Кіріспе

Көліктің артқа қарай көруге мүмкіндік беретін айнасы – автомобильдер мен басқа да көлік құралдарында орналасқан, көбінесе жалпақ айна. Ол көліктің артқы терезесі (артқы жел әйнегі) арқылы жүргізушіге артқа қарай көруге мүмкіндік береді. Автомобильдерде артқа қарай көретін айна әдетте алдыңғы әйнектің жоғарғы бөлігіне екі жақты бұрылмалы тіреуге бекітіледі. Бұл оны кез келген жүргізушінің бойына және көру бұрышына қарай реттеуге, сондай-ақ жолаушының соқтығысуы кезінде қауіпсіздік үшін жолдан ығысуға мүмкіндік береді. Артқа қарай көретін айнаға қосымша, жүк көліктерінде, мотоциклдерде және велосипедтердегі жалғыз артқа қарай көру құралы болып табылатын бір немесе бірнеше бүйіргі айналар да орнатылады.

Тарих

Тұрақты айналарды ерте пайдалану 1906 жылы сипатталған, бір сауда журналында артта не тұрғанын көрсетуге арналған айналар жабық кузовты автомобильдерде танымал болды және қысқа мерзімде кеңінен қолданыла бастады. Сол жылы Франциядан Анри Кейн мырза "автомобильдерге арналған ескерту айнасын" патенттеді. Артындағы жолды көру үшін кез келген күйге реттелетін Аргус Dash Mirror 1908 жылы пайда болды. Жарыс көлігінде орнатылған ең алғашқы артқы айна 1911 жылы алғашқы Индианаполис 500 жарысында Рей Харрунның Мармон жарыс машинасына орнатылды. Харрун өзі 1904 жылы жылқымен тартылған көлікте осыған ұқсас мақсатта қолданылған айнаны көргенде бұл ойға келгенін айтты. Харрун сондай-ақ, айнаның кедір-бұдыр кірпіштің бетіне байланысты үнемі дірілдеп тұратынын және ол көбінесе пайдасыз болғанын мәлімдеді. Әдетте, артқы айнаны ойлап тапқан деп Эльмер Бергер есептеледі, бірақ шындығында ол оны алғаш рет патенттеді (1921) және оны Бергер және Компаниясы көшеде жүретін автомобильдерге енгізу үшін жетілдірді.

Қосымшалар мен баламалар

Жақында көптеген жаңа модельді автомобильдерге артқы көрініс бейнекамералары орнатылды, бұл ішінара артқы көру айналарының автомобильдің тікелей артындағы жолды көрсете алмауына байланысты болды, себебі артқы бөлік немесе багажник автомобильдің артындағы 3–5 метрлік (10–15 фут) жол учаскесін көру мүмкіндігін жабады. АҚШ-та жыл сайын SUV көліктерінің соқтығысуынан 50-ге жуық бала қаза болады, себебі жүргізуші оларды артқы көру айнасынан көре алмайды. Камера жүйелері әдетте артқы бамперге немесе автомобильдің төменгі бөліктеріне орнатылады, бұл артқы көруді жақсартады. Сонымен қатар, қосымша артқы көру айналары да қолжетімді. Олар негізгі артқы көру айнасына бекітіліп, артқы орындықты қарау үшін жеке реттеледі. Бұл ересектерге артқы орындықтағы балаларды қадағалауға көмектеседі.

Жарыққа қарсы

Призмалық артқы көріспе, кейде "күндізгі/түнгі көріспе" деп те аталады, жарықтың күшін және жылтырауын азайту үшін бұрылуы мүмкін, әсіресе артынан келе жатқан көліктердің алыс жарық шамдары үшін, әйтпесе олар түнде жүргізушінің көзіне тікелей түсіп, көруге кедеріл келтіруі мүмкін. Мұндай көріспе қимасы бойынша үшбұрышты шыныдан жасалған, оның алдыңғы және артқы беттері параллель емес. Қолмен бұрылатын түрлерінде көріспені "күндіз" және "түн" режимдері арасында реттеу үшін иінді немесе тұтқа қолданылады. Күндізгі режимде алдыңғы бет бұрылып, артқы беттен күшті шағылыс пайда болады. Көріспе түнгі режимге ауыстырылғанда, оның шағылыстыратын артқы беті жүргізушінің көру бұрышынан тысқары бұрылады. Бұл көріс іс жүзінде аз шағылыс беретін алдыңғы беттің шағылысы болып табылады; жүргізушінің көзіне әлде де аз жарық түседі. "Қолмен бұрылатын" күндізгі/түнгі көріспелер алғаш рет 1930 жылдары пайда болды және 1970 жылдардың басына қарай көптеген жеңіл автомобильдер мен жүк көліктерінде стандартты жабдыққа айналды.

