Оңтүстік Африкадағы жергілікті басқару құрылымы: муниципалитеттер, аудандық және жергілікті әкімшіліктер. 205 муниципалитеттен құралған жүйе туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африкадағы жергілікті өзін-өзі басқару құрылымы
Local government structure in South Africa
Оңтүстік Африкадағы жергілікті өзін-өзі басқару әртүрлі типтегі муниципалитеттерден (;;;;;;; Southern Ndebele: bomasipala;;;;;) тұрады. Ең ірі қалалық аймақтарды метрополиялық муниципалитеттер басқарады, ал елдің қалған бөлігі аудандық муниципалитеттер деп аталатын округтерге бөлінеді, олардың әрқайсысы жергілікті муниципалитеттер деп аталатын бірнеше аудандардан тұрады. 2016 жылғы 3 тамыздағы муниципалдық сайлаудағы шекара реформасынан кейін сегіз метрополиялық муниципалитет, 44 аудандық муниципалитет және 205 жергілікті муниципалитет бар.
Local government in South Africa consists of municipalities (; ; ; ; ; Southern Ndebele: bomasipala; ; ; ; ) of various types. The largest metropolitan areas are governed by metropolitan municipalities, while the rest of the country is divided into counties called district municipalities, each of which consists of several boroughs called local municipalities. Since the boundary reform at the time of the municipal election of 3 August 2016 there are eight metropolitan municipalities, 44 district municipalities and 205 local municipalities.
Санаты
Муниципалитеттер үш санаттың біріне жатады: метрополиялық, аудандық және жергілікті (конституцияда А, С және В санаттары ретінде белгіленген).
Municipalities can belong to one of three categories: metropolitan, district and local (referred to in the constitution as categories A, C and B).
Аудандық және жергілікті муниципалитеттер
Еліміздің қалған бөлігі, астаналық аймақтардан тыс, аудандық және жергілікті муниципалитеттердің бірлескен басқаруында болады. Әр аудан (немесе C санаттағы) муниципалитеті бірнеше жергілікті (B санаттағы) муниципалитетке бөлінеді. Аудандық муниципалитеттер кең ауқымды мәселелерге, мысалы, біріңғай жоспарлауға, инфрақұрылымды дамытуға, су және электр энергиясын жапсарып беруге, сондай-ақ қоғамдық көлікке жауапты; ал жергілікті муниципалитеттер ауданға берілмеген барлық муниципалдық функцияларға, әсіресе жергілікті тұрғындарға қызмет көрсетуге жауапты. 2016 жылғы мәліметтер бойынша 44 аудандық муниципалитет 205 жергілікті муниципалитетке бөлінген.
The rest of the country, outside the metropolitan areas, is governed jointly by district and local municipalities. Each district (or category C) municipality is divided into a number of local (category B) municipalities. District municipalities have responsibility for broader matters such as integrated planning, infrastructure development, bulk supply of water and electricity, and public transport; while local municipalities have responsibility for all municipal functions not assigned to the district, and in particular local service delivery. As of 2016 there are 44 district municipalities divided into 205 local municipalities.
Сайлаулар
Муниципалитеттер муниципалдық кеңестермен басқарылады, олар әрбір 5 жылда бір рет сайланады. Муниципалдық кеңестердің ең соңғы жалпыұлттық сайлауы 2021 жылдың 1 қарашасында өтті. Ірі қалалық және жергілікті муниципалитеттердің кеңестері аралас пропорционалдық сайлау жүйесі бойынша сайланады. Бұл муниципалитеттер округтерге бөлінеді, және әр округтен бір кеңесші тікелей көп дауыс алған сайлаушылар арқылы сайланады. Кеңес құрамындағы кеңесшілердің саны партиялық тізімдерден пропорционалды түрде тағайындалады, осылайша кеңестің жалпы құрамы әр партияға түскен дауыстарға сәйкес келеді. Аудандық муниципалитеттерде кеңесшілердің 60% құрамы құрамына кіретін жергілікті муниципалитеттердің кеңестерімен тағайындалады, ал қалған 40% партиялық тізімдер бойынша пропорционалдық өкілдік арқылы сайланады.
Municipalities are governed by municipal councils which are elected every five(5) years. The most recent nationwide election of municipal councils was held on 1 November 2021. The councils of metropolitan and local municipalities are elected by a system of mixed member proportional representation. These municipalities are divided into wards, and each ward directly elects one councillor by first past the post voting. An equal number of councillors are appointed from party lists so that the overall makeup of the council is proportional to the votes received by each party. In district municipalities, 60% of the councillors are appointed by the councils of their constituent local municipalities, while the remaining 40% are elected by party list proportional representation.
Атаулар өзгертілді
Оңтүстік Африканың географиялық атаулар кеңесі – Оңтүстік Африкадағы, оның ішінде муниципалитеттердегі жерлердің атауларын өзгертумен айналысатын мемлекеттік орган.
The South African Geographical Names Council is a statutory body that deals specifically with changing names of places in South Africa, including municipalities.
