Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикаго қаласындағы көкжиек, Иллинойс штаты
Skyscraper in Chicago, Illinois
Мэтер мұнарасы (кейін Линкольн мұнарасы деп аталды, Мичиган-Уэкер тарихи ауданының тізімінде көрсетілген; қазір көбінесе мекенжайымен танылады) – АҚШ-тың Чикаго қаласындағы нео-готикалық стильдегі, терракотамен қапталған биік құрылыс. Ол Чикаго өзенінің жанында, қала орталығындағы "loop" аймағында, 75 East Wacker Drive мекенжайында орналасқан. Биіктігі 159 метрді құрайтын бұл ғимараттың ерекше дизайнынан туындап, Чикаголықтар арасында "кері қарағыш" деп аталады – ол 24 қабатты тікбұрышты "қораптың" үстінде орналасқан 18 қабатты сегізбұрышты мұнарадан тұрады. 1928 жылы салынысы аяқталған кезде Чикагодағы ең биік ғимарат болған, қазір де қаланың ең жіңішке биік құрылысы болып табылады. Жоғарыдағы сегізбұрышты шпилінің ішкі кеңістігі Чикагодағы кез келген көкжиектегі ең аз шаршы метрлік алаңды қамтиды.
Mather Tower (later Lincoln Tower, as designated on the Michigan–Wacker Historic District roster; now identified primarily by its address) is a Neo Gothic, terra cotta clad high rise structure in Chicago, Illinois, United States. It is located at 75 East Wacker Drive in the downtown "loop" area, adjacent to the Chicago River. The 521 feet (159 m) high building is sometimes called "The Inverted Spyglass" by Chicagoans due to its highly unusual design, an 18 story octagonal tower atop a more conventional 24 story rectangular "box." Briefly the tallest building in Chicago at the time of its completion in 1928, it remains the city's most slender high rise structure at only at its base. The interior space within the upper octagonal spire contains the least square footage per floor of any Chicago skyscraper.
Тарих
Ол Чикаго теологиялық семинариясының архитекторы Герберт Хью Риддл (1875–1939) жобалаған. Ол мал тасымалдауға арналған теміржол вагондары құрастырушы Mather Stock Car компаниясының бас кеңсесі ретінде салынған. Оның дизайнына 1923 жылғы Чикагоның аймақтарға бөлу туралы жарлығы үлкен әсер етті, ол жаңа ғимараттардың биіктігіне шектеу қоймайтын, бірақ құрылыстың ең жоғарғы қабатының беті ауданы оның негізінің 25% -ынан аспауы керек еді. Бұл нәтижесінде көптеген биік, жіңішке, "қайтарылатын" мұнаралар пайда болды, ал Mather мұнарасы олардың ең ерекше және есімдік мысалы. Сегізбұрышты шпилінің жоғарғы қабатында өте аз еден алаңы бар. Зақымдар осыншалықты ауыр болғандықтан, сегізбұрышты шпильдің қалған 17 қабатын да бөлшектеу мүмкіндігі қарастырылды. Ғимараттың төменгі, тікбұрышты бөлігінде қазір River Hotel орналасқан, ал сегізбұрышты жоғарғы қабаттары Club Quarters желісінің мүшелік корпоративтік қонақ үйлеріне берілген. Mather мұнарасы 2001 жылы Чикагоның тарихи ескерткіші деп жарияланды, ал 2006 жылы Ұлттық тарихи сақтау қорынан Ұлттық сақтау құрмет сыйлығын алды.
It was designed by Herbert Hugh Riddle (1875–1939), the architect of the Chicago Theological Seminary, as headquarters for the Mather Stock Car Company, a builder of rail cars for transporting livestock. Its design was greatly influenced by the pioneering Chicago Zoning Ordinance of 1923, which placed no limit on the height of new buildings as long as the surface area of the structure's uppermost floor did not exceed 25% of its footprint. This resulted in a multitude of tall, slender, "setback" towers, of which the Mather is an extreme and unusual example. The top floor of the octagonal spire has only of floor space. Damage was sufficiently extensive that consideration was given to dismantling the remaining 17 stories of the octagonal spire as well. The lower, rectangular portion of the building currently houses the River Hotel, while the octagonal upper stories are occupied by a branch of the Club Quarters chain of membership corporate accommodations. Mather Tower was designated a Chicago Historic Landmark in 2001, and in 2006 it received a National Preservation Honor Award from the National Trust for Historic Preservation.
