Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Аллан Пилки (шамамен 1945 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саясаткері. Ол Ошава қаласының кеңесшісі және мэрі қызметін атқарды, сондай-ақ 1990 жылдан 1995 жылға дейін Онтарио заңнамалық ассамблеясының Жаңа демократиялық партиясының мүшесі болды.
Canadian politician
Allan Pilkey (born c. 1945) is a former politician in Ontario, Canada. He served as alderman and mayor of Oshawa, and was a New Democratic Party member of the Legislative Assembly of Ontario from 1990 to 1995.
Өмірбаян
Пилки Онтарионың Ошава қаласында дүниеге келген. Ол О'Нилл орта мектебінде оқыды және Торонто университетінде және Онтарионың Кингстон қаласындағы Куинс университетінде бизнес-әкімшілік мамандығын оқыды. Ол муниципалдық басқару саласындағы мамандық бойынша диплом алды. Пилкидің әкесі Клифф Пилки де Жаңа демократиялық партиясының провинциялық парламент депутаты (МПП) және партияның белгілі ұйымдастырушысы болған. Ол Хизерге үйленген және екі баласы бар.
Pilkey was born in Oshawa, Ontario. He attended O'Neill Collegiate and went on to study business administration at the University of Toronto and Queen's University in Kingston, Ontario. He graduated with a degree in municipal administration. Pilkey's father, Cliff Pilkey, was also a New Democratic Party Member of Provincial Parliament (MPP) and a prominent organizer for the party. He is married to Heather and they have two children.
Ошаваның кенті мүшесі және мэрі
23 жасында Пилки 1968 жылдың соңында Ошава қалалық кеңесіне депутат болып сайланды. 1978 жылы Пилки Уолтер Битпен Дархам аймақтық кеңесінің төрағасы лауазымы үшін күресті. Кеңес дауыс берді, нәтижесінде Пилки мен Биттің арасында 15:15 тең түсті. Төрағалық лауазымында отырған Бит, теңдікті бұзу үшін өзіне дауыс берді, осылайша төрағалық лауазымын сақтап қалды. 1980 жылы ол Ошава қаласының мэрі лауазымына бұрынғы мэр Джеймс Поттикариге қарсы сайланды және жеңіске жетті. Ол Ошаваға көбірек өнеркәсіп тарту платформасымен сайлауға түсті. Мэр ретінде ол Дархам аймақтық кеңесінде де отырды. Бірақ 1985 жылы ол күшті қарсылыққа тап болды. "Ward System Now" деп аталатын салық төлеушілер тобы кеңесшілерді сайлау жүйесін жалпы қалалықтан округтік жүйеге өзгерту үшін табысты лоббилік жұмыс жүргізді, бұл өзгеріске Пилки қарсы болды. Топтың негізін қалаушы Уильям Лонгворт Пилкиге қарсы сайлауға түсуді жоспарлаған, бірақ соңында ол соңғы сәтте жарысқа қосылған Мэри Смитпен кездесті. Ол "[сайлаушыларға таңдау жасау мүмкіндігін беруді] қалайтынын" айтты. Пилки сайлауда 16 651 дауысқа қарсы 7 186 дауыспен жеңіске жетті. Сайлауға дейін төрт кеңесші және мэр болды. Жаңа кеңеске мэр, 10 округтен 10 кеңесші, сондай-ақ аймақтық кеңесте де отыратын, әрқайсысы екі округтен сайланған қосымша бес кеңесші кірді. 1988 жылы ол қарсыласы Майк Лабажға қарағанда 3:1 есебімен оңай қайта сайланды. Мэр ретінде Пилки Ошавада экономикалық өсім кезеңін бақылады. Бұл ел бойынша да байқалғанмен, Пилки сонымен қатар муниципалдық бюджеттерді бақылау арқылы, жұмысқа алуды азайту және экономды жұмсау арқылы қарызды азайтуға қол жеткізді. Ол Ошава туралы былай деді: "Бұл жердегі адамдар шындықты жақсы түсінеді. Жұмыссыздық деңгейі төмен – шамамен 5% – және бизнес гүлденуде. Біз бәріміз бір нәрсеге келісеміз: біздің табысқа жетуіміз үшін өнеркәсіп табысқа жетуі керек".