Жетекшіліктің нашарлауы, тиімсіздігі және қанағатсыздық
Оңтүстік Африканың ауылдық аймақтарындағы муниципалитеттердің қаржылық жағдайы нашар және нашарлап келеді, бұл жағдай кәсіпкерлік белсенділікке, тәуекелдерге, тұрғындардың күнкөрісіне және экономиканың өсу перспективаларына әсер етеді. Кәсіпорындар мен олардың сақтандыру компаниялары ауылдық муниципалитеттердегі бизнес активтерін сақтандыру мүмкін емес екеніне алаңдаушылық білдірді. 2004 жылдан 2020 жылға дейін тіркелген наразылықтардың санының артуы муниципалитеттердің қызмет көрсетуіне наразылықтың күшті екенін көрсетеді. 2004 жылы 10 болған ірі наразылықтардың саны 2018 жылы 237-ге жетті. 2019-20 жылдары Гаутенг провинциясында қызмет көрсетуге байланысты ең көп наразылықтар тіркелді (шамамен 23%), одан кейін Квазулу-Натал (шамамен 21%), Батыс Кейп (шамамен 20%), Шығыс Кейп (шамамен 15%) және Мпумаланга (шамамен 9%) провинциялары орналасты. Наразылықтың көп бөлігі тұрғын үйге және тегін негізгі қызметтерге (әсіресе, қауым мүшелері қоныс аударған немесе табысын жоғалтқан жағдайда) қатысты талаптармен байланысты. Басқа себептерге кеңесшілердің жауапкершілігі, негізгі қызметтердің (тұрғын үй, су және электр энергиясы) сапасы немесе жеткізілу жылдамдығы, COVID-19 көмегінің дұрыс пайдаланылмауы және жер басып алу жатады. 2020 жылға қарай көптеген муниципалитеттер пандемия салдарынан қаржылық және логистикалық қиындықтарға тап болды. Марқұм Кими Маквету қызметкерлерді жеке жауапкершілікке тартуды, ұсыныстарды міндетті деп қарастыруды және кінәлі тараптарға қарыз сертификатын беруді ұсынды. 2022 жылы муниципалитеттердің көпшілігінде су инфрақұрылымының ескіргені және жұмыс істемейтіні анықталды. Су және санитария департаменті нашар күтім мен жұмыс істемеу салдарынан судың орташа есеппен 40% (26-60%) тұтынушыларға жетпей жоғалып кеткенін мәлімдеді. 2020 жылдың мәліметі бойынша муниципалитеттер Оңтүстік Африканың Су басқармаларына 12 миллиард теңге қарыз болды, төлемді ұстамау кең таралды. Сондай-ақ, олар Eskom компаниясына 46,1 миллиард теңге қарыз жинады. Эмфулени муниципалитетінің Eskom (2020 жылға дейін 2,3 миллиардтан астам) және Rand Water (шамамен 1,1 миллиард) компанияларына төлемеген қарызы оның тұрақты электр қуаты мен сумен қамтамасыз етуіне кедерілді, бұл алымдар мен салықтарды жинау қабілетіне әсер етті. 2018 жылғы Жоғарғы сот шешімі бойынша Eskom Эмфулени муниципалитетінің электр энергиясы үшін төлемегені үшін 645 миллион теңгелік мүлікті тәркілеуге құқылы болды, сондай-ақ Су және санитария департаментімен көрсетілген қызметтер үшін төлемегені үшін де. 2018 жылы VBS банкі құлдырап, 14 муниципалитеттің депозиттеріне зиян келтірді. Бұл депозиттер Мүнісіптік қаржыны басқару туралы заңға сәйкес заңсыз болды, оның ішінде Фетакгома Тубатсе муниципалитетінің 245 миллион теңгелік және Гияни муниципалитетінің 161 миллион теңгелік депозиті бар еді.
In rural areas South African municipalities are generally in a poor and deteriorating financial state, a situation which affects business activity and risks, livelihoods and growth propects of the economy. Businesses and their insurers have expressed concern that business assets in rural municipalities are not insurable. Discontent with the service delivery of municipalities is evident from the rising number of protests recorded from 2004 to 2020. The number of major protests increased from only 10 in 2004, to 237 in 2018. By 2019–20 Gauteng province had the most service delivery protests (some 23%), followed by KwaZulu Natal (c.21%), the Western Cape (c.20%), Eastern Cape (c.15%) and Mpumalanga (c.9%). Discontent often revolves around the demand for housing and free basic services, especially when community members are displaced or suffer the loss of income. Other causes are perceived councillor accountability, the quality or pace of basic service delivery (housing, water and electricity), misappropriation of COVID 19 relief benefits and land invasions. and by 2020 a significant proportion found themselves financially and logistically stressed by the pandemic. who are unable to deliver proper financial and performance governance, which in addition leads to fraud, irregular expenditure (R30 billion in 2017, and R25 billion in 2018) and consequence free misconduct. The late Kimi Makwetu suggested holding employees individually accountable, treating recommendations as binding and issuing a certificate of debt to guilty parties. In 2022 it was revealed that almost all municipalities have aging and dysfunctional water infrastructure. The Department of Water and Sanitation stated that poor maintenance and operations caused an average 40% (26% 60%) of water to be lost before it reached end users. As of 2020, municipalities owed South Africa's Water Boards a total of R12 billion, and a culture of non payment had taken hold. They had also accumulated debt of R46.1 billion (R31 billion overdue) with Eskom. Emfuleni Municipality's unserviced debt with Eskom (over R2.3 billion by 2020) and Rand Water (some R1,1 billion) prevented it from providing a reliable power and water supply, which affected its ability to collect levies and taxes. A 2018 High Court judgment allowed Eskom to seize R645 million worth of Emfuleni's fixed assets due to non payment for electricity. ), and its non payment for services provided by the Department of Water and Sanitation. In 2018 VBS Bank collapsed, affecting the deposits of 14 municipalities. These deposits, which were all illegal in terms of the Municipal Finance Management Act (MFMA), included a R245 million deposit by Fetakgomo Tubatse Municipality, and a R161 million deposit by Giyani Municipality.