Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Sayn Wittgenstein Sayn Altenkirchen (кейде Sayn Altenkirchen деп аталады) – Германияның қазіргі Рейнланд-Пфальц аймағында, Зиг өзенінің жанында орналасқан графство. 1623 жылы Витгенштейн-Сейн графы Вильгельм III мұрагер қалдырмай қайтыс болғанда, Кельн архиепископы мұрагерлік мәселе шешілгенге дейін бос графствоны иеленді. Бұл мәселе 1648 жылғы келісім арқылы шешілді, графство граф Вильгельмнің немере қыздары – Эрнестина мен Йоханнетта принцессаларға, сондай-ақ олардың анасы, жесір графша Луиза Юлианаға регенттік құқығымен берілді. Бірақ келісімге қол қойылғаннан кейін көп ұзамай графство екіге бөлінді. Эрнестинаның үлесі Сайн-Витгенштейн-Хахенбург (немесе қысқаша Сайн-Хахенбург) деп аталды, бұл атақ әйел желісі арқылы берілді және қазір Люксембург Ұлы герцогының атағы болып табылады. Йоханнеттаның үлесі Сайн-Витгенштейн-Сайн-Альтенкирхен болды. Олардың анасы 1652 жылға дейін екі графствоның да регенті болды, содан кейін Йоханнетта мен Эрнестина әрқайсысы өз графстволарын жеке басқарды. Сайн-Альтенкирхенді Йоханнеттаның ұлы, Саксен-Эйзенах герцогы Иоганн Вильгельм мұра етті, ал екінші рет Йоханнеттаның немересі, Саксен-Эйзенах герцогы Вильгельм Генрих мұра етті. Вильгельм Генрих баласыз қайтыс болды, ал Сайн-Альтенкирхенді Йоханнеттаның шөбересі, Бранденбург-Ансбах маркграфы Карл мұра етті. Сайн-Витгенштейн-Сайн-Альтенкирхен графтығы 1803 жылы Нассау-Вейлбургқа біріктірілген кезде құлдырады. Ұлыбританияның Георг II королінің әйелі, королева Каролина осы графтықтың мұрагері болды, бірақ ол ешқашан мұрагерлікке ие болған жоқ, ал оның немересі Георг III мұрагерлігінен айырылғаны үшін өтемақы алды.
Sayn Wittgenstein Sayn Altenkirchen (sometimes called Sayn Altenkirchen) was a German county located in what is now Rhineland Palatinate, near the river Sieg. When Count William III of Sayn Wittgenstein Sayn died in 1623 without clear heirs, the Archbishop of Cologne occupied the vacant County until the succession was settled. It was settled by treaty in 1648, when the County was given jointly to Princesses Ernestine and Johanette, two sisters who were granddaughters of Count William, and their mother Dowager Countess Louise Juliane made regent. But shortly after the treaty, the County was split between the two. Ernestine's portion was called Sayn Wittgenstein Hachenburg (or Sayn Hachenburg for short), a title which descended through the female line and is now a title of the Grand Duke of Luxembourg. Johanette's was Sayn Wittgenstein Sayn Altenkirchen. Their mother remained regent for both Counties until 1652, when Johanette and Ernestine separately ruled their respective Counties. Sayn Altenkirchen was inherited by Duke Johann William of Saxe Eisenach — Johanette's son — and secondly by Duke William Henry of Saxe Eisenach — Johanette's grandson. William Henry died childless and Sayn Altenkirchen was inherited by Charles, Margrave of Brandenburg Ansbach, Johanette's great grandson. The County of Sayn Wittgenstein Sayn Altenkirchen ended when it was mediatised to Nassau Weilburg in 1803. Queen Caroline, wife of George II of Great Britain, was co heiress to this County, but she never inherited it and her grandson George III was compensated for his loss of inheritance to it.