Рхинидің шөкей тасы: ертедегі өсімдіктер мен жануарлардың ең толық сақталған қазбасы
Rhynie chert
Шотландиядағы Rhynie тастығы – төменгі девон кезеңінің өте сақталған өсімдік, саңырауқұлақ және жануарлар қалдықтарын қамтитын бірегей геологиялық орын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ерте девон кезеңінің шөгінді жинағы, ерекше қазба мүшелерінің немесе толықтығының кездесетін жері.
Early Devonian sedimentary deposit exhibiting extraordinary fossil detail or completeness
Рейни шерті – төменгі девон кезеңінің шөгінді жинағы, өте егжей-тегжейлі немесе толық қазба мүшелерімен сипатталады (Лагерштетте). Ол Шотландияның Абердиншир аймағындағы Рейни ауылының жанында табылған, ал екінші бөлім – Виндифилд шерті шамамен 700 метр қашықтықта орналасқан. Рейни шертінде өсімдіктердің, саңырауқұлақтардың, лишайниктердің және жануарлардың ерекше сақталған қалдықтары бар, бұл оны құрлықты мекендеудің бастапқы кезеңіне жатқызады. Сонымен қатар, бұл шерттер өте жақсы сақталған ультрақұрылымдық ерекшеліктерімен белгілі, жылтыратылған үлгілерде жеке жасуша қабырғаларын көруге болады. Өсімдік материалдарында асқазандықтар саналған және лигнин қалдықтары анықталған, ал тригонотарбидтердің – арахнидалар класына жататын – тыныс алу аппараты (кітап өкпелері деп аталады) қималарда көрінеді. Саңырауқұлақ гифалары өсімдік материалдарына еніп, ыдыратушылар және микоризалық симбионттар ретінде әрекет ететінін байқауға болады.
The Rhynie chert is a Lower Devonian sedimentary deposit exhibiting extraordinary fossil detail or completeness (a Lagerstätte). It is exposed near the village of Rhynie, Aberdeenshire, Scotland; a second unit, the Windyfield chert, is located some 700 m away. The Rhynie chert contains exceptionally preserved plant, fungus, lichen and animal material places it at an early stage in the colonisation of land. Second, these cherts are famous for their exceptional state of ultrastructural preservation, with individual cell walls easily visible in polished specimens. Stomata have been counted and lignin remnants detected in the plant material, and the breathing apparatus of trigonotarbids—of the class Arachnida—(known as book lungs) can be seen in cross sections. Fungal hyphae can be seen entering plant material, acting as decomposers and mycorrhizal symbionts.
Орналасқан жері
Төсек кем дегенде 1 метрлік қабат астында жатыр, Ринь ауылының жанындағы шағын алапта, сондықтан коллекционерлерге қол жеткізуге болмайды. Бұған қоса, бұл орын ерекше ғылыми маңызы бар жер. Екінші бөлімше, Виндифилд шерт, Риньнен шамамен 700 метр қашықтықта орналасқан. Ринь шерті бойымен кем дегенде 80 метрге, ал төмен қарай 90 метрге дейін созылады. Жақында ғана Ринь шерті геологиялық жазбалардағы жалғыз осындай кен орыны болып есептелді, бірақ соңғы зерттеулер әртүрлі уақыт кезеңдерінен және континенттерден басқа да жерлерді анықтады.
The bed is under at least 1 metre of overburden, in a small field near the village of Rhynie, so is effectively inaccessible to collectors; besides which, the site is a Site of Special Scientific Interest. A second unit, the Windyfield chert, is some 700 m from the Rhynie. The Rhynie chert extends for at least 80 m along strike and 90 m down dip. Until recently, the Rhynie chert was the only such deposit known from the geological record, although recent work has turned up other localities from different time periods and continents.
Балық тұқымы
Ринье жинағында (Mackiella және Rhynchertia) бірнеше болжамды хлорофиттер табылды. Өте жақсы сақталған қарофит – Палеонителла.
Several putative chlorophytes have been discovered in the Rhynie assemblage (Mackiella and Rhynchertia). A well preserved charophyte, Palaeonitella,
Артроподтар
Рыни шыршасының тамаша сақталуының нәтижесінде, ол өзінің заманында теңізге жатпайтын ең алуан түрлі жануарлар әлемімен мақтанады. Рыни шыршасының әдеттегі өкілдері – қабықтылылар Лепидокарис, эвтикарциноидты Гетерокрания, көктемгі құйрықша Rhyniella, мүмкін жәндік Leverhulmia, Еophalangium sheari, Acari (кенелер) және тригонотарбидтер Palaeocharinus туысынан. Қазіргі көктемгі құйрықшаларға ұқсас ең көне алты аяқты жәндік (Rhyniella praecursor) Рыни шыршасында табылды, бұл алты аяқты жәндіктердің (жәндіктерді қамтитын топ) пайда болу мерзімін силур кезеңіне дейін ықпалдады.
