АҚШ қайық құрастырушысы және Эндрю Хиггинс индустриясы

Кіріспе

АҚШ қайық өндірушісі «Хиггинс Индустриз» компаниясы Эндрю Хиггинске тиесілі болған және АҚШ-тың Луизиана штатындағы Нью-Орлеан қаласында орналасқан. «Хиггинс Индустриз» ең көп танымалдары – амфибиялық десанттық қайық, LCVP (десанттық қайық, көлік құралдары, персонал) дизайны мен өндірісі, ол Одақтас күштерінің Нормандияға шабуылында кеңінен қолданылды. Хиггинс PT қайықтарын да жасады және алғашқы американдық әуедегі құтқару қайығын, A 1 үлгісіндегі құтқару қайығын өндірді. Компанияның еншілес сәулет фирмасы «Michoud Assembly Facility» өндіріс ғимараттарын жобалаған. Эндрю Хиггинс сонымен қатар Нью-Орлеандағы «Хиггинс Ламбер және Экспорт» компаниясының және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ әскері үшін ұшақтарды жеткізу келісімшарты жасаған «Хиггинс Эйркрафт» компаниясының да иесі болды.

Тарих

Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Хиггинс Луизиана штатының батпақты аймақтарында жұмыс істеуге арналған шағын, аз суға батып кететін қайықтарды жобалау және өндіру арқылы танымал болды. Бұл шағын, бірақ жылдам қайықтар «Эврика» немесе «Спунбилл» деп аталды және олар су астындағы жартылай батқан ағаштарға зақым келтірмей соғыла алатын. Пропеллер су астындағы заттардан қорғау үшін ішінара туннельге орналастырылған. «Спунбилл» – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы десанттық қайығы LCPL-дің алғашқы үлгісі болды, одан кейін әйгілі және жақсартылған «Хиггинс қайығы» LCVP ұсынылды. Осы десанттық қайықтар Гуадалканалға шабуыл кезінде негізгі түр ретінде қолданылды. Алайда, алғашқы LCPL десанттық қайықтары десант тобының қайықтан шығу үшін бортынан секіруін қажет етті, бұл оларды жаудың отына ұшыратты. Бірақ соғыс барысында олар жауынгерлік инженерлік бөлімдер, құтқару және басқа да мақсаттар үшін өте тиімді болды. Хиггинс Индустриясы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қажеттіліктерді қанағаттандыру үшін қарқынды дамыды, соғысқа дейін 75-тен аз адам жұмыс істеген бір зауыттан 1943 жылға қарай 20 000-нан астам жұмысшы жұмыс істейтін 7 зауытқа дейін өсті. Хиггинс Нью-Орлеанда әйелдер мен еркектер, афроамерикандықтар мен ақ нәсілділерден тұратын толыққанды біріктірілген жұмыс күшін жұмысқа алды. Хиггинс Индустриясы соғыс кезінде АҚШ үкіметі үшін алпыстан астам түрлі өнімдерді өндірді. Хиггинс Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі әскери өндіріс келісімшарттарының құны бойынша АҚШ компанияларының арасында 70-ші орында тұрды. Осы бизнестік табыс Эндрю Хиггинске бірнеше басқа кәсіпорындарды, соның ішінде «Хиггинс Эйркрафт», «Хиггинс Энджин Ко.» және «Хиггинс Пластикс Корп.» компанияларын құруға мүмкіндік берді. Соғыстан кейін ол тұтыну тауарларына, мысалы, тұрмыстық техникаға, жеке су көліктеріне және құрылыс материалдарына қабілетін ауыстыруға тырысты. 1945 жылдың соңында Эндрюдің інісі Фрэнк П. Хиггинс маркетинг директоры болып тағайындалды және «Хиггинс Мерин Сейлс Корп.» компаниясын басқарды. Алайда, еңбек даулары жағдайды ушықтырды және 9 қараша 1945 жылы Эндрю Хиггинс бизнесті жоюға мәжбүр болды. Келесі жылдың қаңтарында ол тағы бір компания («Хиггинс, Инк.») құрды, демалыс кемелерін қайта жасау үшін. Бұрынғы «Хиггинс Индустриясы» компаниясының өндірістік мүліктері жаңа компанияға берілді, бірақ олар өнімдеріне нарық таба алмады. 1948 жылға қарай қалған барлық зауыттар жабылып, су көліктерін өндіру Өнеркәсіптік канал зауытында шоғырландырылды. Эндрю Хиггинс 1952 жылдың 1 тамызында 65 жасында асқазан ауруынан қайтыс болды. Оның ұлдары (Эд, Эндрю кіші, Фрэнк және Роланд) 1950 жылдарға дейін бизнесті жалғастырды, бірақ өсіп келе жатқан қарыздар «Хиггинс, Инк.» компаниясын 1959 жылы «Нью-Йорк Шип» компаниясына сатуға әкелді. Кейіннен «Нью-Йорк Шип» компаниясы «Эквитебл Иквипмент Компани» компаниясына сатылды. «Хиггинс Мерин Сейлс Корпорейшн» 1970 жылға дейін ескі Сити Парк зауытында жұмыс істеді, содан кейін ол Талия көшесіне көшіп, жабылар алдында тағы бес жыл жұмыс істеді. 1961 жылы Нью-Орлеандағы Хиггинс зауыттарының бірі НАСА-ның Мишод құрастыру кешеніне айналдырылды.

