Мотоциклшілер тобы: Құбылмалы және қорқынышты сага
Hell's Angels (book)
Хантер С. Томпсонның 1967 ж. жарық көрген «Жылыңдар періштелері» кітабы – мотоклубтар, қылмыс, және Америка қоғамы туралы шұғыл баяндама. Кітап туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хантер С. Томпсонның 1967 жылғы кітабы «Hell's Angels: A Strange and Terrible Saga» (алғашқыда «Заңсыз мотоцикл топтарының таңғажайып және қорқынышты сагасы» деген қосымша тақырыппен жарияланған) – Хантер С. Томпсонның 1967 жылы Random House баспасында жарық көрген кітабы. Бұл кітап Hells Angels мотоцикл клубына тым жақыннан, тікелей және кешірімсіз қарауы үшін кеңінен мақталып, сол кезде бұл топқа қатты қорқып, көптеген қылмыстық іс-әрекеттер тағылған болатын. «Нью-Йорк Таймс» газеті Томпсонның бейнелеуін «біздің көпшілігіміз ешқашан батыл болмайтын әлем» деп сипаттады. Бұл Томпсонның жарық көрген алғашқы кітабы және құжаттамалық романдарға жасаған алғашқы тырабы болды.
1967 book by Hunter S. Thompson
Hell's Angels: A Strange and Terrible Saga (originally published with the subtitle The Strange and Terrible Saga of the Outlaw Motorcycle Gangs) is a book written by Hunter S. Thompson, published in 1967 by Random House. It was widely lauded for its up close and uncompromising look at the Hells Angels motorcycle club, during a time when the gang was highly feared and accused of numerous criminal activities. The New York Times described Thompson's portrayal as "a world most of us would never dare encounter." It was Thompson's first published book and his first attempt at a nonfiction novel.
Шығу тегі
Hell's Angels 1965 жылғы 17 мамырдағы «The Nation» журналында Томпсон жазған «Мотоцикл топтары: жеңіліс тартқандар мен шеттен келгендер» деген мақаладан бастау алды. 1965 жылдың наурыз айында «The Nation» журналының редакторы Кэри МакУильямс Томпсонға хат жазып, мотоцикл топтары, әсіресе Hell's Angels туралы мақала үшін жазақы төлеуді ұсынды. Томпсон жұмысты қабылдады, ал бір айдан кейін жарияланған мақалаға бірнеше баспагерлерден кітап жазу туралы ұсыныстар түсті. Томпсон келесі жылды жаңа кітапты дайындауға, Hell's Angels клубымен, әсіресе Сан-Франциско және Окленд бөлімшелерімен және олардың президенті Ральф «Сонни» Баргермен тығыз байланыста өткізді. Томпсон журналист екенін «Ангелдерге» ашық айтты, бұл клубтың жаман жарнама деп санайтын репортерлерге деген күдігін ескергенде қауіпті қадам еді. Томпсонды клубтың бұрынғы мүшесі, кейіннен Сан-Франциско хроникасының полиция жаңалықтарын жазатын тілшісі Бирни Джарвис таныстырды. Бұл таныстыру, «Ангел» және тілшіден келгендіктен, Томпсонға топқа жақындауға мүмкіндік берді. Бұл шеттен келгенге күдікпен қараудың орнына, «Ангелдер» шын ниетпен қатысты, көбінесе Томпсонның диктофонына ұзақ сөйлеп, мақаланың алғашқы нұсқаларын қарап шығып, фактілерді дұрыс түсінгенін тексерді. Топ Сан-Францискодағы 318 Парнас авенюдегі пәтеріне жиі келіп тұратын, бұл оның әйелі мен көршілерін қатты алаңдатты. Алайда Томпсон бұл жағдайға көңілді болды. «Ойнақы» түрде зорлық-зомбылықпен қорқытқанда, ол қабырғасына іліп қойған екі ұңғылы мылтығын көрсетіп, «алдымен екеуін жоқ етемін» деп жауап берді. Томпсон бір жыл бойы «Ангелдермен» жақын болды, бірақ қарым-қатынас ақырында суытылып қалды. Бұл бірнеше топ мүшелері Томпсонның әйеліне зорлық көрсеткен «Джанки Джордж» есімді «Ангелге» айтқан сөзі үшін оны аяусыз ұрып-соғып немесе «таптап» тастағаннан кейін толық аяқталды. Томпсон: «Тек әйелі мен итіне ұрып-соққандардың бәрінің де жаны жоқ» деді. Клубтың үлкендері бұйрық бергеннен кейін ғана ұрып-соғу тоқтатылды. Томпсон сол кезде «Ангелдермен» болған уақытын аяқтады, бірақ кейіннен достарына және Сонни Баргерге жазған хаттарында ұрып-соғуға қатысқан мүшелердің өзімен ең жақын болған адамдар емес екенін атап өтті. Ол Баргерге деген құрметін сақтап, 1971 жылы жарық көрген «Лас-Вегастағы қорқыныш пен жеккөрушілік» кітабында былай деп жазды: «Сонни Баргер ешқашан оны толыққанды түсіне алмады, бірақ ол тозақтың патшасының жетістігіне қаншалықты жақын болғанын ешқашан білмейді».