At age 23, Pilkey was elected as an alderman to Oshawa council in late 1968. In 1978, Pilkey challenged Walter Beath for the position of chairman to Durham Regional Council. The council held a vote, the result being a 15–15 tie between Pilkey and Beath. In his position as chairman, Beath voted for himself to break the tie and thus retained the position of chairman. In 1980, he ran for mayor of Oshawa against the incumbent James Potticary and won. He ran on a platform of bringing more industry to Oshawa. As mayor he also sat on Durham Regional Council. but in 1985 he faced stiff opposition. A ratepayer group called Ward System Now successfully lobbied to change the elect at large system for councillors to a ward system, a change that Pilkey opposed. William Longworth, the founder of the group intended to run against Pilkey but in the end he was faced by a rookie, Mary Smith who jumped into the race at the last minute. She said "[she wanted] to give the voters a choice". Pilkey won the election by 16,651 to 7,186 votes. Prior to the election there were four councillors and the mayor. The new council consisted of the mayor, 10 councillors from 10 wards who would also sit on the regional council plus an additional five councillors elected from a combined two wards each. In 1988, he was easily reelected by a 3 to 1 margin over challenger Mike Labaj. During his time as mayor, Pilkey oversaw a period of economic growth in Oshawa. While this was mirrored generally across the country, Pilkey also managed to reduce debt by controlling municipal budgets through reduced hiring and prudent spending. He had this to say about Oshawa, "People here have a good grasp on reality. Unemployment is low—around 5%—and business is booming. We all agree on one thing: for us to succeed, industry has to succeed."
Облыстық МПК
1990 жылдың басында Пилкидің Ошава федералды сайлау округінен кандидаттыққа түсуі мүмкін деген әңгімелер тарады, себебі НДП партиясының жетекшісі Эд Бродбент зейнетке шыққанын жариялаған еді. Бірақ ақырында жергілікті қанат депутаты Майк Брой кандидаттыққа өтініш білдіріп, жеңіп алды. 1990 жылдың жазында Пилки Ошава округінде НДП партиясынан кандидат ретінде сайлауға қатысты. Ол либералдық және консервативтік қарсыластарын оңай жеңіп, дауыстардың шамамен 61 пайызын жинады. Бұл сайлауда НДП Боб Рейдің басшылығымен көпшілік дауысқа ие болды, ал Пилки 1990 жылдың 1 қазанында Өнеркәсіп, сауда және технология министрі болып тағайындалды.
In early 1990 there were rumours that Pilkey would seek the nomination for the federal riding of Oshawa after NDP leader Ed Broadbent announced his retirement. In the end local MPP Mike Breaugh sought and won the nomination. In the summer of 1990, Pilkey ran as the NDP candidate in the riding of Oshawa. He easily beat his Liberal and Conservative challengers by taking nearly 61% of the votes. The NDP won a majority government in this election under the leadership of Bob Rae, and Pilkey was appointed to cabinet on October 1, 1990, as Minister of Industry, Trade and Technology.
Өнеркәсіп, сауда және технология
Бұл министрлікте қызмет еткен кезінде ол экономиканың жалпы құлдырау кезеңін бастан өткерді, оның салдарынан көптеген зауыттар жабылып, жұмыстан босатылғандар көбейді. Пилки бизнес өкілдері мен үкімет арасында тиісті байланыс орнатуға немқұрайлы болғаны үшін сынға ұшырады. 1991 жылдың 31 шілдесінде Пилки Бас сот прокуроры және Түзету қызметтері министрі болып тағайындалды, ал оның орнына одан тәжірибелі Эд Филип келді.
During his time in this ministry he presided over a time of general downturn in the economy that saw many plant closings and job layoffs. Pilkey was criticised for failing to establish proper communication between the business community and the government. On July 31, 1991, Pilkey was named Solicitor General and Minister of Correctional Services and replaced by the more experienced Ed Philip.
Түзеу қызметі
Пилки Гамильтондағы Bell Cairn түрме күзетшілерін даярлау орталығымен дауға тартылды. Ол осы мекемедегі әйел күзетшілерге қатысты жыныстық шабуыл және қорқыту туралы күмәндарға тым кеш ден қойғаны үшін сыналып, айыпталып еді. Осының салдарынан, оның Түзету қызметтері министрі лауазымы 1992 жылдың 24 қыркүйегінде Дэвид Кристоферсонға берілді. Күмәндар ешқашан дәлелденбеді, бірақ орталық 1993 жылы жабылды.