As a result of its exquisite preservation, the Rhynie chert boasts the most diverse non marine fauna of its time, Typical members of the Rhynie chert arthropod fauna include the crustacean Lepidocaris, the euthycarcinoid Heterocrania, the springtail Rhyniella, the possible insect Leverhulmia, the harvestman Eophalangium sheari, Acari (mites), and trigonotarbids in the genus Palaeocharinus. The oldest known hexapod (Rhyniella praecursor), which resembles the modern springtails, was found in the Rhynie chert, pushing dates for the origination of hexapods (a group that includes the insects) back to the Silurian period.
Саңырауқұлақтар
Рейни шертінен белгілі саңырауқұлақтарға хитридиомицеттер, аскомицеттер, омикоталар (пероноспоромицеттер) және гломеромицеттер жатады; қазбалар жіп тәрізді, диаметрі шамамен 3 мкм және өсімдіктер мен шөгіндінің өзінде өсті. Олар кейде микробиалдық қабаттарды құратын құрылымды колониялар түзеді.
Fungi known from the Rhynie chert include the chytridiomycetes, ascomycetes, oomycota (Peronosporomycetes) and glomeromycetes; The fossils are filamentous, around 3 μm in diameter, and grew on plants and the sediment itself. They occasionally form structured colonies which go on to create microbial mats.
Өзара әрекеттесулер
Рейн тасы экожүйесінің жоғары сападағы сақталуын қамтамасыз ету арқылы, түрлер мен әлемдер арасындағы өзара әрекеттесуді бақылауға бірегей мүмкіндік береді. әртүрлі сауығу сатыларындағы жаралар және буынтық аяқталғандардың ауыз мүшелері. Қазбаланған иссерлер (копролиттер) жануарлардың не жегенін, тіпті оларды анықтау мүмкін болмаса да, пайдалы ақпарат береді. Рейн тасында табылған копролиттердің көлемі әдетте 0,5 және 3 мм аралығында болады және олардың құрамында әртүрлі заттар кездеседі. Копролиттерді талдау, детрит жеу және шөп жеу сияқты әртүрлі тамақтану әдістерін анықтауға мүмкіндік береді; кейбір копролиттер споралармен соншалықты тығыз толтырылған, олар кейбір организмдердің диетасының маңызды бөлігін құрауы мүмкін. Көптеген буынтық аяқталғандардың экологиялық рөлін болжауға болады, бірақ бұл қауымдастық сол кездегі әдеттегі құрлықтағы буынтық аяқталғандар қауымдастығын бейнелей ме, әлде Рейн ортасына тән ме, әлі белгісіз. Өсімдіктер саңырауқұлақтың отарлауына саңырауқұлақтың түріне байланысты әртүрлі жауап берді. Нотияның тамыршалары саңырауқұлақтың жұғуына үш түрлі жауап берді: кейбір (өзара пайдалы) отарлаушылардың гифалары өсімдік жасушаларының қабырғаларымен қапталған; басқа (паразиттік) саңырауқұлақтар жазушының ұлғайған тамырша жасушасының мөлшері сияқты әдеттегі жауаптарымен кездесті; ал үшінші саңырауқұлақтар жасуша қабырғаларының қалыңдауы мен пигментациясының жоғарылауын тудырды. Өсімдік жасушасының ішінде саңырауқұлақтар спораларды өндіреді, олар шіріген өсімдік жасушаларында табылады.
The Rhynie chert, by preserving a snapshot of an ecosystem in situ in high fidelity, gives a unique opportunity to observe interactions between species and kingdoms. wounds in various states of repair, and the mouthparts of arthropods. Coprolites fossilised droppings give a useful insight of what animals ate, even if the animals cannot be identified. Coprolites found in the Rhynie chert are typically between 0.5 and 3 mm in size, and contain a variety of contents. Analysis of coprolites allows the identification of different feeding modes, including detritovory and herbivory; some coprolites are so densely packed with spores that it is possible that these made up a substantial proportion of some organisms' diets. it is possible for many of the arthropods to deduce their likely ecological role, however, it is unclear if this community was representative of a typical terrestrial arthropod community of the time, or rather was specific to the stressed Rhynie environment. Plants responded to fungal colonisation in different ways, depending on the fungus. The rhizoids of Nothia displayed three responses to fungal infestation: the hyphae of some (mutualistic) colonists were encased by plant cell walls; other (parasitic) fungi were met with typical host responses of increased rhizome cell size; while yet other fungi solicited an increase in thickness and pigmentation of cell walls. Once inside a plant cell, fungi produced spores, which are found in decaying plant cells;