Қандық Орден: 9 қараша 1923 жылғы төңкеріс естелігі медалі
Blood Order
Наци партиясының «Қан Тәртібі» ордені: 9 қараша 1923 жылғы төңкеріс әрекетін еске алу үшін Хитлердің бұйрығымен құрылған марапат. Тарихы мен сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қан ордені (Blutorden), ресми түрде 9 қараша 1923 жылды еске алу медалі (Medaille zur Erinnerung an den 9. November 1923) – нацистік партияның (НСДАП) ең беделді наградаларының бірі. 1934 жылдың наурыз айында Гитлер 9 қараша 1923 жылғы нацистік партияның төңкеріс талпынысын еске алу үшін Қан орденін бекітті. Медаль күмістен жасалған, ал беткі жағында емен жапырақтарынан тоқылған шүкірді ұстап тұрған бүркіттің бейнесі салынған. Шүкірдің ішінде «9. Nov.» деген жазу, ал оң жағында «München 1923–1933» деген жазу бар. Артында Фельдхернхоллдің кіреберісі бейнеленген (төңкеріс осы жерде жеңіліске ұшыраған), ал тікелей үстінде бұрышты свастика және күн сәулелері бар. Медальдің жоғарғы жиегінде: «Сондай болса да, жеңіске жеттің» деген жазу орналасқан.
The Blood Order (Blutorden), officially known as the Decoration in Memory of 9 November 1923 (Medaille zur Erinnerung an den 9. November 1923), was one of the most prestigious decorations in the Nazi Party (NSDAP). During March 1934, Hitler authorized the Blood Order to commemorate the 9 November 1923 coup attempt of the Nazi Party. The medal is silver, with the obverse bearing a depiction of an eagle grasping an oak leaf wreath. Inside the wreath is the date 9. Nov. and to the right is the inscription München 1923–1933. The reverse shows the entrance of the Feldherrnhalle in relief (where the coup ended in defeat), and directly above is the angled swastika with sun rays in the background. Along the top edge is the inscription: ("And after all, you won").
Тарих
99% таза күмістен жасалған медальдің алғашқы даналары 1932 жылдың қаңтарына дейін нацистік партияның немесе оның құрамының мүшесі болған, немесе Людендорфты қолдаған Мюнхен жаяу әскер мектебінің курсанттары болған 1500 төңкеріс қатысушысына табысталды. Барлық медальдар нөмірленген (Гитлер мен Герингтікінен басқа), марапаттау өте мұқият жүзеге асырылды. Басқа медальдардан өзгешелігі, лентасы біркелкі киімнің оң жақ кеудесіне розетка түрінде бекітілді, ал медаль кейде ілмекке ілініп, төменнен серпіліп тұрды. 1938 жылдың мамырында төңкеріс қатысушыларының наразылығына орай, марапаттау аясы (а) 1933 жылға дейін нацистік қызметі үшін түрмеде отырғандарға, (б) 1933 жылға дейін нацистік қызметі үшін өмір бойына түрмеге кесілгендерге, немесе (в) 1933 жылға дейін партия қызметі барысында ауыр жарақат алғандарға дейін кеңейтілді. Бұдан кейін ол 1934 жылғы шілде төңкерісіне қатысқан, немесе нацистік қызметі үшін ұзақ мерзімді түрме жазасын алған, немесе жарақаттанған Австрия нацистік партиясының мүшелеріне де берілді. Бұл медаль Адольф Гитлердің қалауы бойынша басқа да адамдарға табысталуы мүмкін, соңғы иегері – Рейнхард Гейдрих (қайтыс болғаннан кейін). Кейінгі медальдар 80% күмістен жасалған, нөмірі 1500-ден жоғары, ал I типтегі медальдардағы сияқты өндірушінің таңбасы болмады. Медаль иесі партиядан шыққан жағдайда, медальды қайтару қажет болды. Барлығы 16 әйел марапатталды, олардың екеуі «Альтрейхтен» (Элеонора Баур және Эмма Шнайдер), ал 14-і Австриядан. Төңкеріске қатысқан алғашқы қатысушылардың саны, 1938 жылғы кеңейтулер бойынша берілген наградалардың саны (436) және сол кеңейтулер бойынша ерекше қызметі үшін берілген наградаларды ескере отырып, марапатталғандардың жалпы саны 6000-нан аспады. 1936 жылдың қарашасында Гитлер нацистік Германияның «ордендері мен наградалары» үшін жаңа «нұсқаулар» берді. НСДАП-тың ең жоғары наградалары мына ретпен тізілген: 1. Кобург белгісі; 2. 1929 жылғы Нюрнберг партиясының белгісі; 3. 1931 жылғы Брансвиктегі СА жиыны; 4. Алтын партия белгісі; 5. Қан ордені; одан кейін Гау белгілері және Алтын HJ белгісі.
The first issue of the decoration, struck in 99% pure silver, was awarded to 1,500 participants in the putsch who had also been members of the Nazi Party or one of its formations before January 1932 (continuous service), or had been cadets from the Munich Infantry School who marched in support of Ludendorff. All medals were numbered (except Hitler's and Göring's) and awarding was done very carefully. Unlike other medals, the ribbon was worn on the right breast of the uniform tunic in the form of a rosette and the medal sometimes was pinned on and suspended below. In May 1938, to the dismay of the putsch participants, the award was extended to persons who had (a) served time in prison for Nazi activities before 1933, (b) received a death sentence which was later commuted to life imprisonment for Nazi activities before 1933, or (c) been severely wounded in the service of the Party before 1933; subsequently it was further extended to members of the Austrian Nazi Party who had participated in the 1934 July Putsch, or who had received significant prison time or injuries for Nazi activities. It could also be bestowed on certain other individuals at the discretion of Adolf Hitler, the last recipient being Reinhard Heydrich (posthumous). These subsequent medals were struck in 80% silver with serial numbers above 1500 and did not carry the maker's name as the Type I medals did. If a holder of this medal left the party, the medal would have to be relinquished. In total 16 women received the award, two from the 'Altreich' (Eleonore Baur and Emma Schneider) and 14 from Austria. Given the number of original marchers in the putsch, the number of awards given under the 1938 extensions (436), and the awards for outstanding service under those same extensions, the total number of recipients numbered fewer than 6,000. In November 1936, Hitler gave new "orders" for the "Orders and Awards" of Nazi Germany. The top NSDAP awards are listed in this order: 1. Coburg Badge; 2. Nürnberg Party Badge of 1929; 3. SA Treffen at Brunswick 1931; 4. Golden Party Badge; 5. Blood Order; followed by the Gau badges and the Golden HJ Badge.