1631 ж. Ирландияның Балтимор ауылына шабуыл жасалды. Солтүстік Африкадан келген қаракшылар, оның ішінде түркілер, голландтар шабуыл жасап, құл саудасын жүргізді. Тарихы мен себептері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1631 жылы Барбария құл саудагерлерінің Корк округі, Ирландия Корольдігіндегі Балтиморға жасаған шабуылы
1631 raid by Barbary slave traders on Baltimore, County Cork, Kingdom of Ireland
Балтиморды тонау 1631 жылғы 20 маусымда Ирландияның Батыс Корк аймағындағы Балтимор ауылына Солтүстік Африканың Барбария жағалауынан келген қарақшылардың шабуылымен болды. Шабуылшылардың арасында голландтар, алжирліктер және Осман түріктері болды. Бұл Барбария құл саудагерлерінің Ирландияға жасаған ең ірі шабуылы еді. Шабуылды бұрын алжирліктердің құлы болған, бірақ сенімінен бас тартып, ислам дініне өткен голланд капитаны Мурад Рейс кіші (бұрынғы Ян Янссон ван Харлем) жетекшілік етті. Мурадтың жасағын ауылға ертерек тұтқындалған балық аулау қайығының капитаны Хакетт бастап келді – ол өз бостандығы үшін жасады. Кейін Хакетт ауыл сыртындағы тік жардан құтқарылғандық үшін дарға асылды.
The sack of Baltimore took place on 20 June 1631, when the village of Baltimore in West Cork, Ireland, was attacked by pirates from the Barbary Coast of North Africa — the raiders included Dutchmen, Algerians, and Ottoman Turks. The attack was the largest by Barbary slave traders on Ireland. The attack was led by an expatriate Dutch captain, Murad Reis the Younger (formerly Jan Janszoon van Haarlem), who had been enslaved by Algerians but released when he renounced his faith and converted to Islam. Murad's force was led to the village by a man called Hackett — the captain of a fishing boat that was captured earlier — in exchange for his freedom. Hackett was subsequently hanged from the clifftop outside the village for conspiracy.
Шабуыл
1631 жылы 20 маусымда еуропалық ден қойғандар мен алжирліктерден құралған Мурадтың командасы Балтимордың шалғайдағы ауылына жасырын шабуыл жасады. Шабуылға көбінесе ағылшын қоныс жайлаушылары, сондай-ақ кейбір жергілікті ирландтар (кейбір мәліметтерге сәйкес, олардың саны 237-ге дейін жетеді) тартылды. Шабуыл ауылдың бүгінгі күнге дейін "Көбу" деп аталатын аймағына бағытталды.
Murad's crew, made up of European renegades and Algerians, launched their covert attack on the remote village of Baltimore on 20 June 1631. mostly English settlers along with some local Irish people (some reports put the number as high as 237). The attack was focused on the area of the village known to this day as the Cove.
Салдары
Кейбір тұтқындар өмірінің соңына дейін галерея құлдары ретінде, ондаған жылдар бойы жағаға тік тұрмай, ескектермен жүзуге мәжбүр болды. Біреуі дер кезінде құтқарылды, ал екеуі 1646 жылы. Шабуылдан кейін қалған ауыл тұрғындары Скибберинге көшіп кетті, ал Балтимор ұрпақтар бойы дерлік тоқтап қалды.
Some prisoners were destined to live out their days as galley slaves, rowing for decades without ever setting foot on shore One was ransomed almost at once and two others in 1646. In the aftermath of the raid, the remaining villagers moved to Skibbereen, and Baltimore was virtually deserted for generations.
Құрбылық туралы болжамдар
"Жоғалған ауыл" кітабында Дес Экин мына мүмкіндікті көтеріп, сэр Уолтер Коппингер – Хиберно-Скандинавия тегінен тараған көрнекті католик заңгері, жетекші Корк отбасының мүшесі және ағылшын колониясын құрған 1-ші баронет сэр Томас Крук қайтыс болғаннан кейін аймақтағы ең ірі жер иесіне айналған – жергілікті ирланд кланының басшысы сэр Файнен О'Дрисколлдың отбасымен құпия байланыста болуы мүмкін, соның салдарынан Барбариялық қарақшыларды ауылға шабуыл жасау үшін жалдаған деген пікір білдіреді. О'Дрисколл кланы 1610 жылдың 20 маусымында Балтиморды және оның мол шабақ балық аулау алаңдарын ағылшын пуритан қоныс салушыларына жалға берген. Жерді жалға алу шарты жиырма бір жылға жасалған, мерзімі біткен соң, 1631 жылдың 20 маусымында қарыз шарты бойынша жердің құқығы Уолтер Коппингерге өтуі тиіс болған. Коппингер мерзім бітуге дейін Балтимордан қоныс салушыларды шығарып, аймақтың құнды балық аулау құқығын ертерек иелену үшін түрлі тәсілдерге тырысты. Ұзақ заңдық тартыстар мен мазалаулардан кейін, 1630 жылы сот қоныс салушыларды қаланың дамуына салған үлкен инвестицияларына байланысты шығарып тастауға болмайтынын шешті. Коппингерге жерді қоныс салушыларға мәңгілікке жалға беру міндеттелді. Экин Коппингердің 1631 жылдың 20 маусымында жердің бастапқы келісім бойынша оған қайтарылуын қамтамасыз ету үшін, Морад Рейсті Балтиморға шабуыл жасауға жалдағанын болжайды. Экин Коппингердің рейдке қатысы бар екенін дәлелдейтін нақты айғақ жоқ екенін мойындайды, бірақ рейдтің жалға алу мерзімінің аяқталу күнімен – 1631 жылдың 20 маусымымен – сәйкес келуінің ерекше жағдайын атап көрсетеді.
