Бересфорд барондарының тарихы және жойылған титулдары
Baron Beresford
Барон Бересфорд тақырыбы: Ұлыбритания және Ирландия аристократиясы, саяхатшылар мен әскери қайраткерлерге берілген құрметті атақ. Тарихы мен жоғалу себептері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Біріккен Корольдіктің Барондық атағында жойылған барондық
Extinct barony in the Peerage of the United Kingdom
Барон Бересфорд атағы Бересфорд отбасы үшін үш рет құрылған, бір рет Ирландия Барондығында, ал кейіннен екі рет Ұлыбритания Барондығында. Барлық жағдайларда бұл атақ көрнекті саясаткерлер немесе әскери қызметкерлер үшін жасалған. Бірінші құрылған атақ әлі де қосалқы титул ретінде сақталып қалған, бірақ соңғы екеуі алғашқы иелерінің қайтысымен жойылды.
Baron Beresford is a title that was created three times for the Beresford family, one in the Peerage of Ireland and later also two in the Peerage of the United Kingdom. In all instances it was created for men who were eminent politicians or soldiers. The first creation still exists as a subsidiary title, but the latter two became extinct at the death of their original holder.
Барон Бересфорд, алғашқы шығарма (1720 қазіргі)
Бірінші туынды 4-ші баронет сэр Маркус Бересфордқа арналған. 1715 жылы ол Ирландияның Төменгі палатасына енді, 1720 жылға дейін Колрейн округін өкілдік етті, содан кейін Каван графтығындағы Бересфордтың бароны Бересфорд титулымен Ирландияның құрметті азаматы болды, сондай-ақ Ұлыбритания королі Джордж I оны Тайрон виконты етіп тағайындады. Бір жыл өткен соң ол Ирландияның Лордтар палатасына қосылды. 1736 жылы ол Ирландияның Ұлы ложасының бас шебері болды және келесі екі жыл бойы қызмет етті. Бересфорд 1746 жылы Тирон графы титулын алғанда одан әрі құрметке ие болды. Тиронның 1-ші графының қайтысымен оның барлық титулдары 1763 жылы Джордж Бересфордқа мұрагерлік етті. Ол 1766 жылдан бастап Уотерфорд губернаторы, ал 1769 жылдан 1800 жылға дейін осы округтің custos rotulorum қызметін атқарды. Осы кезеңде ол Сент-Патрик орденінің рыцары атанды, 1786 жылы Ұлыбританияның құрметті азаматы ретінде Тайрон бароны титулын алды және 1789 жылы Уотерфорд маркизі болды. Барон Бересфорд титулы әлі де сақталып келеді және Уотерфорд маркиздері оны қосалқы титул ретінде иеленеді.
The first creation was for Sir Marcus Beresford, 4th Baronet. In 1715, he entered the Irish House of Commons, sitting for Coleraine until 1720, when he was raised to the Peerage of Ireland with the title Baron Beresford, of Beresford, in the County of Cavan, and further as Viscount Tyrone by King George I of Great Britain. A year later, he joined the Irish House of Lords. In 1736, he became Grandmaster of the Grand Lodge of Ireland, serving for the next two years. Beresford was further honoured in 1746, when he was created Earl of Tyrone. With the death of the 1st Earl of Tyrone, all his titles were inherited by George Beresford in 1763. He was Governor of Waterford from 1766 and custos rotulorum of that county from 1769 to 1800, during which time he was made a Knight of St Patrick, created Baron Tyrone in the Peerage of Great Britain in 1786 and elevated as a Marquess of Waterford in 1789. The title Baron Beresford is still extant and held by the Marquesses of Waterford as a subsidiary title.
Барон Бересфорд, екінші шығарма (18141854)
Екінші құрылымы генерал Уильям Карр Бересфорд, GCB, GCH, GCTE (1768–1856) Барон Бересфорд, Альбуэра және Дунгарванның Уотерфорд графтығында Ұлыбритания Пэерлігінің 3 мамырында 1814 жылы жарияланды. Ол Уотерфордтың 1-ші маркизінің заңды емес ұлы болды. Уильям Бересфорд 1785 жылы британдық армияға қабылданды, ал келесі жылы бір көзі апаттан зақымданып, соқыр болды. 1807 жылы ол Португалияға миссиямен жіберілді. Кейіннен британдық армияның генералы және португал армиясының маршалы болған ол, Веллингтон герцогімен бірге Пиреней соғысында шайқасты. Португалиядағы қызметтері үшін 1811 жылдың 13 мамырында Транкосо графы, ал 1812 жылдың 17 желтоқсанында Кампо Майор маркизі титулы берілді, екеуі де Регент ханзада Жоаоның жарлығымен тағайындалды. Ұлыбританияда Бересфорд 1811 жылдан 1814 жылға дейін Уотерфорд округінің парламент мүшесі болды, 1814 жылы Барон Бересфорд титулымен Ұлыбритания Пэерлігіне көтеріліп, Лордтар палатасына өтті. 1823 жылы ол осы Пэерлікте Стаффорд графтығының Бересфорд виконты атанды. Ұлыбританияға қайтып келгеннен кейін, 1828 жылы Веллингтонның бірінші министрлігінде Ордонанс генерал-майоры қызметін атқарды. 1832 жылы ол өзінің туысы Луизаға, Уильям Бересфорд, 1-ші барон Деси және Элизабет Фицгиббонның қызына үйленді. Некеде бала болмады. Лорд Бересфорд 1854 жылы 85 жасында қайтыс болды, осылайша оның титулдары тоқтатылды. Ол сондай-ақ Джерсидің соңғы титулды губернаторы болды; оның қайтысынан бері Джерсиде Корольдіктің өкілі Джерсидің лейтенант-губернаторы болып табылады.
