Евангельдік шіркеу тарихы: Яков Альбрайт және неміс діншілдерінің жолы

Кіріспе

тарихи методисттік конфессия

Евангелистік шіркеу немесе Евангелистік қауымдастық, сондай-ақ 1700 жылдардың соңында Жаңа методистік конференциясы, ал 1800 жылдардың басында Олбрайт бауырлары ретінде танымал болды, ол "көбінесе неміс тегінен шыққан американдық христиандардың" бірлестігі еді. Ол доктрина және теология тұрғысынан Веслиандық-Арминийлік, ал шіркеу басқару формасы бойынша методисттік епископтық болды. 1946 жылы Евангелистік шіркеудің көптеген қауымдары Мәсіхтегі Біріккен Бауырластармен бірігіп, Евангелистік Біріккен Бауырластар шіркеуін құрды. Бұл бірігуге қатыспаған қауымдар Солтүстік Американың Евангелистік шіркеуі және Евангелистік қауымдық шіркеу арқылы ұсырылған, екеуі де Олбрайт бауырларының дәстүрін жалғастыруда.

Тарих

Евангелистік шіркеу 1800 жылы неміс тілінде сөйлейтін, Ланкастер, Пенсильвания аймағының тумасы Джейкоб Олбрайт (1759–1808) құрды. Ол Джон Уэсли мен Методист епископтық шіркеуінің, сондай-ақ Филип Уильям Оттербейннің ізбасарларының ықпалында болды. 1790 жылы оның бірнеше баласы дизентериядан қайтыс болды. Ол неміс лютеран шіркеуінің мүшесі болғанымен, Оттербейннің досынан жаназа рәсімін өткізуді сұрады. Ол әсер алып, Оттербейн тобының тағы бір мүшесімен күнделікті оқуды бастады, бірнеше жылдан кейін бұл топ Мәсіхтегі Біріккен Бауырластар шіркеуіне айналды. Сондай-ақ, ол Методист епископтық шіркеуінің бір мүшесімен оқыды. Ол жергілікті методисттік үйірмеге мүше болып, қуатты уағызшыға айналды. Үйірме оны жалдамалы уағызшы ретінде бекітті. Құдай оны қызметке шақырғанын сезінген ол 1796 жылы, Методист епископтық шіркеуінің үлгісімен, үйлерде, бос ғимараттарда және көше төңіректерінде уағыздап, саяхатшы уағызшы болуға шешім қабылдады. Ол: «Мен 1776 жылдың қазан айында Құдайдың шақыруын орындау үшін, оның Киелі жазбаларда ашылған қасиетті жолын жариялау мақсатымен саяхатымды бастадым», - деп жазды. Ол шығыс Пенсильвания, солтүстік Мэриленд және Вирджиния штаттарында сөйлей бастады және шағын топтарды ұйымдастырды. Бір кезде Олбрайт Методист епископтық шіркеуінің епископы Фрэнсис Асбериден неміс тілінде сөйлейтін діни қызметкерді тағайындап, неміс тіліндегі топтарына крещение және қасиетті тамақ беруді тапсыруды сұрады. Епископ Асбери оның өтінішін қабылдамады. 1800 жылға қарай оның 20-ға жуық мүшесі бар үш тобы болды, ал 1803 жылға қарай 40 мүшесі бар бес тобы болды. Олбрайт жаңа ұйым немесе шіркеу құруға қызығушылық танытқан жоқ, бірақ 1803 жылы сынып жетекшілерінің талабымен ол 1803 жылдың қараша айында жалпы жиналысты шақырды. Оған өзінен басқа екі уағызшы және 14 жетекші қатысты. Топ лицензия жасады және екі пастор Олбрайтты діни қызметке бекітті. Топ қысқаша сенім білдіру мәлімдемесін жазды. 1806 жылы шығыс Пенсильванияда үлкен жаңару қозғалысы тарады, ол көптеген діни топтарға әсер етті. Олбрайттың ізбасарлары көптеп өсті. 1807 жылы, жаңа құрылған, аты жоқ шіркеу өзінің алғашқы жылдық конференциясын өткізген кезде, шіркеуде 220 мүше болды. Олбрайт осы жерде епископ болып сайланды. Ол уағызшыларды тағайындады және қажетті істерді атқарды. Конференция сонымен қатар епископтық басқару нысаны, сенім баптары және тәртіп кітабын қабылдады. Олбрайттан «Тәртіп кітабын» дайындау сұралды. Олбрайт 1808 жылы қайтыс болды. Алты жылдан кейін, Методист епископтық шіркеуінің «Тәртіп кітабының» неміс тіліне аудармасына негізделген «Тәртіп кітабы» енгізілді. 1816 жылы шіркеу өзінің алғашқы жылдық конференциясында «Евангелистік қауымдастық» деген ат алды. Олбрайттың орнына 1839 жылы ғана епископ сайланды. Джон Сейберт жас діни ұйымның орталықтандырылған басшылыққа қарай жылжуының бір бөлігі ретінде сайланды, ал 1843 жылы жылдық конференциялар тарапынан сайланған делегаттардан тұратын және шіркеудегі ең жоғары заңнамалық және сот билігін құрайтын жалпы конференция құрылды. 1891 жылы Евангелистік қауымдастықтың кейбір мүшелері шіркеулердің меншік құқығына қатысты дау-дамайда Біріккен Евангелистік шіркеуін құру үшін кетіп қалды. Отыз бір жылдан кейін, 1923 жылы екі топ «Евангелиелік шіркеу» деген атпен қайта бірікті. Қайта бірігуді таңдамаған қауымдар Евангелиелік қауымдық шіркеу құрды, оның аты бар болғанымен, Жаңа Англия қонысынан шыққан қауымдық шіркеулермен тарихи байланысы жоқ. Керісінше, бұл атау оның ұйымдық құрылымына сілтеме жасайды, ол жергілікті қауымға негізделген. Ол бүгінгі күні де жалғасуда. 1946 жылы Джонстаун қаласында (Пенсильвания штаты) өткен кездесуде Евангелиелік шіркеу Мәсіхтегі Біріккен Бауырластармен бірігіп, Евангелиелік Біріккен Бауырластар шіркеуін құрды. Бұл ұйым 1968 жылы АҚШ-тың Методист шіркеуімен бірігіп, Біріккен Методист шіркеуін құрды. Осы кезде діни қызметкерлер тобы мен елуге жуық жергілікті шіркеулер, әрине, негізгі американдық Методизміндегі теологиялық және әлеуметтік либерализмге наразылық білдіріп, Солтүстік Американың Евангелиелік шіркеуін құрды.

