Франсис Лео Лоуренс: Американдық білім беруші және университет басшысы
Francis Leo Lawrence
Франсис Лео Лоуренс – америкалық білім беруші, Рутгерс университетінің президенті (1990-2002). Француз әдебиеті, білім беру реформалары, жобалар мен халықаралық байланыстар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнсис Лео Лоуренс (1937 жылғы 25 тамыз – 2013 жылғы 16 сәуір) – американдық ғалым, педагог және университет администраторы, француз әдебиеті саласында маманданған. Сент-Луис және Тулан университеттерінің түлегі Лоуренс 30 жылдан астам Тулан университетінде оқытумен айналысты, содан кейін академиялық вице-президент, проректор және аспирантура деканы лауазымдарын атқарды, ал 1990–2002 жылдары Рутгерс университетінің 18-ші президенті болып тағайындалды. Мансабы барысында Лоуренс француз классикалық драмасы және барокко поэзиясы туралы бірнеше кітап пен мақала жазды, олардың көпшілігі Мольердің шығармаларына арналған. Осы салаға қосқан үлесі үшін француз үкіметі оған «Chevalier dans L'Ordre des Palmes Académiques» орденімен марапаттады.
American academic and administrator
Francis Leo Lawrence (August 25, 1937 – April 16, 2013) was an American educator and scholar specializing in French literature and university administrator. A graduate of Saint Louis University and Tulane University, Lawrence taught at Tulane for over 30 years and held posts as academic vice president, provost, and dean of the graduate school before being appointed as the 18th president of Rutgers University (1990–2002). During his career, Lawrence authored several books and articles on French classical drama and baroque poetry with a focus on the works of Molière. For his contributions to this field, Lawrence was awarded the honor of Chevalier dans L'Ordre des Palmes Académiques by the French government.
Рутгерс университетінің президенті
Оның Ратгерс университетінің президенті ретінде атқарған көптеген еңбектерінің арасында: Ратгерстің күшті жақтарын нығайта отырып, оқу, зерттеу және қоғамдық қызмет салаларындағы жетістіктерді арттыруға бағытталған стратегиялық жоспар және университетке жаңа бағыт беру; екі онжылдықтан бері құрылмаған алғашқы университеттік оқу бағдарламасы комитеті, Ратгерстің жалпы білім беру оқу бағдарламасын бағалау және 21-ші ғасырдың басына сәйкес ұсыныстар жасау мақсатында құрылды; әрбір кампуста студенттердің әлеуетін толыққанды дамытуға көмектесетін Оқу ресурстары орталықтары және профессорлардың оқыту қызметін жақсартуға бағытталған Оқытудың үздік орталықтары; RUNet 2000 жобасы, кампустың толыққанды жабдықталуын қамтамасыз етіп, Ратгерстегі оқыту, зерттеу және қоғамдық жұмыстарды өзгертіп жасақтады; Ересектерге арналған өмір бойы оқыту бағдарламасын, қазір Осхер институты деп аталатын, қоғамдық қызметке қатысты бастамалар; Мейсон Гросс өнер мектебінің «Нью-Йорктегі Ратгерс» сериясы сияқты өнер, музыка және театр салаларындағы бағдарламалар, Ратгерс өнершілерін әлемдегі маңызды мәдени орталардың бірімен таныстырды; «Ратгерс науқаны: Бүгін болашақты құру», 75 пайыздық мақсатына алғашқы 42 айдың ішінде қол жеткізіп, жоспарланғаннан асып, 600 миллион доллардан астам қаржы жинады; Ратгерстің білім берудегі жаһандық күшке айналуы, Намибия, Оңтүстік Африка, Венгрия, Ирландия, Польша, Франция, Италия және Нидерландыдағы жаңа байланыстар арқылы; 2002 жылы ол академияға оралу жоспарын жариялап, Ратгерс университетінің профессоры болды. Ратгерс университетіндегі қызметі барысында ол «Жоғары білім берудегі көшбасшылық: Президенттік көзқарастар» атты кітапты жазды, онда жетекші университеттердің президенттері мен проректорларымен сұхбаттар жинақталған. Ол қаржы жинаудағы белсенді әрекеттері, бакалавриат білімінің төмендеуі мен студенттердің академиялық деңгейін жақсарту үшін бірнеше комитеттер құруы, сондай-ақ Мейсон Гросс өнер мектебі, Эдвард Дж. Блаустейн жоспарлау және қоғамдық саясат мектебі және Ратгерс Ньюарк құқық және әділет орталығы үшін жаңа академиялық ғимараттар салуы үшін жоғары бағаланды. Доктор Лоуренс сонымен қатар, өзінің ізашары Эдвард Блаустейн тартқан бірқатар көрнекті профессорларды сақтап қалғаны үшін де мақтауға ие болды, олардың кейбіреулері бірнеше беделді сыйлықтарға ие болды (оның ішінде Пулитцер сыйлығы, Ұлттық ғылым медалі, МакАртур қорының «гений» сыйлығы, Гуггенхайм стипендиясы және Слоан стипендиясы). Лоуренс Солтүстік Америкалық француз XVII ғасыры әдебиеті қоғамының президенті, бірнеше ғылыми журналдардың редакциялық алқасында, монографиялық серияның төрағасы, Нью-Джерси штатының жоғары білім беру комиссиясында және бірнеше ұлттық жоғары білім беру ұйымдарының кеңесінде қызмет етті. Ол 2002 жылы президенттік лауазымнан зейнетке шықты. Президентінен кейін ол Ратгерс университетінің профессоры болып тағайындалып, оқытушылыққа қайта оралды.
