Де Ла Уорр Павильоны: Bexhill-дің теңіз жағасындағы өнер орталығының тарихы

Кіріспе

Өнер орталығы және галереясы Бекшилл-он-Си, Шығыс Сассекс, Англия.

Де-Ла Уорр павильоны – Англияның оңтүстік жағалауындағы Бекшилл-он-Си, Шығыс Сассекс қаласында орналасқан I дәрежелі тізімдегі ғимарат. Модернистік және халықаралық стильдегі ғимаратты сәулетшілер Эрих Мендельсон және Серж Чермаев жобалап, 1935 жылы салды. Кейде Ұлыбританиядағы алғашқы маңызды модернистік қоғамдық ғимарат деп есептелсе де, одан бірнеше ай бұрын голланд әсерімен салынған Хорнси қалалық залы салынған. 2005 жылы кең ауқымды қайта жаңартудан кейін Де-Ла Уорр павильоны Англияның оңтүстік жағалауындағы ең ірі галереялардың бірін қамтитын заманауи өнер орталығы ретінде қайта ашылды. 2022 жылдың 18 ақпанында 21-ші ғасырдың басында салынған музыкалық орын "Еунисе" даулының күшті желдерінен қирады.

Тарих

Жаңа теңіз жағасындағы ғимарат архитектуралық бәйгеге қатысудың нәтижесінде салынды, оны Гербранд Саквилл, 9-шы граф Де Ла Уорр бастады, және ғимарат оның құрметіне аталды. 9-шы граф, Бексхиллдің мэрі және социалистік идеяларды жақтаушы, Бексхилл кеңесін осы жерді қоғамдық ғимарат ретінде дамытуға көндірді. Бәйге туралы хабар 1934 жылдың ақпан айында «Architects' Journal» журналында жарияланды. Шарттар бойынша, зал кемінде 1500 адамға арналған болуы керек еді; 200 орындық мейрамхана, оқу залы және демалыс бөлмесі де қарастырылды. Алғашқы бюджет 50 000 фунт стерлинг болатын, бірақ кейіннен ол 80 000 фунтқа дейін арттырылды. Британдық сәулетшілер институты ұйымдастырған бәйгеге 230-дан астам қатысушы түсті, олардың көпшілігі модернистік стильде жұмыс істеді. Жобаны жүзеге асыруға таңдалған архитекторлар Эрих Мендельсон мен Серж Чермаев – қазіргі заманғы архитектураның көрнекті өкілдері еді. Ғимаратқа халықаралық стильдегі эстетика өте қолайлы болды, ол ағымдағы, өнеркәсіптік стильдегі дизайнға ұмтылды, көбінесе кең металл жақтаулы терезелермен, дәстүрлі кірпіш және тасқа қарамай, бетон мен болат конструкциясын пайдаланды. Ғимараттың ең инновациялық ерекшеліктерінің бірі – құрылымдық инженер Феликс Самуэлидің бастамасымен салынған дәнекерленген болаттан жасалған каркас болды. Де Ла Уорр павильонының құрылысы 1935 жылдың қаңтарында басталды. Ғимаратты сол жылдың 12 желтоқсанында Йорк герцогы мен герцогинясы (кейіннен король Георг VI және королева Елизавета) ресми түрде ашты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Де Ла Уорр павильоны әскери мақсаттар үшін пайдаланылды. Егер немістер шабуыл жасаса, Бексхилл және жалпы Сассекс өңірі қауіпті жағдайда болды («Теңіз арыстаны» операциясы). Соғыс жылдарында павильонда қызмет еткендердің арасында кейіннен танымал комедия актері болған Спайк Миллиган да болды. Ғимараттың батыс жағында орналасқан «Метрополь» қонақ үйі неміс бомбаларынан қирағанда, ғимараттың іргесіне аз-кем зақым келді. Соғыстан кейін павильонды басқару құқығы Бексхилл корпорациясына (кейіннен Ротер аудандық кеңесі) берілді. 1970-ші және 1980-ші жылдары ғимаратқа бірқатар өзгерістер енгізілді, олардың көпшілігі бастапқы дизайны мен эстетикасына қайшы келді. 2002 жылы ұзақ өтініш беру процесінен кейін Де Ла Уорр павильонына Heritage Lottery Fund және Англияның Өнер кеңесі ғимаратты қалпына келтіру және оны заманауи өнер орталығына айналдыру үшін 6 миллион фунт стерлинг бөлді. 2004 жылы Де Ла Уорр павильонын жаңарту жұмыстары басталды, сонымен қатар ғимараттың меншік құқығы Ротер аудандық кеңесінен Де Ла Уорр павильоны қайырымдылық қорына ауыстырылды. Де Ла Уорр павильонына қатысты архивтік материалдардың шағын жинағы Нью-Йорктегі Колумбия университетінің Эйвери сәулет және көркемсурет кітапханасында сақталатын Серж Чермаевтың жеке қағаздарында жинақталған.

