Хелен Кейн: Американдық әнші және актрисаның өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық әнші (1904–1966)

Хелен Кейн (туған Хелен Клэр Шрёдер, 4 тамыз 1904 – 26 қыркүйек 1966) – американдық әнші және актриса. Оның ең танымал әні – 1928 жылғы "I Wanna Be Loved by You", ол 1928 жылғы "Good Boy" сахналық мюзиклында орындалды. Ән Kalmar және Ruby ән жазушылар тобымен "Good Boy" үшін жазылған. Хелен Кейннің дауысы мен сыртқы келбеті Флейшер студиясының аниматорларына Бетти Бупты жасау кезінде шабыт көзі болды деп есептелді. Кейн студияны өзінің "буп ооп а дуп" ерекше стилін ұрлады деген айыппен сотқа берді, бірақ судья бұл туралы жеткілікті дәлелдер жоқ деп шешіп, істің қаралуын тоқтатты. Кейіннен Флейшер студиясы Кейннің Бетти Бупқа шабыт бергенін мойындады.

Ерте өмір

Кейн Нью-Йорктің Бронкс ауданындағы Сент-Анселм шіркеу мектебінде оқыды. Ол үш баланың ең кішісі болды. Оның әкесі, неміс иммигранты Луи Шрёдер, вагон жүргізуші болып ара-тұра жұмыс істеді; ал оның ирланд иммигранты анасы, Эллен (туған Диксон) Шрёдер, кір жуу залында жұмыс істеді. Кейннің анасы қызының мектептегі алғашқы театрлық рөлінде патшайымның костюмі үшін 3 доллар (шамамен бір күндік жалақы) төлеуге мәжбүр болды. 15 жасқа келгенде Кейн кәсіби сахнада өнер көрсетіп, Маркс ағайындыларымен бірге "Орфей" айналымында "Балконда" атты қойылыммен гастрольде болды. 1920 жылдардың басында ол вадевильде әнші және киклайн бишісі ретінде "All Jazz Revue" деп аталатын театрлық келісіммен бірге сахнаға шықты. Ол Нью-Йорк сарайында алғаш рет 1921 жылы өнер көрсетті. Оның Бродвейдегі күндері де сол жерде басталды, "Болашақтың жұлдыздары" (1922–24, және 1927 жылдың басындағы қысқа қайта жаңғыру) қойылымымен бірге. Ол сондай-ақ сахнада Гамильтон сестері және Фордайс ертедегі әнші триосымен, кейіннен "Үш Х сестері" деп танылды. 1920 жылдардың басында Кейннің бөлмедесі Джесси Фордайс болды. Әнші триосы "Гамильтон сестері және Шрёдер" болып құрылуы мүмкін еді, бірақ Перл Гамильтон театрлық маусымның соңында "не боларын көру үшін" Фордайсты трио ретінде гастрольге шығуға таңдады.

Музыка

Кейннің мансабындағы өрбу 1927 жылы "Испаниядағы бір түн" мюзиклінде ойнағанда болды. Ол 3 мамырдан 12 қарашаға дейін Нью-Йорктегі 44-ші көше театрында жалпы саны 174 қойылыммен көрсетілді. Кейін, дирижер Пол Эш Кейннің есімін Нью-Йорктегі Парамаунт театрында өнер көрсетуге ұсынды. Кейннің Таймс-сквердегі Парамаунт театрындағы алғашқы өнері оның мансабының бастамасы болды. Ол "That's My Weakness Now" әнін орындап жатқанда, "boop oop a doop" деген ыңғайлы сөздерді қосты. Бұл флэппер мәдениетіне ұнады, төрт күннен кейін Хелен Кейннің аты жарыққа шықты. 1928 жылы Оскар Хаммерштейннің "Жақсы жігіт" шоуында ол алғаш рет "Мен сені жақсы көруді қалаймын" хитін таныстырды. Содан кейін ол аптасына 5000 доллар төлеммен Палас театрына бас жұлдыз ретінде оралды. Ол бір түнге вадевильден келген достары, The Three X Sisters (бұрынғы The Hamilton Sisters және Fordyce) тобымен қайта қосылды. 1935 жылы тікелей эфирде "Преподатель мен аю" атты жаңа әуенді олардың ерекше әзіл-қалжыңдарымен үйлестірді. Кейн 1920 жылдардың соңындағы бірнеше сәнді стильдерді біріктірді. Олардың ішінде саздық ән айту, дауысты импровизация және ән мен сөйлеуді араластыру болды. Sprechgesang ("айтылатын ән") Германияның Веймар республикасында түнгі клубтарда да, классикалық музыкада да танымал болды. Кейн 1928 және 1930 жылдар аралығында 22 ән жазды. 1930 жылдан 1951 жылға дейін ол "I Wanna Be Loved by You" әнінің "Three Little Words" саундтрегімен қатар, Columbia Records үшін төрт жазба жасады. Ол сондай-ақ 1954 жылы "The Boop Boop a Doop Girl" атты MGM 45Ep дискісіне енген төрт әнді жазды.

