Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сахебганж (Сахибганж деп те аталады) – Үндістанның Жарханд штатының Сахебганж ауданының Сахебганж бөлімшесінде орналасқан, Ганг өзенінің тыныш суларымен және мықты төбелермен әсемделген көрікті қала және порты. Сахебганж ауданының, Сахебганж бөлімшесінің және Сахебганж (қауымдық дамыту блогының) әкімшілік орталығы болып табылады. Жарханд штатының солтүстік-шығысында, Ганг өзенінің жағасында жатыр. 17 мамыр – аудан құрылған күні. Бұл күні бұрынғы Сантал Паргана ауданының Раджмахал және Пакур бөлімшелерінен Сахебганж ауданы бөлініп шықты.
Sahebganj (also known as Sahibganj) is a scenic town and a port city with the serene Ganga and sturdy hills in the Sahibganj subdivision of the Sahebganj district of Jharkhand state, India. It serves as headquarters for Sahibganj District, Sahibganj subdivision and Sahibganj (community development block). It is located on the north east of Jharkhand and situated on the banks of Ganges. 17th May is the Foundation Day of the District, when Rajmahal and Pakur subdivisions of old Santhal Pargana district were carved out to form Sahibganj district.
Этимология
Сахибғанж – сахибтердің (ұстаздардың немесе құрметті адамдардың) орны (ганж) деген мағынаны білдіреді. Бұл атаудың берілу себебі, британдық үстемдік кезеңінде аталған теміржол станциясының маңында көптеген ағылшын және басқа еуропалықтар тұрғандығы мен жұмыс істегендігі болуы мүмкін.
Sahibganj means a place (ganj) of masters (sahebs or sahibs). The place is likely to have been given its name because a number of English and other European people lived and worked in and around the railway station during the British Raj.
Ерте және ортағасырлық кезең
Сахибгандж қаласының тарихы негізінен Раджмахал және Телиягархи бекінісінің тарихымен байланысты. Бұл аймақта ежелден бері тек малдар (Мал Пахария) қоныстанғанына куәліктер бар. Олар Раджмахал төбелерінің алғашқы қоныс иелері болды және бүгінде де сол төбелердің бір бөлігінде тұрып жатыр. Олар б.з.д. 302 жылы Раджмахал төбелері маңында болған Селевк Никатордың грек елшісі Мегастеннің жазбаларындағы «Малли» тайпасы деп саналады. 645 жылы қытай саяхатшысы Сюаньцзан келгенге дейін бұл аймақтың тарихы құпияға оранып жатты. Саяхатшы өзінің саяхатнамасында Телиягархи бекінісін (қазіргі теміржол бағытында, Мирзачауки теміржол станциясының жанында) атап көрсетеді. Тарихи мәліметтерге сәйкес, бұл буддалық вихара болған. Ауданның тұрақты тарихы 13 ғасырдан басталады, ол кезде Телиягархи Бенгалияға және одан тысқары аймақтарға жорық атқан мұсылман әскерлерінің басты қақпасы болды. Делі сұлтандығы тұсында Бахтияр Хилжи Телиягархи жолы арқылы Бенгалия мен Ассамға қарай жорық жасады. Ол Бенгалияны басып алып, оның патшасы Лакшман Сена Куч-Бихарға (Батыс Бенгалия) қашып кетті. 1538 жылы Шер Шах Сури мен Хумаюн Телиягархи маңында шешуші шайқасқа түсті. 1576 жылдың 12 шілдесінде Раджмахал шайқасы болды, осымен Бенгалияда Моғол билігінің негізі қаланды. Ақбардың ең сенімді генералы Ман Сингх Бенгалия мен Бихардың вице-королі ретінде 1592 жылы Раджмахал қаласын Бенгалияның астанасы етті. Бірақ Раджмахалдың осы мәртебесі ұзаққа соқпады, өйткені 1608 жылы астана Дакаға көшірілді. Одан кейін Телиягархи мен Раджмахал бүлікші ханзада Шахжахан мен Ибрахим Хан арасындағы қатыгез шайқасқа арена болды. Шахжахан жеңіске жетіп, біраз уақытқа Бенгалияны өзіне бағындырды, бірақ 1624 жылы Аллахабадта жеңіліске ұшырады. 1639 жылы Раджмахал қайтадан гүлденді және император Шахжаханның екінші ұлы Шах Шужа Бенгалияның вице-королі болып тағайындалғаннан кейін қайтадан Бенгалияның астанасы болды. Бұл қала 1660 жылға дейін Моғол вице-корольдігінің резиденциясы және 1661 жылға дейін монета соғу орталығы болды. Дәрігер Габриэль Бофтен Шах Шужаның қызын осы Раджмахал қаласында емдеген. Осы арқылы доктор Бофтен Шах Шужадан ағылшындарға Бенгалияда сауда жасауға рұқсат беретін (ферман) бұйрық алды. Осылайша, британдық биліктің алғашқы негізі осы жерде салынды. Бенгалияның қашқан науабы Сирадж уд-Даула 1757 жылы Пласси шайқасынан кейін Раджмахал қаласында тұтқындалды.
