Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Колумбияның премьер-министрі 1991-1996 жылдар аралығында.
Premier of British Columbia from 1991 to 1996
Майкл Франклин Харкорт, ОК (6 қаңтар 1943 жылы туған) 1991-1996 жылдар аралығында Британдық Колумбияның 30-шы премьер-министрі қызметін атқарды, ал одан бұрын 1980-1986 жылдар аралығында Британдық Колумбияның ең ірі қаласы Ванкувердің 34-ші мэрі болды.
Michael Franklin Harcourt, OC (born January 6, 1943) served as the 30th premier of British Columbia from 1991 to 1996, and before that as the 34th mayor of Vancouver, BC's largest city, from 1980 to 1986.
Ерте өмір және білім
Харкорт Сэр Уинстон Черчилль орта мектебінде студенттік кеңестің төрағасы болды және Британдық Колумбия университетінде BA және LLB дәрежелерін алды. Ол Канаданың алғашқы қоғамдық құқықтық кеңсесі саналатын Ванкувер қауымдық құқықтық көмек қоғамын құрды және оның тұңғыш директоры (1969–1971) болды.
Harcourt was student council president at Sir Winston Churchill Secondary School and studied at the University of British Columbia, where he graduated BA and LLB. He founded and became the first director (1969–71) of the Vancouver Community Legal Assistance Society, reputedly Canada's first community law office.
Муниципальді саясат
Харкорт 1973 жылдан 1980 жылға дейін Ванкувер қалалық кеңесінің мүшесі болды. Ол алғаш рет «Сайлаушылар әрекеті» (TEAM) қозғалысының мүшесі болып сайланды. 1980 жылдан 1986 жылға дейін Ванкувер қаласының мэрі болды. Мэр ретінде оның қызмет мерзімі Expo 86 көрмесіне дайындықпен басылды, бұл оқиға қалаға көптеген жаңа өзгерістер әкелді, ал ол бастапқыда осы көрменің қалаға келуіне қатысты түрде қарсы болған.
Harcourt served as a Vancouver alderman from 1973 to 1980. He was first elected as a member of The Electors' Action Movement (TEAM). He was Mayor of Vancouver from 1980 to 1986. As mayor, his term in office was dominated by planning for Expo 86, an event that saw many new developments come to the city, and an event he adamantly opposed coming to the City in the first place.
Облыстық саясат және премьер-министрлік қызмет
Ол алғаш рет 1986 жылғы Британдық Колумбия провинциялық сайлауында Британдық Колумбия заң шығарушы құрамына сайланды. Келесі жылы ол Британдық Колумбияның Жаңа демократиялық партиясының (НДП) және ресми оппозицияның жетекшісі болды. Өзінің социал-демократиялық партиясының қатарында орташа саясаткер саналды. 1991 жылғы провинциялық сайлауда Харкорт Рита Джонстон басқарған Әлеуметтік кредит партиясын жеңіп, НДП-ны билікке қайтарды. Бұл Британдық Колумбияда НДП-ның билікте болған екінші және 1975 жылдан бергі алғашқы реті болды. Билікке келгеннен кейін Харкорттың үкіметі ай сайынғы әлеуметтік жәрдемақының негізгі сомасын 500 доллардан 525 долларға дейін, яғни 5%-ға арттырды. 1993 жылға қарай ол айына 535 долларға жетті, сонымен қатар басқа төлемдер де өсті және үміткерлердің мүліктік жағдайын тексеру талаптары жеңілдетілді. Көршілес Альбертада Ральф Клейн қатаң шығындарды қысқартуды енгізген кезде, Харкорт 1993 жылдың желтоқсанында Альберталық әлеуметтік жәрдемақ алушыларды Британдық Колумбияға итеруде деп айыптады. Провинциядан тыс жәрдемақыға өтініш берудің көбеюі және әлеуметтік жәрдемақ пен шығындардың өсуі (Ванкувер Сан 1993 жылы халықтың шамамен 10%-ы әлеуметтік жәрдемаққа үміттенгенін хабарлады) үкіметтің беделіне нұқсан келтірді. Британдық Колумбияның сомали канадалық қауымдастығы арасындағы әлеуметтік алаяқтыққа қатысты даулы жаңалық, үкімет жүйедегі кемшіліктерді жоққа шығарғаннан кейін, оның беделін одан әрі төмендетті. 1993 жылдың қыркүйек айында саясаттағы өзгерістерді жариялаған ол оны "алдаушылар, жаужүректер және зиянкестерге" қарсы күрес деп сипаттады. Харкорт басқарған Жаңа демократиялық үкімет тау шыршасының зиянкестерінен туған ағаш көлемінің өсуіне байланысты жолдар салу және жаңа зауыттар құру үшін Carrier Lumber Ltd. компаниясымен келісімшарт жасады. 1992 жылдың 13 мамырында Харкорт мырза өзінің үкіметі мен Carrier Lumber Ltd. арасындағы келісімшартты елемеді және бірнеше бірінші ұлт өкілдеріне олардың келісімінсіз ешқандай ағаш кесілмейтініне және ешқандай жол салынбайтынына уәде берді. Ормандар министрінің орынбасары Филипп Халкетт сотта куәлік бергенде: "Премьер-министрдің мұндай уәде беруге құқығы жоқ еді" деді. Соттар Carrier Lumber Ltd. компаниясына 156 миллион доллар төлеуді бұйырды және компанияны жоюға қасақана тырысқандығын, ал үкімет шенеуніктері Carrier компаниясының талаптарын жою үшін 2000 беттік құжаттарды жасыруға сөз байластырды деп шешті. Британдық Колумбия Жоғарғы сотының судьясы Гленн Паррет өзінің шешімінде НДП үкіметі туралы: "Адалдықсыздық пен жаман ниеттің осыдан да анық және