Фрэнсис Таррант: Австралиялық крикетшінің ұзақ және көрнекті мансабы

Кіріспе

Франсис Альфред Таррант (11 желтоқсан 1880 жыл – 29 қаңтар 1951 жыл) – австралиялық крикетші. Мельбурн қаласынан шыққан Таррант мансабын Австралияның Шеффилд Шилд турнирінде Виктория құрамында бастады, бірақ Англияда ойнап, атаққа ие болды. Ол Мидлсекс клубы сапында Каунти Чемпионатында әмбебап ойыншы ретінде ұзақ жылдар бойы өнер көрсетті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол көбінесе Үндістанда ойнады, Бомбей төртбұрышты турнирінде еуропалықтар үшін қатысты. Таррант өзінің соңғы бірінші сыныптық матчын 56 жасында, 1936–1937 жылғы маусымда өткізді. Ол бірнеше маусым бұрын Англия мен Үндістан арасындағы екі тестілік матчта (және бірнеше бірінші сыныптық ойында) төрелік жасаған. Тест деңгейінде ойнамаған ең үздік ойыншылардың бірі саналатын Таррант ұзақ мансабында 18 000-ға жуық ұпай жинап, 1 500-ден астам қақпа алды, және бір маусымда 1 000 ұпай мен 100 қақпадан тұратын "дубльді" сегіз рет орындады.

Өмірбаян

Викторияның бұрынғы ойыншысы Амброз Тарранттың туысы, Таррант алғаш рет 1898/1899 жылдары Виктория құрамасы үшін ойнады және сол кезде де, 1900/1901 жылдары да соққы беруде немесе доп тастауда айқын жетістікке жете алмады. Алайда, 1903 жылы ол Англияға көшіп, Лордс стадионының командасына қосылды және Миддлсекс құрамасы үшін қатысу құқығын алғанда МКК үшін бірнеше матч ойнады. Осы матчтарда ол орташа жылдамдықтан асып түсетін сол қолмен айналатын доп тастаушы ретінде дамыды, бірақ алаң оған көмектеспегенде тұрақтылықтан басқа ештеңе көрсетпеді. 1904 жылы ол оң қолмен қуатты соққы беретін ойыншы ретінде өркендеді, ал 1905 жылы толық қатысу құқығын алғаннан кейін Миддлсекске құнды көмек болды. Лейтон қаласындағы Эссекс командасымен өткен матчта қиын жағдайда тамаша соққы беріп, ойынды тең түйіске келтірді, бұл оның ең қиын сәттерде де ерекше нық қадамды ойыншы екенін көрсетті. 1906 жылы оның доп тастауы үй округтерінде басым болған қатты алаңдарда тиімсіз болды, бірақ Таррант Олд Траффорд пен Йоркширдегі жаңбырдан соңғы алаңдарда ойнауға мүмкін емес болды және алғаш рет 1000 ұпай жинады. 1907 жылы Таррант өзінің соққысымен крикет элитасына секіріп кірді, кем дегенде үш ай бойы оны ерекше төзімді ойыншы ретінде көрсетті, тіпті ол ойнауға қабілетті барлық соққыларды пайдаланбаса да. Алаң қатты болғанда ол күшті соққы бермесе де, жаңбырдан соңғы алаңдарда Таррант допты өте жылдам айналдыра алатын. Бұл оның Лордс стадионында Нотингемширге қарсы матчта 59 допқа 9 қақпа соққанда айқын көрінді – кейбір соққы берушілер «олар мұндай керемет доп тастауды ешқашан көрмегенін» айтты. Маусым бойы Таррант 183 қақпа соғып, әрқайсысы үшін 15,70 ұпай алды және 32 орташа есеппен 1552 ұпай жинады. Сол қыста Таррант Австралияға оралып, алты матчта 762 ұпай жинады, оның ішінде МКК командасына қарсы 159 ұпай және Жаңа Оңтүстік Уэльске қарсы 206 ұпай соқты. 1908 және 1914 жылдар аралығында ол әрқашан ойынның ең жақсы барлық талапкерлерінің бірі болды – сенімді қақпаны ұстаушы, шебер бастаушы соққы беруші (Пелхэм Уорнермен бірге ойынның ең жақсы бастаушы жұптарының бірін құрды) және алаң көмектессе, қауіпті доп тастаушы, көмектеспесе тұрақты. Оның соққысы да тек қорғанысқа ғана емес, ол жақ соққыларын дамытқандықтан өсті – сондықтан 1911 жылы Лордста Суррейге қарсы матчта Миддлсекс жедел ұпай жинағысы келгенде, ол жетпіс минутта 89 ұпай жинады. Сол жылы ол 2000 ұпай жинап, 100 қақпа соғып, Йоркширге қарсы 207 ұпай соқты. 1914 жылы Ланкаширге қарсы 16 қақпаға 176 ұпай соғып, 101 ұпай жинаған оның көрсеткіші округтік крикет тарихындағы ең ұлы жетістіктердің бірі болып саналады. Сол жылы Джонни Дуглас жаңбырлы алаңға Миддлсекс командасын жібергеннен кейін, Лейтон қаласында 250 ұпай соқты. Келесі матчта Вурчестерширге қарсы 200 ұпай соққанда, ол екі рет екі жүздік соққан таңғажайып жетістікке қол жеткізді. Ол Дж. В. Хирнмен серіктестік құрды, бұл, дерлік жалғыз қолмен, Миддлсекске Суррейден кейін екінші орынға шығуға мүмкіндік берді. Соғыс кезінде Таррант Үндістанда ойнады, ал оның доп тастауы әлсіз соққы берушілерге қарсы төсеніш алаңдарда ойнауға мүмкін емес болды. 1918/1919 жылдары ол бір матчта 100 ұпай соғып, барлық 10 қақпаны алудың керемет жетістігіне қол жеткізді. Таррант соғыстан кейін Үндістанға турнирлік командаларды ұйымдастыруды жалғастырды және Үндістаннан тыс жерлерде сирек ойнады. Алайда, ол 1936/1937 жылдары 57 жасында бір матчта 78 ұпай жинады және Англияның Үндістандағы алғашқы екі тестілік матчын, сондай-ақ сол турнедегі бірнеше басқа МКК матчтарын төрелік етті. Таррант пен оның ұлы Луис МКК және Оңтүстік Пәнжаб арасындағы матчта бірге төрелік етті, бұл әке мен ұлдың матчта төрелік еткен сирек жағдайлардың бірі, ал кейіннен 1935-1936 жылдар маусымында бірінші сыныптық матчта бірге ойнады. 1909 жылдың 26 тамызында Глостерширге қарсы Миддлсекс үшін ойнаған Таррант шляпалық трюк жасап, соққысын алып, бір матчта екі еселік жетістікке қол жеткізді; ол мұны жасаған жалғыз крикетші.