The new seafront building was the result of an architectural competition initiated by Herbrand Sackville, 9th Earl De La Warr, after whom the building was named. The 9th Earl, a committed socialist and Mayor of Bexhill, persuaded Bexhill council to develop the site as a public building. The competition was announced in the Architects' Journal in February 1934, with a programme that specified an entertainment hall to seat at least 1,500 people; a 200 seat restaurant; a reading room; and a lounge. Initially, the budget for the project was limited to £50,000, although this was later raised to £80,000. Run by the Royal Institute of British Architects, the competition attracted over 230 entrants, many of them practising in the Modernist style. The architects selected for the project, Erich Mendelsohn and Serge Chermayeff, were leading figures in the Modern Movement. The aesthetics employed in the International Style proved especially suited to the building, tending towards streamlined, industrially influenced designs, often with expansive metal framed windows, and eschewing traditional brick and stonework in favour of concrete and steel construction. Amongst the building's most innovative features was its use of a welded steel frame construction, pioneered by structural engineer Felix Samuely. Construction of the De La Warr Pavilion began in January 1935. The building was opened on 12 December of the same year by the Duke and Duchess of York (later King George VI and Queen Elizabeth). During World War II, the De La Warr Pavilion was used by the military. Bexhill and Sussex in general were vulnerable if the Germans decided to mount an invasion (Operation Sea Lion). Amongst those who served at the pavilion during the war was Spike Milligan, later a noted comedian. The building suffered minor damage to its foundations when the Metropole hotel adjacent to the building's western side was destroyed by German bombers. After the War, management of the pavilion was taken over by Bexhill Corporation (which later became Rother District Council). In the 1970s and 1980s, changes were made to the building, many of which were inconsistent with its original design and aesthetic. In 2002, after a long application process, the De La Warr Pavilion was granted £6 million by the Heritage Lottery Fund and the Arts Council of England, to restore the building and turn it into a contemporary arts centre. Work began in 2004 on the De La Warr Pavilion's regeneration and a transfer of the building's ownership from Rother District Council to the De La Warr Pavilion Charitable Trust. A small collection of archival materials related to the De La Warr Pavilion is collected in the Serge Chermayeff Papers held by the Avery Architectural and Fine Arts Library at Columbia University in New York City.

Дәйексөздер

Құрылыс салушылардың ниеті ғимараттың дизайны қарапайым болуы және Англияның оңтүстігіндегі демалыс курортына сәйкес келуі керек. Үлкен терезе кеңістіктері, террасалар және шатырларды пайдалану арқылы дизайнға ерекшелік қосуға болады. Архитектура стиліне ешқандай шектеу қойылмайды, бірақ ғимараттар қарапайым, жеңіл және тартымды болуы керек, демалыс курорты үшін қолайлы. Салмақты тас жұмыстары қажет емес [ ] Заманауи болат немесе темір-бетон конструкцияларын қолдануға болады. Де Ла Уорр павильонының техникалық талаптары бойынша. Де Ла Уорр графы: Бексил ақыры варварлықтан шыққанына қуаныштымын, бірақ менің пьесаларымның барлығы жылына кемінде бір рет орындалмайынша, оған толыққанды өркениеттілік куәлігін бермеймін. Джордж Бернард Шоу, Де Ла Уорр павильонының ашылуы туралы естігенде. Де Ла Уорр павильоны – мүлдем архитектуралық құндылығы жоқ әдемі заманауи ғимарат. Ол бомбалауға ұшырауға үлгерді. Ұшақты Корольдік сәулетшілер институты жалдаған, оны сэр Хью Кассон басқарды, ал Джон Бетджеман бомба тастаушы болды. Спайк Миллиган, «Адольф Гитлер: Менің құлауындағы рөлім» (1971) кітабынан.