циникалық мысалын табу қиын" деді. Харкорт 1996 жылдың ақпанында "Бингогейт" салдарынан премьер-министр лауазымынан кетті, бұл жанжалдың нәтижесінде бұрынғы НДП депутаты және Британдық Колумбиядан парламент депутаты болған Дэвид Ступич қайырымдылық бингодан жиналған қаражатты партияны қаржыландыру үшін пайдаланды. Британдық Колумбия Әділет министрлігінің арнайы прокуроры Харкорттың осы жанжалға тікелей қатысы жоқ екенін анықтағанмен, ол саяси жауапкершілікті өз мойнына алды. Оның орнын Глен Кларк басқарды, ол да тағы бір жанжалдың нәтижесінде отставкаға кетті. Ол келесі мамыр айында өткен 1996 жылғы Британдық Колумбияның жалпы сайлауында депутаттыққа қайта түспеді; Джени Кван оның орнына кандидат болып, кейін Ванкувер Маунт-Плезанттағы депутат болды. Харкорттың премьер-министр ретінде заң шығарушы органмен де, БАҚ-пен де болған қиындықтары Ванкувер журналисі Дэниел Гаутроптың "Highwire Act: Power, Pragmatism, and the Harcourt Legacy" кітабында баяндалды, ол оның отставкаға кеткеннен кейін жарияланды, өйткені НДП Кларктың ізбасары болып тағайындалған көшбасшылық конвенциясына дайындалып жатқан еді.
He was first elected to the British Columbia Legislature in the 1986 British Columbia provincial election. He became the leader of the British Columbia New Democratic Party (NDP) and the Leader of the Official Opposition in the following year. He was considered to be a moderate within the ranks of his social democratic party. In the 1991 provincial election, Harcourt led the NDP back to power, defeating the Social Credit party led by Rita Johnston. That marked the second time that the NDP had ever been in power in BC and the first since 1975. On taking office, Harcourt's government increased the basic rate of monthly social assistance from $500 to $525, a 5% increase. By 1993, it had reached $535 per month, coupled with increases in other rates and a relaxation of means testing of applicants. As Ralph Klein introduced severe spending cuts in neighbouring Alberta, Harcourt accused him in December 1993 of driving Albertan welfare recipients into British Columbia. An increase in out of province applications for income assistance and surge in welfare rolls and spending (The Vancouver Sun noted in 1993 that almost 10% of the population were claiming social assistance), affected the government's standing. A controversial news story about welfare fraud among British Columbia's Somali Canadian community, after the government had denied that system abuse was taking place, further hurt its standing. Announcing the policy shift in September 1993, he infamously described it as a crackdown on "cheats, deadbeats and varmints." The NDP government under Harcourt entered into a contract with Carrier Lumber Ltd. to build roads and construct new mills to handle an increased volume of wood because of the infestation of the mountain pine beetle. On May 13, 1992, Mr. Harcourt ignored the contract between his government and Carrier Lumber Ltd. and promised several First Nations that no timber would be harvested and that no roads would be built without their agreement. Phillip Halkett, deputy minister of forests, testified at trial, "The Premier had no authority to make that promise." The courts awarded Carrier Lumber Ltd. $156 million and ruled that there had been a deliberate attempt to destroy the company and that government officials had conspired to withhold 2,000 pages of documents in an attempt to defeat Carrier's damage suit. Justice Glenn Parrett of the Supreme Court of British Columbia in his reasons stated of the NDP government, "It is difficult to conceive of a more compelling and cynical example of duplicity and bad faith." Harcourt resigned as premier in February 1996 as the result of "Bingogate," a scandal in which David Stupich, a former NDP MLA and MP from BC, used money raised by a charity bingo to fund the party. While it was determined by a BC Ministry of Justice Special Prosecutor that Harcourt was not directly responsible for the scandal, he took political responsibility for it. He was succeeded as premier by Glen Clark, who also ended up resigning as the result of another scandal. He did not run for another term as MLA in the 1996 British Columbia general election the following May; Jenny Kwan succeeded him as the candidate and later MLA at Vancouver Mount Pleasant. Harcourt's challenges as premier, with both the legislature and the media, were chronicled in the Vancouver journalist Daniel Gawthrop's Highwire Act: Power, Pragmatism, and the Harcourt Legacy, which was published shortly after his resignation as the NDP was preparing for the leadership convention in which Clark was named his successor.