The history of Sahibganj town centers mainly on the history of Rajmahal and Teliagarhi Fort. There is evidence that the area is inhabited since time immemorial only by Malers (Mal Paharia). They were the early settlers of the territory of Rajmahal hills, who still reside in some areas of the same hills. They are considered to be the "Malli" mentioned in the notes of Megasthenes, Greek Ambassador of Selukus Nikater, who happened to be in the vicinity of the Rajmahal hills in 302 BC. Till the visit of Chinese traveller Hiuen Tsang in 645 AD, the history of this area was wrapped in obscurity. In his travelogue, the pilgrim mentions the Fort of Teliagarhi (on the present rail route, near Mirzachauki Railway Station), seeing the lofty bricks and stone tower not far from the Ganges. Information is gathered through the pages of history that it was a Buddhist Vihar. A continuous history of the district is extant from the 13th century when Teliagarhi became the main gateway of Muslim armies marching to and from Bengal. During the Sultanate rule in Delhi, Bakhtiar Khilji marched towards Bengal and Assam through the Teliagrahi pass. He captured Bengal, and its king, Lakshaman Sena, fled to Cooch Behar (in West Bengal). In 1538, Sher Shah Suri and Humayun came face to face for a decisive battle near Teliagarhi. On 12 July 1576, the battle of Rajmahal was fought and the foundation of Mughal rule in Bengal was laid. It was Man Singh, the most trusted general of Akbar, who in his capacity as Viceroy of Bengal and Bihar, made Rajmahal the capital of Bengal in 1592. But this honour of Rajmahal was short lived, for the capital was shifted to Dhaka in 1608. Shortly after this, Teliagarhi and Rajmahal became the site of a fierce battle between the rebellious Prince Shahjahan and Ibrahim Khan. Shahjahan emerged victorious and became the overlord of Bengal for a time, before finally being defeated in 1624 at Allahabad. In 1639, Rajmahal regained its glory and was once more made the capital of Bengal by Shah Shuja, the second son of Emperor Shahjahan, on his appointment as the Viceroy of Bengal. It continued as the seat of the Mughal Viceroy up to 1660 and a mint town till 1661. It was at Rajmahal that Dr. Gabriel Boughten cured the daughter of Shah Shuja. By this means Dr. Boughten succeeded in securing an order (farman) from Shah Shuja giving the English the liberty to trade in Bengal. Thus the minutest foundation of the British rule was laid here. The fugitive Nawab of Bengal Siraj ud Daula was captured at Rajmahal during his flight after the Battle of Plassey in 1757.
Қазіргі заман
Сантал Паргананың толық аумағы, қазіргі Хазарибаг, Мунгер, Джамуи, Лакхисарай, Бегусарай, Сахарса, Пурния және Бағалпур аудандарының бір бөлігімен бірге, 1763 жылдың қыркүйегінде Алахабад шартынан кейін Алахабадта Шах Алам II-ден Диваниді алғаннан бастап, англишандар тарапынан "Жангал Терайы" деп аталды. Плассидегі жеңіс, сол кездегі Бенгалияны, оның ішінде қазіргі Сахибгандж ауданын, британдықтардың иелігіне кіргізді. Сантал Парганада олар қарапайым, бірақ нық қажырлы қарсыластары – Пахариялармен күресті. Пахариялар еркіндікті жақсы көретін және өз отанына кез келген жат кісінің енуін көтере алмайтын халық еді. Англиялықтар үлкен алаңдаушылық білдірді, сол себепті Үндістанның генерал-губернаторы Уоррен Гастингс 1772 жылы Пахарияларды басу үшін 800 адамнан тұратын арнайы корпус құрды. Корпус капитан Бруктың басқаруына берілді, ол Жангал Терайының әскери губернаторы болып тағайындалды. 1854-55 жылдардағы Сантал Хул, яғни Сидо және Кану ағайындар басқарған көтерілістің тікелей салдары ретінде, Сантал Паргана 1855 жылы Бағалпур (қазіргі Бихар штаты) және Бирбхум (қазіргі Батыс Бенгалия штаты) аудандарының бір бөлігін беру арқылы жеке аудан ретінде құрылды. 1942 жылғы қозғалыс та Сантал Паргана дивизиясының барлық аудандарына, соның ішінде Сахибганджға тарады және 1942 жылдың 11 тамызында жалпы ереуіл өтті. 1942 жылдың 12 тамызында Годдада шеру ұйымдастырылды, жақын арада бүкіл аудан отқа оранды. Осылайша, Сантал Паргана ауданы елдің бостандығы үшін созылған күресте мемлекеттің басқа бөліктерімен бірге жүріп, 1947 жылдың 15 тамызында құлдықтың аяқталуына жеткізді.