Автоматты түрде көлеңкелеу

1940 жылдары американдық өнертапқыш Джейкоб Рабинов күндіз-түні ауыстырылатын айна үшін жарыққа сезімтал автоматты механизмді ойлап тапты. Бірнеше Chrysler Corporation автокөліктері 1959 жылдан бастап осы автоматты айналарды қосымша жабдық ретінде ұсынды, бірақ клиенттердің аз бөлігі ғана оларды өз машиналарын қоса тапсырыс берді, сондықтан бұл опция тізімдерінен жақын арада алынып тасталды. Көптеген автокөлік өндірушілер 1983 жылы автоматты түрде қараңғыланатын артқы көріспе айналарды қайта ұсына бастады, ал олар 1980 жылдардың соңында кеңінен танымал бола бастады. Қазіргі жүйелер көбінесе артқы көріспе айнасына орнатылған фотосенсорларды пайдаланады, олар жарықты анықтап, электрохромизм арқылы айнаны қараңғылатады. Бұл электрохромдық мүмкіндік бүйіргі көріспе айналарға да енгізілді, олардың да қараңғыруына және жарықтың шағылысуын азайтуына мүмкіндік береді.

Ауыстырылатын нысандар

Кейде көліктің артқа қарау айнасына кресттер, дұға таспалары, сәттілік әкелетін заттар, мысалы, жұмсақ текшелер, және "Кішкентай ағаштар" сияқты хош иістендіргіштер ілінеді. Кейбір елдерде мұндай заттарды ілу заңмен тыйымдалған, себебі ол жүргізушінің көру бұрышын шектейді де, қауіпсіздікке кедері келтіреді.

Жүк көліктері мен автобустар

Көліктер мен автобустарда жүк көбінесе артқа қарауды, артқы жарықтың көрінісін кеседі. АҚШ-та барлық жүк көліктері мен автобустардың екі жағында да екі жақты көздері болады, олар көбінесе есіктерге орнатылып, жақтағы терезелер арқылы артқа қарау үшін қолданылады. Бұл көздер көліктің артында үлкен көрінбейтін ("соқыр") аймақты қалдырады, бұл аймақ қашықтық артқан сайын тарылады. Бұл қауіпсіздік мәселесі, және жүргізуші оны өтеуі керек, көбінесе тығыз қоныста жүк көлігін артқа бұру үшін адамның көмегіне жүгінеді немесе қисық сызып артқа жүреді. "Нүктелік көздер" – көліктің бүкіл жағының бұрмаланған бейнесін беретін дөңгелек көздер, олар көбінесе көліктің оң жағына орнатылады. АҚШ-та көздер "қауіпсіздік жабдықтары" саналады және олардың ені шектеулерге кірмейді.

Мотоциклдер

Мотоциклдің түріне қарай, оның артқы көрінетін айнасы болуы немесе болмауы мүмкін. Жолда жүруге арналған мотоциклдерде көбінесе артқы көрінетін айна болуы міндетті. Ал жолдан тыс пайдалануға арналған мотоциклдерде әдетте артқы көрінетін айна болмайды. Артқы көрінетін айналар түрлі пішінде және дизайнмен келеді, оларды мотоциклге, көбінесе рульге бекітудің әртүрлі тәсілдері бар. Сондай-ақ, артқы көрінетін айналарды мотоцикл жүргізушісінің каскасына да орнатуға болады.

Велосипедтер

Кейбір велосипедтер рульге орнатылған артқа қарай көретін айнамен жабдықталған. Артқа қарау айнасын велосипедтің рамасына, қауіпсіздік шлеміне, қолға немесе көзілдіріктің қаптамасына да орнатуға болады. Бұл жолдан бұрылмай-ақ арттағы жағдайды үнемі бақылауға мүмкіндік береді. Артқа қарау айнасы көбінесе жаңа велосипедпен бірге келмейді және оны жеке сатып алу қажет.

Ұшақ

1956 жылы Азаматтық әуе шаруашылығы басқармасы ұшқыштың тіке үстіне артқа қарау айнасы орнатуды ұсынды, осылайша жеке ұшақтар қону кезінде немесе ұшу жолағымен жүргенде бақылауда ұстап, соқтығыстарды болдырмауға болады. Әскери ұшақтардың көбінесе алдыңғы кабина жақтамасында бір немесе бірнеше артқа қарау айнасы болады, олар қуып келе жатқан ұшақтарды бақылау үшін қолданылады.