Сәулет және құрылым
Нео-готика, сонымен қатар готикалық қайта жандану деп те аталады, дизайнда қолданылған стиль сол кездегі американдық сәулет стилін табуға жасалған тыраштан туындады. Бұл стиль 18 ғасырда Англияда пайда болғаннан кейін американдық сәулетке зор әсер етті. Нео-готика Чикагодағы 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы ғимараттарда кеңінен көрінетін және жалпы Американың алғашқы кезеңдерінде ұзақ өмір сүрген стиль болды. Бұрын айтылғандай, Мэтер мұнарасы терракоттамен қапталған, ол сол кезде көптеген артықшылықтары болғандықтан, фасад ретінде үлкен танымалдылыққа ие болды. Терракоттаның өзі «қалың үйлер» туралы ой пайда болмас бұрыннан бар, оның қолданылуы 5000 жылдан астам уақыт бұрын ежелгі қытай керамикасында кездеседі. Оның қаптамасы өте мықты, ауа райына төзімді материал, оған ұзақ қызмет етуге мүмкіндік береді. Терракотталық қаптама – саздан жасалғандықтан, химиялық заттардың болмауы және табиғи құралуы себепті өте іздік материал болып табылады. Чикаго қаласының қарқынды даму кезеңінде, 20 ғасырдың басындағы басқа қалалар сияқты, қалаға адамдар көптеп ағылып келді. Терракотта дыбыс толқындарын сіңіру қабілетімен де белгілі, бұл ғимараттарды жобалау кезінде қалалардағы шудың таралуын азайтуға қажетті қасиеттерді береді. Көптеген ғимараттардың биіктігі арта келе, ауыр тас қабырғалардан жеңіл конструкцияға көшу сөзсіз болды, ал терракотталық қаптама жеңіл және қайта өңдеуге болатын шешім ретінде пайда болды. Сырттай көріне бермейтін болса да, Мэтер мұнарасының 2000 жылдардың басында қалпына келтірілуіне дейін нашарлауы терракотталық қаптаманың құлауынан туындаған жоқ. Материал берік және ұзақ қызмет ететін болғанымен, ол салыстырмалы түрде жаңа жабын түрі (әсіресе қалың үйлер үшін) болды және күтпеген дизайн ерекшеліктерімен келді. 20 ғасырдың басындағы жобалау кезеңінде термоциклдеу және қысым күштерінің комбинациясы ескерілмеген, ал қазір мұндай қасиеттер терракотта сияқты қасбеттердің нашарлауына әкелетіні белгілі. Бұрынғы жобаларда қабырғадағы тас қабырғалар ылғалды сіңіріп алатын, сондықтан жылу циклы туралы жаңа идеялар қажет болмады. Көптеген құрылымдар тастан болатқа ауысқанда, бұрын қолданылған әдістер енді тиімді болмайды. Мэтер мұнарасын қалпына келтіру қажеттілігін қарастырғанда, құлап жатқан қаптаманың себебі, нақты айтылмаған болса да, құрылыстың өзінен туындаған үлкен кернеу салдарынан терракоттаның жарылуы болуы мүмкін.
The Neo Gothic, otherwise referred to as the Gothic Revival, Style used in the design was part of the result of the "search" for a style of American Architecture at the time. The style had heavy influence on American architecture after its birth in England during the 18th Century (Middle). Neo Gothic is a founding style seen all around the other late 19th Century and early 20th Century buildings in Chicago, and was a long lasting style around early America in general. As previously mentioned, the Mather Tower was clothed in a terra cotta cladding, which was a façade gaining an immense amount of popularity at the time due to a number of characteristics it had to offer. Terra cotta itself had been around since before any sort of "sky scrapper" was a thought, aging back 5000+ years to its use in ancient Chinese Pottery. The cladding itself is a very strong, weather bearing material, giving it a long lasting standing. Given that terra cotta cladding is simply hardened clay, it is a highly desirable material due to the lack of chemicals and natural formation. In the fast growing city of Chicago, just like the other cities in the early 20th century, there was a dense amount of population flooding into the city. Terra cotta is also known for its ability to absorb sound waves, giving it more desirable properties addressing the sound pollution in cities during building design. As more buildings grew taller, the move from heavy, Masonry walls to light weight structure was inevitable, and terra cotta cladding rose as a light weight and recyclable solution. Contrary to what it may seem, the deterioration of the Mather Tower, prior to its restoration in the early 2000s, did not originate in the falling terra cotta cladding itself. Although the material is durable and long lasting, it was still a relatively new kind of cladding (especially for skyscrapers) and came with some unpredicted design properties. Thermocycling along with a combination of compressive forces were not necessarily accounted for in the early 20th century design phase, which are properties that are now known to cause deterioration in facades like terra cotta. In previous designs, the mass of the masonry in walls would absorb moisture, therefore these new ideas on thermal cycling were not needed. With more structures evolving from masonry to steel, methods previously depended on would no longer cut it. When considering the need for the restoration of the Mather Tower, its likely, although not specifically stated, that the falling cladding was a result of cracking terra cotta due to high amounts of strain from the structure itself.