Ашленд, Орегонның Lithia Parkі – қаланың ең үлкен саябағы. Онда ормандар, саябақтар, көлдер, ойын алаңдары, теннис корты және жаяу жолдар бар. Жазда музыка, қыста шана тебуге арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лития паркі – АҚШ-тың Орегон штатындағы Ашленд қаласының ең үлкен және орталық паркі. Ол Ашленд өзенінің айналасындағы орманды шатқалды жерлерден тұрады, қаланың орталық алаңынан басталып Ашленд тауының бастауына дейін созылады. Парктің аты литий оксиді (Li2O) немесе "литиядан" шыққан, ол парктегі суға сорылатын өзен суында кездеседі. Паркте екі үлкен жасыл алаң, халыққа арналған музыкалық өнернаймаларға арналған ашық сахна, екі қаз тұратын көл, үлкен ойын алаңы, теннис корты, қоғамдық ғимараттар және қыс мезгілінде коньки тебуге арналған алаң бар. Сондай-ақ, демалуға арналған орындар мен көптеген шақырымға созылатын жаяу жолдары да бар. Парк 1982 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Онда жапон бағы да бар.
Lithia Park is the largest and most central park of Ashland, Oregon, United States. It consists of of forested canyonland around Ashland Creek, stretching from the downtown plaza up toward its headwaters near Mount Ashland. Its name originates from lithium oxide (Li2O) or "lithia," which is found in the stream water pumped to the park. The park has two large greens, a bandshell for public musical performances, two duck ponds, a large playground, tennis courts, community buildings and, in winter, an ice skating rink. It also offers picnic areas and miles of hiking trails. The park was listed on the National Register of Historic Places in 1982. It features a Japanese garden.
Тарих
Қазіргі уақытта Лития паркіне кіретін аймақ 1852 жылы құрылған Абель Хелман мен Эбер Эмеридің ұн диірмені орналасқан жер болды – қазіргі Ашленд қаласының алғашқы құрылысы. Қала (сол кезде Ашленд Миллс деп аталған) айналасында өскен кезде, ескі диірмен көзге жағымсыз көрініс тудырып, малмен ластанды және іс жүзінде тасталып кетті. Чаутауква қозғалысы Ашлендте зор ықпалға ие болды, ал «Леди Чаутауква» клубының көптеген мүшелері «Әйелдердің азаматтық жақсарту клубын» құрды. Клубтың басты мақсаты – Ашленд қаласында саябақ құру еді. 1908 жылы қалалық кеңеске үгіт жүргізгеннен кейін, қалалық хартаға түзету енгізіліп, сайланатын саябақ комиссиясы құрылды және Ашленд өзенінің жағасындағы қаланың барлық меншіктік жері саябақ ретінде пайдалану үшін бөлінді. 1907 жылы шығысқа қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан Эмигрант-Крик өзенінде литиялы су көзі табылды. Талдау көрсеткендей, суда литийдің концентрациясы кез келген табиғи бұлақтағы екінші ең жоғары көрсеткішті құрады (ең жоғарысы – Нью-Йорктегі Саратоганың әйгілі бұлақтарында). 1911 жылы журналист Берт Грир Ашлендке көшіп келіп, «Ashland Tidings» газетін сатып алды. Ол Ашлендте минералды су курортын құру идеясын жақтады және саябақты жақсартуға байланысты минералды бұлақтарды қаржыландыру үшін облигациялар шығару науқанына қатысты. 1914 жылы облигациялар шығарылымы мақұлданды, ал саябақ комиссиясы Сан-Францискодағы «Голден Гейт» паркінің ландшафт сәулетшісі Джон Макларенды саябақты жақсарту жобасын жасауға шақырды. Сонымен қатар, «Смит, Эмери және Компания» «пайдалы» минералды суды саябаққа жеткізу үшін қажетті құбырларды салуға алынды. Одан кейін ақша жұмсау және саябақты басқару мәселелері бойынша көптеген даулар туды. Облигациялардың шығарылуы билікті Минералды бұлақтар комиссиясына (Грир басқарды) жүктеді, ал 1916 жылы Ашленд тұрғындары (қазіргі атауымен) Лития Спрингс паркін саябақ комиссиясына қайтаруға дауыс берді. Осы кезеңде, 1915 жылы саябақ комиссиясы саябақтың шетінде тегін автотұрақ ашты, ол жабылып қалғанша, кемпингтер мен жабдықтарды бірнеше рет жақсарту арқасында танымал болды. Минералды су курортына деген қызығушылық азайды (бірақ 1920 жылдары қысқа мерзімге қайта жанданды). 1937 жылы тағайындалған басқарушы Chet Corry басшылығымен WPA саябақ кіреберісінің ландшафтын жақсартты. Корри сонымен қатар көптеген жергілікті өсімдіктер мен саябаққа ландшафттық элементтерді әкеліп, жаңа тәсіл енгізді. Келесі бірнеше жыл ішінде саябақ комиссиясы Ашлендте көптеген саябақтар құруға кеңейді; алайда Лития паркі өзінен-өзі тозып кетті. Қаржылық және күтімге байланысты қиындықтар парктің көптеген элементтерінің бұзылуына әкелді, ал вандалдар бірнеше ескерткіштерді қиратты. 