Among his many accomplishments as president of Rutgers included: a strategic plan to further excellence in learning, research, and service that built upon Rutgers' strengths and offered a new vision of the university; the first university wide curriculum committee assembled in over two decades to evaluate Rutgers' general education curriculum and to make recommendations that would focus the curriculum on the beginning of the 21st Century; Learning Resource Centers on each campus to help students achieve their greatest potential, and Teaching Excellence Centers on each campus to assist faculty in their classroom work; the RUNet 2000 project, which realized the goal of a fully wired campus and transformed teaching, research, and outreach at Rutgers; Community service initiatives, including the Adult Lifelong Learning program, now known as the Osher Institute; programs in the arts, music, and theater such as the Mason Gross School of the Arts' Rutgers in New York series, which exposed Rutgers artists to one of the world's most important cultural environments; the hugely successful Rutgers Campaign: Creating the Future Today, which raised 75 percent of its goal within the first 42 months and would far surpass its goal, raising more than $600 million; Rutgers' evolution as a global force in education, with new connections in Namibia, South Africa, Hungary, Ireland, Poland, France, Italy, and the Netherlands. In 2002, he announced his plan to return to academia, and became a Rutgers University Professor. While on the Rutgers faculty, he authored Leadership in Higher Education: Views from the Presidency, a collection of interviews with presidents and chancellors of leading universities. He was praised for energetic fundraising attempts, the appointment of several committees to address the decline of undergraduate education and the academic quality of incoming students, as well as the construction of new academic facilities for the Mason Gross School of the Arts, the Edward J. Bloustein School of Planning and Public Policy, and the Rutgers Newark Center for Law and Justice. Dr. Lawrence was also credited with retaining some members of the distinguished faculty recruited by his predecessor Edward Bloustein, some of whom earned several prestigious awards (including the Pulitzer Prize, the National Medal of Science, the MacArthur Foundation "genius" prize, Guggenheim Fellowships, and Sloan Fellowships). Lawrence has served as President of the North American Society for French Seventeenth Century Literature, on editorial boards for several scholarly journals, as the board chair of a monograph series, on the New Jersey Commission on Higher Education, and on the boards of several national higher education organizations. He retired from the office of president in 2002. As President Emeritus, he returned to teaching, with an appointment as University Professor at Rutgers.
Дау
1994 жылы Лоренстің жоғары білімді мүңкіндіксіз жағдайдағы студенттерге бермеуге болмайтынын айтқан сөздері, олардың стандартты тесттерде жақсы нәтиже көрсетуге қабілетсіз болуы мүмкін екенін, "генетикалық, мұрагерлік негізінің" жетіспеуімен байланысты екенін, 1995 жылы жарияланды. Бұл сөздер оның отставкасын талап етуге және студенттердің наразылықтарына әкелді, соның ішінде телеарнада көрсетіліп жатқан баскетбол ойыны тоқтатылды, наразылық білдірушілер алаңға отырып наразылық танытты. Лоренс бұл сөздердің өзінің көзқарасын білдірмейтін тілдік қателік екенін айтып, бірнеше рет кешірім сұрады.
Comments made in 1994, in which Lawrence urged that higher education should not be denied to disadvantaged students who might lack the "genetic, hereditary background" to perform well on standardized tests, were publicized in 1995. The comments led to calls demanding for his resignation, and student protests, including one that brought a televised basketball game to a halt as protesters staged a sit in on the court. Lawrence repeatedly apologized for the comments which he said were a verbal slip that did not represent his views.
Таңдалған жарияланымдар
Мольер, Ақылсыздықтың комедиясы. Тулан роман тілдері мен әдебиеті бойынша зерттеулер, № 2. Нью-Орлеан, 1968. Реториканың XVII ғасыр француз әдебиетіне әсері. (Төраға) Француз әдебиетінің XVII ғасырына арналған мақалалар, № 3. Сиэтл, 1975. "Дом Хуан және ашылған Құдай: Мольердің антитрагикалық кейіпкері". PMLA 93, 1978. Мольердің бейнесі. (Редактор, Автор) Oeuvres et Critiques V.1: Париж: Жан Мишель Плейс баспасы, 1981. Жаңа Орлеан актілері. (Редактор) Француз әдебиетінің XVII ғасырына арналған мақалалар / Biblio 17, Париж – Сиэтл – Тюбинген, 1982. Жоғары білім берудегі басшылық: Президенттік көзқарастар. Transaction Publishers, 2006.
Molière, The Comedy of Unreason. Tulane Studies in Romance Languages and Literature, no. 2. New Orleans, 1968. The Influence of Rhetoric on Seventeenth Century French Literature. (Co Editor) Papers on French Seventeenth Century Literature, no.3 Seattle, 1975. "Dom Juan and the Manifest God: Molière's Anti Tragic Hero." PMLA 93, 1978. Visages de Molière. (Editor, Author) Oeuvres et Critiques V.1: Paris: Editions Jean Michel Place, 1981. Actes de New Orleans. (Editor) Papers on French Seventeenth Century Literature/Biblio 17, Paris Seattle Tuebingen, 1982. Leadership in Higher Education: Views from the Presidency. Transaction Publishers, 2006.