Кіріспе

Америкалық музыкант, композитор және еңбек қозғалысының белсендісі (1916–2005)

Свинг пен ритм-блюз жанрындағы Лало Герреро, американдық гитарист, әнші және шаруалар еңбегін қорғаушы белсенді, кейінгі латын музыкасының әртістеріне зор ықпал еткенімен танымал.

Ерте өмір

Эдуардо Герреро, "Лало" лақап атымен, Аризона штатының Тусон қаласында дүниеге келді, ол 21 бауырластың бірі еді (дегенмен, олардың тоғызы ғана тірі қалды). Оның әкесі Оңтүстік Тынық мұхиты теміржолында жұмыс істеген. Герреро музыкадағы арманын орындау үшін туған қаласын тастап кетті. Ол музыкалық талантының барлығын анасына қарыз деп санайды және Герреро оған "чикано болу рухын қабылдауды" үйреткенін айтты. Лалоның анасы, Консепсьон, оған музыканың негізгі дағдыларын үйретті және жасөспірім шағында оларды жетілдіруге ынталандырды. Ол кәсіби музыкант болмаса да, гитарада өздігінен ойнауды үйренген. Оның анасымен арақатынасы оның музыкасына зор әсер етті; оның туындыларының басты тақырыбы – чикана халқының қадір-қасиет үшін күресінің көрінісі болды. Оның алғашқы тобы, Los Carlistas (квартетке Грег "Гойо" Эскаланте, Чоле Салаз және Джо Салаз кірді), 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесінде Аризона штатын өкілдік етті және радиодағы Майор Боустың әуесқой сағатында өнер көрсетті. 1940 жылдары ол Лос-Анджелеске көшіп, "Ботинки и седла" және "Оның әйелінің түрі" сияқты фильмдерде бірнеше эпизодтық рөлдерді ойнады. Ол Imperial Records компаниясымен келісім шарт жасады және Trio Imperial тобына жетекшілік етті. Сондай-ақ, ол жеке оркестрін құрып, Оңтүстік-Батыс айманы бойынша гастрольдік сапарлар жасады. Ол Голливудтағы "Ла Бэмба" клубында өнер көрсетті, онда киноиндустриясының ең танымал жұлдыздары жиналатын. 1960 жылдары ол Лос-Анджелесте түнгі клуб сатып алып, оған "Лало" деп ат қойды. 1940 жылдары ол Аризона штатындағы Ронштадт отбасымен дос болып, әсіресе танымал әнші Линда Ронштадттың әкесі Гилберт Ронштадтпен жақын қарым-қатынаста болды, ол Герароның бала кезінде оған серенада оқығандағы естеліктерін еске алды. Оның қосылуында ол оған құрмет реті мексикалық дәстүрлі ән шырқады.

Музыка

Герреро чикано музыкасының әкесі ретінде белгілі. Ол түрлі жанрларда көптеген әндерді жазды және өлеңдерін шығарды. 1939 жылы Los Carlistas тобымен Vocalion Records лейблінде алғашқы әнін жазғалы бері ол 700-ден астам ән жазды. Ән жазушы ретінде Герреро El Trio los Panchos, Lola Beltrán және тағы да көптеген танымал әртістерге әндер жазды. Оның алғашқы американдық хиті "Pancho López" болды, ол 1950-ші жылдардағы танымал "The Ballad of Davy Crockett" әнінің пародисы. Герреро Davy Crockett әуеніне өзінің сөздерін жазып, көне мексикалық кейіпкердің тарихын айтты. Осы әнге байланысты сынға ұшырағандықтан, ол оны көпшілік алдында орындаудан бас тартты, себебі ол дұрыс емес стереотипті қалыптастыруға үлес қосуды қаламады. Ол "Pancho Claus", "Elvis Perez", "Tacos For Two" ("Cocktails For Two") және "There's No Tortillas" ("O Sole Mio") әуенімен тағы бірнеше пародиялық әндерді жазды. Оның 1940-1950 жылдардағы алғашқы Пачуко шығармалары Луис Вальдестің "Zoot Suit" сахналық мюзиклінің негізі болды.

