Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1805–1864)
American politician (1805–1864)
Уильям Кертис Нойс (19 тамыз 1805 – 25 желтоқсан 1864) – Нью-Йорк штатынан шыққан американдық заңгер.
William Curtis Noyes (August 19, 1805 – December 25, 1864) was an American lawyer from New York.
Ерте өмір және білім
Нойс 1805 жылғы 19 тамызда Нью-Йорк штатының Ренсселэр округіндегі Шодак қаласында Джордж және Марта Нойстердің (құрметті аты Кертис) отбасында дүниеге келді. 14 жасында ол Олбанидегі Сэмюэл Б. Лудлоу кеңсесінде заң оқуын бастады. Оқуын Генри Сторрз кеңсесінде жалғастырып, 1827 жылы адвокаттыққа қабылданды.
Noyes was born in Schodack, Rensselaer County, New York on August 19, 1805 to George and Martha Noyes (née Curtis). At age 14, he began the study of law in the office of Samuel B. Ludlow of Albany. He continued his studies at the office of Henry Storrs, and was admitted to the bar in 1827.
Мансап
Ол Онеида округінің прокуроры болып тағайындалды және көп ұзамай сол жердегі мамандықтың алдыңғы қатарына көтерілді. Кейін ол Нью-Йорк қаласына көшіп келді. Ол ешқашан саясаткер болмағанмен, қоғамдық істерге терең қызығушылық танытып, білімі мол адам болды. Оның сөйлеу қабілеті жоғары деңгейде еді. Ол сұлулыққа, өнерге және әдебиетке қызығушылық танытты, сондай-ақ АҚШ-тағы ең жақсы заң кітапханаларының біріне ие болды, оны өлімінен кейін Гамильтон колледжіне сыйлады. Нойес Нью-Йорк адвокатурасының ең беделді адвокаттарының біріне айналды. 1857 жылы ол заң шығарушы органмен бірге Александр В. Брэдфорд пен Дэвид Дадли Филдпен бірлесіп штаттың заңдарын жүйелеу жөніндегі комиссар болып тағайындалды және ол өмірінің соңына дейін осы жұмыста болды. Сол жылдың күзінде ол штаттың бас прокуроры лауазымына республикалық кандидат ретінде ұсынылды, бірақ Лайман Тремейн жеңіске жетті. 1861 жылы заң шығарушы орган оны конференцияға комиссар етіп тағайындады, онда ол республиканың тұтастығын сақтау және адал штаттардың абыройын қолдау үшін талмай еңбек етті. Сол жылдың қысында заң шығарушы орган АҚШ сенаторын сайлағанда, ол номинацияға басты үміткерлердің бірі болды. Мистер Нойес өзінің заманындағы ең әйгілі істердің бірнешесінде қорғаушы болып тағайындалды. Хантингтон ісіндегі моральдық жабайылық туралы шеберлікпен жасаған талдауы, Нью-Хейвен теміржолы ісі бойынша апелляциялық соттағы дәлелдемелері, Делавэр және Гудзон каналы компаниясы мен Пенсильвания көмір компаниясы арасындағы соттағы терең сөйлеуі, сондай-ақ маңызды өсиеттер бойынша көптеген дәлелдемелері білімділік, шешендік және нақты логикамен ерекшеленді. Ол ұстамдылықты ынталы түрде қолдады және осы тақырыпта көптеген сөздер сөйледі. Оның қабілеттері әрқашан өмір сүрген халқының мүддесінде болды, және оның нақты дәлелдері арқасында қалаға қарсы жасалған бірнеше жалған сот шешімдері күштен шығарылды. Ол – теңдесі жоқ заңгер, ал қарсы сұрақтарда оған жеткен ешкім жоқ. Оның алдында куәлік беруге келген куәлардың көпшілігі жалған куәлік беру ниетімен келсе де, оның әшкерелеуінен құтыла алмады.
He was appointed district attorney of Oneida County and soon rose to the front rank of the profession there. Later, he relocated to New York City. Though never a politician he took a deep interest in public affairs and was a man of extensive learning. His conversational powers were of the highest order. He cultivated an interest in beauty, art, and literature, and he possessed one of the finest law libraries in the U. S., which, upon his death, he gave to Hamilton College. Noyes became one of the most powerful advocates at the New York bar. In 1857, he was appointed by the legislature a commissioner with Alexander W. Bradford and David Dudley Field to codify the laws of the state, and he was engaged in this work up to the time of his death. In the autumn of that year he was nominated as a Republican for attorney general of the state but was defeated by Lyman Tremain. In 1861 the legislature appointed him a commissioner to the conference, where he steadily labored to preserve the integrity of the republic, and at the same time maintain the honor of the loyal states. When, in the winter of the same year, the legislature had to elect a United States senator, he was one of the chief candidates for the nomination. Mr. Noyes was retained in some of the most celebrated cases of his day. His masterly analysis of moral insanity on the trial of Huntington, his argument in the court of appeals in the New Haven railroad case, his elaborate speech in the suit of the Delaware and Hudson Canal company vs. The Pennsylvania Coal Co. and his numerous arguments in some of the most important will cases were marked by learning, eloquence and close logic. He was a firm advocate of temperance and devoted much time to addresses on this subject. His talents were always enlisted on the side of the people among whom he lived, and more than once fraudulent judgments against the city were vacated through his clear demonstration of their fallacy. As an equity lawyer he was without parallel, and in cross examination he had no equal. Few witnesses that went on the stand before him with the determination to commit perjury ever left it without being exposed.
Құрметті дәрежесі
1856 жылы ол Гамильтон колледжінің құқық факультетінің бітірушілері алдында лекция оқыды, және ол ешқашан жоғары білім алмағанмен, бұл оқу орны оған LL.D. ғылыми дәрежесін берді.
In 1856 he delivered an address before the graduating class of the law department of Hamilton College, and, although he had never received a college education, that institution conferred on him the degree of LL. D.
Кейінгі жылдар және өлім
"Адамның миы тозудан гөрі тозуы артық" деген қағидасына адал болған ол, өмірінің соңына дейін кәсібін жалғастырды. Оның қазасы салдарынан оталды.
True to his motto that it was "better that a man's brain should wear out than rust out," he continued to the last in the practice of his profession. His death was the result of apoplexy.