The entire Santhal Pargana along with portions of the present Hazaribagh, Munger, Jamui, Lakhisarai, Begusarai, Saharsa, a part of Purnia and Bhagalpur, districts was termed as "Jungle Terai" by the English on assumption of Diwani in Sept. 1763 from Shah Alam II at Allahabad after the Allahabad Treaty. The victory at Plassey made British master of the then Bengal which contained the present Sahibganj District. In Santhal Pargana, they were up against a band of simple but determined opponents, the Paharias. Paharias were lovers of freedom and could not tolerate any intruder in their homeland. The English were very much concerned and Warren Hastings the Governor General of India organized a special corps of 800 men in 1772 to curb the Paharias. The corps was put under the command of Captain Brooke, who was appointed the Military Governor of the Jungle terai. As a direct consequence of the Santhal Hul or Rebellion of 1854–55 led by Sido and Kanu brothers Santhal Pargana has been created as a separate district in 1855 by ceding portions of Bhagalpur (which is now in Bihar) and Birbhum (which is now in West Bengal) district. The 1942 movement also spread to entire Santhal Pargana division, for that matter in Sahibganj and on 11 August 1942 a general strike was observed. On 12 August 1942 a procession was taken out at Godda and soon the entire district was aflame. Thus the district of Santhal Pargana marched hand in hand with other parts of the State in the protracted struggle for country's freedom which resulted on 15 August 1947 in the end of slavery.
Тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезең
Үкімет Раджмахал төбелеріндегі пахариялар мен басқа да тайпаларды демографиялық тұрғыдан жетілмеген халықтың бір бөлігі деп санады және оларды азат етуге бағытталған саясат пен жоспарларды жүзеге асырды. Бұрынғы үкіметтің күш-жігері күтілген нәтиже бермеді және аймақ салыстырмалы түрде дамымаған күйінде қалды. Осылайша, жеке штат құру мақсатындағы Жарханд қозғалысы күш алды және 2000 жылдың 15 қарашасында Чхота Нагпур және Сантал Паргана бөлімдерінің 18 ауданынан құралған Жарханд штаты құрылды.
Government considered the Paharias and other tribals of Rajmahal hills as demographically underdeveloped section of society and embarked on policies and plans for their emancipation. Government's efforts in the past could not bring the desired results and the district continued to remain relatively backward. The Jharkhand Movement for separate statehood thus gained momentum and on 15 November 2000, a separate state named as Jharkhand came into existence comprising the 18 districts of the Chota Nagpur and Santhal Pargana divisions.
Геология
Бұл аудандағы Раджмахал формациясының аралық траппен қабаттарындағы өсімдік қазбалары Геологиялық сараптама институты (ГСИ) тарапынан геологиялық туризмді қорғау, күтіп ұстау, дамыту және жақсарту мақсатында Индияның Ұлттық геологиялық ескерткіштері деп жарияланды.
Plant Fossil bearing Inter trappean beds of Rajmahal Formation in this district has been declared the National Geological Monuments of India by the Geological Survey of India (GSI), for their protection, maintenance, promotion and enhancement of geotourism.
Орналасқан жері
Сахебгандж қаласы орналасқан. Оның орташа биіктігі 16 метрді (52 футты) құрайды. Сахибганджтың ауданы – .
Sahebganj is located at It has an average elevation of 16 metres (52 feet). Sahibganj has an area of .
Шолу
Картада Ганг өзенінің жағалауынан ең солтүстік бөліктен басталып, оңтүстікке қарай, карта аумағынан тыс, Думка ауданына дейін созылатын Раджмахал төбелері бар төбелі аймақ көрсетілген. Картада "Фаракка" деп белгіленген, және дәл сол жерде, Батыс Бенгалияның ішінде "Фаракка" бөгеті орналасқан. Раджмахал көмір кені картада көрсетілген. Аймақтың барлық бөлігі көбінесе ауылдық, тек шағын қалалық аймақтар кездеседі. Назар аударыңыз: толық экрандағы карта қызықты. Картада белгіленген барлық орындар байланыстырылған, сіз қалауыңызша басқа бетке оңай өте аласыз. Картаны үлкейтіп, тағы не бар екенін қараңыз – теміржол байланыстары, көптеген жолдар және тағы басқаларын көресіз.