Еңбек әндері

Ол сондай-ақ Сесар Чавес, басқа шаруалар және брацеролар туралы әндер жазды. 1992 жылы Калифорния штатының Палм-Дезерт қаласында Геррероға арналған құрмет көрсету шарасында Чавес: "Лало осы елдегі испано-американдықтардың тарихын кез келген адамнан жақсы жазды", - деді.

Екінші дүниежүзілік соғыс: Зоот костюмі және Пачука / о субмәдениет

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пачука деп аталатын мексикалық американдық әйелдер жыныс, еңбек, қарым-қатынас және бейнелеу салаларындағы қоғамдық нормаларға қарсы шыға бастады. Геррероның музыкасы бір уақытта 1940-1950 жылдардағы Зоот-Сут (Пачука/о) музыкасына дамыды. Оның пачуко жаргонымен сіңген әндері, бұл бейресми испан және ағылшын тілдерінің қосындысы, үн таратқыш құрал ретінде қызмет етті.

Балалар музыкасы

Ол сондай-ақ "Las Ardillitas" немесе "Үш кішкентай сойылған" арқылы ұсынылған балалар әндерін жазды, оның дауысы жылдамдатылды. Росс Багдасариан, Алвин мен Чипмункстердің авторы, Чипмункстер мен Лас Ардиллитас арасындағы ұқсастықтарға байланысты сотқа беріп қорқытты, бірақ Герреро Лас Ардиллитасты бірінші өзі ойлап тапқанын дәлелдеді.

Ынтымақтастықтар

2005 жылы Герреро Ри Кудердің «Chávez Ravine» альбомында бірнеше чикано музыкантымен бірге жұмыс істеді, ол үш әнге («Corrido de Boxeo», «Los Chucos Suaves» және «Barrio Viejo») вокал берді, бұл оның өмірінің соңында оны кеңірек ағылшын тілді тыңдаушылар назарына әкелуге көмектесті. Герреро 83 жасында Лос-Анджелестегі Break Records лейблінде өзінің соңғы толық альбомын жазды. Бұл оның соңғы музыкалық альбомы болды. Жазба Геррероның ең жақсы «Zoot Suit» шығармаларының, латын свингі «Pachuco» музыкасының жинағы.

Құрметтеулер

Герреро 1980 жылы Смитсонов институты тарапынан ресми түрде ұлттық халықтық қазына деп жарияланды және 1996 жылы сол кездегі АҚШ президенті Билл Клинтон оған Ұлттық өнер медалін табыс етті. 1991 жылы Герреро Ұлттық өнер қорынан Ұлттық мұра стипендиясын алды, бұл халықтық және дәстүрлі өнер саласындағы АҚШ үкіметінің ең жоғары наградасы болып табылады. 2005 жылдың соңында Герреро қаза болғаннан кейін Аризона штатының Музыка және ойын-сауық даңқы залына енгізілді. Одан бөлек, ол Тежано атақ-даңқ залына және Мариячи атақ-даңқ залына да енді. Геррероның еңбегінің нәтижесінде Аризона штатының Финикс қаласының орталығындағы "Лас Глорияс" ресторанында оның қолтаңбасы бар суреті қабырғаға ілінді, осылай оны құрметпен еске алады. Сонымен қатар, Тусондағы ірі жер асты жолының қабырғасында оның жас кезінде түсірілген үлкен суреті ілулі тұр. Калифорния штатының Кафедраль-Сити қаласындағы Азаматтық орталықтың алдындағы басты көше оның атымен аталады: Лало Герреро даңғылы. 1994 жылы Палм-Спрингс жұлдыздар аллеясында оған арналған Алтын пальма жұлдызы орнатылды.

Жеке өмір және өлім

Герреро әйелі Лидия Герреромен 34 жылдан астам уақыт некеде болды. Олар екеуі 28 жылдан астам уақыт Калифорния штатындағы Катедраль қаласында тұрды. Герреро 2005 жылдың 17 наурызында Калифорния штатының Ранчо Мирадж қаласында қайтыс болды. Ол 88 жасқа толыпты.