Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрагмент
Fragment
Бір тізбекті өзгермелі фрагмент (scFv) – антидененің фрагменті емес, оның орнына иммуноглобулиннің ауыр (VH) және жеңіл (VL) тізбектерінің өзгермелі аймақтарынан құралған қосымша ақуыз, ол оннан шамамен 25 аминқышқылынан тұратын қысқа линкерлік пептидпен байланысқан. Линкер әдетте икемділік үшін глицинге, ал ерігіштігі үшін серинге немесе треонинге бай болады және VH-ның N-ұшын VL-нің C-ұшымен немесе керісінше байланыстыруы мүмкін. Бұл ақуыз тұрақты аймақтарды жоюға және линкерді енгізуге қарамастан бастапқы иммуноглобулиннің ерекшелігін сақтайды.
A single chain variable fragment (scFv) is not actually a fragment of an antibody, but instead is a fusion protein of the variable regions of the heavy (VH) and light chains (VL) of immunoglobulins, connected with a short linker peptide of ten to about 25 amino acids. The linker is usually rich in glycine for flexibility, as well as serine or threonine for solubility, and can either connect the N terminus of the VH with the C terminus of the VL, or vice versa. This protein retains the specificity of the original immunoglobulin, despite removal of the constant regions and the introduction of the linker.
Тазарту
Бір тізбекті өзгермелі фрагменттерде толық антидене молекулаларында болатын тұрақты Fc аймағы болмайды, сондықтан антиденелерді тазарту үшін кең таралған байланыс орындары (мысалы, протеин G) қолданылмайды. Бұл фрагменттерді көбінесе протеин L арқылы тазартуға немесе бекітуге болады, себебі протеин L каппа жеңіл тізбектерінің өзгермелі аймағымен әрекеттеседі. Көбінесе ғалымдар scFv молекуласының C ұшына алты гистидин таңбасын қосып, оларды жылжымайтын металл аффинитті хроматографиясы (IMAC) арқылы тазартады. Кейбір scFv-лер, егер оларда адам VH3 домені болса, протеин A арқылы да ұсталуы мүмкін.
Single chain variable fragments lack the constant Fc region found in complete antibody molecules, and, thus, the common binding sites (e. g., protein G) cannot be used to purify antibodies. These fragments can often be purified or immobilized using protein L, since protein L interacts with the variable region of kappa light chains. More commonly, scientists incorporate a six histidine tag on the c terminus of the scFv molecule and purify them using immobilized metal affinity chromatography (IMAC). Some scFv can also be captured by protein A if they contain a human VH3 domain.
Бивалентті және тривалентті СКФ
Дивалентті (немесе бивалентті) бір тізбекті өзгермелі фрагменттер (di scFvs, bi scFvs) екі scFv-ні байланыстыру арқылы жасалуы мүмкін. Бұл екі VH және екі VL аймағы бар бір пептидтік тізбек құру арқылы, тандемді scFv-лерді алуға мүмкіндік береді. Тағы бір мүмкіндік – екі өзгермелі аймақтың бірігіп бүгуіне жеткіліксіз, тым қысқа линкерлі пептидтермен (шамамен бес аминқышқылы) scFv-лерді құру, бұл scFv-лерді димеризациялауға мәжбүрлейді. Бұл тип диабоди деп аталады. Диабодилердің диссоциациялық константалары сәйкес scFv-лерге қарағанда 40 есе төмен, яғни олардың нысанаға деген туыстығы жоғары. Осының салдарынан диабоди препараттарын басқа терапиялық антиденелерге қарағанда әлдеқайда аз дозада қолдануға болады және олар ісіктерді *in vivo* жағдайында өте нақты нысаналай алады. Одан да қысқа линкерлер (бір немесе екі аминқышқылы) тримерлердің, яғни триабодилердің немесе трибаденелердің пайда болуына әкеледі. Тетрабодилер де жасалған. Олардың нысанаға деген туыстығы диабодилерге қарағанда одан да жоғары. Бұл форматтардың барлығы екі түрлі антигенге қатысты ерекшеліктері бар өзгермелі фрагменттерден құралуы мүмкін, мұндай жағдайда олар биспецификалық антиденелердің түрлері болып табылады. Олардың ең жетілген түрі – биспецификалық тандемді di scFv, олар биспецификалық T-клеткаларды белсендіргіштер (BiTE антидене конструкциясы) деп аталады.
Divalent (or bivalent) single chain variable fragments (di scFvs, bi scFvs) can be engineered by linking two scFvs. This can be done by producing a single peptide chain with two VH and two VL regions, yielding tandem scFvs. Another possibility is the creation of scFvs with linker peptides that are too short for the two variable regions to fold together (about five amino acids), forcing scFvs to dimerize. This type is known as diabodies. Diabodies have been shown to have dissociation constants up to 40 fold lower than corresponding scFvs, meaning that they have a much higher affinity to their target. Consequently, diabody drugs could be dosed much lower than other therapeutic antibodies and are capable of highly specific targeting of tumors in vivo. Still shorter linkers (one or two amino acids) lead to the formation of trimers, so called triabodies or tribodies. Tetrabodies have also been produced. They exhibit an even higher affinity to their targets than diabodies. All of these formats can be composed from variable fragments with specificity for two different antigens, in which case they are types of bispecific antibodies. The furthest developed of these are bispecific tandem di scFvs, known as bi specific T cell engagers (BiTE antibody constructs).