1974 жылы су тасқыны саябақтың көп бөлігін шайып кеткенде, саябаққа зор нұқсан келді. Ашленд тұрғындары тағы да саябаққа қосымша қаржы бөлуге дауыс берді, ол дауылдан келген зиянды жөндеуге, сондай-ақ жақсартулар мен жөндеулерге жұмсалды. 1997 жылдың басында болған су тасқыны саябақтың көп бөлігін және Ашленд Плазасының орталық аймағын зақымдады. Осы су тасқынынан кейін Ашленд өзенінде және саябақ көпірлерінде жүргізілген маңызды құрылымдық жұмыстар одан әрі апаттың алдын алуға көмектесті және Лития паркін бүгінгі қаланың орталық нүктесіне айналдырды. 2014 жылы парктің Американың 10 үздік қоғамдық кеңістігінің бірі екені Америка жоспарлау қауымдастығы тарапынан жарияланды.
The area which now comprises the entrance to Lithia Park was the site of Abel Helman and Eber Emery's flour mill, the first building in what is now the city of Ashland—established in 1852. By the time the town (then called Ashland Mills) had grown up around the area, the old mill had become an eyesore, dirty with livestock and the mill all but abandoned. The Chautauqua movement was very influential in Ashland, and many of the members of the Ladies Chautauqua Club formed the Women's Civic Improvement Club. Central to the focus of the club was the establishment of a park in Ashland. In 1908, after lobbying the city council, an amendment to the city charter was made establishing an elected park commission and setting aside all city owned property bordering Ashland Creek for use as a park. In 1907 a lithia water spring was discovered at Emigrant Creek several miles to the east. Upon analysis, the water was shown to have the second highest concentration of (presumably beneficial) lithium in any natural spring (the highest being in the famous springs of Saratoga, New York). Bert Greer, a journalist, moved to Ashland in 1911 and purchased the Ashland Tidings newspaper. He agitated for the idea of establishing a mineral water resort at Ashland, and campaigned for a bond issue to fund mineral springs related improvements to the park. In 1914, the bond issue was passed, and the park commission engaged John McLaren, landscape architect of San Francisco's Golden Gate Park, to design improvements to the park. Additionally, Smith, Emery and Company were retained to do the necessary plumbing to pipe the "healthful" mineral waters into the park. During the ensuing period, much controversy arose over the spending of money and control of the park. The bond issue had placed authority in the hands of the Mineral Springs Commission (headed by Greer), and in 1916 Ashlanders voted to return control of the (now named) Lithia Springs Park to the park commission. During this period, in 1915, the park commission opened a free auto camp along the margins of the park, which remained popular, with several rounds of improvements to campsites and facilities, until closed. Interest in a mineral springs resort faded (though was briefly revived in the 1920s). Plantings by the WPA under Chet Corry (appointed superintendent in 1937) improved the landscaping of the park entrance. Corry also implemented a new approach, bringing many native plants and landscaping features into the park. During the next several years, the park commission expanded to establish many parks in Ashland; however, Lithia Park itself fell into disrepair. Financial and maintenance strains caused many features of the park to decay, and vandals destroyed several landmarks. In 1974, a huge blow was dealt to the park when a devastating flood scoured much of the parkland. Ashlanders again voted for additional funding for the park, which went into repairing the storm damage as well as improvements and repairs. A subsequent flood, in early 1997, again damaged much of the park and the downtown Ashland Plaza area. Significant structural work on Ashland Creek and the parks bridges in the years following this flood helped to prevent further disaster and turned Lithia Park it into the centerpiece of the town that it is today. The park was named by the American Planning Association as one of 10 Great Public Spaces in America in 2014.