The second creation was for General William Carr Beresford, GCB, GCH, GCTE (1768–1856) as Baron Beresford, of Albuera and Dungarvan in the County of Waterford of the Peerage of the United Kingdom, and was announced on 3 May 1814. He was an illegitimate son of the 1st Marquess of Waterford. William Beresford entered the British Army in 1785 and the next year he was blinded in one eye in an accident. In 1807 he was sent on a mission to Portugal. Later a general in the British Army and a marshal in the Portuguese army, he fought with the Duke of Wellington in the Peninsular War. For his services in Portugal he was created Count of Trancoso on 13 May 1811 and also Marquis of Campo Maior on 17 December 1812, both by decree of Prince Regent John. In the UK, Beresford was Member of Parliament for County Waterford from 1811 to 1814 until he was raised to the Peerage of the United Kingdom as Baron Beresford in 1814 and thus entered the House of Lords. In 1823 he was further made Viscount Beresford, of Beresford in the County of Stafford in the same peerage. After his permanent return to Britain, he held the office of Master General of the Ordnance in 1828 in Wellington's first ministry. In 1832 he married his first cousin Louisa, daughter of William Beresford, 1st Baron Decies and Elizabeth Fitzgibbon. The marriage was childless. Lord Beresford died in 1854 at the age of 85, and thereby his titles became extinct. He was also the last titular Governor of Jersey; since his death the Crown has been represented in Jersey by the Lieutenant Governor of Jersey.
Барон Бересфорд, үшінші шығарма (19161919)
Үшінші құрылымы Адмирал Лорд Чарльз Уильям Бересфорд, GCB, GCVO (1846–1919) Барон Бересфорд, Метемме және Курагмор, Уотерфорд графтығындағы Ұлыбритания Пэерлігінің титулымен, 1916 жылдың 28 қаңтарында жарияланды. Уотерфордтың 4-ші маркизінің екінші ұлы ретінде ол 1859–1916 жылдар аралығында «Лорд Чарльз Уильям Бересфорд» деп аталды. Ол Уильям Бересфордтың (жоғарыда аталған) туған інісі болды. Ол Корольдік теңіз флотында және Парламент мүшесі ретінде көп жылдар бойы екі қызметте де қызмет етті: 1874–1880 жылдары Уотерфорд округінен, 1885–1889 жылдары Мэрилебон Шығысынан, 1898–1900 жылдары Йорк қаласынан, 1902–1903 жылдары Вулвичтен және 1910–1916 жылдары Портсмуттен сайланды. Теңіз флотында ол 1886–1888 жылдары Жастар теңіз лорды, 1903–1905 жылдары Ла-Манш флотының бас қолбасшысы, 1905–1907 жылдары Жерорта теңізі флотының бас қолбасшысы және 1907–1909 жылдары Ла-Манш флотының бас қолбасшысы болып қызмет етті. Оның кейінгі мансабы Флот адмиралы сэр Джон Фишермен ұзаққа созылған даумен ерекшеленді, Фишер жаңа технологияларды енгізу және дәстүрлі тәжірибелерді жою мақсатындағы реформаларды ұсынды. Бересфорд 1911 жылы адмирал шенімен теңіз флотынан зейнеткерлікке шықты және 1916 жылға дейін Өкілдер палатасының мүшесі болды. 1878 жылы Ричард Гарднер мен Люси Мандеслоның қызы Эллен Джеромина (Мина) Гарднерге үйленді. Олардың екі қызы болды. Лорд Бересфорд 1919 жылы 73 жасында қайтыс болды, оның титулы тоқтатылды.
The third creation was for Admiral Lord Charles William Beresford, GCB, GCVO (1846–1919) as Baron Beresford, of Metemmeh and Curraghmore in the County of Waterford of the Peerage of the United Kingdom, and was announced on 28 January 1916. As the second son of the 4th Marquess of Waterford he was styled "Lord Charles William Beresford" between 1859 and 1916. He was the great nephew of William Beresford (above). He combined careers in the Royal Navy and as a Member of Parliament, serving for many years in both capacities: He was MP for County Waterford from 1874–1880, for Marylebone East from 1885–1889, for Member of Parliament for City of York from 1898–1900, for Woolwich from 1902–1903 and for Portsmouth from Jan. 1910–1916. In the navy, he held the posts of Junior Naval Lord from 1886–1888, Commander in Chief, Channel Fleet from 1903–1905,Commander in Chief, Mediterranean Fleet from 1905–1907 and Commander in Chief, Channel Fleet from 1907–1909. His later career was marked by a longstanding dispute with Admiral of the Fleet Sir John Fisher, over reforms championed by Fisher introducing new technology and sweeping away traditional practices. Beresford retired from the navy in 1911 with the rank of admiral and remained a Member of the House of Commons until 1916. In 1878 he married Ellen Jeromina (Mina) Gardner, daughter of Richard Gardner and Lucy Mandesloh. They had two daughters. Lord Beresford died in 1919 at the age of 73, and his title became extinct.