Before World War Two, Higgins got its big start with the design and production of small shallow draft boats that were designed to be operated in the shallow marsh areas common to Louisiana. These small but fast boats were called Eureka Boats or Spoonbills, and they could impact partially submerged logs without suffering damage. The propeller was partially enclosed in a tunnel to protect it against submerged objects. The Spoonbill was the first design used for a personnel landing craft used by the US Navy, the LCPL, before the famous and much improved Higgins LCVP, the "Higgins Boat" was offered. These were the landing craft that were main type used on the invasion of Guadalcanal. Unfortunately, these first primitive landing craft (LCPL) required the landing party to go over the sides to exit the craft exposing them to enemy fire. But later in the war they were found extremely successful for combat engineer units, rescue, etc. Higgins Industries expanded rapidly to meet military needs during World War II, going from a single plant employing fewer than 75 people before the war to 7 plants employing more than 20,000 workers by 1943. Higgins employed the first fully integrated working force of women and men, African Americans and whites in New Orleans. Higgins Industries produced over sixty different items for the US government during the war. Higgins ranked 70th among United States corporations in the value of World War II military production contracts. The resulting business success allowed Andrew Higgins to expand into several other ventures, including Higgins Aircraft, Higgins Engine Co., and Higgins Plastics Corp. After the war he tried to transition this capability into consumer products such as appliances, personal watercraft, and housing materials. In late 1945 Frank P. Higgins, brother of Andrew, became director of marketing, operating the Higgins Marine Sales Corp. However, labor strife complicated the picture, and on 9 November 1945 Andrew Higgins liquidated the business. In January of the following year he formed another company (Higgins, Inc.) to resume building pleasure watercraft. The other industrial properties of the previous Higgins Industries were transferred to ownership of the new company, but were never successful in finding markets for their products. By 1948 all the other plants were closed, and watercraft production was concentrated in the Industrial Canal plant. Andrew Higgins died of a stomach ailment at age sixty five on August 1, 1952. His sons (Ed, Andrew Jr., Frank, and Roland) continued the business through the 1950s, but mounting debts resulted in the sale of Higgins, Inc. to New York Ship in 1959. New York Ship was subsequently sold to what would eventually become Equitable Equipment Company. Higgins Marine Sales Corporation continued at the old City Park Plant until 1970, when it moved to Thalia Street, where it operated for five more years before closing. One of the Higgins factories in New Orleans was converted into NASA's Michoud Assembly Facility in 1961.