ол Монтана штатының Калиспелл қаласына шақырумен мисса өткізу үшін көшіп барды. Монтанадан ол мәлімдемелер жасады, кеңесшілерді кардиналдар етіп тағайындады және діни рәсімдерді орындады. 2005 жылдан кейін денсаулығы нашарлағандықтан ол көпшілік алдында сөйлеуін тоқтатты.
In January 1976 he left the Capuchin Order and returned to the United States to join forces with traditionalist priest Conrad Altenbach in Milwaukee. "I was without money," he later remembered, "without a home or anything. The few things I brought along with me I could carry in two bags." He left what he called "the Novus Ordo, bogus Council Vatican II Church" and began to collaborate with the Society of Saint Pius X, which rejected Vatican II, until he distanced himself from them as he adopted more extreme sedevacantist views. He later wrote that he had spent eight months "with the general Latin Mass traditionalists until I saw there was no unity. Hence, I am alone on the job here in the States since August 1976." From 1976 on, Pulvermacher lived with his parents in Pittsville, Wisconsin, celebrating Mass in the traditional rite in private chapels, until 1992, when he moved his ministry to Antigo, Wisconsin. By 1995 he had adopted conclavist views. In 1998 he moved to Kalispell, Montana, invited to say Mass in a chapel there. From Montana he issued statements, appointed advisors as cardinals, and performed ordination rites. After 2005, he made no more public statements as his health declined.
Қасиеттілік
Пулвермахер папа болғаннан кейін, ол бұрын епископқа назарынан өтпегеніне қарамастан, қасиетті қызметтерді беруге қабілетті болатынын мәлімдеді. Одан кейін ол 1999 жылдың 13 маусымында Гордон Бейтманды дін қызметкері етіп тағайындады және 1999 жылдың 20 маусымында оны епископқа назарынан өткізді. Содан кейін Бейтман 1999 жылдың 4 шілдесінде Пулвермахерді епископқа назарынан өткізді. Пулвермахер мен Бейтман өздерін епископтар деп мәлімдесе де, апостолдық мұрагерлікпен басқа ешбір дін оларды мойындаған жоқ.
Pulvermacher claimed that by becoming Pope, he would become able to confer the Sacrament of Holy Orders despite not actually being consecrated a bishop before. He then ordained Gordon Bateman on June 13, 1999 and eventually consecrated him a bishop on June 20, 1999. After this, Bateman consecrated Pulvermacher on July 4, 1999. Although Pulvermacher and Bateman claimed to be bishops, no other religion with apostolic succession has recognized them as such.