Hell's Angels began as the article "The Motorcycle Gangs: Losers and Outsiders" written by Thompson for the May 17, 1965 issue of The Nation. In March 1965, The Nation editor Carey McWilliams wrote to Thompson and offered to pay the journalist for an article on the subject of motorcycle gangs, and the Hells Angels in particular. Thompson took the job, and the article, published about a month later, prompted book offers from several publishers interested in the topic. Thompson spent the next year preparing for the new book in close quarters with the Hells Angels, in particular the San Francisco and Oakland chapters of the club and their president Ralph "Sonny" Barger. Thompson was upfront with the Angels about his role as a journalist, a dangerous move given their marked distrust of reporters from what the club considered to be bad press. Thompson was introduced to the gang by Birney Jarvis, a former club member and then police beat reporter for the San Francisco Chronicle. This introduction, coming from an Angel and reporter, allowed Thompson to get close to the gang. Far from being wary of this outsider, the Angels were sincere in their participation, often talking at length into Thompson's tape recorder and reviewing early drafts of the article to ensure he had his facts straight. The gang often visited his apartment at 318 Parnassus Avenue in San Francisco, much to the dismay of his wife and neighbors. Thompson, however, felt comfortable with the arrangement. When "jokingly" threatened with violence, he pointed to a loaded double barreled shotgun that he kept hanging on his wall and replied in a similar vein that he would "croak two of them first." Thompson remained close with the Angels for a year, but ultimately the relationship waned. It ended for good after several members of the gang gave him a savage beating or "stomping" over a remark made by Thompson to an Angel named Junkie George, who was beating his wife. Thompson said: "Only a punk beats his wife and dog." The beating stopped only when senior members of the club ordered it. Thompson had essentially ended his time with the Angels by then, but he later noted in letters to friends and Sonny Barger, that the members who had participated in the beating had not been those with whom he had most closely associated. He continued being fond of Barger, writing in his 1971 book Fear and Loathing in Las Vegas: "Sonny Barger never quite got the hang of it, but he’ll never know how close he was to a king hell breakthrough."
Тиімділігі мен сын-пікірлері
"Жылына тозақ періштелері" Томпсонның жазушылық жолын бастаған кітап болды. Осы кезге дейін ол түрлі журналдар мен газеттерде көптеген мақалаларын жариялап, журналист ретінде танымал болғанмен, бұл кітап оны еліне әйгілі етті. Кітапқа жазылған пікірлер көбінесе өте жағымды болды. Томпсонның жарнамалық турнедегі нашар өнер көрсетуіне қарамастан – ол өзінің мойындауынша, дерлік барлық сұхбатта мас немесе шаршаған болды – кітап салыстырмалы түрде жақсы сатылды. Дегенмен, Томпсон кітаптың алғашқы басылымдарынан түскен авторлық гонорардан көп пайда көре алмады, және ол бұл жағдайды агенттері мен кітапты басып шығарған Random House баспасына жабалап айыптады. Томпсонның "Жылына тозақ періштелері" тобының жасаған топтық зорлауын бейнелеуі, феминист Сьюзан Браунмиллердің 1975 жылғы "Өзімізге қарсы: Ерлер, әйелдер және зорлау" кітабында сынға ұшырады.
Hell's Angels was the book that launched Thompson's career as a writer. Even though by this point in his career he had published numerous articles for various journals and newspapers and was recognized as a journalist, the book was his first true exposure to a national audience. Reviews of the work were generally very positive and despite a poor performance on the publicity tour by Thompson, who was by his own admission drunk or exhausted for nearly every interview, the book sold relatively well. Even so, Thompson himself made little from the royalties from early editions of the book, a misfortune he blamed on a succession of agents and the book's publisher, Random House. Thompson's treatment of a gang rape by Hell's Angels was criticized by feminist Susan Brownmiller in her 1975 book Against Our Will: Men, Women, and Rape.