Кейн Флейшерге қарсы

1930 жылы Fleischer Studios аниматорлары «Tалқартун» мультфильмінің «Dizzy Dishes» эпизодында Хелен Кейннің карикатурасы деп саналған, құлағы салбыраған, иттің құлақтары мен сыңғырлаған ән дауысы бар кейіпкерді ұсынды. Кейіннен «Бетти Буп» деп аталған бұл кейіпкер тез арада танымал болып, өзінің мультфильмдерінің жұлдызына айналды. 1932 жылы Бетти Буп адамға айналдырылды, ал ұзын иттің құлақтары – шеңберлі сырғаларға ұласты. 1932 жылдың мамырында Кейн Макс Флейшер мен Paramount компаниясына 250 000 доллар (2020 жылы 4,7 миллион долларға тең) көлемінде зиян өтеу талабымен сотқа шағымданып, авторлық құқықты бұзу, бәсекелестіктің бұзылуы және оның бейнесі мен имиджін пайдалану фактілерін келтірді. Өмірінің соңында суретші Грим Натвик Кейннің суретіне сүйене отырып, жас қыздың суретін салғанын мойындады. Марджи Хайнс, Мэй Квестел, Бонни По, Литтл Энн Литтл және Кейт Райт Бетти Бупқа дауыс берді. Олардың барлығы 1929 жылы Paramount компаниясы ұйымдастырған Хелен Кейннің имитаторын іздеу конкурсына қатысқан. Сот процесі 1934 жылдың сәуір айының басы мен мамыр айында өтті және шамамен екі аптаға созылды. Сотта Кейн өзінің стилін 1920 жылдардың аяғындағы бала кезінде афроамерикалық биші және әртіс, Флоренс Миллс имитаторы ретінде танымал болған Бэби Эстерге негіздегенін мәлімдеді. «Variety» журналы Эстердің жеті жаста болғанын, 1928 жылдың ортасында Нью-Йорк қаласына алғаш рет келгенін және «Эверглейдс» деп аталатын шағын түнгі клубта өнер көрсеткенін жазды. Театр директоры Лу Болтон Кейн Флейшерге қарсы сотта Хелен Кейн әнші ретінде өзінің танымалдығын арттыру үшін Бэби Эстердің «буп» дыбыстарын қабылдады деген ойды қалыптастыру үшін куәлік берді. Теріс сұрақтарға жауап берген кезде Болтон Эстердің өнер көрсетуінен кейін клубта Кейнмен кездескенін айтты, бірақ ол қашан келгенін нақты айта алмады. Болтон сондай-ақ Флейшердің адвокаттары оған Нью-Йоркке бару үшін 200 доллар төлегенін мәлімдеді. Флейшерлер қорғаныс ретінде 1928 жылы түсірілген Бэби Эстердің фильмін пайдаланды, онда ол бұрын Хелен Кейн танымал еткен үш әнді орындады: «Don't Be Like That», «Is There Anything Wrong with That?» және «Wa da da». Жазушы Марк Лангердің айтуынша, «бұл Хелен Кейннің ән салған стилі Бэби Эстерден шыққан дегенге түбегейлі дәлел бола алмады». Алайда, джаз зерттеушісі Роберт О'Мелли бұл дәлелді Флейшерлер Кейннің беделін түсіру үшін жасаған болуы мүмкін екенін айтты, олар кейіннен Бетти Буптың прототипі болғанын мойындады. О'Мелли сонымен қатар Флейшер студиясы мен Болтон арасында қандай да бір келісім болды ма деп күмәнданды және Эстерге оның жоғалған кірісі үшін ақы төленді ме деп сұрақ қойды. Мультфильмдерде Бетти Буптың дауысын орындаған бес әйел де куәлік беріп, олар үйде де әрқашан осылай «буп» жасағанын мәлімдеді.