Саясаттың кейінгі кезеңдері
Премьер-министр қызметтен кейін Харкорт Британ Колумбия университетінің (UBC) қатысушысы болды. Ол тұрақты даму және қалаларға қатысты зерттеулермен айналысты. 2002 жылдың қараша айында Пендер аралындағы коттеджінде құлап, жарақат алды, нәтижесінде омыртқа миы ауыр зақымданып, өміріне қауіп туды. 13 жыл бойы жартылай төрт мүшесі қозғалмайтын күйде болғаннан кейін, ол денесінің 20 пайызының әлі де сал болып қалғанын айтады. 2008 жылы Харкорт Ванкувердің жаңа сайланған мэрі Грегор Робертсонның маңызды кеңесшісі болды, оның ішінде ашықтық және көлік мәселелері де қарастырылды. 2011 жылы Харкорт Ванкувердің бұрынғы бес мэрімен бірге федералды үкіметтен Insite жабылуын тоқтатуға шақырды. 2014 жылдың 31 қаңтарында жарық көрген High Country News журналында Харкорт 1960 жылдары Трансканадалық тас жолын Ванкувер қаласының орталық бөлігімен байланыстыратын тас жолға қарсы тұру үшін белсенділер тобына қабылданып алынғанын мәлімдеді. «Сізді тас жолды тоқтату үшін жалдадық», – деді ол мақалада. 2014 жылдың сәуір айында Харкорт НДП партиясынан шығып, енді өзін тәуелсіз санайтынын хабарлады. «Бұл сынақ ажырысуы ма, әлде соңғы шешім ме, менің білуім жоқ», – деді ол Globe and Mail газетіне берген сұхбатында. Харкорт бұрынғы партиясына қатысты бірнеше шағымдарды айтты, соның ішінде бұрынғы лидер Адриан Дикстің Kinder Morgan құбыр желісіне қарсы шығуы, партияның жалпы түрде кен өндіру, орман шаруашылығы және басқа да ресурстарды пайдалану салаларына қарсы ұстанымы, 2009 жылы Британ Колумбиясының либералды үкіметі ұсынған көміртегі салығына қарсылығы және 2010 жылы сол кездегі лидер Кароль Джеймстің отставкаға кетуіне себеп болған наразылық. Харкорт марихуананы заңдастыруды көп рет қолдады және 2014 жылдың мамырында Вернон қаласында орналасқан True Leaf Medicine Inc. компаниясының кеңесшісі болатынын жариялады, бұл компания Денсаулық сақтау министрлігінен дәрілік марихуана өндіруге және сатуға рұқсат алуды көздеп отыр. Харкорт 1960 және 1970 жылдары марихуана қолданғанын мойындады. Харкорт Канаданың Экофискальдық комиссиясының кеңесшісі қызметін атқарады.
After serving as premier, Harcourt became associated with the University of British Columbia (UBC). He was involved in research relating to sustainable development and cities. Harcourt was severely injured in a near fatal fall at his cottage on Pender Island in November 2002, which resulted in a severe spinal cord injury. After 13 years as a partial quadriplegic, he describes 20 percent of his body as still paralyzed. In 2008, Harcourt became a key adviser to then newly elected mayor of Vancouver Gregor Robertson, including topics about transparency and transportation. In 2011, Harcourt joined five other former mayors of Vancouver to urge the federal government to halt its efforts to close Insite. In the January 31st, 2014 issue of High Country News Harcourt stated he was recruited in the 1960s by an activist group to oppose a freeway that would have connected the Trans Canada Highway to downtown Vancouver. 'You've been hired to stop the freeway,' he recalled in the article. Harcourt revealed in April 2014 that he had allowed his NDP membership to lapse and now considers himself an independent. "I don't know whether it's a trial separation or a decree absolute," he told the Globe and Mail in an interview. Harcourt cited several complaints against his former party including former leader Adrian Dix's decision to oppose the Kinder Morgan pipeline and the party's general disposition against mining, logging and other resource extraction industries, the party's 2009 opposition to the BC Liberal government's proposed carbon tax, and the 2010 caucus revolt that forced the resignation of then leader Carole James. Harcourt had repeatedly supported the legalization of cannabis and in May 2014 announced that he would be an advisor to True Leaf Medicine Inc., a Vernon based start up company seeking Health Canada approval to produce and sell medicinal marijuana. Harcourt admitted previous personal use of marijuana in the 1960s and 1970s. Harcourt sits as an advisor to Canada's Ecofiscal Commission.