Pilkey was involved in a controversy with the Bell Cairn Training Centre for Prison Guards in Hamilton. He was criticised for reacting too slowly to allegations of sexual assault and intimidation of female prison guards at the facility. As a consequence, his role as Minister of Correctional Services was transferred to David Christopherson on September 24, 1992. The allegations were never proven but the centre eventually closed in 1993.
Бас заңгер
Пилкидің алғашқы кездескен мәселесінің бірі жексенбі күнгі сауда мәселесі болды. Партия «жалпы демалыс күні» қажеттігін жариялаған, бірақ Пилки бұл «келісуге жатпайды» десе, сот шешімдері мен халықтың күшейе берген талабы осы саясатты өзгертуге алып келді. 1992 жылдың маусым айында Пилки Бөлшек сауда бизнесі демалыстары туралы заңға түзетулер енгізіп, мемлекеттік мерекелерден басқа күндері аптаның жеті күні сауда жасауға рұқсат берді. Тағы бір даулы мәселе – арнайы тергеу бөлімінің полиция қызметкерлерінің іс-әрекетін тергеу жұмысы болды. Бұрынғы Либералдық Петерсон үкіметі құрған АТБ полиция қызметкерлері қатысқан оқ ату оқиғаларын тергеуге жауапты болды. 1991 жылдың көктемінде құпия келісім жасалды, онда кейбір полиция тергеулеріне АТБ жұмысынан басымдық берілуіне рұқсат берілді. Бұл келісім халық арасында кеңінен сынға ұшырады, ал Пилки 1992 жылдың қаңтарында келісімді жоюға ұмтылды. Онтарио провинциялық полициясының бюджетін қысқару да мәселе тудырды. Полиция кәсіподағы бұл қысқарулар халық қауіпсіздігіне қауіп төндіреді деген алаңдаушылықты күшейтті. Пилки бұл алаңдаушылықты қорқыту тактикасы деп бағалады. Ол: «Мен олардың ұсыныстарын қабылдаймын, бірақ егер біреу жағдайды қорқынышты, үмітсіз етіп көрсетуге тырысса, бұл шамадан тыс болуы мүмкін деп санаймын» деді. Тағы бір бастама Онтариодағы үнді резерваттарындағы жергілікті полиция қызметкерлерінің санын екі есеге арттыруға әкелді. Келісім Онтарионың үнді істері жөніндегі комиссары Бад Уайлдман, провинциялық министр Дуг Льюис, федералды Бас прокурор және бірнеше үнді көшбасшылары арасында жасалды. 1992 жылы Торонтода қара нәсілді екі адамды полиция атып өлтіргені үкіметке ден қоюға мәжбүр етті. 1992 жылдың 9 қыркүйегінде Пилки 1993 жылдың 1 қаңтарынан күшіне енетін Полиция заңына өзгерістер енгізетінін жариялады. Ол полицияға бұрышпен шашыратуға рұқсат етілетінін, бірақ мойынды қысып ұстауға тыйым салынатынын айтты. Сонымен қатар, полиция қызметкерлері өміріне немесе денсаулығына қауіп төнген жағдайда ғана қаруын қолдануға рұқсат алады. Полиция қызметкерлері қару-жарақпен тасымалдау үшін жыл сайынғы оқудан өтуі керек. Ең көп дау тудырған өзгеріс – офицерлер қаруын жұрт алдында қолданған сайын есеп беруі керек болды. Бұл Онтарио полиция күштері арасында кеңінен наразылық тудырды. Торонтодан бастап, метрополитен полиция қызметкерлері паркингке айыппұл салудан немесе ұсақ жол қозғалысы бұзушылықтарына айыппұл салудан бас тартып, наразылық білдірді. Олар полициядан берілген бас киімнің орнына бейсболка кие бастады. Бұл наразылық провинцияның басқа полиция органдарына тарады, 1993 жылдың қарашасына дейін полиция органдарының 90% қатысты. 1993 жылдың 28 қазанында 5 мың полиция қызметкері Куинс Паркінің алаңында өзгерістерге наразылық білдіру үшін жиналды. Бұл Онтарио полициясының заңды түрде жасаған партиялық әрекеттерінің бірі болды. Пилки 38 калибрлі қаруды жаңартуға, полиция қызметкерлерін қосымша жұмысқа алуға және есеп беру талаптары бойынша полиция кәсіподақтарының басшыларымен келіссөздер жүргізуге келіскеннен кейін наразылық аяқталды. 1994 жылы үкімет бір жынысты жұптарға жұбайлық жәрдемақы беруді көздейтін 167-заң жобасын ұсынды. Пилки заң жобасына қарсы болды және бұл адам құқықтары мәселесі деп санамады. Ол: «Мен конституция бойынша ешқандай адам құқығы бұзылғанын білмеймін» деді. Ол CAW жетекшісі Базз Харгроувты заң жобасын қолдағаны үшін сынады. Пилки көптеген кәсіподақ мүшелері оның заң жобасына қарсылық білдіру ұстанымын қолдайтынын мәлімдеді. 9 маусымда үкімет ашық дауыс беру өткізді және заң жобасы қабылданбады. Пилки заң жобасына қарсы дауыс берген үш министрдің бірі болды. 1995 жылғы провинциялық сайлауда НДП жеңіліске ұшырады, ал Пилки Ошава сайлау округін прогрессивті консерватор Джерри Уэллеттке 8000-нан астам дауыспен жеңіп алды. Жалпы жарамды дауыс саны (100,0%)