In 1930, Fleischer Studios animators introduced what was alleged to be a caricature of Helen Kane, with droopy dog ears and a squeaky singing voice, in the Talkartoons cartoon Dizzy Dishes. "Betty Boop", as the character was later dubbed, soon became popular and the star of her own cartoons. In 1932, Betty Boop was changed into a human, the long dog ears becoming hoop earrings. In May 1932, Kane filed a lawsuit against Max Fleischer and Paramount for damages of $250,000 (equivalent to $4.7 million in 2020), alleging infringement, unfair competition and exploitation of her personality and image. Before his death, cartoonist Grim Natwick admitted he had designed a young girl based upon a photo of Kane. Margie Hines, Mae Questel, Bonnie Poe, Little Ann Little, and Kate Wright provided the voice for Betty Boop. They had all taken part in a 1929 Paramount contest, which was a search for Helen Kane impersonators. The trial took place in April and early May 1934, and lasted approximately two weeks. It was claimed in court that Kane based her style in part on Baby Esther, a child African American dancer and entertainer of the late 1920s, known for impersonating Florence Mills. Variety stated Esther was seven years old, Esther had arrived for the first time in New York City in mid 1928, playing in a pocket sized nightclub called The Everglades. Theatrical manager Lou Bolton offered testimony during the Kane v. Fleischer trial to convey the impression that Helen Kane adopted Baby Esther's boops to further her own popularity as a singer. Under cross examination Bolton said that he had met with Kane at the club after Esther's performance, but could not say when she had walked in. Bolton also stated that Fleischer's lawyers had paid him $200 to come to New York. The Fleischers used as defense a film of Baby Esther, made in 1928, featuring her singing three songs that had earlier been popularized by Helen Kane – "Don't Be Like That", "Is There Anything Wrong with That?"" and "Wa da da" – which writer Mark Langer says "was hardly proof that Helen Kane derived her singing style from Baby Esther". However Jazz Studies scholar Robert O'Meally stated this evidence might very well have been fabricated by the Fleischers to discredit Kane, whom they later admitted to have been their model for Betty Boop. O'Meally also questioned if there was some sort of deal between Fleischer Studios and Bolton, and questioned if Esther was ever paid for her presumed loss of revenue. The five women who did the Betty Boop voice in the cartoons also testified, claiming they always 'booped' that way, even around the house.

Кейінгі жылдар

Ұлы депрессияның қиындықтарымен флэпперлердің шағын кезеңі аяқталды, ал Кейннің стилі тез ескірді. 1931 жылдан кейін ол киноөндірушілердің назарынан тыс қалды, олар өз фильмдеріне басқа әншілерді таңдады. 1933 жылы ол "Shady Lady" атты сахналық қойылымда ойнады, апта сайын радиода ән шырқады және 1930 жылдары түрлі түнгі клубтар мен театрларда өнер көрсетті. 1950 жылы ол әнші-жазушылар Берт Кальмар мен Гарри Рубидің өмірінен алынған МГМ музыкалық фильмінде "I Wanna Be Loved by You" әнін орындаған Дебби Рейнольдстың дауысын жазды, ол "Three Little Words" деп аталды. Ол фильмнің титрлерінде көрсетілмеді, бірақ саундтрек альбомында және 78RPM пластинкаларында көрсетілді. Ол 1950-1960 жылдары бірнеше телешоуда пайда болды, әсіресе "Toast of the Town", кейін "The Ed Sullivan Show" деп аталды. Кейннің соңғы ресми өнер көрсетуі 1965 жылғы Сент-Патрик күні "The Ed Sullivan Show" бағдарламасында болды. Сонымен қатар, 1958 жылы Ральф Эдвардспен бірге "Бұл сіздің өміріңіз" бағдарламасында Кейнге құрмет көрсетілді. Бұл оның ескі досы, актриса Фифи Д'Орсеймен және қиын жағдайда болғанда оған ақша жіберген өмір бойы жанкүйерімен көз жасын төгіп кездесуге мүмкіндік берді. Кейнге деген жаңа қызығушылық оған MGM Records компаниясымен жазба жасауға және "I've Got a Secret" және "You Asked for It" бағдарламаларында өнер көрсетуге мүмкіндік берді. Ол барлық телешоуларда ән айтты.

Өлім

Хелен Кейн он жылдан астам уақыт бойы сүт безі қатерлі ісігімен күресті. 1956 жылы оған операция жасалды және кейін Мемориал ауруханасында амбулаториялық емделуші ретінде екі жүз рет сәулемен емделді. Ол 1966 жылдың 26 қыркүйегінде 62 жасында Нью-Йорк қаласының Куинс ауданындағы Джексон Хайтс шағын қаласында қайтыс болды. Оның 27 жылға жуық бірге тұрған күйеуі Дэн Хили оның қасында болды. Хелен Кейн Нью-Йорк штатының Саффолк округіндегі Лонг-Айленд ұлттық зиратына жерленді.