Кіріспе

Ортенттер – USDA топырақ таксономиясында тік беткейлерге немесе тозып ыдырайтын тұрақты минералдары жоқ (мысалы, темір тас) негізгі материалдарға байланысты пайда болатын энтизольдер ретінде анықталған топырақтар. Ортенттер көбінесе өте қалыңдығы аз топырақтар болып табылады. Оларды жиі скелеттік топырақтар деп атайды немесе Біріккен Ұлттар Ұйымының FAO топырақ классификациясында – литозолдар деп таниды. Ортентті анықтаудың басты шарты – бұрынғы топырақ толығымен алынып тасталған немесе энтизольдерден басқа барлық топырақ типтеріне тән белгілері жойылғанша дейін қысқартылған болуы керек.

Сипаттамалары

Ортенттердің көпшілігі өте тік, таулы аймақтарда кездеседі, онда эрозиялық материал эрозияның күшті әсерінен жылдам жойылады, нәтижесінде терең топырақтың тұрақты қабаты қалыптаса алмайды. Мұндай жағдайлар әлемнің көлбеу беткейлердің кең таралған барлық аймақтарында байқалады. Австралияда және Африканың кейбір аймақтарында ортенттер тегіс жерде кездеседі, себебі аналық жыныста жауын-шашыннан уақытша түсетін қоспалардан басқа ешқандай ыдырайтын минералдар жоқ, сондықтан тау жынысындағы минералдар (көбінесе темір оксидтері) ыдырамайды. Ортенттердің көпшілігінің көлбеу болуы олардың флорасының сирек бұталар немесе шөптесін өсімдіктерден тұруына себеп болады. Ежелгі, тегіс жерлердегі ортенттерде құрғақ дала, саванна немесе сирек жағдайларда ылғалды орман үстемдік ете алады. Өте беткейлілігі, әдетте тік болуы және одан туындайтын эрозия қаупінің жоғары болуы ортенттерді егіс шаруашылығына жарамсыз етеді. Оларда өсетін өсімдіктердің жайылым үшін қоректік құндылығы көбінесе өте төмен болады, сондықтан әдетте малдың аз санымен ғана шұғылдану мүмкін. Көптеген ортенттер жануарлар дүниесі үшін маңызды мекендеу ортасы болып табылады.