Кіріспе

Хантер С. Томпсонның 1967 жылғы кітабы «Hell's Angels: A Strange and Terrible Saga» (алғашқыда «Заңсыз мотоцикл топтарының таңғажайып және қорқынышты сагасы» деген қосымша тақырыппен жарияланған) – Хантер С. Томпсонның 1967 жылы Random House баспасында жарық көрген кітабы. Бұл кітап Hells Angels мотоцикл клубына тым жақыннан, тікелей және кешірімсіз қарауы үшін кеңінен мақталып, сол кезде бұл топқа қатты қорқып, көптеген қылмыстық іс-әрекеттер тағылған болатын. «Нью-Йорк Таймс» газеті Томпсонның бейнелеуін «біздің көпшілігіміз ешқашан батыл болмайтын әлем» деп сипаттады. Бұл Томпсонның жарық көрген алғашқы кітабы және құжаттамалық романдарға жасаған алғашқы тырабы болды.

Шығу тегі

Hell's Angels 1965 жылғы 17 мамырдағы «The Nation» журналында Томпсон жазған «Мотоцикл топтары: жеңіліс тартқандар мен шеттен келгендер» деген мақаладан бастау алды. 1965 жылдың наурыз айында «The Nation» журналының редакторы Кэри МакУильямс Томпсонға хат жазып, мотоцикл топтары, әсіресе Hell's Angels туралы мақала үшін жазақы төлеуді ұсынды. Томпсон жұмысты қабылдады, ал бір айдан кейін жарияланған мақалаға бірнеше баспагерлерден кітап жазу туралы ұсыныстар түсті. Томпсон келесі жылды жаңа кітапты дайындауға, Hell's Angels клубымен, әсіресе Сан-Франциско және Окленд бөлімшелерімен және олардың президенті Ральф «Сонни» Баргермен тығыз байланыста өткізді. Томпсон журналист екенін «Ангелдерге» ашық айтты, бұл клубтың жаман жарнама деп санайтын репортерлерге деген күдігін ескергенде қауіпті қадам еді. Томпсонды клубтың бұрынғы мүшесі, кейіннен Сан-Франциско хроникасының полиция жаңалықтарын жазатын тілшісі Бирни Джарвис таныстырды. Бұл таныстыру, «Ангел» және тілшіден келгендіктен, Томпсонға топқа жақындауға мүмкіндік берді. Бұл шеттен келгенге күдікпен қараудың орнына, «Ангелдер» шын ниетпен қатысты, көбінесе Томпсонның диктофонына ұзақ сөйлеп, мақаланың алғашқы нұсқаларын қарап шығып, фактілерді дұрыс түсінгенін тексерді. Топ Сан-Францискодағы 318 Парнас авенюдегі пәтеріне жиі келіп тұратын, бұл оның әйелі мен көршілерін қатты алаңдатты. Алайда Томпсон бұл жағдайға көңілді болды. «Ойнақы» түрде зорлық-зомбылықпен қорқытқанда, ол қабырғасына іліп қойған екі ұңғылы мылтығын көрсетіп, «алдымен екеуін жоқ етемін» деп жауап берді. Томпсон бір жыл бойы «Ангелдермен» жақын болды, бірақ қарым-қатынас ақырында суытылып қалды. Бұл бірнеше топ мүшелері Томпсонның әйеліне зорлық көрсеткен «Джанки Джордж» есімді «Ангелге» айтқан сөзі үшін оны аяусыз ұрып-соғып немесе «таптап» тастағаннан кейін толық аяқталды. Томпсон: «Тек әйелі мен итіне ұрып-соққандардың бәрінің де жаны жоқ» деді. Клубтың үлкендері бұйрық бергеннен кейін ғана ұрып-соғу тоқтатылды. Томпсон сол кезде «Ангелдермен» болған уақытын аяқтады, бірақ кейіннен достарына және Сонни Баргерге жазған хаттарында ұрып-соғуға қатысқан мүшелердің өзімен ең жақын болған адамдар емес екенін атап өтті. Ол Баргерге деген құрметін сақтап, 1971 жылы жарық көрген «Лас-Вегастағы қорқыныш пен жеккөрушілік» кітабында былай деп жазды: «Сонни Баргер ешқашан оны толыққанды түсіне алмады, бірақ ол тозақтың патшасының жетістігіне қаншалықты жақын болғанын ешқашан білмейді».

Тиімділігі мен сын-пікірлері

"Жылына тозақ періштелері" Томпсонның жазушылық жолын бастаған кітап болды. Осы кезге дейін ол түрлі журналдар мен газеттерде көптеген мақалаларын жариялап, журналист ретінде танымал болғанмен, бұл кітап оны еліне әйгілі етті. Кітапқа жазылған пікірлер көбінесе өте жағымды болды. Томпсонның жарнамалық турнедегі нашар өнер көрсетуіне қарамастан – ол өзінің мойындауынша, дерлік барлық сұхбатта мас немесе шаршаған болды – кітап салыстырмалы түрде жақсы сатылды. Дегенмен, Томпсон кітаптың алғашқы басылымдарынан түскен авторлық гонорардан көп пайда көре алмады, және ол бұл жағдайды агенттері мен кітапты басып шығарған Random House баспасына жабалап айыптады. Томпсонның "Жылына тозақ періштелері" тобының жасаған топтық зорлауын бейнелеуі, феминист Сьюзан Браунмиллердің 1975 жылғы "Өзімізге қарсы: Ерлер, әйелдер және зорлау" кітабында сынға ұшырады.