A nephew of ex Victoria player Ambrose Tarrant, Tarrant first played for Victoria in 1898/1899, and met with little success either as a batsman or a bowler then or in 1900/1901. However, he moved to England in 1903 to join the Lord's ground staff and played a number of matches for the MCC while qualifying for Middlesex. In these, he showed himself developing into a left arm spinner of above average pace but with nothing beyond steadiness when pitches did not help him. In 1904, he showed development as a solid right handed batsman, and in 1905, when fully qualified, he was a valuable aid to Middlesex. his superb batting on a difficult pitch to draw the game with Essex at Leyton showed he was a player of exceptional resolution during the most difficult crisis. In 1906, while his bowling was impotent on the rock hard wickets prevailing in the Home Counties for most of the season, Tarrant was unplayable on rain affected pitches at Old Trafford and in Yorkshire, and he scored 1000 runs for the first time. 1907 saw Tarrant take a leap into cricket's elite, with his batting, at least for three months, marking him as a player of remarkable patience even if he failed to use all the strokes he was capable of playing. Though he lacked sting when pitches were hard, on rain affected pitches Tarrant could turn the ball extremely quickly from a perfect length. This was seen at its clearest when he took nine for 59 against Nottinghamshire at Lord's – some of the batsmen said they "had never seen a finer piece of bowling". For the whole season Tarrant took 183 wickets for 15.70 each and scored 1552 runs with an average of 32. That winter, Tarrant returned to Australia and in six matches scored 762 runs for an average of 76, including 159 against the touring MCC team and 206 against New South Wales at the SCG. Between 1908 and 1914, he was always one of the best all rounders in the game – a safe catcher, a skilful opening batsman (who formed with Pelham Warner one of the best opening partnerships in the game), and a deadly bowler when the wicket was helpful and steady when it did not. His batting also grew beyond the purely defensive as he developed his on side strokes – so much that against Surrey at Lord's in 1911 he scored 89 in seventy minutes when Middlesex wanted quick runs for a declaration. That year he achieved the rare feat of scoring 2000 runs and taking 100 wickets, and carried his bat for 207 against Yorkshire. His performance of taking 16 for 176 followed by 101 not out against Lancashire in 1914 remains one of the greatest all round feats in county cricket. That same year, he scored a brilliant 250 not out at Leyton after Johnny Douglas had put Middlesex in to bat on a rain affected pitch. As he scored 200 against Worcestershire in the following match, he accomplished the remarkable feat of scoring two successive double hundreds. With J. W. Hearne he forged a partnership that, almost single handed, allowed Middlesex to come second to Surrey. During the war, Tarrant played in India, and his bowling was unplayable on the matting wickets against weak batting. In 1918/1919 he achieved the incredible feat of scoring a century and taking all ten wickets in an innings. Tarrant continued to organise touring teams to India after the war, and only played rarely outside India. However, he managed to make 78 in one match as late as 1936/1937, when he was fifty seven, and he umpired England's first two Tests on Indian soil, as well as several other MCC matches on that tour. Tarrant and his son Louis stood together in the match between MCC and Southern Punjab, which provides one of the few instances when a father and son umpired in a match, and later also appeared together in a first class match during the 1935–36 season. On 26 August 1909, playing for Middlesex against Gloucestershire, Tarrant did the double by taking a Hat trick and carrying his bat in the same match; he is the only cricketer to do so.