The map shows a hilly area with the Rajmahal hills running from the bank of the Ganges in the extreme north to south, beyond the area covered by the map into Dumka district. ‘Farakka’ is marked on the map and that is where Farakka Barrage is, just inside West Bengal. Rajmahal coalfield is shown in the map. The entire area is overwhelmingly rural with only small pockets of urbanisation. Note: The full screen map is interesting. All places marked on the map are linked and you can easily move on to another page of your choice. Enlarge the map to see what else is there – one gets railway links, many more road links and so on.
Инфрақұрылым
2011 жылғы аудандық халық санағы мәліметтері бойынша, Сахибгандж қаласы 4,25 км² аумақты құрады. Тұрғындарға арналған инфрақұрылымның ішінде ашық және жабық арықтары бар 155 км жол, қорғалған сумен жабдықтау – жабық ұңғы және қол сорғысы болды. 13 130 үйге электр қуаты тартылған, 600 көше шамдары орнатылған. Медициналық мекемелердің арасында 2 аурухана, 10 емхана, 10 денсаулық сақтау орталығы, 1 отбасылық әл-ауқат орталығы, 1 ана мен бала күтімі орталығы, 1 босандыру үйі, 1 туберкулез ауруханасы/клиникасы, 1 медициналық орталық, 2 қайырымдылық ауруханасы/медициналық орталығы, 1 ветеринариялық аурухана, 50 дәріхана болды. Білім беру мекемелерінің ішінде 42 бастауыш мектеп, 24 негізгі мектеп, 6 орта мектеп, 2 жоғары орта мектеп, 1 жалпы білім беретін колледж, 2 танылған стенография және кәсіптік оқу орталығы, 1 бейресми білім беру орталығы, 2 мүгедек балаларға арналған арнайы мектептер бар. Әлеуметтік-мәдени демалыс орындарының ішінде 1 жұмыс істейтін әйелдер жатақханасы, 1 стадион, 3 кинотеатр, 6 зал/қоғамдық үй, 2 кітапхана, 2 оқу залы болды. Маңызды өнімдері: биди, айран, тұздықтар, тәттілер, бамбуктан жасалған бұйымдар. Ішінде 9 мемлекеттік банк филиалы, 1 кооперативтік банк, 2 ауыл шаруашылығы несие қоғамы, 5 ауыл шаруашылығы емес несие қоғамы бар.
According to the District Census Handbook 2011, Sahibganj, Sahibganj covered an area of 4.25 km2. Among the civic amenities, it had 155 km roads with both open and closed drains, the protected water supply involved uncovered well, hand pump. It had 13,130 domestic electric connections, 600 road light points. Among the medical facilities, it had 2 hospitals, 10 dispensaries, 10 health centres, 1 family welfare centre, 1 maternity and child welfare centre, 1 maternity home, 1 TB hospital/ clinic, 1 nursing home, 2 charitable hospital/ nursing homes, 1 veterinary hospital, 50 medicine shops. Among the educational facilities it had 42 primary schools, 24 middle school, 6 secondary schools, 2 senior secondary schools, 1 general degree college, 2 recognised shorthand typewriting and vocational training institutions, 1 non formal education centre, 2 special schools for disabled. Among the social recreational and cultural facilities, it had 1 working women’s hostel, 1 stadium, 3 cinema theatre, 6 auditorium/ community halls, 2 public libraries, 2 reading rooms. Important items it produced were bidi, curds, pickles, sweets, bamboo items. It had the branch offices of 9 nationalised banks, 1 cooperative bank, 2 agricultural credit societies, 5 non agricultural credit societies.
Көлік
Сахибганж теміржол вокзалы Шығыс темір жолының Сахибганж тізбегінде орналасқан. Үндістан Үкіметі Ганг өзені арқылы Сахибгандж бен Бихар штатындағы Манихари қаласын қосатын көпір салып жатыр. Бұл көпір Жарханд пен Оңтүстік Үндістанды Солтүстік-Шығыс Үндістанмен байланыстырып, маңызды минералдарды тасымалдау құнын төмендетеді. Үкіметтің Ұлттық су жолы №1-ді дамыту жөніндегі күш-жігерінің бір бөлігі ретінде, теміржол, автомобиль және су көлігін біріктіретін көп салалы көлік хабы да салынып жатыр, яғни Хальдия мен Аллахабад арасындағы Ганг бойындағы учаскесі.
Sahibganj Junction railway station is situated on the Sahibganj Loop of Eastern Railway. The Government of India is building a bridge (^4 )across the river Ganges which will connect Sahibganj to Manihari in Bihar. This bridge will connect Jharkhand and South India to North Eastern India and will reduce transportation costs of essential minerals. A multi modal transport hub combining rail, road and water is also being built here as part of the government's effort to develop National Waterway 1, i. e. the Gangetic stretch between Haldia to Allahabad.