The Evangelical Church was founded in 1800 by Jacob Albright (1759–1808), a German speaking Christian native of the Lancaster, Pennsylvania, area, influenced by John Wesley and the Methodist Episcopal Church and by followers of Philip William Otterbein. In 1790, several of his children died of dysentery. Although a member of a German Lutheran church, he asked a friend of Otterbein to conduct the funeral. Impressed, he began daily studies with another member of Otterbein's group, which became the Church of the United Brethren in Christ in a few years. He also studied with a member of the Methodist Episcopal Church. He became a member of a local Methodist study group and became a powerful preacher. The group authorized him as a lay preacher. Feeling that God had called him to ministry, he decided in 1796 to become a traveling preacher, following in the Methodist Episcopal Church pattern, preaching in homes, vacant buildings, and street corners. He wrote, "I began my travels in the year 1776 in the month of October in order to obey the call of God in proclaiming his holy way as revealed in the Gospel." He began speaking across eastern Pennsylvania, northern Maryland, and Virginia, and organizing small groups. At some point Albright asked Methodist Episcopal Church Bishop Francis Asbury to appoint a German speaking ordained minister to serve his German speaking groups with baptisms and communion. Bishop Asbury turned him down. By 1800 he had three groups with about 20 members, and by 1803 he had five groups with 40. Albright had never given any indication that he was interested in forming a new organization or church, but in 1803, at the insistence of the leaders of his classes, he called a general meeting of the lay leaders and preachers for November 1803. Besides himself, two preachers and 14 lay leaders attended. The group drew up a license and the two pastors ordained Albright. The group wrote a brief statement of faith. In 1806, a major revival movement spread throughout eastern Pennsylvania, affecting many religious groups. Albright's followers grew greatly. By 1807, when the newly organized, unnamed church held its first annual conference, the church had 220 members. Here Albright was elected bishop. He also assigned preachers and did what business was needed. The Conference also adopted the episcopal form of government, articles of faith, and a book of discipline. Albright was asked to prepare a Book of Discipline. Albright died in 1808. A Book of Discipline, based on a German translation of Methodist Episcopal Church Book of Discipline, was introduced six years later. In 1816, the church took on the name "The Evangelical Association" at its first annual conference. It was not until 1839 that a bishop was elected to replace Albright. John Seybert was elected as part of the young denomination's move towards centralized leadership, and 1843 saw the institution of a general conference, composed of delegates chosen by the annual conferences and constituting the highest legislative and judicial authority in the church. In 1891, some members of the Evangelical Association left in a controversy over the ownership of the churches to form the United Evangelical Church. Thirty one years later, in 1923, the two groups reunited under the name "The Evangelical Church". Those congregations which chose not to re unite formed the Evangelical Congregational Church which, despite its name, has no historical relation with the Congregational churches derived from New England settlement. Rather, the name refers to its organizational structure, which is based on the local congregation. It continues today. In 1946, the Evangelical Church merged with the United Brethren in Christ at a meeting in Johnstown, Pennsylvania, to form the Evangelical United Brethren Church. This body, in turn, united with the Methodist Church (USA) in 1968 to form the United Methodist Church. A group of clergy and about fifty local churches withdrew at this time, probably in protest against theological and social liberalism in mainline American Methodism, and formed the Evangelical Church of North America.