One of the first issues that Pilkey confronted was the issue of Sunday shopping. While the party had campaigned for the need for a 'common pause day' which Pilkey said was "not up for negotiation", court case decisions and increasing public demand led to a reversal of this policy. In June 1992, Pilkey tabled amendments to the Retail Business Holidays Act to allow shopping seven days a week except on statutory holidays. Another contentious issue was the handling of investigations of police conduct by the Special Investigations Unit. The SIU which was set up by the previous Liberal Peterson government was supposed to handle investigations whenever police officers were involved in a shooting. In the spring of 1991 a secret deal was worked out where some police force investigations were allowed to take precedence over the SIU's business. This deal was widely criticised by the public and Pilkey led a drive to rescind the deal in January 1992. Cuts to the budget of the Ontario Provincial Police also proved to be a problem. The police union stoked fears that the cuts would endanger public safety. This was dismissed as fear mongering by Pilkey. He said, "I do welcome their suggestions but I really do believe if someone is trying to paint a Draconian, desperate picture, it perhaps is a reach." Another initiative led to a doubling of the number of native constables on Ontario reserves. The agreement was made between the Indian Commissioner of Ontario, Bud Wildman, the provincial minister responsible for native affairs, Doug Lewis, the federal Solicitor General and several native leaders. In 1992, two high profile police shootings of black men in Toronto increased pressure on the government to react. On September 9, 1992, Pilkey announced changes to the Police Act that would be effective January 1, 1993. He said that the use of pepper spray would be allowed by police but that choke holds would be banned. In addition police officers would not be allowed to draw their guns unless threatened by loss of life or serious bodily harm. Also police officers would not be allowed to carry firearms unless they had passed an annual training course in firearms. The most contentious change was that officers would now be required to fill out a report every time they drew their weapons in public. This led to widespread protests amongst Ontario police forces. Beginning in Toronto, Metro officers started a protest by refusing to issue tickets parking or for minor traffic violations. They also began wearing baseball caps instead of regulation police issued hats. This protest spread to other police forces across the province until by November 1993, 90% of police forces were involved. On October 28, 1993, 5,000 police officers gathered on the lawn of Queen's Park to protest the changes. This was one of the first legal partisan actions by Ontario police. The protest ended when Pilkey agreed to upgrade the outdated .38 calibre firearms, hire more OPP police officers and negotiate with police union leaders regarding the reporting requirements. In 1994, The government tabled Bill 167, a bill which would have extended spousal benefits to same sex couples. Pilkey opposed the bill and did not agree that this was a human rights issue. he said, "I'm not aware under the charter that any human rights are being violated." He criticised CAW leader Buzz Hargrove for supporting the bill. Pilkey claimed that many union members agree with his position to oppose the bill. On June 9, the government held a free vote and the bill was defeated. Pilkey was one of three government ministers to vote against the bill. The NDP were defeated in the 1995 provincial election, and Pilkey lost the Oshawa riding to Progressive Conservative Jerry Ouellette by over 8,000 votes. Total valid votes (100.0%)
Кейінгі өмірі
Пилки Онтарио жұмысшыларының денсаулығы мен қауіпсіздігі орталығының әкімшілік директорының орынбасары болды.
Pilkey was the assistant to the executive director of administration at the Ontario Workers Health and Safety Centre.