In his book The Stolen Village, Des Ekin raises the possibility that Sir Walter Coppinger, a prominent Catholic lawyer of Hiberno Norse descent and member of the leading Cork family — who had become the main landowner in the area after the death of Sir Thomas Crooke, 1st Baronet, the founder of the English colony — secretly hired the Barbary pirates to attack the village in possible collaboration with the family of deceased local Irish clan chief, Sir Fineen O'Driscoll. It was the Clan O'Driscoll that rented Baltimore and its lucrative pilchard fishing grounds to the English Puritan settlers on 20 June 1610. The lease for the land was for twenty one years at the end of which the title for the land was set because of a loan agreement to transfer to Walter Coppinger on 20 June 1631. Coppinger before the time was over on the lease tried by an assortment of means to evict the settlers from Baltimore and gain the valuable fishing rights of the area early. After a long period of legal wrangling and harassment, it was decided in 1630 by the courts that the settlers could not be evicted because of the large amount they had invested in the development of the town. Coppinger was required to rent the land to the settlers for perpetuity. Ekin proposes that Coppinger, in order to guarantee that the land would revert to him on 20 June 1631, as originally agreed with the English settlers, hired Murad Reis to raid Baltimore. Ekin acknowledges that there is no concrete proof that Coppinger had any involvement with the raid, however, he does note the uncanny coincidence of the raid happening on 20 June 1631 the exact same date the lease was supposed to end.
Әдебиет пен өнерде
Рейд кезінде сэр Финен О'Дрисколлдың қызы Маирдің тұтқындалуы мен құлдыққа түсуі Томас Дэвистің "Балтимордың тонауы" поэмасына әсер етті. Өлеңнің мына жолы бар: "Сол асыл бойлы қызды отқа тоғытып өлтіргенде, Ол тек күлімсіреп, О'Дрисколлдың баласы, Балтиморды ойлады". Балтимордың тонауы туралы толық мәліметтер Де Экиннің "Жорылған ауыл: Балтимор және варварлық қарақшылар" кітабында кездеседі. 1999 жылы Балтиморға жасалған шабуыл ирланд сценарисі Шон Бойлдың "Көк су, Балтимордың тонауы" атты сценарийінде бейнеленген. 2014 жылы Крис Болистер осы оқиғаны "Балтимордың балладасы" (Sack of Baltimore) музыкалық шығармасына енгізді, ол тұтқынға алынған Джеймс Рунидің көзқарасынан жазылған. 2015 жылы рейд британдық хард-рок тобы The Darkness-тің "Last of Our Kind" альбомындағы "Roaring Waters" әнін шабыттандырды. Топ Валентия аралында, Балтимордан шамамен 50 миль қашықтықта осы оқиға туралы естігеннен кейін ән жазуға түрткі алды. 2018 жылы әнші-әндерші Тим О'Риордан рейдті "Sail Away To Barbary" әнінде еске алды. 1631 жылғы маусымдағы әйгілі шабуылға дейінгі және одан кейінгі оқиғалар туралы үш актілі тарихи драма, оқиға "Көшпенді" (The Cove) Балтиморда және Лизмор қамалында өтеді. Руперт Статчберидің "Кінәсізбіз" (We Who Are Blameless) атты пьесасы. Балтимордың тонауы туралы тарихи көркем роман үш кітаптан тұрады: "Балтимор", "Балтимор 2-кітап" және "Балтимор 3-кітап", авторы Тони Брайан. "Балтимордың 1631 жылғы тонауынан" шабыттанған тарихи көркем музыкалық туындының музыкалық саундтрегі: "Тонау 1631" (The Sack 1631), музыкасы, кітабы және сөздері Дони Чонсиге тиесілі. "Тонау 1631" – Жаңа музыкалық қойылым – Дони Чонси.
The fictionalized capture and enslavement of Sir Fineen O'Driscoll's daughter Máire during the raid inspired Thomas Davis's poem, "The Sack of Baltimore". The poem has the line: "And when to die a death of fire that noble maid they bore, She only smiled, O'Driscoll's child; she thought of Baltimore." A detailed account of the sack of Baltimore can be found in the book The Stolen Village: Baltimore and the Barbary Pirates by Des Ekin. In 1999, the raid on Baltimore was portrayed in a screenplay titled Roaring Water, The Sack of Baltimore, by Irish screenwriter Sean Boyle. In 2014, Chris Bolister set the saga to music in "The Ballad (Sack) of Baltimore," written from the perspective of the captured James Rooney. In 2015, the raid inspired the song "Roaring Waters" from the album Last of Our Kind by British hard rock band The Darkness. The band were inspired to write the song after hearing of the incident while on Valentia Island, approximately 50 miles from Baltimore. In 2018, singer/songwriter Tim O'Riordan commemorated the raid in the song Sail Away To Barbary on the album Taibhse. A historic drama in three acts about the events leading up to and following the infamous raid in June 1631 set in 'The Cove', Baltimore, and at Lismore Castle. We Who Are Blameless by Rupert Stutchbury. A historical fiction novel regarding the Sack of Baltimore in three books: Baltimore, Baltimore Book 2, and Baltimore Book 3 by Tony Bryan. A musical soundtrack demonstration of a working historical fiction musical inspired by 'The Sack of Baltimore 1631,' called The Sack 1631, Music, Book, and Lyrics by Donnie Chauncey. The Sack 1631 – New Musical – Donnie Chauncey