Кіріспе

20 ғасырдың аяғында Оңтүстік Угандадағы діни қозғалыс / ақырзаман культі. Алланың он буырысын қайта жаңғырту қозғалысы – Уганданың оңтүстік-батысында Кредония Мверинде мен Джозеф Кибветере құрған діни қозғалыс. Ол 1989 жылы Мверинде мен Кибветере Мәрия анадан көрініс көргендерін мәлімдегеннен кейін құрылды. Басшылардың бес негізгі өкілі – Жозеф Кибветере, Жозеф Касапурари, Джон Камагара, Доминик Катарибабо және Кредония Мверинде. 2000 жылдың 17 наурызында діни қозғалыстың жақтастары өрттен, сондай-ақ уланулар мен кісі өлтірулерден қаза тапты, бұл бастапқыда жаппай өзіне-өзі қол салу деп есептелді. Бірақ, қозғалысқа байланысты жерлерде оқиғадан кем дегенде бірнеше апта бұрын қайтыс болған жүздеген адамның денелері табылғаннан кейін, бұл күдік жаппай кісі өлтіруге өзгертілді. Кейіннен, топ басшыларының ақырзаман болжамдары орындалмағаннан кейін, бұл жаппай кісі өлтіру деп анықталды. BBC News және The New York Times бұл оқиғаны жариялағанда, қозғалысты ақырзаман культі деп сипаттады. Барлығы кем дегенде 778 адам қаза тапты.

Нанымдар

Құдайдың Он Буырмасын қайта жаңғырту қозғалысының мақсаты – Он Буырманы сақтау және Иса Мәсіхтің сөзін уағыздау болды. Олар ақырзаманнан құтылу үшін адамдардың Буырмаларды қатаң сақтауы керек деп үйретті. Буырмаларға зор мән берілгендіктен, топ тоғызыншы Буырманы бұзудан қорқып, сөйлесуден аулақ болды, – «Жақыныңа қарсы жалған куәлік берме», ал кейбір күндері қарым-қатынас тек қол тілімен жүргізілді. Олар үнемі ораза ұстап, жұма және дүйсенбі күндері бір рет тамақтанды. Жыныстық қатынасқа, сондай-ақ сабынға тыйым салынған. Қозғалыстың жетекшілері Апокалипсис 1999 жылдың 31 желтоқсанында болады деп жариялады. Топтың апокалиптикалық соңғы уақытқа баса назары болды, бұл олардың «Көкіден уақтылы хабар: қазіргі заманның соңы» атты кітабында айқын көрінді. Жаңа мүшелер оны алты рет оқып, зерделеп, жаттап алуға міндетті болды. Олар сондай-ақ, Мәриямның соңғы уақытта ерекше рөл атқаратынын және оның басшыларымен байланыста болатынын үйретті. Олар өздерін Нұхтың кемесіне теңеді: зұлымдық теңізіндегі әділдік кемесі. Бұл құбылыстың мысалы – Йовери Мусевени үкіметіне қарсы күрескен «Киелі Рух» қозғалысы атты христиандық қарсылық тобы. Басқа, байланысы жоқ сектаның бұрынғы мүшесі Пол Иказире Құдайдың Он Буырмасын қайта жаңғырту қозғалысына қосылу себебін былай түсіндірді: «Біз Католик шіркеуіне қарсы наразылық ретінде қозғалысқа қосылдық. Біздің ниеттеріміз жақсы еді. Шіркеу кері тартты, дін қызметкерлері жанжалдарға ұшырады, ал ЖҚС ауруы адалдарға ауыр соққы берді. Әлемнің соңы жақын сияқты көрінді». 1989 жылы екеуі танысып, Құдайдың Он Буырмасын қайта жаңғырту қозғалысын құрды, оның миссиясы – Апананың апокалипсис туралы хабарын тарату. Топ тез өсті және бірнеше католик дін қызметкерлері мен монахтарды тартты, олар теологтар ретінде жұмыс істеді, басшылықтан келген хабарларды ақылға қонымды етуге тырысты. Келіп түскендердің екеуі – шіркеуден қуылған дін қызметкерлері Пол Иказире мен Доминик Катарибабо. Топ өзін-өзі шектеуге ұмтылған, бір-біріне ұқсас киім киетін және адал емес немесе күнәлі бірдеңе айтудан сақтану үшін сөздерін шектеген қозғалыс ретінде танылды. Топ Уганданың Канугу ауданындағы өзін-өзі қамтамасыз ететін коммунада өмір сүрді, өзіне керекті азық-түлікті өндіріп, мектептер ашты. Топ мүшелері көбінесе үнсіз өмір сүрді және қарым-қатынас үшін қол тілін пайдаланды. Жаңа мыңжылдық жақындағанда ақырзаманға дайындық күшейді. 1999 жылы мемлекеттік «New Vision» газеті жасөспірім мүшесімен сұхбат жүргізді. Ол: «Келесі жылы әлем құрып кетеді. Уақыт жоқ. Біздің кейбір басшыларымыз тікелей Құдаймен сөйлеседі. Кез келген уақытта, соңғы уақыт келгенде, әлі белгісіз жерде болатын әрбір сенуші құтқарылады» деді. Жаңа мыңжылдық алдында секта басшылары мүшелерін күнәларын мойындауға және материалдық мүліктерін сатуға шақырды, сондай-ақ бұрынғы мүшелерін топқа қайтаруға тырысты. 2000 жылдың 1 қаңтарынан кейін, апокалипсис болмағаннан кейін, көптеген адамдар топтан көңілі қалды және басшылар апокалипсис үшін тағы бір күнді белгіледі – 2000 жылдың 17 наурызы. «Нью-Йорк Таймс» газеті басшылардың бұл оқиғаның «салтанатты және түпкілікті» болатынын айтқандарын хабарлады. Бірақ 2020 жылғы BBC баяндамасында денелер бірнеше жыл бойы жиналған деген болжам айтылды. Бұл оқиғалардың нұсқасы сынға ұшырады, ең бастысы Ирвинг Хексам, ал Угандадан аты-жөні жарияланбаған дереккөз: «Біреудің неге, қалай, не, қайда, қашан және т.б. болғанын түсіндіре алмайды» деді. Мүшелер жиналғаннан кейін бірнеше минут өткен соң, жақын маңдағы ауыл тұрғындары жарылыс естіді, ал ғимараттағы өрт салдарынан 530 адам қаза тапты. Адамдардың сыртқа шығуына жол бермеу үшін ғимараттың терезелері мен есіктері тақтаймен жабылған еді. Барлығы кем дегенде 778 адам қаза тапты. Бастапқыда бес басшы өрттен қаза тапқан деп есептелгенімен, полиция Джозеф Кибветере мен Кредиония Мверинде әлі де тірі болуы мүмкін деп санайды және оларды тұтқындауға халықаралық ордер берді. 2024 жылға дейін олардың орны анықталмады және бұл оқиғаға қатысты ешкім сотталған жоқ. Секта пайдаланған 48 акр жер шай плантациясына қосылды, бірақ иесі мүліктің бір бөлігінде ескерткіш салуды жоспарлап отыр.