Кіріспе

Кувейт мұнаралары – Персия шығанағына қарай созылған Кувейт қаласындағы үш жұқа мұнарадан тұратын кешен. Олар 34 мұнарадан құралған Кувейт су мұнаралары жүйесінің алтыншы және соңғы тобы (33 мұнара су сақтайды; ал біреуі жабдықтарды сақтайды) және қалған бесеуінен едәуір өзгеше стильде салынған. Кувейт мұнаралары 1979 жылғы наурыз айында ресми түрде ашылып, қазіргі Кувейттің танымал нышаны мен символы саналады. Мұнаралар 2012 жылғы наурыздан 2016 жылғы 8 наурызға дейін күтім жұмыстары үшін жабылып, қайта ашылуына арналған әсем фейерверк фестивалімен қайта қолданысқа енгізілді. Kuwait Towers кешенін мемлекеттік "Туристік кәсіпорындар" компаниясы басқарады және күтіп ұстайды. Басты мұнара 2018 және 2019 жылдары TEDxKuwaitCity іс-шарасын қабылдады.

Дизайн және құрылыс

Басты мұнара биік, екі шарды алып жүреді. Төменгі шардың төменгі жартысында су резервуары орналасқан, ал жоғарғы жартысында 90 адамға арналған мейрамхана, кафе, демалыс бөлмесі және қабылдау залы бар. Теңіз деңгейінен биікке көтеріліп, әр 30 минут сайын толық айналым жасайтын жоғарғы шарда кафе орналасқан. Екінші мұнара биік және су мұнарасы ретінде қызмет етеді. Үшінші мұнарада су сақталмайды, екі үлкен мұнараны жарықтандыруға арналған жабдықтар орналасқан. Екі су мұнарасының жалпы сыйымдылығы суды құрайды. Кувейт мұнараларын даниялық сәулетші Мален Бьорн, шведтік VBB инженерлік компаниясы (1997 жылы Sweco деп қайта аталды) жүргізген су тарату жобасының аясында жобалаған. Компанияның бас архитекторы және Мален Бьорннің күйеуі Суне Линдстрём, өзінің әдеттегі «саңырауқұлақ» су мұнараларының бес тобын – Кувейт су мұнараларын салған, бірақ Кувейт әмірі шейх Жабер Аль Ахмед алтыншы орналасқан жер үшін көбірек тарту еткен дизайнды қалаған. Ұсынылған он түрлі жобаның арасынан үш жоба Әмірге ұсынылды, ол салынған жобаны таңдады. VBB үш Кувейт мұнарасын салуды Белградтағы Югославияның (қазір Сербияның бір бөлігі) Energoprojekt құрылыс компаниясына тапсырды. Мұнаралар темір бетон және алдын ала керілген бетоннан салынған. Құрылыс 1971 жылдан 1976 жылға дейін жүргізілді, ал басты мұнара 1979 жылдың 1 наурызында көпшілікке ашылды. Шамамен 41 000 эмальдалған болат дискілер үш шарды көк, жасыл және сұр түстердің сегіз реңінде жабады, бұл тарихи мешіттердің плиткалы күмбездерін еске түсіреді. Дискілер спираль тәрізді шарлардың айналасына орналасқан. Сәулетшінің сөзіне сәйкес, Кувейт мұнаралары тобы адамзаттың мұраты мен технологияны білдіреді, олар планета және ракета арқылы бейнеленген. Мұнаралар 1990-1991 жылдары Кувейтті басып алған Ирактың әскерлерінен көп зақым көрді. 1991 жылы Бірінші шығанақ соғысы кезінде Кувейт қаласы азат етілгеннен кейін, Ұлыбританияның Нотингем қаласынан келген Вик Кларк, құрылымдық сараптама жүргізу кезінде Кувейт су мұнараларынан секіріп түсті.

Тану

1980 жылы Кувейт су мұнаралары жүйесі, Кувейт мұнараларын қоса, сәулет өнері саласындағы Ага Хан сыйлығының алғашқы иегері атанды.

Баспалық көздер

Култерман, Удо, 1999 жыл. Араб мемлекеттеріндегі заманауи сәулет: өңірдің қайта жаңаруы. Нью-Йорк; Лондон: МакГроу Хилл. Култерман, Удо, 1981 жыл. Кувейт мұнарасы. Мален Бьорннің Кувейттегі жұмысы. MIMAR: Дамудағы сәулет, 1981:2. 40–41 бб. Хасан Уддин Хан, ред. Сингапур: Concept Media Ltd. ISSN 0129 8372 Су мұнаралары, 1983 жыл. Рената Холод, редактор; Дарл Расдорфер, редактордың көмекшісі. 1983 жыл. Сәулет және қоғам: бүгінгі ислам әлеміндегі құрылыс: «Аға Хан» сәулет сыйлығы. 173–181 бб. Миллертон: Апертура; Оксфорд: Фаидон.